§ 2. Хрысціянства як адна з крыніц літаратуры - Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка\nНазва Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка\n§ 2. Хрысціянства як адна з крыніц літаратуры\nКнігі Бібліі даследчыкі разглядаюць таксама як крыніцу міфалагічных сюжэтаў і вобразаў, што сталі трывалай асновай сусветнай літаратуры.\nАдзін з сюжэтаў, распаўсюджаных у літаратуры, звязаны з ідэяй Богаўвасаблення, або пераўвасаблення другой іпастасі Тройцы ў сына чалавечага – Ісуса Хрыста. Гэты сюжэт найперш раскрываецца ў Новым запавеце. Новы запавет быў створаны ў часы фарміравання хрысціянства ў другой палове І-га – у ІІ-м ст. н. э. Назва гэтай часткі была звязана з вераю ў “новы дагавор Бога з людзьмі”, які быў заключаны з дапамогаю Ісуса Хрыста. Сярод кніг Новага запавету найперш вылучаюць Евангелле (або “добрую вестку”). Такой весткай хрысціяне называлі паданні аб прышэсці Ісуса Хрыста. А пра жыццё Ісуса разказалі чатыры кнігі Евангелля (адсюль і назва “Чатырохевангелле”) – ад Мацвея, ад Марка, ад Лукі, ад Іаана.\nЛегендарная біяграфія Ісуса Хрыста\nЯго нараджэнню папярэднічала важная падзея: Дабравешчанне. Дзева Марыя атрымала “добрую вестку”, што Яна народзіць ад Бога і павінна назваць нованароджанага Ісусам, што значыць “Бог уратоўвае”.\nВобраз Маці Божай, Дзевы Марыі, Мадонны ўспрымаўся ў стагоддзях не толькі як вобраз Маці Ісуса, але і як вобраз заступніцы за ўвесь род чалавечы.\nУ літаратуры і мастацтве Адраджэння набывае новую трактоўку вобраз Божай Маці. З сярэднявечнага, хрысціянскага пункту гледжання, Яна – сімвал. Сімвалічная трактоўка вобраза Божай Маці – Збавіцельніц, Суцяшальніца, Пакутніца, напр., у апокрыфе «Аб дванаццаці пакутах» (беларуская рэдакцыя створана на аснове перапрацоўкі візантыйскага «Хаджэння Багародзіцы па пакутах»). У творы расказваецца, як Багародзіца прыйшла ў царства памерлых і ўбачыла пакуты чалавечых душ у пекле: «И прослезилася пресвятая Богородица, видя погибель роду человеческаго. Слава Святый Троици во веки веков. Аминь». Як Збавіцельніца – у сярэднявечным міраклі «Цуд пра Тэафіла» Рутбёфа. Тэафіл прадаў сваю душу д’яблу і таму павінен панесці пасля смерці жахлівае пакаранне. Але герой зразумеў сваю памылку і шчыра раскайваецца, звяртаючыся за дапамогай да Маці Божай. Збавіцельніца забірае ў д’ябла трагічную для чалавека распіску і тым самым выратоўвае героя ад векавечных пякельных пакут.\nПа-новаму ўвасабляецца вобраз Божай Маці ў літаратуры і мастацтве Адраджэння. Адпаведна з рэнесанснай ідэяй пра гармонію зямнога і нябеснага, цялеснага і духоўнага, з уяўленнямі пра ідэал чалавека, створаны ва ўмовах «сустрэчнага руху» па вертыкалі, з аднаго боку, узвышэння, абагаўлення зямнога і, з другога – «ачалавечвання» біблейскіх вобразаў, насычэння нябеснага зямнымі выявамі – у гэтых умовах вобраз Божай Маці набывае новыя іпастасі. Выразны прыклад – «Сіксцінская мадонна» Рафаэля. Паміж зямным і нябесным светамі быццам існаваў занавес – так, мяжа была праведзена ў часы Сярэднявечча (Аўгусцін Блажэнны ў «Градзе Божым» сказаў пра існаванне двух светаў, двух «Градаў», якое і было прынята ў царкоўнай дагматыцы і кульце). Але вось занавес расхінуўся – выдатна вынайдзены пластычны вобраз таго зруху, таго прарыву, што здзейснілі гуманісты Адраджэння. І новыя далягляды раскрыліся перад чалавекам Адраджэння. Перад здзіўленымі святымі – злева Сікстам, справа Варвараю, перад анёламі знізу і наперадзе, – нарэшце перад гледачом з’яўляецца як рэалізаваная мара, як прывід Божая Маці з Сынам на руках.\nВядомыя рускія пісьменнікі засведчылі характар успрымання імі вядомай карціны Рафаэля. Параўнальна-генетычны аналіз гэтых сведчанняў дапамагае акрэсліць спецыфіку ўвасаблення вобраза Божай Маці ў мастацтве Сярэднявечча – сімвалічнае (прадстаўлена пазіцыяй В.Жукоўскага), Адраджэння – рэалістычнае (пункт гледжання А.Герцэна). Так, В. Жукоўскі пісаў: «Я глядзеў на Яе некалькі разоў; але бачыў Яе толькі аднойчы так, як мне было патрэбна... У Богамацеры, якая ідзе па нябёсах, незаўважна ніякага руху; але чым больш глядзіш на Яе, тым больш здаецца, што Яна набліжаецца. На твары Яе нічога не выяўлена; гэта значыць на ім няма выразу зразумелага, што мае пэўнае імя; але ў ім знаходзіш, у нейкім таемным спалучэнні, усё... У вачах Яе няма бляску... але ў іх ёсць нейкая глыбокая, цудоўная цемната; у іх ёсць нейкі позірк, які нікуды асабліва не скіраваны, але які быццам бачыць неабсяжнае. Яна не падтрымлівае Немаўля, але Яе рукі змірэнна і вольна служаць Яму тронам...». Відавочна, рускі паэт перадае сімвалічнае бачанне вобраза Божай Маці як Той, для Каго «ужо няма выпадку – ўсё здзейснена».\nУ часы Адраджэння біблейскія вобразы набываюць чалавечае аблічча, і, як сімвалічна адзначаны гэты рух на карціне Рафаэля, спускаюцца з нябёсаў на зямлю. Менавіта з гэтага пункту гледжання здолеў убачыць «Сіксцінскую мадонну» А. Герцэн: «Унутраны свет Яе разбураны, Яе пераканалі, што Яе Сын – Сын Божы, што Яна – Багародзіца; Яна глядзіць з нейкім нярвовым захапленнем, з мацярынскім яснабачаннем, Яна як быццам кажа: “Вазьміце Яго, Ён не Мой”. Але ў гэты ж самы час Яна прыціскае Яго да сябе так, што, калі б было магчыма, Яна ўцякла б з Ім куды-небудзь далёка і стала б проста песціць, карміць грудзьмі не Збавіцеля свету, але Свайго Сына».\nКарціна Рафаэля «Сіксцінская мадонна» відавочна спалучыла два светы – два светасузіранні: хрысціянскае і язычніцкае, адцягненае і пластычнае, сімвалічнае і рэалістычнае, аскетычнае і плоцкае. Вобраз Божай Маці паўстае ў спалучэнні процілегласцей. Менавіта з гэтага пункту гледжання, на скрыжаванні процілеглых традыцый выступае вобраз Божай Маці ў паэме «Песня пра зубра» М. Гусоўскага. Тут прачытваецца і традыцыйнае, хрысціянскае тлумачэнне вобраза (зварот да Божай Маці ў малітве як да Заступніцы роду чалавечага), і разам з тым створаны вельмі блізкі зямному чалавеку жыццёвы вобраз маці, якая мае сыноў і дачок на беларускай зямлі і таму шкадуе іх:\nЗнаю, што Ты міласэрная, добрая маці –\nТы мне даруеш, і тут я з васковаю свечкай\nПерад Табою, Святой Багародзіцай, кленчу...\nТак пад Тваю абарону і мы прыбягаем...\nТы – наша маці-заступніца, мы – Твае дзеці,\nКрыўдзяць, цкуюць нас і ганьбяць – утры нашы слёзы.\nО міласэрная ўцешніца, Дзева Марыя,\nНе пакідай нас, прымі нашу скаргу-малітву.\n«Сіксцінская мадонна» Рафаэля і «Песня пра зубра» Гусоўскага тыпалагічна падобныя той арганічнай традыцыяй, у якой спалучыліся два тыпы культуры і на глебе якой узрастаў велічны гмах гуманізму, што выявіўся не толькі ў часы Адраджэння, але і ў іншых гістарычных умовах.\nУ час нараджэння Ісуса Хрыста на небе заззяла Віфлеемская зорка, якая апавясціла свет пра нараджэнне Цара Іудзейскага. Прыйшлі ўсходнія валхвы (тры цары, тры мудрацы), каб пакланіцца Нованароджанаму, які ляжаў у яслях. Гэты эпізод аднаўляецца ў хрысціянскіх абрадах і святах (свята Раства Хрыстова), у літаратуры (у літургійнай драме – напрыклад, захавалася драма “Tractus stellae” ХІ ст. з Далмацыі, у містэрыях і інш.), у музыцы (у беларускіх кантах, што спяваліся на каляды) і інш.\nПасля Хрышчэння (на той час Ісусу споўнілася 30 год) Хрыстос правёў 40 дзён у пустыні. Гэта быў час самавызначэння, бо, ведаючы наканаваны Яму цяжкі зямны шлях, прадчуваючы боль і пакуты, Ісус павінен быў прыняць цвёрдае рашэнне. А прыняць такое рашэнне чалавеку было вельмі няпроста. У гэтыя 40 дзён да Ісуса прыходзіць Сатана (у перакладзе “праціўнік”, “падбухторшчык”), які тройчы спакушаў Ісуса. Першым было спакушэнне матэрыяльным дабрабытам: “пераўтвары камяні ў хлеб”, або зрабі так, каб матэрыяльнага, таго, што можа ўжыць чалавек, было больш чым дастаткова. Але Ісус адмовіўся ад матэрыяльных каштоўнасцей, паставіўшы вышэй за іх духоўныя багацці (так, менавіта язычніцтва, што неаднаразова падкрэслена намі, ідэалізавала цялесную прыгажосць, фізічную сілу чалавека). Ісус не адмовіўся ад матэрыяльнага: ”не хлебам адзіным будзе жывы чалавек” (Мацв., 4:4). Але чалавеку неабходны не молькі матэрыяльны дабрабыт, але духоўнае жыццё.\nДругое было спакушэнне ўладаю над сіламі прыроды. Хрыстос адмовіўся ад абсалютнай улады над прыродай: не панаванне над прыродай, але жыццё ў гармоніі з ёю. Гэтаксама як адмовіўся Ён і ад трэцяга: ад абсалютнай улады над чалавекам, ад панавання на людзьмі. Хрыстос сваім жыццём сцвердзіў новую ісціну: яна ў законах любові і служэння чалавеку, у гармоніі чалавека з прыродаю і людзьмі, а не ў гвалце і ўладзе над імі.\nНа прыкладзе Ісуса Хрыста ўжо ў гэтым выпадку замацоўваліся новыя ідэалы: яны адмаўляюць уладу матэрыяльных даброт над душой чалавека, адмаўляюць тыранію і насілле над акаляючым светам – жывым і нежывым. А тэма спакушэнняў праходзіць праз усю сусветную літаратуру ва ўсе стагоддзі пасля. Пісьменнікі розных краін сцвярджалі, што вынікам змовы чалавекам з д’яблам з’яўляюцца шматлікія заганы, якімі перапоўнілася зямля. Назваў гэтыя заганы і асудзіў іх ужо ў пачатку ХІУ ст. італьянскі паэт Дантэ Аліг’еры ў “Боскай камедыі”. Такім чынам, сюжэт пра Ісуса Хрыста ў пустыні можна разглядаць як пачатак моцнай традыцыі ў сусветнай літаратуры: з аднаго боку, традыцыі выкрыцця заганаў і злачынстваў, з другога – умацавання новых хрысціянскіх дабрачыннасцей.\nНаступным этапам жыцця Ісуса Хрыста можна назваць подзвіг Яго Служэння людзям. У дахрысціянскія часы, у структуры старажытнага мыслення ў вобразах герояў-волатаў услаўляліся найперш фізічныя якасці, сіла і трываласць. Адсюль і ўласцівая народнай творчасці гіпербала: адзін раз узмахнуў Марка Каралевіч – 30 тысяч галоў ворагаў “з плеч далоў”, другі раз – 40 тысяч, трэці – 60 тысяч. У вобразе героя-волата падкрэсліваліся яго асаблівыя прыродныя якасці (так, у Кухуліна – героя ірландскіх саг – па 7 зрэнкаў у вачах, па 7 пальцаў на кожнай назе і руцэ героя).\nЗ хрысціянствам прыйшоў новы погляд на чалавека, на яго духоўныя і маральныя якасці: чалавек павінен мець пачуцці спагады, спачування, нават літасцівасці да ворага свайго, “слёзны дар” (у літаратуры Кіеўскай Русі) і інш. У Нагорнай пропаведзі Ісус Хрыстос заклікае людзей не толькі не рабіць ліхія ўчынкі, але не дазваляць сябе нават у думках рабіць іх (у адрозненнеад дзесяці запаведзяў са Старога запавету, напрыклад, адна з іх: “не прелюбодействуй”,– пераасэнсоўваецца як “не пожелай жены ближнего своего”). Гэтыя ідэалы сцвярджаў на шляху свайго служэння Ісус Хрыстос. Сцэны служэння добра вядомыя: гэта і вылечванне хворых, і ежа для галодных, і ўваскрэсенне памерлых, і інш. Але самым галоўным было тое, што Хрыстос прысутнічаў сярод людзей, той, што сваё жыццё Ён правёў побач з імі і дзеля іх выратавання прыняў пакутніцкую смерць.\nЦэнтральным вобразам хрысціянскай сімволікі з’яўляецца вобраз раскрыжавання. Усё, што адбывалася ў той дзень, калі распялі Ісуса Хрыста, было напоўнена патаемным сэнсам. І крыж, які нёс на сваіх плячах Ісус, каб быць раскрыжаваным на ім, стаў вечным сімвалам тых цяжкасцей і пакут, што выпадаюць на долю чалавека. Але чалавек павінен “несці свой крыж” з годнасцю, выконваючы свой абавязак перад людзьмі і жыццём. І вобраз “вечнага жыда”, Агасфера, праклятага, асуджанага на бессмяротнасць за тое, што надсмяяўся з Хрыста, калі той з крыжам спыніўся каля муроў яго дома адпачыць. І натоўпу людскога, што здзекваўся з Хрыста на Яго шляху на Галгофу. І Галгофа – месца, дзе быў разкрыжаваны Хрыстос, выкарыстоўваецца ў выразе “узысці на галгофу”, што значыць прыняць добраахвотную смерць,– сінонім пакутніцтва. І рымскія салдаты, што вялі Хрыста на пакаранне, збіваючы Яго і ўбіраючы Яго ў “царскія” строі. І каты, што ўстанавілі крыж і распялі на ім Хрыста. І кап’ё, якім праціналі Яго. І кроў і вада, што выцякалі з цела Яго і змывала грахі першачалавека Адама, які быў пахаваны на Галгофе (вядомы вобраз крыжа на гары з косцьмі чалавека пад ім). І натоўп, які ўлюлюкаў і весяліўся, не ведаючы, што прывёў на смерць свайго Бога. І разбойнікі, што былі разкрыжаваныя побач з Ім: адзін паверыў у Бога, другі ж не пераставаў ганьбіць Яго. І надзвычайныя з’явы, якія раптоўна адбыліся на вачах у людзей у час Яго смерці: зацьменне, землятрус,– прымусіўшы іх здагадацца аб тым, чаму яны не хацелі даць веры: яны, людзі, разкрыжавалі свайго Збавіцеля, Бога. І смерць, аплаканая, апетая шматлікімі пісьменнікамі:\nПра апошнія дні жыцця і смерці Ісуса Хрыста расказвае легендарна-апакрыфічная аповесць “Страсці Хрыстовы” – адзін з твораў беларускай перакладной літаратуры ХУ ст. Паводле даследчыкаў У.М.Свяжынскага і В.А.Чамярыцкага, “смерць Ісуса Хрыста пададзена з пункту гледжання царкоўна-рэлігійных ідэйна-мастацкіх канцэпцый хрысціянства як гераічны подзвіг і высокародная ахвяра ў імя лепшай будучыні ўсіх людзей. У аповесці створаны таксама кранальны вобраз Багародзіцы-маці. Яе душэўныя перажыванні, глыбокі боль за сына раскрыты ў псіхалагічны праўдзівых маналогах-плачах”.\nСюжэт ўваскрэсення Хрыстова надзвычай пашыраны ў сярэднявечнай культуры. З ім звязана хрысціянскае свята Вялікдзень. Так, у беларускім вершаваным апавяданні “Уваскрэсенне Хрыстова і сашэствіе яго ў ад” у жартоўнай форме распавядаецца, як гэта было.\nАкрамя непасрэднага выкарыстання ў творах біблейскіх сюжэтаў і вобразаў, у перыяд Сярэднявечча назіраецца ўплыў ідэй хрысціянства на творы свецкіх пісьменнікаў (хрысціянская ідэалогія ў эпасе, рыцарскім рамане, гарадской літаратуры): фарміраванне асобнай плыні – клерыкальнай літаратуры (клірык – асоба духоўнага звання, святар), найбольш звязанай з хрысціянскім светасузіраннем, дагматыкаю і культам; станаўленне сярэднявечнай драматургіі, якое пачыналася ў межах каталіцкай царквы, і г.д.Такім чынам, у сярэднявечнай літаратуры выявілася прызнанне новай маралі ў вызначэнні дабрачыннасцей чалавека, яго адносін да свету – жывога і нежывога, сцвярджаліся ідэалы аскетызму і пакутніцтва, прагучала вера ў неўміручую душу чалавека і ў яго духоўнае прызначэнне.\n§ 3. Казка ў сістэме фальклорных і літаратурных жанраў\nКрыніцы літаратуры – міфалогія і фальклор – разглядаюцца як класічныя ўзоры мастацтва слова ў параўнальным плане:\nміф з’яўляецца асновай шматлікіх літаратурных твораў (як у сваю чаргу, міфічныя вобразы і ўяўленні ўзнікаюць на аснове рэальных падзей і з’яў, пра што сказана ў тэме 4 § 1). У той жа час творы іншых эпох і народаў, што вырастаюць на аснове міфаў (у працэсе неаміфалагізацыі), – сведчанне паўтаральнасці гісторыка-культурнага развіцця, заканамернага характару фарміравання літаратурных вобразаў на аснове і гістарычных рэалій, і мастацкіх узораў;\nпа сінхраніі свайго існавання ў нацыянальных літаратурах і дыяхранічна – адносна сусветнага літаратурнага працэсу ў цэлым: параўноўваюцца казкі японскія (вядомыя ў запісах УІІІ–ІХ стст.) і беларускія (запісаныя часцей у ХІХ ст.), але ў межах нацыянальных літаратур яны з’яўляюцца помнікамі старажытнай, часткова язычніцкай свядомасці, першым этапам у фарміраванні ўласна нацыянальнага літаратурнага працэсу;\nпа дыяхраніі свайго існавання ў часе: казка як уласна фальклорны твор папярэднічае развіццю паўфальклорных, літаратурных жанраў (фабліо, народная кніга, навела).\nАдзін з самых пашыраных фальклорных жанраў – казка. Гэты старажытны жанр змяшчае ў сябе найперш тое трывалае, наднацыянальнае і пазачасавае, што звязана з адлюстраванннем у казцы агульначалавечых з’яў. Разам з тым у казках з’яўляюцца новыя паняцці, звязаныя з сацыяльным расслаеннем грамадства, з фарміраваннем нацыянальных асаблівасцей. Параўнальны аналіз беларускіх і японскіх казак дазваляе вылучыць тое трывалае, што аб’ядноўвае творы двух народаў, а таксама зафіксаваць сацыяльныя, нацыянальныя прыкметы, што адрозніваюць іх.\n1) Агульнымі для беларускага і японскага народаў з’яўляюцца жывёлы, якія пашыраны ва ўсім свеце: сабака, воўк, ліса, мядзведзь, заяц, жораў, крумкач, сава, вераб’і, мышы, павукі і інш. Але пэўныя прадстаўнікі фаўны сустракаюцца ў эпасе народаў менавіта ў якасці прадстаўнікоў свайго асяроддзя. Так, для японцаў малпа, чарапаха, мядуза – «этнічныя» насельнікі радзімы. У той жа час гэтыя звяры ёсць і ў беларускіх казках – у тым выпадку, калі герой трапляе ў далёкія землі, прайшоўшы праз мора і горы, адолеўшы шматлікія перашкоды («Чаму леў уцёк з нашай стараны?» – казка, змест якой не толькі павучальны, але надзвычай актуальны, запісана М.Федароўскім у канцы ХІХ ст.).\nАкрамя рэальна існуючых жывёл ёсць пэўная колькасць міфалагічных і фальклорных істот, што дажылі ў мастацкай свядомасці да нашых дзён, у той час, калі шматлікія іншыя жывёлы, якія існавалі раней, вымерлі. Вадзянік – з шэрага такіх істот. У народнай творчасці беларусаў вадзянік – уладар вадаёмаў. Яго ўяўлялі ў вобразе старога з доўгімі валасамі зялёнага колеру, ён увесь у ціне і водарасцях. Вобраз вадзяніка шырока вядомы ў фальклоры і ў літаратуры. Прычым, фальклорны вадзянік з’яўляецца марскім царом (у чарадзейных казках). У японцаў тыпалагічна падобны вадзяніку беларускіх казак гаспадар віра – жахлівы змей або дракон, які з’ядае людзей. У казцы «Верныя сябры» рыба ўюн уратавала дзяўчынку ад смерці. У другой казцы («Грушы нара») жахлівы змей, які паяўляецца з глыбіні, ураз праглынае сваю ахвяру, але яго забівае адважны малодшы сын.\nУ японскіх казках ёсць і невядомыя беларусам тэнгу – крылатая пачвара са смешным доўгім носам («Веер тэнгу»), антрапаморфная пачвара – манах-велікан з трыма вачыма, двума клыкамі і адной нагой («Бязвокая пачвара»). Гэтаксама японцы не ведаюць уласна беларускіх пачвар ці незвычайных істот: меднае чудавішча (з аднайменнай казкі, запісанай Е.Раманавым у канцы ХІХ ст. у Чавускім павеце), Оха («Пра Оха і залатую табакерку») і інш.\nЧэрці вядомы ў японцаў і ў беларусаў. Яны шкодзяць чалавеку, рабуюць яго, маюць шмат скарбаў, ладзяць гулянкі (японскія казкі «Маматаро», «Чортава смала», беларускія «Падчарыца і чорт», «Чорт і баба, «Чорт-злодзей», «Паляшук і чорт», «Чортава балота» і інш.). Але чалавек разумнейшы, хітрэйшы за чорта, якога ён перамагае даволі часта з дапамогай верных сяброў-звяроў (японская «Як чэрці старога вылячылі», беларускія «Як Іван чарцей перахітрыў», «Як мельнік чорта надуваў»).\n2) Асобным аб’ектам параўнальнага вывучэння казак з’яўляецца іх сюжэт, напрыклад, сюжэт пра характэрную прыкмету звера, птушкі, іншай істоты. Японскія казкі тлумачаць, чаму мядуза мае характэрнае для яе аблічча. «… У тыя далёкія часы мядуза была зусім не такой, як сёння. Былі ў яе і косці, і дужыя лапы, і магла яна не толькі плаваць, але і па зямлі поўзаць, як чарапаха» («Мядуза і малпа”). Беларускія казкі маюць тыпалагічна падобныя сюжэты. «Ці ведаеце, скуль узяўся мядзведзь? Мядзведзь перш быў такі-ж самы мужык, як і ўсе мы гарапашнікі» («Мядзведзь» са зборніка А.Сержпутоўскага). Казка ўяўляецца надзвычай архаічнай, таму што ў ёй апавядаецца не столькі пра пэўныя асаблівасці вонкавага выгляду жывых істот, колькі пра паходжанне самой істоты. У казцы «Бусел» (са зборніка А.Сержпутоўскага) расказваецца, што і гэта птушка паходзіць ад чалавека, якога Бог ператварыў у бусла за непаслухмянства, каб той збіраў усялякіх гадаў, якіх ён, чалавек, выпусціў з гаршка, не паслухаўшы загаду Бога.\nЭтыялагічныя міфы звязаны з гісторыяй паходжання – багоў, чалавека. Беларускія казкі этыялагічнага зместу раскрываюць адносіны «чалавек – жывёла», японскія прысвечаны сувязям «жывёла – жывёла». Адной з праяў адзінства чалавечага і жывёльнага светаў з’яўляецца вандроўны сюжэт пра пярэваратняў, пашыраны ў эпічнай творчасці беларускага і японскага народаў. У беларускіх казках пярэварацень часцей за ўсё выступае ў вобразе ваўкалака: чалавек ператвараецца ў ваўка, каб шкодзіць чалавеку. А лісіца, выдаючы сябе за некага іншага, паказана ў вызначальным для яе ўстойлівым тыпе: яна – хітрая («Лісічка-сястрычка і воўк», «Ліса-каталічка», «Дзяцел, воўк і ліса», «Ліса і цецярук» і інш.). У той жа час, хоць і зрэдку, яна можа быць добрай сяброўкай, вернай ахоўніцай, напрыклад, авечкі, якая адбілася ад статка («Воўк, лісіца і авечка», запісана ў 1880-я гг.у Быхаўскім павеце).\nМагчыма, найбольш шырока ў японскіх казках сустракаецца вобраз лісіцы-пярэваратня. Лісічка-пярэварацень памагае разбагацець чалавеку, які ўратаваў яе ад смерці. Яна ператвараецца ў кацёл (рэч хатняга ўжытку), у варанога каня, у маладую прыгажуню («Удзячнасць лісічкі»). У казцы «Манах і ліса» лісіца ператвараецца ў прыгожую дзяўчыну, але аказваецца падманутай хітрым манахам. Кульгавая лісічка з аднайменнай казкі, наадварот, перахітрыла лісіц, якія насмяяліся з яе нязграбнасці, адпомсціўшы ім за крыўду.\n3) Яшчэ адным аб’ектам параўнальнага аналізу з’яўляюцца маральна-этычныя праблемы, якія распрацоўваюцца ў казках, і тыя ідэалы, якія сцвярджаюцца ў іх.\nЖывёлы дапамагаюць і адзін другому: воўк спрыяе сабаку, калі таго, састарэлага, зжываюць з дому (вандроўны сюжэт, вядомы і ў японцаў, і ў беларусаў). Прыклад – казкі: японская «Воўк і сабака» і беларуская «Сабака і воўк».\n«Быў у аднаго гаспадара сабака. Як ён пастарэў, гаспадар прывёз маладога, а яму ўжо есці не давалі. Аднаго разу выбег ён у поле і сустрэўся з ваўком, з якім знаўся з маленства. Воўк пытае ў яго:\nЧаму ты, браце, гэткі худы?\nА каб ты ведаў, братка,– кажа сабака,– гаспадар прывёз на маё месца маладога, а мне ўжо есці не дае.\nПачакай,– кажа воўк,– я так зраблю, што будуць зноў табе есці добра даваць, толькі мяне паслухай, што я табе скажу».\n«Неяк пасябравалі воўк і сабака і кожны дзень наведвалі адзін аднаго. Аднойчы пачуў сабака, што гаспадары кажуць пра яго:\nСтары стаў наш сабака, нічога не варты. Як з ім быць? Проста выгнаць ці забіць і скуру садраць?\nСпужаўся сабака і пабег да ваўка.\nШто мне рабіць? Вось што я чуў ад сваіх гаспадароў. Ці не параіш мне што-небудзь?\nНе хвалюйся. Я адну хітрасць надумаў…».\n4) Праблема тыпалагічна падобнага ў беларускіх і японскіх казках звязана з іх сацыяльна-бытавым характарам. Барацьба ў прыродзе, якая вядзецца паміж рознымі жывёламі, з’яўляецца барацьбой за выжыванне. Сацыяльнага канфлікту ў прыродным царстве няма. Ніколі без неабходнасці адна жывёла не знішчыць іншую, прагнучы крыві, проста так. Сацыяльную завостранасць набываюць адносіны ў чалавечым грамадстве. Праз забойства чалавека гатовы пераступіць тыя, хто прагне ўлады, хто жадае сцвердзіць сваю магутнасць, сваю веліч над сабе падобнымі. Гэта праблема раскрывае другі, сацыяльны змест казкі.\nЗ развіццём класавага грамадства ўяўленне пра сацыяльную іерархію пранікае ў мастацкую свядомасць калектыўнага творцы. Разам з тым казак з указаннем на сацыяльную іерархію ў беларусаў і японцаў зусім няшмат. Так, у Японіі марскі Дракон мае сваіх падданых: гэта рыбы, мядуза, асьміног-самотнік, марскі акунь («Мядуза і малпа»). Яму служаць Таі, Хірамэ, Карэй і іншыя «высокашаноўныя» рыбы («Урасіма Таро»). Структура грамадства ў большасці выпадкаў у казках застаецца нераспрацаванай, адно толькі – указваецца на наяўнасць падданых у валадара. Гэтаксама і ў беларусаў: «Адкуль пайшлі паны на Палессі», «Іванка-прастачок» і іншыя казкі.\nБеларускія // японскія\nПерсанажы-жывёлы (сабака, воўк, ліса, мядзведзь, заяц, жораў, крумкач, сава, вераб’і, мышы, павукі і інш.)\nЭтнічныя персанажы-жывёлы (малпа, чарапаха, мядуза) выконваюць розную сэнсавую ролю\nІерархічная структура грамадства\nМіфічныя і фальклорныя: вадзянік / гаспадар віра, дракон (розны сэнс)\nЛітаратурная казка, па-сутнасці, бярэ пачатак у казцы народнай, але індывідуальны аўтарскі вымысел, супрацьпастаўлены фальклорнай...\nНатальля Адамовіч адзіная дачка, зьбіральніца І захавальніца творчае спадчыны знанага пісьменьніка І грамадзкага дзеяча Алеся Адамовіча\nНатальля Адамовіч адзіная дачка, зьбіральніца І захавальніца творчае спадчыны свайго бацькі пісьменьніка І грамадзкага дзеяча Алеся Адамовіча\nНатальля Адамовіч – адзіная дачка, зьбіральніца І захавальніца творчае спадчыны свайго бацькі пісьменьніка І грамадзкага дзеяча Алеся...\nСёньня ў менскім Доме літаратара адбылася літаратурная імпрэза прэзэнтацыя чарговага нумару літаратурнага праекту "Тэксты". Пасьля таго, як пісьменьнікаў\nСёньня ў менскім Доме літаратара адбылася літаратурная імпрэза прэзэнтацыя чарговага нумару літаратурнага праекту “Тэксты”. Пасьля...


