translation.el: Ο άνθρωπος με την καλαισθησία εξήγησε πολύ καλά, πως ένα έργο μπορεί νάχη κάποιο ενδιαφέρο και καμιά αξία: Απόδειξε με λίγα λόγια, πως δεν αρκεί ν' αναπτύξη κανείς μιαν ή δύο από τις &θέσεις& εκείνες, που βρίσκονται σ' όλα τα μυθιστορήματα και που γοητεύουνε πάντα τους θεατές: Αλλά πρέπει νάναι κανείς καινούργιος, χωρίς νάναι παράδοξος, συχνά υψηλός και πάντοτε φυσικός, να γνωρίζη την ανθρώπινη καρδιά και να την κάμνη να μιλή· νάναι μεγάλος ποιητής, χωρίς τα πρόσωπα του έργου να φαίνονται ποιητές· να γνωρίζη τέλεια τη γλώσσα του, να τη μιλή καθαρά, με συνεχή αρμονία, χωρίς ποτέ η ρίμα να ζημιώνη το νόημα. Όποιος, επρόσθεσε, δεν τηρεί αυτούς τους κανόνες, μπορεί να κάνη μιαν ή δυο τραγωδίες, που να χειροκροτηθούνε στο θέατρο, μα [δεν] θα λογαριαστή ποτέ μεταξύ των καλών συγγραφέων.
translation.hu: A választékos izlésü ember nagyon világosan kifejtette, hogy egy szindarab nagyon érdekes lehet anélkül, hogy értékes lenne; kevés szóval megmagyarázta, hogy nem elég egy vagy két olyan helyzetet teremteni, melyet minden regényben fel lehet találni s melyek mindég elbüvölik a szemlélőt; de ujnak kell lenni, anélkül, hogy bizarr lenne az ember, gyakran kell fenségesnek lenni és mindég természetesnek: ismerni kell az emberi szivet és meg kell tudni szólaltatni; nagy költőnek kell lenni, de a darabban szereplő személyek egyike se tünjék fel poétának; tökéletesen kell ismerni a nyelvet, tisztán kell beszélni azt, zavartalan harmóniával, de úgy, hogy a rím sohase legyen rovására az értelemnek.