Сканеры для штрых-кодаў\nГалоўная ➠ Будаўнічае абсталяванне 2 ➠ Сканеры для штрых-кодаў\nАпублікавана 02.03.2015 11:58\nПрактычная значнасць штрых-кодаў, якія ў працэсе вытворчасці наносяцца на любы сучасны прадукт, для распрацоўкі граматных і дзейсных гандлёвых планаў не выклікае ні драбнюткіх ваганняў.\nБо менавіта ў штрых-кодзе адлюстроўваецца больш прынцыповая інфармацыя аб тым ці іншым прадукце - намінальны вага, цана, катэгорыя, таксама звесткі аб вытворцу.\nАле для таго, каб усе гэтыя дадзеныя пайшлі прадпрыемству, які працуе ў сферы гандлю, на карысць, іх не шмат проста нанесці. Іх неабходна лічыць - і лепш не толькі правільна, ды і імкліва, асабліва ў гэтым выпадку, калі праца крамы альбо гандлёвага цэнтра на ўвазе вялікі пакупніцкі трафік. Па гэтай прычыне незвычайную значнасць атрымліваюць такія прылады, як сканары штрых-кодаў. Тым больш што ў цяперашні час працэс іх выбару і пакупкі істотна ўскладняе багацце мадэляў, прадстаўленых на рынку гандлёвага абсталявання.\nТак, сканеры, рыхт-у-рыхт як і, да прыкладу, антикражные сістэмы, якія прадстаўляюць з сябе складаныя электрычныя прылады, могуць класіфікавацца адразу па некалькіх прыкметах: па тыпу счытвальнай элемента, па выкананні, таксама па тыпу інтэрфейсу, выкарыстоўвальнага пры падключэнні прылады да кампа.\nПры ўсім гэтым найбольшая ўвага работнікі гандлёвага бізнесу надаюць першай прыкмеце - прыладзе счытвальнай элемента - як наўпрост ўплываць на шэраг вельмі прынцыповых шматфункцыянальных характарыстык сканэра. Так, да прыкладу, прылады, у якіх ужываецца святлодыёдны элемент, валодаюць самай нізкай коштам і самай высокай надзейнасцю за кошт адсутнасці ўнутры корпуса рухомых частак. Але іх бясспрэчным недахопам з'яўляецца вельмі нізкая далёкасць счытвання - парадку 50 мм.\nІстотна большай далёкасцю валодаюць лазерныя сканеры - яны здольныя счытваць штрых-код на адлегласці ад тры да 5 гл, што робіць іх нашмат больш камфортнымі ў звароце. Але ў адрозненне ад святлодыёдных, лазерныя прылады найменш надзейныя, таму што ў іх канструкцыі ўжываецца механізм разгорткі прамяня з дапамогай рухомых люстэркаў, які зусім не складана зламаць, проста незнарок выпусціўшы альбо ударыўшы сканар.\nУ рэшце рэшт, апошняй разнавіднасцю, якая з'явілася на рынку гандлёвага абсталявання адносна не так даўно, з'яўляюцца так званыя імідж-сканеры. Іх папулярнасць у нашы дні хутка расце - а менавіта, усё часцей і часцей канкрэтна такія прылады загадзя ўсякаюцца заказчыкамі ў комплекснае аснашчэнне магазінаў. Падобныя тэндэнцыі звязаныя спачатку з універсальнасцю імідж-сканараў: яны могуць счытваць як простыя аднамерныя штрых-коды, так і штрых-коды, напісаныя на матрычнай друкарцы, вырабляць збор дадзеных праз вакуумную ўпакоўку прадукту і аднаўляць пашкоджаную шыфроўку.\nАкрамя таго, некаторыя мадэлі валодаюць магчымасцю рабіць чорна-белыя фота для розных прыкладанняў з мэтай доказы факту дастаўкі прадукту альбо факту пакупкі. Адзіным мінусам імідж-сканараў з'яўляецца іх даволі высокая цана.


Маўклівыя акцыі на фоне гульняў з Захадам\n22 верасень 2011, 00:50\nПраведзеныя ў сераду акцыі маўклівага пратэсту абмяркоўваюць аглядальнік “Свабоды” Юры Дракахруст і намесьнік галоўнага рэдактара газэты “Наша ніва” Зьміцер Панкавец.\nСоўсь: Адноўленыя ў сераду пасьля амаль двух месяцаў перапынку агульнанацыянальныя акцыі пратэсту аказаліся зусім нешматлюднымі. У бальшыні гарадоў, анансаваных як месца збору неабыякавых грамадзянаў, на вуліцы выйшлі пераважна супрацоўнікі спэцслужбаў і міліцыянты. У Менску актыўнасьць таксама непараўнальная з той, што назіралася цягам двух першых летніх месяцаў. На якія асаблівасьці падзеяў 21 верасьня вы б зьвярнулі ўвагу?\nДракахруст: Па-першае, вядома, на малалюднасьць акцыяў. Няшмат людзей было ў Менску, у многіх гарадах, дзе акцыі плянаваліся, яны наагул не адбыліся. Калегі ўжо зьвярнулі ўвагу на параўнальна стрыманыя паводзіны праваахоўных органаў, хаця іх супрацоўнікаў было вельмі шмат. Як заўжды, месцы магчымага правядзеньня акцыі былі блякаваныя, але калі людзі ўсё ж сабраліся, то прынамсі ў Менску ім далі магчымасьць нават бесьперашкодна папляскаць у далоні, чаго раней не было. Затрыманьні былі фактычна адзінкавыя: хапуну, такога, як быў, скажам, 3 ліпеня, не назіралася.\nПрычына стрыманасьці ня толькі ў папярэджаньнях Эўразьвязу, а фактычна ў той гульні, якую ўлады пачалі з Захадам.\nЯ б дадаў, што прычына ня толькі ў папярэджаньнях Эўразьвязу, бо ён заўсёды пра гэта папярэджваў, а фактычна ў той гульні, якую ўлады пачалі з Захадам – і ў сувязі з крэдытам МВФ, і ў больш шырокім фармаце, і таму была такая стрыманасьць. Сапраўды, што да інтэрнэту, то тут улады спрацавалі даволі граматна, і тролі працавалі праўрадавыя. Я б яшчэ зьвярнуў увагу на тое, што ў дадзеным выпадку арганізатары гэтай акцыі вылучалі чыста сацыяльныя лёзунгі, але, як бачым, гэта не спрацавала.\nПанкавец: Найперш хачу сказаць, што згубілася тая нэрва, якая існавала ў акцыях у чэрвені. Не было асаблівай цікавасьці да акцыі. Гэта можна было нават прасачыць па сайтах незалежных выданьняў: онлайны не чыталіся так актыўна, як раней. Цяжка ўвайсьці ў адну раку двойчы. І сёньняшняя акцыя гэта даказвае.\nЯк мне падаецца, малалюднасьць найперш можа сьведчыць пра тое, што ў людзей зьнікла тая першасная эўфарыя, што Лукашэнку можна скінуць з наскоку. Людзі бачаць, што эканамічны крызіс не да такой ступені моцна падарваў асновы гэтага рэжыму і што ўсё так лёгка не адбудзецца.\nЗгубілася тая нэрва, якая існавала ў акцыях у чэрвені... Цяжка ўвайсьці ў адну раку двойчы. І сёньняшняя акцыя гэта даказвае.\nА што да таго, што міліцыя не ўжывала сілы, то тут таксама палка аб двух канцах. Вядома, гэта добра кладзецца ў фармат перазагрузкі стасункаў з Эўразьвязам, але, з другога боку, гэта стварае заўсёды небясьпеку для ўладаў, што іншым разам можа выйсьці людзей больш, і нават істотна больш, калі ня будзе ўжывацца сіла, і таму для іх гэта заўсёды цяжкое рашэньне.\nСоўсь: Пасьля апошняй, ліпеньскай маўклівай акцыі выказваліся меркаваньні, што летам народ адпачывае, сядзіць на летніках, а вось увосень ужо зьбярэцца зь сіламі і... Чакалася, што сваю ролю адыграе і паглыбленьне крызісу. З паглыбленьнем крызісу прагнозы спраўдзіліся, цэны не спыняюць свайго бегу: ужо ў верасьні інфляцыя перасягнула гадавы прагноз МВФ. Чарговая дэвальвацыя паказала сапраўдны стан эканомікі краіны. Чаму гэта не адбілася на грамадзкіх настроях і на маштабах акцыі?\nДракахруст: Магчыма, таму, што форма з тых ці іншых прычынаў аказалася непрывабнай нават для тых, хто не задаволены існым становішчам. Уласна кажучы, рабочыя ці бюджэтнікі – тыя, хто асабліва цярпіць ад дэвальвацыі, ад росту цэнаў – і ўлетку ня надта былі схільныя ўдзельнічаць у гэтых акцыях. А цяпер, як сказаў Зьміцер, відаць, у іх расчаравалася і актыўная фэйсбукавая моладзь. Ці запалохваньне дало свой плён, ці і расчараваньне, і запалохваньне, аднак ясна, што людзі не захацелі рызыкаваць для таго, каб папляскаць у ладкі.\nНе выключаю, што яшчэ ў ліпені гэты жанр выпрацаваў, так бы мовіць, рэсурс сваёй прывабнасьці.\nНе выключаю, што яшчэ ў ліпені гэтая ідэя, гэты жанр выпрацаваў, так бы мовіць, рэсурс сваёй прывабнасьці, і аднавіць яго цяпер не ўдалося.\nПанкавец: Падаецца, што менавіта ў летнія месяцы людзі адчулі гэты крызіс, яго праявы найбольш востра. А цяпер у іх пачынае зьяўляцца асьцярожная надзея на стабілізацыю сытуацыі. На мінулым тыдні, скажам, зьявілася валюта ў абменьніках, цяпер людзі бачаць, што нібыта рубель крыху ўмацоўваецца. Калі такія тэндэнцыі будуць працягвацца, то казаць пра масавыя восеньскія акцыі, пра якія ня раз гаварыла партыйная апазыцыя, відаць, не выпадае.\nСоўсь: Шэраг палітычных і грамадзкіх арганізацыяў абвясьцілі, што 8 кастрычніка правядуць па ўсёй краіне акцыю “Народны сход”. У сьвятле вынікаў маўклівай акцыі 21 верасьня якімі вам бачацца пэрспэктывы “Народнага сходу”?\nДракахруст: Фармальна прагноз рабіць складана. Вядома, нарэшце ў абменьнікі вярнуўся даляр, але, з другога боку, яго вяртаньне вельмі шмат каму паказала рэчаіснасьць, паказала, што сярэдні заробак 180 даляраў, а не 500. На кагосьці гэты факт можа паўплываць.\nМагчыма, пашырыцца ўсьведамленьне людзьмі, што ўлада, распачаўшы гульню з Захадам, у пэўнай ступені зьвязвае сабе рукі і змушаная паводзіцца больш стрымана. Такое ўсьведамленьне, несумненна, можа зьменшыць страх у грамадзтве.\nМагчыма, пашырыцца ўсьведамленьне людзьмі, што ўлада, распачаўшы гульню з Захадам, у пэўнай ступені зьвязвае сабе рукі.\nНарэшце, калі да 8 кастрычніка адбудзецца выхад на волю палітвязьняў-кандыдатаў у прэзыдэнты, гэта таксама можа некага натхніць. Але досьвед сёньняшняй акцыі паказаў, што разьлічваць на спантанны выхад масавага пратэсту не даводзіцца. Не даводзіцца спадзявацца, што нехта прызначыць дату і месца і туды і тады зьбягуцца тысячы.\nПанкавец: Калі карыстацца слэнгам карыстальнікаў сацыяльных сетак, то пакуль што не адчуваецца ніякай “дзьвіжухі” перад “Народным сходам”. Не адчуваецца, што Менск рыхтуецца, што будуць масавыя акцыі.\nЯ згодзен зь Юр'ем, што вызваленьне палітвязьняў у нейкім пляне магло б адыграць тут станоўчую ролю для “Народнага сходу”. Думаю, што пэўная частка людзей магла б прыйсьці на гэты сход, каб пабачыць вызваленых Статкевіча, Саньнікава – гэта была б нейкая разынка гэтага сходу...\nЧарговая акцыя «маўклівага пратэсту»\nПляскалі ў ладкі 10 хвілінаў\nНа акцыях у рэгіёнах пераважалі міліцыянты і «ціхары»\nПалітоляг: Папярэджаньне Эўразьвязу і патрэба ў крэдытах спыніла брутальныя дзеяньні\nНовы фармат «маўклівага пратэсту»: ні лёзунгаў, ні аплядысмэнтаў


Прымусоўка для беспрацоўных: 7 $ за дзень працы і мех гародніны ў дадатак\nЯк беспрацоўныя працуюць на грамадскіх працах, каб іх не запісалі ў «дармаеды».\nКарэспандэнты агенцтва «Менск-Навіны» правялі дзень з беспрацоўнымі, якіх ад службы занятасці два дні ў месяц накіроўваюць на грамадскія працы.\nЗ Менску беспрацоўных вязуць на ўборку цыбулі амаль за 100 кіламетраў – на фермерскую гаспадарку «Сяброўства і К» недалёка ад Смалявічаў.\n«Вось мы ўсе тут беспрацоўныя. Прыехалі з усяго гораду. Кожны з нас абавязаны два разы ў месяц адпрацаваць на грамадскіх працах. У праціўным выпадку служба занятасці здыме нас з уліку і пазбавіць дапамогі (180 тыс.рублёў). Яшчэ «падатак на дармаедства» прыйдзецца заплаціць. Каб трапіць на працы, запісваемся загадзя. Накіраванне бярэм у аддзеле працаўладкавання па месцы жыхарства», – кажа інтэлігентнага выгляду мужчына, які прадстаўляецца Валерам.\nСам ён працаваў у школе выкладчыкам малявання і крэслення амаль 20 гадоў. Пасля скарацілі. На ўліку ў службе занятасці стаіць ужо другі год.\nПа словах кіраўніка фермерскай гаспадаркі «Сяброўства і К» Уладзіміра Крапіўкі, за дзень працаўнікі атрымоўваюць 120 тыс. рублёў (крыху менш за 7 $).\n«Некаторыя думаюць, што ў нас халява. Памыляюцца. У полі застаюцца тыя, хто хочуць зарабіць. Адзін чалавек, які ездзіць у гаспадарку, можа пракарміць усю сям’ю: акрамя заробку, даем столькі гародніны, колькі можа забраць працаўнік. Красці не дазваляем», – кажа Уладзімір Крапіўка.\nШтодня працаваць у поле фермерскай гаспадаркі выходзяць каля 100 беспрацоўных. Менчукоў прывозяць на аўтобусе, а тыя, хто жывуць у Жодзіна, Барысаве і Смалявічах, дабіраюцца на электрычцы.


Нагадаем, што скідкі на праезд для пенсіянераў у разгар дачнага сезона ў Беларусі сталі добрай традыцыяй. І самі льготнікі даўно ацанілі такі бонус. Да прыкладу, праезд да папулярных у дачнікаў чыгуначных прыпынкаў «Яжаўкі” і «Журавінка” абыходзіцца пасажырам адпаведна ў 480 і 570 рублёў. Даехаць на аўтобусе да Бараўцоў каштуе ад 1020 да 2450 рублёў. Ільготнікі ў сярэднім у месяц выйграваюць не менш як 10 тысяч рублёў. Пагадзіцеся, для бюджэта сталага чалавека грошы зусім не лішнія.


Бярэзінскі раённы выканаўчы камітэт - Дзень бяспекі дарожнага руху «Сеў у машыну - прышпіліце рэмень!», на тэрыторыі Мінскай вобласці 28 чэрвеня 2019 года\nПаводле даследаванняў, для людзей, выкінутых з аўтамабіля, верагоднасць загінуць у дзясяткі разоў больш, чым для тых, якія засталіся ў машыне. Статыстыка ДТЗ паказвае, што 80% вадзіцеляў і пасажыраў, якія карысталіся рамянямі бяспекі, патрапіўшы ў ДТЗ, не атрымалі ніякіх раненняў.\nНавукоўцы вышэйшага інстытута аховы здароўя Італіі даказалі, што прымяненне рамянёў бяспекі ў 21 краіне спрыяла скарачэнню колькасці ДТЗ з цяжкімі траўмамі і смяротным зыходам на 60-80%, а з менш цяжкімі – на 40-60%. Французскія спецыялісты ў галіне пасіўнай бяспекі аўтамабіля ўстанавілі, што ў выпадку франтальнага сутыкнення прымяненне рамянёў бяспекі ў 9 разоў зніжае верагоднасць атрымання цяжкіх або смяротных раненняў галавы ў пасажыраў, якія знаходзяцца на пярэдніх сядзеннях.\nМногія кіроўцы аўтатранспарту скардзяцца на тое, што прышпіліўшыся, за рулём адчуваюць сябе некамфортна і гэта перашкаджае ім кіраваць аўтамабілем. Але ёсць і тыя, якія наадварот, не прышпіліўшыся, адчуваюць дыскамфорт і неабароненасць. Людзі, якія задумваюцца аб сваёй бяспекі, пачынаюць няўхільна выконваць патрабаванні Правілаў дарожнага руху. І калі гэта ўваходзіць у норму, іх дзеянні даходзяць да аўтаматызму. Часам непрышпілены кіроўца, нават патрапіўшы ў нязначнае ДТЗ, дзе у аўтамабіля няма сур'ёзных пашкоджанняў, атрымлівае траўмы, несумяшчальныя з жыццём, або застаецца інвалідам.\nУ в. Міхейкі Слуцкага раёна 1 чэрвеня каля 13:50 34-гадовы жыхар Ашмянскага раёна, кіруючы Lexus GS300, на закругленні дарогі налева няправільна выбраў хуткасць руху. Кіроўца не справіўся з кіраваннем, з'ехаў у правы па ходзе руху кювет і правым бокам здзейсніў сутыкненне з прыдарожным дрэвам.\n31-гадовая жыхарка Навагрудка, якая знаходзілася на пярэднім пасажырскім сядзенні, не была прышпілена рамянём бяспекі. І ў момант ДТЗ яна стукнулася галавой праз адкрытае акно машыны аб дрэва. З адкрытай ЧМТ у коме цяжкай ступені жанчына была дастаўлена ў рэанімацыйнай аддзяленне бальніцы, дзе памерла 2 чэрвеня ў 8: 46.\nКіроўца, перад тым, як сесці за руль, выпіваў у вёсцы ў знаёмых. Пасля ўчынення ДТЗ вярнуўся да іх у дом, дзе і быў знойдзены супрацоўнікамі ДАІ. На момант затрымання мужчына знаходзіўся ў стане алкагольнага ап'янення (1,5 праміле). Таксама ён не меў права кіравання на аўто (вадзіцельскае пасведчанне не атрымліваў).\nЗ пачатку года на тэрыторыі вобласці адбылося 10 ДТЗ з удзелам дзяцей-пасажыраў, у якіх 15 дзяцей атрымалі траўмы. У 8 здарэннях пацярпелыя дзеці не былі прышпіленыя рамянямі бяспекі, а малалетнія пасажыры знаходзіліся ў салоне аўтамабіля без спецыяльных аўтакрэслаў. У астатніх жа ДТЗ малалетнія пасажыры знаходзіліся ў аўтакрэслах, а старэйшыя – былі прышпіленыя рамянямі бяспекі, дзякуючы чаму ўдалося пазбегнуць сур'ёзных наступстваў.\nУ Салігорскім раёне12 чэрвеня ў 15:55 на 122 км дарогі Р-55 Бабруйск-Глуск-Любань каля вёскі Пагост Салігорскага раёна случчанка на Renault Megane, рухаючыся з боку Слуцка ў напрамку Любані, здзейсніла ДТЗ. Кіроўца пры выездзе з другараднай дарогі і выконваючы манеўр левага павароту, не саступіла дарогу і здзейсніла лабавое сутыкненне з аўтамашынай МАЗ-650118, якая рухаецца злева па галоўнай дарозе.\nУ выніку ДТЗ траўмы атрымала 38-гадовы кіроўца, 39-гадовая пасажыр (грамадзянка РФ), якая сядзела справа ад кіроўцы, а таксама дзеці ва ўзросце 10 гадоў (сын кіроўцы), 9 гадоў (дачка пасажыркі, грамадзянка РФ), 8 гадоў (дачка пасажыркі, грамадзянка РФ), 15 гадоў (пляменнік пасажыркі, грамадзянін РФ). З рознымі траўмамі усе шасцёра шпіталізаваны ў Салігорскую бальніцу. Кіроўца МАЗА не пацярпеў. Пацярпелыя беларусы пражываюць у Слуцку, расейцы прыехалі з Санкт-Пецярбурга.\nКіроўцы, а таксама пасажырка Renault, якая знаходзілася на пярэднім сядзенні, былі прышпіленыя рамянямі бяспекі. Усе чацвёра дзяцей не былі прышпіленыя і не знаходзіліся ў спецыяльных утрымліваючых устройствах.\nНагадаем, згодна з п. 178 ПДР Перавозка дзяцей у легкавым аўтамабілі, абсталяваным рамянямі бяспекі, павінна ажыццяўляцца з выкарыстаннем:\nдзіцячых утрымліваючых прылад, якія адпавядаюць вазе і росту дзіцяці, іншых сродкаў (бустэраў, спецыяльных падушак для сядзення, дадатковых сядзенняў), якія дазваляюць бяспечна прышпіліць дзіця з дапамогай рамянёў бяспекі, прадугледжаных канструкцыяй транспартнага сродку, – ва ўзросце ад пяці да дванаццаці гадоў.\nСупрацоўнікі ДАІ, у першую чаргу, звяртаюць увагу на парушэнні правілаў кіроўцамі і пасажырамі ў частцы прымянення рамянёў бяспекі. Нагадаем, што за дадзенае парушэнне згодна з часткай 4 артыкула 18.12 КоАП у дачыненні да кіроўцы можа быць накладзены штраф у памеры да 1 базавай велічыні або папярэджанне.\nЗа парушэнне правілаў перавозкі дзяцей у адпаведнасці з ч. 5 арт. 18.14 КоАП у дачыненні да вадзіцеля накладаецца адміністрацыйнае спагнанне ў выглядзе папярэджання або штрафу ў памеры да 4 БВ.\nПаважаныя кіроўцы! Паклапаціцеся загадзя аб сваіх пасажырах. Перавозіце дзяцей толькі ў спецыяльных утрымлівальных прылад, прасочыце за тым, каб усе пасажыры былі прышпіленыя рамянямі бяспекі. Не забывайце самі прыфастрыгоўвацца. Памятаеце, гэта дапаможа захаваць сабе і іншым жыццё і здароўе!


Кніга Прарока Езэкііля. Chapter 40\n1 У дваццаць пятым годзе пасьля перасяленьня нашага, на пачатку года, у дзясяты дзень месяца, у чатырнаццатым годзе пасьля разбурэньня горада, у той самы дзень была на мне рука Госпада, і Ён павёў мяне туды.\n2 Ва ўявах Божых, прывёў Ён мяне ў зямлю Ізраілевую і паставіў мяне на даволі высокай гары, і на ёй з паўднёвага боку былі як бы гарадскія будынкі,\n3 і прывёў мяне туды. І вось муж, выгляд у якога як бы выгляд бліскучай медзі, і льняная вяроўка ў руцэ ў яго і трысьціна для вымярэньня, і стаяў ён каля брамы.\n4 І сказаў мне гэты муж: сыне чалавечы! глядзі вачыма тваімі і слухай вушамі тваімі, і прыкладвай сэрца тваё да ўсяго, што я буду паказваць табе, бо ты на тое і прыведзены сюды, каб я паказаў табе гэта; усё, што ўгледзіш, абвясьці дому Ізраілеваму.\n5 І вось, па-за храмам - мур з усіх бакоў яго, і ў руцэ ў таго мужа - трысьціна для вымярэньня ў шэсьць локцяў, калі лічыць кожны локаць локцем з далоню; і намерыў ён у гэтым будынку адну трысьціну таўшчыні і адну трысьціну вышыні.\n6 Потым пайшоў да брамы, тварам на ўсход, і падняўся па прыступках яе і знайшоў меры ў адным парозе брамы адну трысьціну шырыні і ў другім парозе адну трысьціну шырыні.\n7 І ў кожным бакавым пакоі адна трысьціна даўжыні і адна трысьціна шырыні, а паміж пакоямі пяць локцяў, і ў парозе брамы каля бабінца брамы ўсярэдзіне адна трысьціна.\n8 І зьмерыў ён у бабінцы брамы ўсярэдзіне адну трысьціну,\n9 а ў бабінцы каля брамы намерыў восем локцяў і два локці ў слупах. Гэты бабінец каля брамы - з боку храма.\n10 Бакавых пакояў каля ўсходняй брамы: тры - з аднаго боку і тры - з другога; адна мера ва ўсіх трох і адна мера ў слупах з таго і з другога боку.\n11 Шырыні ў пройме брамы ён намерыў дзесяць локцяў, а даўжыні брамы - трынаццаць локцяў.\n12 А перад пакоямі выступ у адзін локаць, і ў адзін локаць - з другога боку выступ; гэтыя пакоі з аднаго боку мелі шэсьць локцяў і шэсьць локцяў з другога боку.\n13 Потым намерыў ён у браме ад даху аднаго пакоя да даху другога дваццаць пяць локцяў шырыні; дзьверы былі насупраць дзьвярэй.\n14 А ў слупах ён налічыў шасьцьдзясят локцяў - у кожным слупе каля двара і каля брамы,\n15 і ад пярэдняга боку ўваходу ў браму да пярэдняга боку ўнутранае брамы - пяцьдзясят локцяў.\n16 Кратаваныя вокны былі і ў бакавых пакоях і ў слупах іх, усярэдзіну брамы вакол, таксама і ў бабінцах вокны былі вакол на зьнешні бок, і на слупах - пальмы.\n17 І прывёў ён мяне на зьнешні двор, і вось там - пакоі і каменны памост вакол двара; трыццаць пакояў на тым памосьце.\n18 І памост гэты быў абапал брамы, адпаведна даўжыні брамы; гэты памост быў ніжэй.\n19 І намерыў ён у шырыню ад ніжняе брамы да зьнешняга краю ўнутранага двара сто локцяў - на ўсход і на поўнач.\n20 Ён зьмерыў таксама даўжыню і шырыню брамы зьнешняга двара, які выходзіў на поўнач,\n21 і бакавыя пакоі пры іх, тры з аднаго боку і тры з другога; і слупы іх і выступы іх былі такой самай меры, як у ранейшае брамы: даўжыня іх - пяцьдзясят локцяў, а шырыня - дваццаць пяць локцяў.\n22 І вокны іх і выступы іх і пальмы іх - той самай меры, як у брамы, якая выходзіць на ўсход; і ўваходзяць у яе па сямі прыступках, і перад імі выступы.\n23 І ва ўнутраны двор ёсьць брама насупраць брамаў паўночнай і ўсходняй; і намерыў ён ад брамы да брамы сто локцяў.\n24 І павёў мяне на поўдзень, і вось там - брама паўднёвая; і намерыў ён у слупах і выступах такую самую меру.\n25 І вокны ў іх і перад дзьвярыма ў іх - такія самыя, як тыя вокны: даўжыні пяцьдзясят локцяў, а шырыні дваццаць пяць локцяў.\n26 Пад'ём да іх - у сем прыступак, і пераддзьвер'е перад імі; і пальмавыя акрасы - адно з аднаго боку і адно з другога - на слупах іх.\n27 І ва ўнутраны двор была паўднёвая брама; і намерыў ён ад брамы да брамы паўднёвай сто локцяў.\n28 І прывёў ён мяне праз паўднёвую браму ва ўнутраны двор; і намерыў у паўднёвай браме тую самую меру.\n29 І бакавыя пакоі іх і слупы іх і бабінцы іх - той самай меры, і вокны ў іх і ў бабінцах іх былі вакол; усяго ў даўжыню - пацьдзясят локцяў, а ў шырыню - дваццаць пяць локцяў.\n30 Бабінцы былі вакол у дваццаць пяць локцяў, а шырынёю ў пяць локцяў.\n31 І бабінцы былі ў іх на зьнешні двор, і пальмы былі на слупах іх; пад'ём да іх - на восем прыступак.\n32 І павёў мяне ўсходняю брамаю на ўнутраны двор; і намерыў у гэтай браме тую самую меру.\n33 І бакавыя пакоі іх і слупы іх былі вакол; даўжыня на пяцьдзясят локцяў, і шырыня - дваццаць пяць локцяў.\n34 Бабінцы ў іх былі на зьнешні двор, і пальмы на слупах іх з таго і другога боку; пад'ём да іх, на восем прыступак.\n35 Потым прывёў мяне да паўночнае брамы і намерыў у ёй тую самую меру.\n36 Бакавыя пакоі пры ёй, слупы яе былі вакол; усяго ў даўжыню - пяцьдзясят локцяў і ў шырыню - дваццаць пяць локцяў.\n37 Бабінцы ў ёй былі на зьнешні двор і пальмы на слупах яе з таго і з другога боку; пад'ём да яе - на восем прыступак.\n38 Быў таксама пакой, з уваходам у яго, каля слупоў брамы: там абмываюць ахвяры цэласпаленьня.\n39 А ў бабінцы каля брамы два сталы - з аднаго боку і два - з другога боку, каб калоць на іх ахвяры цэласпаленьня і ахвяры за грэх і ахвяры за злачынства.\n40 І са зьнешняга боку каля ўваходу ў праёміну паўночнае брамы былі два сталы, і з другога боку каля бабінца пад брамай - два сталы.\n41 Чатыры сталы - з аднаго боку і чатыры сталы - з другога боку і абапал брамы: усяго восем сталоў, на якіх колюць ахвяры.\n42 І чатыры сталы для прыгатаваньня цэласпаленьня былі з часаных камянёў, даўжынёю ў паўтара локця і шырынёю ў паўтара локця, а вышынёю ў адзін локаць; на іх кладуць прылады для заколу ахвяры цэласпаленьня і іншыя ахвяры.\n43 І гакі ў адну далоню ўроблены былі ў сьцены будынка вакол, а на сталах клалі ахвярнае мяса.\n44 Звонку ўнутранае брамы былі пакоі для сьпевакоў; на ўнутраным двары, з боку паўночнае брамы, адна на поўдзень, а другая, з боку паўднёвае брамы, на поўнач.\n45 І сказаў ён мне: гэты пакой, які выходзіць на поўдзень - для сьвятароў, якія чуваюць на варце храма;\n46 а пакой, які выходзіць на поўнач - для сьвятароў, якія чуваюць на варце ахвярніка: гэта сыны Садока, якія адны з сыноў Лявія набліжаюцца да Госпада, каб служыць Яму.\n47 І намерыў ён у двары сто локцяў даўжыні і сто локцяў шырыні: ён быў чатырохкутны: а перад храмам стаяў ахвярнік.\n48 І прывёў ён мяне да бабінца храма і намерыў у слупах бабінца пяць локцяў з аднаго боку і пяць локцяў з другога; а ў браме - тры локці шырыні з аднаго боку і тры локці з другога.\n49 Даўжыня бабінца - дваццаць локцяў, а шырыня - адзінаццаць локцяў, і ўзыходзяць у яго па дзесяці прыступках; і былі падпоры ў слупоў: адна - з аднаго боку, а другая - з другога.


Дыса Павел. Эсэ пераможцы. Роля беларускай мовы ў сённяшнім жыцці | Праменьчык\nДыса Павел. Эсэ пераможцы. Роля беларускай мовы ў сённяшнім жыцці\nАўтар Дыса Павел, вучань XI “В” класа\nЯк пра дасягненні і заслугі большасці людзей пачынаюць успамінаць пасля іх смерці, так і пра прыгажосць, багацце мовы кажуць, калі яна становіцца мёртвай.\nЦі можаце вы сабе ўявіць сапраўднага італьянца, расіяніна, кітайца, якія не ведаюць роднай мовы? Як бы штучна гэта выглядала, калі б немец па загадзе напісаць трохі пра сваю краіну, пра яе традыцыі, пра сябе самога, зрабіў бы гэта на французскай мове. Або калі б вы спыталі ўкраінца, якіх народных паэтаў ён ведае і атрымалі б ў адказ Маякоўскага. Няўжо яны не жадаюць карыстацца сваёй роднай мовай, няўжо ім сорамна за яе? Ці яны зусім не знаёмыя з роднай культурай, не валодаюць мовай краіны, у якой нарадзіліся, вучыліся, сталелі і жывуць дагэтуль? Аднак мне здаецца, вы не сустрэнеце такіх асоб за мяжой.\nДык а што ж тады з беларусамі? Мы не сапраўдныя грамадзяне сваёй краіны, або, маючы свабоду выбару мовы, мы жадаем чагосьці незвычайнага, чужога? Мабыць, тут варта спыніць гэтыя разважанні і вызначыць, якую ролю адыгрывае наша нацыянальная, беларуская мова.\nРоля мовы складаецца ў стварэнні ладу мыслення і карціны ўспрымання свету чалавека. Нездарма, адной з прыкмет дзяржавы з’яўляецца адзіная мова. Калі дзве суседнія народнасці гавораць на адной мове, то яны пачынаюць падобна думаць. Размаўляючы на іншай мове, змяняючы вобраз мыслення, мы прымыкаем да іншай культуры. Ці застаёмся мы пасля гэтага проста суседзямі або губляем сваю непаўторную сістэму поглядаў, сваю асаблівасць і раствараемся, як лыжка цукру ў шклянцы вады? Родная мова не дае табе згубіцца. Як палярная зорка, дзе б ты ні знаходзіўся, яна пакажа табе шлях. Мова распавядзе табе, хто ты ёсць, кім былі твае продкі, хто хадзіў 200-300 гадоў таму па гэтай зямлі.\nУ выпадку страты здольнасці бачыць свет табе застаецца толькі слухаць яго. Калі ты чуеш, што гучыць твая родная мова, то разумееш: гэта мой дом, я ведаю, дзе я.\nМова дае нам голас – сродак, які дазваляе заявіць пра сябе ў гэтым свеце. Першыя словы ў космасе прагучалі на рускай мове, і гэта ўжо гісторыя. Можа, аднойчы, дасягнуўшы поспеху, здзейсніўшы адкрыццё, ты апынешся за трыбунай, збіраючыся выступіць з прамовай. Я жадаю, каб у гэты момант ты на хвіліну спыніўся і паразважаў, носьбітам якой мовы ты прагнеш быць пачутым і ўвекавечаным у маштабах усяго чалавецтва?


19 мая 2014Архіў...\nГенеральны дырэктар Арганізацыі па забароне хімічнай зброі (АЗХЗ) Ахмет Узюмджу сёння, 19 мая, наведаў БДУ. Адбылася сустрэча з рэктарам БДУ акадэмікам Сяргеем Абламейкам, на якой госць азнаёміўся з асноўнымі кірункамі дзейнасці ВНУ. Таксама Ахмет Узюмджу выступіў з лекцыяй перад студэнтамі факультэтаў міжнародных адносін і хімічнага, дзе распавёў пра прызначэнне, задачы і функцыі ўзначаленага ім ведамства. Акрамя таго, кіраўнік АЗХЗ наведаў навукова-даследчыя лабараторыі хімічнага факультэта.\nУ гэты ж дзень у БДУ адбылося пасяджэнне круглага стала з удзелам Ахмета Узюмджу, кіраўніцтва ВНУ і прамысловых прадпрыемстваў Беларусі.\nАдзначым, наведванне БДУ прайшло ў рамках афіцыйнага візіту генеральнага дырэктара АЗХЗ Ахмета Узюмджу ў Беларусь з 18 па 20 мая.


Абвешчана дата выхаду апошняй гульні над навінамі The Surge 2 – Russ Play\nАбвешчана дата выхаду апошняй гульні над навінамі The Surge 2\nСтудыя Deck (Deck13) абвясціла дату выхаду сваёй апошняй дапаўненні, The Surge 2. Гэты пакет дапаўненняў, названы The Kraken, будзе выпушчаны (1 студзеня 2014 г.). У гэтым жа ключы быў выпушчаны трэйлер для гэтага дапаўнення.\nKraken – гэта камплект дапаўненняў, які прадстаўляе новае змесціва гісторыі, зброю, даспехі і гаджэты разам з новым зместам. Гульцы ў гэтым дапаўненні могуць падарожнічаць у мястэчка VBS Krakow, адкрываць для сябе сакрэты раёна і змагацца з рознымі ворагамі.\nНароўні з гэтым дадаткам, прэміум-версія Surge 2 таксама будзе выпушчана ў якасці запуску The Kraken. Гэтая версія ўключае ў сябе ўсе выпушчаныя пакеты дапаўненняў, у тым ліку Public Enemy Weapon і Legacy Gear. Людзі, якія набылі гульню Season Pass, змогуць атрымаць доступ да дапаўненні The Kraken з 1 студзеня.


Беларуская Аўтакефалія: 01/31/11\nМІТРАПАЛІТ МЕЛХІСЕДЭК (ПАЕЎСКСКІ) (1878 – 1931)\nПРАВІЛА АД АПАГАНЕНЬНЯ\nПАМЯЦЬ ЗВЫШГОДНАГА АНТОНІЯ ВЯЛІКАГА\nКАНОН ЗВЫШГОДНАМУ АНТОНІЮ ВЯЛІКАМУ\nБеларускі праваслаўны архірэй, мітрапаліт Мескі і Беларускі, герарх Беларускае Аўтакефальнае Праваслаўнае Царквы, рэлігійны і грамадзкі дзеяч, удзельнік беларускга нацыянальнага праваслаўнага руху ХХ стагодзьдзя. Нарадзіўся 30 (н. ст.) верасьня 1878 года ў вёсцы Вітуліна Бельскага павету Холмскае губэрніі. Паходзіў зь сям’і беларускага праваслаўнага сьвятара Льва Паеўскага. Першапачатковую адукацыю атрымаў дома і ў манастырскае школе. Пазьней працягваў адукацыю ў Віленскае праваслаўнае сэмінарыі, а потым паглыбляў свае веды ў Казанскае духоўнае праваслаўнае акадэміі і унівэрсытэце. Там жа, у Казані, прыняў манаскі пострыг зь імям Мелхіседэк. Пасьля заканчэньня вучобы ў акадэміі рукапаложаны ў сьвятара і як ераманах накіраваны ў Магілёўскую япархію. Зь восені 1904 г. працаваў выкладчыкам маральнага багаслоўя ў Магілёўскае сэмінарыі і гімназіях гораду.\nКалі нехта спакусіцца ў сьне па дзее сатанінскае, ён, устаўшы зь ложка, зьдзяйсьняе паклоны, прамаўляючы:\nБожа, будзь міласэрны да мяне, грэшнага.\nЗатым пачатак звычайны.\nЗьлітуйся, Божа, зь мяне ў вялікай ласцы Тваёй, і ў мностве шчадротаў Тваіх загладзь беззаконьні мае! Адмый мяне шматкроць ад беззаконьня майго, і ад грэху майго ачысьці мяне: бо беззаконьне маё я ўсьведамляю, і грэх мой заўсёды перада мною. Табе, Табе аднаму я зграшыў і прад вачыма Тваімі благое ўчыніў: таму справядлівы Ты будзеш у прысудзе Тваім, і чысты ў судзе Тваім. Вось, я ў беззаконьні зачаты, і ў грэху маці мая нарадзіла мяне. Вось, палюбіў Ты праўду ў сэрцы і ўліў у мяне тайную мудрасьць. Акрапі мяне ісопам, і ачышчуся: абмый мяне, і бялей за сьнег адбялюся. Дай мне ўцеху пачуць і радасьць, і ўзрадуюцца косьці, Табою паламаныя. Адвярні аблічча Тваё ад грахоў маіх і загладзь усе беззаконьні мае. Чыстае сэрца ўмацуй ува мне, Божа, і дух справядлівы аднаві ўва мне. Не адкінь мяне ад аблічча Твайго і Духа Твайго Сьвятога не адбірай у мяне. Вярні мне радасьць збавеньня Твайго, і Духам Уладным мяне падтрымай. Я навучу беззаконцаў дарогам Тваім, і бязбожныя да Цябе навярнуцца. Вызвалі мяне ад крывавасьці, Божа, Божа ратунку майго; і язык мой уславіць праўду Тваю. Госпадзе! адкрый вусны мае, і вусны мае прагалосяць славу Табе: бо калі б ахвяры Ты пажадаў, я даў бы яе; цэласпаленьне Табе не падабаецца. Ахвяра Богу — дух упакораны; сэрца ўпакоранае і зьміранае Бог ня зьнішчае. Ушчасьліві, Госпадзе, добрай воляй Тваёю Сіён, і хай паўстануць муры Ерусалімскія. Тады ўпадабаеш Ты ахвяру праўды, прынашэньні і цэласпаленьні; тады пакладуць на алтар Твой цялят.\nPosted by Беларуская аўтакефалія. at 12:59 PM No comments: Links to this post\nМы служым не кожны дзень, і таму праходзяць міма нас імёны сьвятых і вучэньне сьвятых, ад якіх мы маглі б шмат чаму навучыцца, але якіх рэдка хто памятае. Так, учора сьвяткаваўся дзень заснавальніка манаскага подзьвігу ў эгіпэцкай пустэльні, сьвятога Антонія Вялікага, у памяць і гонар якога названы усё, хто пасьля насіў гэта імя, уключаючы і заснавальніка кіеўскага манаства, Антонія Пячорскага.\nІ мне жадаецца зьвярнуць ваша увагу на адну толькі падзею зь ягонага жыцьця. Ён сышоў у пустэльню, першы зь усіх падзьвіжнікаў, для таго, каб змагацца са злом, якое існавала ў ягоным сэрцы. Ён не уцякаў ад сьвету: ён сыходзіў у пустэльню на адзінаборства, каб пазмагацца тварам да твару са злом больш складаным, больш страшным і разбуральным, чым тое зло, якое нас атачае ў сьвеце гэтым.\nPosted by Беларуская аўтакефалія. at 12:50 AM No comments: Links to this post\nІрмас: У старажытнасьці калясьніцы фараона патапіў Майсей, цудатворным жазлом правобразам крыжа падзяліўшы воды. Праз гэта і ўцекачы выратаваліся, песьню Богу сьпяваючы.\nПрысьпеў: Антонія боскага ўшануем прыгожа.\nНесьмяротнасьць жыцьця і ягоны вечным сэнс пакажы, і Траістасьць Зоркі, ойча, напоўні, асьвяці мілатой асьветы змрочную душу маю, малюся, ды годна апяю цябе.\nЮнак узростам плоці, мудра новы шлях дабрадзейнасьці абраў, якім добра крочыў, Новаму Запавету Выратавальніка падпарадкаваўся, вялебны, і жыватворчаму запавету Эвангельля пераймаў.\nТраістым зьзяньнем, прамудры, асьвячоны, спакусы, запалы, злосьць нячысьцікаў і зданяў зьвяроў напады, таксама раны балючыя перамог ты, запалены жаданьнем Боскасьці.\nБагародзічны: Як Маці Боская, адвагу маючы да народжанага ад Цябе, Адзінароднаму Слову, і адвечнаму Айцу, і Сьвятому Духу, маліся няспынна аб збаўленьні ад бед, Усячыстая, аб праслаўляючых Цябе, Багародзіцу.\nPosted by Беларуская аўтакефалія. at 12:41 AM No comments: Links to this post


ДЭПУТАТ АНДРЭЙ КЛІМАЎ ЗАСТАЕЦЦА ЗА КРАТАМІ\nСуд не знайшоў падставаў для перагляду справы Андрэя Клімава. Пра гэта Тацяне Леановіч, жонцы Андрэя Клімава, паведаміў старшыня гарадзкога суду Менску.\nПры канцы мінулага году разам з адвакаткай Вольгай Біруляй Тацяна Леановіч накіравала ў гарадзкі суд наглядчую скаргу з просьбай зноў вярнуцца да прысуду. Судзьдзям далі адразу некалькі важкіх аргумэнтаў на карысьць перагляду.\n(Леановіч: ) "Дамова не была выкананая, узаемаразьлікі ня зробленыя, да фінансаваньня аб'екту прыцягвалі ўласныя сродкі, якіх дагэтуль не вярнулі, хаця яны большыя за памер стратаў, што быццам нанесьлі дзяржаве", — пералічвае Тацяна Леановіч аргумэнты на карысьць таго, што справа Клімава цалкам гаспадарчая й павінна разглядацца гаспадарчым судом.\nАднак старшыню гарадзкога суду гэтыя доказы не пераканалі, як раней не далі вынікаў звароты ў іншыя судовыя інстанцыі.\nТымчасам, паводле Тацяны Леановіч, ідзе рабаўніцтва будаўнічай фірмы, якую раней узначальваў Андрэй Клімаў. Нягледзячы на тое, што маёмасьць гэтага акцыянэрнага таварыства належыць яшчэ прыкладна 500 акцыянэрам, суд наклаў на яе арышт і вырашыў аддаць усё дзяржаве. Пры гэтым, мяркуе Леановіч, быў парушаны закон.\n(Леановіч: ) "Паводле закону, спачатку ідзе кампэнсацыя стратаў. Дык вось, судзьдзя Вера Тупік цалкам гэта праігнаравала. Маёмасьць таварыства яна пастанавіла лічыць не кампэнсацыяй, а проста арыштаванай маёмасьцю асабіста Клімава.\nПа-першае, гэта парушае правы астатніх акцыянэраў, а па-другое, атрымаецца, што Андрэй ніколі не кампэнсуе стратаў, прызнаных судом, і ня зможа скарыстацца чарговай амністыяй.\nМне падаецца, гэта ня проста памылка судзьдзі. Сытуацыя кантралюецца зьверху, каб як мага далей трымаць Андрэя ў турме", — лічыць Тацяна Леановіч.\nНагадаю, дэпутат Андрэй Клімаў правёў за кратамі ўжо 3 гады. Паводле прысуду, яму належыць быць у зьняволеньні яшчэ столькі ж.


Прэзэнтацыя кнігі прысьвечанай Бласлаўлёнаму кс. Міхалу Сапоцько\nУ нядзелю 28 верасня 2008 г. у Беластоку ў Польшчы адбылася беатыфікацыя Слугі Божага кс. Міхала Сапоцькі. Разам з тысячамі пілігрымаў у гэтай урачыстасці прынялі ўдзел шматлікія іерархі, святары, манахі і сёстры законныя з Польшчы, Літвы, Беларусі і іншых краінаў. У межах беатыфікацыйных урачыстасцяў вернікі Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы ахвяравалі санктуарыю Божай Міласэрнасці ў Беластоку ікону благаслаўлёнага кс. Міхала Сапоцькі.\nБеатыфікацыя Слугі Божага кс. Міхала Сапоцькі сталася вялікім святам Божай Міласэрнасці.\n«Для Каталіцкай Царквы ў Беларусі благаслаўлёны святар Міхал Сапоцька — ураджэнец беларускай зямлі — гэта асаблівы дар Божы: новы Заступнік перад міласэрным Хрыстом, руплівым апосталам якога быў ва ўсім сваім святарскім служэнні кс. Міхал», — адзначыў у сувязі з гэтай падзеяй Архімандрыт Сяргей (Гаек), Апостальскі Візітатар для грэка-католікаў Беларусі.\nЗ нагоды беатыфікацыі Слугі Божага кс. Міхала Сапоцькі Грэка-каталіцкі санктуарый Хрыста Чалавекалюбцы ў Маладэчне — пры супрацоўніцтве Грэка-каталіцкай парафіі Сьвятапакутніка Язафата ў Полацку — выдаў кнігу пастулатара беатыфікацыйнага працэсу, Падсакратара Кангрэгацыі па справах Усходніх Касцёлаў монсіньёра Кшыштафа Ніткевіча, у перакладзе з італьянскай мовы а. Андрэя Крата. У кнізе «На шляхах Божай Міласэрнасьці. Блаславёны Міхал Сапоцька — духоўнік сьвятой Фаустыны» коратка, змястоўна і кампетэнтна прадстаўляецца жыццёвы шлях благаслаўлёнага кс. Міхала — нястомнага Апостала Божай Міласэрнасці.\nВыдаўцы спадзяюцца, што гэтая кніга дапаможа шматлікім хрысціянам Беларусі духоўна асэнсаваць каштоўнасць і актуальнасць сведчання благаслаўлёнага кс. Міхала Сапоцькі пра Божую Міласэрнасць.\nПершая прэзентацыя кнігі монс. Кшыштафа Ніткевіча мела месца ў Беластоку, у санктуарыі Божай Міласэрнасці ў нядзелю 28 верасня пасля ўрачыстай беатыфікацыі.


Аголеныя Знакамітасці | Студзень 2022\nголыя фота Ронда Русі\nаголеныя джэмі-лін сіглер\nаголеная фотасесія chanel west coast\nЭма Уотсан прасачыла аголеныя здымкі\nаголеныя фатаграфіі Лілі Сабескі\nалі латэр калі-небудзь быў аголеным\nЭбі Эліёт, аголеная попка і сіські, фотаздымкі У гэтай дзяўчыны прыгожыя вялікія сіські, а яе попка выглядае дзівосна. Нездарма Эбі Эліёт распусная пажадлівая шапіках заўсёды мільгае на чырвонай дарожцы. Я маю на ўвазе, у рэшце рэшт, не такі вядомы, як некаторыя іншыя знакамітасці. Але гэтыя грудзі проста па-чартоўску прыемныя. Любы [Паглядзець галерэю]..\nАголеная Эбі Корніш у топлесе і на адкрытых сасках здымках. Таксама вядомая пад рэп-імем MC Dusk - аўстралійская актрыса і рэпер. Пасля яе вядучага выступу ў Сомерсо. Яна найбольш вядомая сваімі ролямі ў кіно ў ролі Фані Брон у 'Яркай зорцы'. Салодкі пік у Sucker Punch і Ліндзі ў бязмежным. Інтрыгуе Эбі Корніш Дупа [Прагледзець галерэю]..\nМокрая Эбігейл Ратчфард Секс-стужка з відэа 'Паспрабуй' Камера-шлюха 'Кар'ера. Што вы можаце сказаць пра гэтую амерыканскую гламурную мадэль і тэлевізійную акторку шлюху Эбігейл Ратчфард? Ну, для пачатку ў яе ёсць некаторыя самыя падробленыя сіські, якія вы знойдзеце на камеру. Па-другое, яна падымецца да петуха таму, хто зможа зрабіць ёй шапіках і кар'еру [Праглядзець галерэю]..\nAbi Titmuss Цудоўныя сіські і попка Фота Калі вы шукаеце ўзрушаючую бландзінку ў покер, вы знайшлі яе. Абі Цітмус - адзіная ў сваім родзе дзяўчына з яе цудоўным целам у бікіні і прыгожай задніцай. Некаторыя кажуць, што яна тут і там стала ахвярай саску і соскі. Але [Паглядзець галерэю]..\nЭбігейл Спенсер, якая выкрыла попкі і попкі. Калі вы прыхільнік шалёных мужчын, вы павінны ведаць Эбігейл Спенсер. Яна ашаламляльная брунэтка, якая гуляе аднаго з любоўных інтарэсаў Дона Дрэппера. Гэтая пажадлівая ИФОМ не будзе рабіць нашу лепшую ўзламаную азадак знакамітасцяў, альбо яна не можа канкураваць з курэннем пажадлівых фотаздымкаў на пляжы [Праглядзець галерэю]..\nСакавітыя шапікі і саскі Фотаздымкі Адэль зачароўваюць Зараз гэтая птушаня Адэль, мультыплацінавая мастачка Адэль, зрабіла 'упс' і зрабіла, магчыма, узрушаючую сэкс-стужку года. І зараз гэта прасачылася! Паглядзіце самае шалёнае відэа пра Адэль, якое вы калі-небудзь бачылі. Пад гэтым стыльным экстэр'ерам у яе, напэўна, самае сэксуальнае цела [Прагледзець галерэю]..\nАдэля Экзархапулас, сэкс і цыцкі, фота смачныя, гэтыя французскія дзяўчаты сапраўды ведаюць, як зладзіць выдатнае шоу. Вам трэба любіць падобныя сакавітыя сцэны сініц, калі Адэль Экзархапулас выбівае яе на камеру, як брудную шлюху. Нягледзячы на тое, што гэта не пажадлівы лесбійскі кліп ад Blue Is [Прагледзець галерэю]..\nНахабная Эбігейл Брэслін Топлес + здымкі Underboob Exposed Abigail Breslin - амерыканская спявачка і актрыса. Яна найбольш вядомая роляй у 'Маленькай міс Сонейка'. Былая падлетак у галоўнай ролі з'явілася, дэманструючы сініцы і ружовыя саскі на фотаздымку ў топлес ніжэй. Раскрытыя сакавітыя фатаграфіі расшчаплення Эбігейл Брэслін, у адрозненне ад большасці дзіцячых зорак, [Прагледзець галерэю]..\nAdixia Інтрыгуючыя топлес і выкрытыя фота з цыцкамі Adixia альбо, як яе ведаюць усе яе сябры, як Adeline Romaniello, адчайна імкнулася стаць вядомай шапіках, якая мільгае бельгійскай вулічнай шлюхай. Яе вялікія вастрыцы былі загорнутыя ў падарунак цукроваму тату Пагану. Яна не чакала, каб кінуць ужытае [Паглядзець галерэю]..\nAdriana Lima Інтрыгуючыя фота з шапікамі і саскамі Гэта вельмі проста, таму што ў топ-мадэлі ёсць свае праблемы альбо задавальненне ў залежнасці ад чалавека. І адзін з іх - трымаць мужчын пастаянна слінацёкамі для вашага хцівага цела бікіні. Адрыяна Ліма - не выключэнне. Цудоўны, самы сэксуальны анёл Victoria Secret усіх часоў зрабіў [Праглядзець галерэю]..\nАдысан Цімлін прасачыў попкі і попку, народжаную ў Філадэльфіі, імя гэтай маленькай шлюхі называюць сакавітай Эдысан Цімлін. Хоць ёй можа быць толькі 27 гадоў, яна знялася ў многіх ролях, але самай вядомай з'яўляецца Саша Бінгем пра блуд у Калі. Як вы можаце бачыць, міс Цімлін не можа не сапсаваць тэлефон [Паглядзець галерэю]..\nАдрыяна Паліцкі Цыцкі са сцэнамі сэксу Любая жанчына, якая можа сыграць героя альбо дзяўчыну-супергероя і пампаваць на ім, заўсёды хцівая. Маўляў, уся сутнасць жаночых супергерояў у тым, каб быць пажадлівымі і дрэннымі, так? Такім чынам, Адрыяна Паліцкі, якая ашаламляе ўсіх у фільмах і на тэлебачанні, такіх як Г.І. Джо і агенты S.H.I.E.L.D., [Прагледзець галерэю]..\nАголеная попка і цыцкі Фота Адрыяны Байлон Заўсёды кажуць, што з Кардаш'янамі нічога добрага не ідзе, і гэта зараз пацверджана. Спачатку гэта быў Ламар. Потым Канье Уэст, потым у нас быў Брус, і гэта не робіць Адрыян Бэйлон выключэннем. Пасля таго, як быў у адносінах з Робам Кардаш'янам. Перш чым заручыцца з ёй [Прагледзець галерэю]..\nAimee Carrero Інтрыгуючыя саскі і сіські. Вось мы зноў, іншая дзяўчына Дыснею пераходзіць у рэжым шлюх дзеля славы і грошай. Гэтая актрыса Cartoon Network была заўважана ў серыяле ўзроўню Live Up і зараз выраўноўвае сваю гульню ў топлес для сэлфі. Што яе бацькі думаюць пра гэтае мітуслівае паводзіны? Ну хто дае [Прагледзець галерэю]..\nAimee Teegarden Інтрыгуючыя топлес і дупа аголеныя Aimee Teegarden - маладая 28-гадовая актрыса, мадэль і прадзюсар, якая знялася ў драме NBC Friday Night Lights. Задумваліся, як яна так хутка паднялася ў кінаіндустрыі? Ну, сёння вы збіраецеся высветліць, таму што ў нас з'явіліся здымкі яе цвёрдых белых цыцак. З [Прагледзець галерэю]..\nЭйслінг Найт, аголеная дупа і сіські, фотаздымкі Ну, калі вам падабаецца глядзець экшэн-прыгодніцкія фільмы, то вы ведаеце пра Эйслінг Найт у фільме 'Сядзелка'. Яна не супраць пагуляць у шлюху, якая спіць з дэманамі, у кіно ці ў рэальным жыцці. Эйслінг любіць усе віды арэхаў у яе шапіках, асабліва калі гэта [Праглядзець галерэю]..\nІнтрыгуе AJ Michalka Топлес-карціны, якія агаляюць саскі. Aj Michalka часта называюць AJ - амерыканская актрыса, аўтар песень, спявак і музыкант. Да таго, як стаць музыкай, яна была мадэллю. І найбольш вядомы як адзін з паўдуэта 78 Violet. Раней пасля таго, як фотаздымкі яе сясцёр прасачылі Алі Міхалка, яе папулярнасць узрасла. Так [Праглядзець галерэю]..\nAkemi Darenogare Інтрыгуючыя фотаздымкі бікіні, якія раскрываюць цела Інтрыгуючая маладая Akemi Darenogare - японская мадэль, якая больш падобная на белую амерыканскую распусную шлюху. Гэтыя скуршчыкі Токайо размяшчаюць попу і шапіках, спадзеючыся праславіцца, як Акемі. Не падманвайце яе цыцкі ў гэтым касцюме бікіні, яны на самой справе маленькія смактуны. [Паглядзець галерэю]..\nАлана Бланшар Аголеная дупа і выявы саскоў Няма неабходнасці сцвярджаць, што Алана Бланшар - брудная электронная шлюха, таму што асінавыя малюнкі кажуць усе самі за сябе. Тут больш малюнкаў, чым вы знойдзеце сайт сексуальных шлюх. Гэтая светлавалосая пустышка - серфер ASP World Tour і такая ж мокрая, калі бярэ выпадковы сэкстынг [Праглядзець галерэю]..\nAlejandra Guilmant Сакавітыя цыцкі і агаленыя дупы Усе любяць бачыць нейкія цудоўныя мексіканскія сіські, асабліва калі яны выскокваюць з цесных верхавін. Гэтая дзяўчына-плейбой ведае, што ў яе салодкае загарэлае цела ў Цэнтральнай Амерыцы, якое людзі хочуць бачыць. На шчасце, у нас ёсць адны з найлепшых пажадлівасцяў яе прыгожага цела і фірмы [Праглядзець галерэю]..\n© 2022 anniestela.com . Ўсе Правы Абаронены.


Літоўская Паланга дасьць старт «ланцугу cалідарнасьці» ад Балтыйскага мора да мяжы зь Беларусьсю\n18 жнівень 2020, 14:50\nКанцэртная заля Палангі ў колерах салідарнасьці зь Беларусьсю\nМэр літоўскай Палангі Шарунас Вайткус заклікаў гараджанаў далучыцца да акцыі «Балтыйскі шлях» і u'тым падтрымаць беларусаў у змаганьні з дыктатурай. У «ланцуг» плянуюць стаць ад мора і да самай мяжы зь Беларусьсю.\nКанцэртная заля Палангі напярэдадні падзеі расфарбавалася ў бел-чырвона-белыя колеры беларускага мірнага супраціву.\n«У нядзелю 23 жніўня далучаемся да жывога „ланцуга салідарнасьці“, напісаў гораданачальнік на сваёй старонцы ў Фэйсбуку . — Давайце пакажам адзінства ня толькі з латыскімі і эстонскімі братамі, але і з суседняй Беларусьсю, якая ў цяперашні час актыўна змагаецца за дэмакратыю у сваёй краіне».\n23 жніўня 1989 году адбылася беспрэцэдэнтная акцыя «Балтыйскі шлях». Тады літоўцы, латышы і эстонцы сталі ў ланцуг даўжынёй парадку 670 км, злучыўшы Талін, Рыгу і Вільню. Такім чынам грамадзяне прадэманстравалі волю да незалежнасьці ад СССР.\nМэр Палангі Шарунас Вайткус\nЦяперашняя акцыя будзе прысьвечана Беларусі. Паводле Шарунаса Вайткуса, каб забяспечыць сацыяльную адлегласьць, удзельнікі жывога ланцуга возьмуцца не за рукі, а будуць трымаць сьцягі Літвы, Латвіі, Эстоніі і Беларусі.\n«Давайце пакажам усім, што мы адзіныя, што мы цэнім і шануем нашу свабоду, якую мы заваявалі, а таксама падтрымаем беларусаў, якія змагаюцца за дэмакратыю. Запрашаем прыходзіць са сьцягамі ды іншымі атрыбутамі», — заклікаў мэр Палангі.\nАналягічную імпрэзу зьбіраюцца правесьці ў Латвіі: шэраг людзей стане ад марскога курорту Юрмалы да беларускай мяжы.


Свята-Троіцкі касцёл у Струбніцы: адновім святыню разам | Актуально | Заря над Неманом\nАктуально→Социум→Духовность→Новости Мостовщины→Наш край\nСвята-Троіцкі касцёл у Струбніцы: адновім святыню разам\n21 января 2020 — 11:00\nАдной з візітных карткаў Мастоўскага раёна з’яўляецца Свята-Троіцкі касцёл в.Плябанаўцы (аг.Струбніца), які пабудаваны ў 1740 годзе. Гэта архітэктурны помнік драўлянага дойлідства з элементамі барока.\nЗ усіх гісторыка-культурных каштоўнасцей Мастоўскага раёна Свята-Троіцкі касцёл адзіны мае катэгорыю “2” матэрыяльнай гісторыка-культурнай каштоўнасці, з’яўляецца помнікам агульнарэспубліканскага значэння.\nЯго адметныя духоўныя, мастацкія і дакументальныя вартасці маюць нацыянальную значнасць. У склад помніка ўваходзяць яшчэ асобныя каштоўныя элементы дэкаратыўнага аздаблення інтэр’ера: тры алтары, роспіс, арган.\nВарта звярнуць увагу на браму, якая знаходзіцца пры ўваходзе ў касцёл. На вялікі жаль, яна паступова разбураецца, у апошні час гэта адбываецца вельмі хутка. І калі цяпер не прыняць пэўных дзеянняў, то аднавіць яе потым не будзе магчымасці.\nЗараз у Свята-Троіцкім касцёле служыць неабыякавы святар, які таксама вельмі перажывае за тое, каб наша спадчына не згінула. Ім адкрыты ў Беларусбанку дабрачынны разліковы рахунак для правядзення рамонтных работ.\nКаб пачаць рамонтныя работы, неабходна распрацаваць будаўнічы праект, які каштуе каля 3000 рублёў.\nКожны цывілізаваны і культурны народ павінен праяўляць клопат аб захаванні гісторыка-культурных каштоўнасцей ў інтарэсах цяперашняга і будучага пакаленняў.\nЗвяртаемся да вас, паважаныя жыхары Мастоўскага раёна, давайце разам збяром неабходную суму і адновім святыню. Лёс нашай спадчыны ў нашых руках!\nРазліковы рахунак касцёла Святой Тройцы аг. Струбніца Мастоўскага раёна: BY24AKBB31350000415084000000 БИК AKBBBY21400 УНН 500126714\nДзейкало Сяргей Сяргеевіч, начальнік аддзела ідэалагічнай работы і па справах моладзі Мастоўскага райвыканкама


Гульня Ферма 3 - Ледніковы Перыяд онлайн. Гуляць бясплатна\nНапэўна, любы, хто гуляе на кампутары ў гульні знаёмы з гульнёй Ферма. Прасторы інтэрнэту проста паглынула гэтая гульня. У яе гуляюць онлайн нават у соцсетях.\n© Бясплатная онлайн гульня Ферма 3 - Ледніковы Перыяд\nФерма 3 - Ледніковы Перыяд гуляць онлайн\nАпісанне гульні Ферма 3 - Ледніковы Перыяд онлайн. Як гуляць у анлайн гульню : Напэўна, любы, хто гуляе на кампутары ў гульні знаёмы з гульнёй Ферма. Прасторы інтэрнэту проста паглынула гэтая гульня. У яе гуляюць онлайн нават у соцсетях. Вашай увазе прадастаўляецца новая частка гэтай гульні - «Ферма 3 - Ледніковы перыяд».\nШто ж у ім такога асаблівага? Справа ў тым, што, ужо ўпадабаная нам дзяўчынка Скарлет вырашыла пакараць новыя прасторы. У гэты раз яна апынулася ў самым нечаканым для аматараў гэтай серыі гульняў месцы. Цяпер яна спрабуе пабудаваць ферму не дзе-небудзь, а на Паўночным полюсе. Менавіта таму гульня атрымала назву «Ферма 3 - Ледніковы перыяд».\nУ папярэдніх частках асноўным заняткам нашай фермерыха было вырошчванне розных сельскагаспадарчых культур і ўжо ў другую чаргу развядзенне птушак і жывёл. Але дзе ж на Паўночным полюсе можна вырасціць грэчку або памідоры? Тут жа толькі льды і снег. Менавіта таму Скарлет вырашыла разводзіць экзатычных для нас паўночных птушак і жывёл. Гэта пінгвіны, маржы і нават ... маманты. Пінгвіны былі завезеныя адмыслова з Паўднёвага полюса.\nЗаходзіце ў гульню «Ферма 3 - Ледніковы перыяд» і атрымлівайце асалоду ад новай гісторыяй Скарлет.\nФерма 3 - Ледніковы Перыяд ( Галасоў:23, Сярэдні адзнака: 4.83/5)


Іх не дагоняць\n12.07.2009 / 22:23\nЗавершаны першы круг чэмпіянату Беларусі па футболе. БАТЭ адарваўся ад канкурэнтаў на 12 балаў. Перашкодзіць барысаўцам стаць шасціразовым чэмпіёнам краіны могуць толькі …\nЗавершаны першы круг чэмпіянату Беларусі па футболе. БАТЭ адарваўся ад канкурэнтаў на 12 балаў. Перашкодзіць барысаўцам стаць шасціразовым чэмпіёнам краіны могуць толькі … самі барысаўцы.\n13 тур расцягнуўся на тры дні: з пятніцы па нядзелю.\n10 ліпеня БАТЭ ў гасцях разграміў «Гомель» – 3:0, іншыя матчы: «Нафтан» – «Дынама» Брэст – 1:0, «Мінск» – «Смаргонь» – 2:0.\nУ суботу прайшлі дзве гульні: «Тарпеда» Жодзіна – «Нёман» Гродна – 3:0, «Шахцёр» Салігорск – «Граніт» Мікашэвічы – 0:0.\nЗавершыўся тур у нядзелю. У Мінску МТЗ-РІПА саступіў «Віцебску» – 1:2, а ў Магілёве мінскае «Дынама» выйграла ў «Дняпра» з лікам 1:0.\nТакім чынам першы круг скончаны:\nТурнірнае становішча: БАТЭ – 34, Нафтан, Дынама Мінск, Тарпеда – 22, «Дняпро» – 20, «Нёман», «Дынама» Брэст – 19, «Гомель», «Шахцёр», «Мінск» – 18, МТЗ-РІПА – 14, «Віцебск» – 13, «Граніт» – 12, «Смаргонь» – 5.\nАдрыў БАТЭ ад канкурэнтаў складае 12 балаў, і тэарэтычна пяціразовага чэмпіёна Беларусі дагнаць, канечне, можна.\nА вось «Смаргонь» ад вылету ў першую лігу выратуе хіба збанкрутаванне ажно трох канкурэнтаў. Нагадаем, што сёлета вышэйшую лігу мусяць таксама пакінуць тры клубы.\nЧэмпіянат Беларусі пакуль бярэ тайм-аўт.\nУ тым ліку і таму, што на гэтым тыдні аматараў футболу зноў чакаюць еўракубкі.\nЗ 2-га кваліфікацыйнага раўнду Лігі чэмпіёнаў бярэ старт БАТЭ. Барысаўскі клуб гуляе з «Македоніяй ГП».\nПершы матч – 14 ліпеня (аўторак), ён пройдзе ў гасцях. Матч у адказ – праз тыдзень. Але ўжо 17 ліпеня пройдзе лёсаванне 3-га раўнду і будзе названы мажлівы супернік аднаго з клубаў у наступным раўндзе. Сярод тэарэтычных канкурэнтаў - зноў «Леўскі».\nНаваполацкі «Нафтан» на гэтым тыдні стартуе з 2-га кваліфікацыйнага раўнду Лігі Еўропы. Яго супернік – бельгійскі «Гент».\nПершы матч пройдзе ў фестывальным Віцебску (наваполацкі стадыён не адпавядае еўракрытэрам) 16 ліпеня. Пачатак у 18:00.\nМінскае «Дынама» 16 ліпеня на галоўнай футбольнай арэне беларускай сталіцы згуляе першы матч з нарвежскім «Тромсё» – самым паўночным прафесійным клубам свету. Пачатак у 19:00.\nМТЗ-РІПА ў 2-м кваліфікацыйным раўндзе Лігі Еўропы, нагадаем, будзе гуляць з данецкім «Металургам».\nПершы матч 16 ліпеня ў гасцях (пачатак у 19:30). 23 ліпеня – матч у адказ у Мінску.\nБанальна, але хварэем за нашых.


Раварысту Дзьмітрыю Паліенку выставілі абвінавачаньне ў супраціве міліцыі\n08 травень 2016, 12:19\nАктывіста Дзьмітрыя Паліенку, які быў затрыманы на акцыі раварыстаў «Крытычная маса» 29 красавіка ў Менску, перавялі з «Валадаркі» ў сьледчы ізалятар Жодзіна і выставілі яму абвінавачаньне ў супраціве міліцыянтам.\nРаварысту пагражае да 6 гадоў зьняволеньня. Пра гэта карэспандэнту Свабоды паведаміў бацька затрыманага Аляксандар Паліенка.\n«Учора яго перавялі ў Жодзіна. Наколькі ведаю, вінаватым ён сябе не прызнае. У панядзелак паеду ў Жодзіна, каб перадаць сыну неабходныя рэчы, — можа, што даведаюся больш пра яго», — сказаў бацька актывіста.\nТым часам стала вядома, што адзін з удзельнікаў акцыі «Крытычная маса» Максіміліян Бойчанка падаў заяву аб прыцягненьні да адказнасьці міліцыянтаў за іх дзеяньні 29 красавіка.\nАкцыя «Крытычная маса» — гэта масавы праезд па вуліцах гораду раварыстаў, якія спрабуюць зьвярнуць увагу гарадзкіх уладаў на непадрыхтаванасьць вуліц да язды на роварах.\n29 красавіка ў акцыі бралі ўдзел некалькі дзясяткаў раварыстаў. Каля стэлы на праспэкце Пераможцаў акцыя была спыненая супрацоўнікамі ДАІ, некалькі раварыстаў былі затрыманыя, на двух зь іх, Дзьмітрыя Паліенку і Станіслава Канавалава, завялі справы аб супраціве міліцыі. Станіслава Канавалава зь міліцыі адпусьцілі 30 красавіка пад падпіску, Дзьмітрыя Паліенку зьмясьцілі ў ізалятар. Паводле бацькі актывіста, Дзьмітрый не чыніў супраціву, але спрабаваў заступіцца за аднаго з раварыстаў, якога зьбіваў міліцыянт. Супрацоўнік міліцыі потым заявіў, што ў яго была парваная куртка.


Першае беларускае бот-радыё пачало вяшчанне ў Горадні\nУ Горадні запусцілі першае бот-радыё ў Беларусі\nГарадзенскі партал s13.ru пачаў тэставае вяшчанне ўласнага бот-радыё – першага ў Беларусі.\n«Гэта не проста зацыклены музычны плэйліст з запісанымі загадзя перабіўкамі паміж трэкамі, – тлумачаць аўтары праекта. – Гэта пачатак цалкам аўтаматычнага вяшчання з навінамі, прагнозам надвор'я, інфой пра курсы валют, заторы на вуліцах Горадні і нават музычным чартам паводле музычных пераваг слухачоў».\nАдміністратар «Блога Горадні s13.ru» Сяргей Чабацько адзначае, што запатрабаванасць фармату стала відавочнай ужо ў першы дзень запуску бот-радыё. «На дадзены момант сярэдняя колькасць слухачоў анлайн складае 600 чалавек», – адзначыў ён. Гэта пераважна гарадзенцы, паколькі эфір перадае ў асноўным лакальныя навіны.\nУ пачатку кожнай гадзіны рэалізаваны функцыянал аўтаматычнага чытання навін з перыядычнай аб'явай колькасці слухачоў, што падключыліся да патоку. Самы цымес у тым, што радыё працуе ў цалкам аўтаматычным рэжыме па шаблонах, якія максімальна набліжаныя да класічных радыёстанцый. Артыкуляцыя ў робата пакуль не ідэальная і ёсць праблемы з націскамі ў словах, але «вядоўцы» ўдасканальваюцца штодзень, так што хутка будуць шчабятаць лепш за некаторых людзей.\nНа думку распрацоўшчыкаў, праект з'яўляецца файнай альтэрнатывай класічным радыёстанцыям. Ён цікавы не толькі нетыповай формай, але і патэнцыялам уцягнутасці слухача ў працэс фармавання кантэнту.\nСлухай бота-піянера тут


ІІ тур конкурсу біяграфічных твораў «Слаўная кампанія: рэANIMAцыя», прысвечаных беларускім пісьменнікам ХІХ стагоддзя, завяршае збор твораў 31 кастрычніка. Часу застаецца не так і шмат, але і не так ужо мала. Застаецца пераглядзець, перачытаць, перапісаць, пераправерыць, пераадолець, перастварыць. Пераадолець апошнія страхі-сумненні, каб адчуць у сабе сілы перастварыць біяграфію слаўнага чалавека мінуўшчыны.\nНагадаем, што на адрас арганізатараў паступілі 32 заяўкі. Узрост удзельнікаў — ад 14 да 61 года. Школьніца, аспірант, маладая мама, прадстаўнікі навукова-даследчыцкай, культурнай і сацыяльнай сфер, перакладчыкі, журналісты, рэдактары друкаваных СМІ і інтэрнет-рэсурсаў, выкладчыкі, студэнты-філолагі, студэнты-гісторыкі, студэнты-юрысты. Слаўная кампанія, іншымі словамі.\nПра Кастуся Каліноўскага пішуць пяць канкурсантаў, пра Франца Савіча — чатыры, па тры ўдзельнікі задзейнічаны ў стварэнні жыццяпісаў Войслава Савіч-Заблоцкага, Уладзіслава Сыракомлі, Адама Гурыновіча, Элізы Ажэшкі і Зофьі Манькоўскай; па двое адначасова выводзяць мастацкія біяграфіі Вінцэся Каратынскага, Альгерда Абуховіча і Францішка Багушэвіча, зусім без “канкурэнтаў” працуюць тыя, хто ўзяўся за вывучэнне лёсаў Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча і Арцёма Вярыгі-Дарэўскага.\n23 верасня 2019 в 15:08


03 лістапад 2012, 13:13\nНатальля Пінчук, жонка Алеся Бяляцкага, днямі мела з мужам тэлефонную размову. Званок быў зусім нечаканы, таму яшчэ больш яе ўзрушыў, кажа жонка палітвязьня:\n«Звычайна ён папярэджвае ў лісьце, што можа быць званок. А тут не было ніякай інфармацыі, зусім ніякай. І таму тым учорашнім званком я была вельмі моцна ўзрушана. Дарэчы, голас яго гэтым разам гучаў больш аптымістычна. Магчыма, канечне, ён сябе гэтак настройвае, каб не засмучаць жонку, але вось так было. І яшчэ паведаміў, што нарэшце атрымаў мэдычную бандэроль».\nНатальля Пінчук таксама расказала, што ў апошнім лісьце Алесь Бяляцкі згадаў пра «Дзяды», якія прайшлі ў Менску 25 гадоў таму — у 1987 годзе. Заяўнікамі тых «Дзядоў» былі ён, Алесь Бяляцкі і вядомы паэт, цяпер ужо нябожчык Анатоль Сыс. «Дзяды» 1987 году хоць не былі шматлюднымі, але прайшлі вельмі ўдала — упершыню ў голас на іх выступалі палітыкі, казалі пра рэпрэсіі, пра адказнасьць камуністычнай улады за гібель мільёнаў невінаватых людзей. Наступныя «Дзяды», у 1988 годзе, сабралі ўжо тысячы менчукоў, а іх брутальны разгон толькі падштурхнуў да ўзьнікненьня масавага руху беларускага адраджэньня.\nНатальля Пінчук: «Вось згадка пра гэта Алеся падштурхнула і мяне да ўспамінаў пра тую падзею. Бо гэта быў тады першы такі мітынг, калі адкрыта сказалі пра рэпрэсіі».\nПраваабаронцу Алеся Бяляцкага ўтрымліваюць у бабруйскай калёніі, дзе ён адбывае 4,5 году зьняволеньня нібыта за ўтойваньне прыбыткаў. Вядома, што грошы, якія атрымліваў Алесь Бяляцкі з-за мяжы, ішлі на дапамогу пацярпелым ад палітычных рэпрэсій.


Кастусь Каліноўскі - кіраўнік паўстанцаў - реферат, курсовая работа, диплом, 2017\nГлавная » Рефераты » Текст работы «Кастусь Каліноўскі - кіраўнік паўстанцаў»\nУ 1862 годзе Каліноўскі ўжо ўваходзіў у склад Літоўскага правінцыйнага камітэту (ЛПК) - цэнтральнага органа падрыхтоўкі паўстання на тэрыторыі Паўночна-Заходняга краю (зараз - тэрыторыя паўночнай Літвы і Заходняй Беларусі). А ўвосень таго ж году стаў яго старшынёй. Кастусь стаяў на чале часткі рэвалюцыянераў, якіх адрозна ад лібералаў ("белых") звалі "чырвонымі". Гэты напрамак вызваленчага руху прадугледжваў дэмакратычную рэспубліку, перадачу зямлі сялянам, самавызначэнне народаў былой Рэчы Паспалітай.\nЗ восені 1863 году К. Каліноўскі сканцэнтраваў намаганні на назапашванні сіл для новага выступлення ўвесну. Але, выдадзены камісарам Магілёўскай губэрні Вітаўтам Парфяновічам, ён быў у ноч на 29 студзеня 1864 году арыштаваны ў Святаянскіх мурах (побач з саборам Святога Яна), дзе хаваўся пад імем Ігната Вітажэнца. Святаянскія муры - вялікі квартал. Тут, у будынках, што раней належылі універсітэту, мясцілася гімназія, музей старажытнасцяў, цэнтральны архіў, абсерваторыя, а таксама кватэры для служачых. У адной з іх другі месяц здымаў пакой Каліноўскі. А непадалек - праз вуліцу - знаходзіўся генерал-губернатарскі палац. Так, па волі выпадку, у апошнія дні паўстання рэвалюцыйны камісар і яго кат жылі побач. Паколькі дакладны адрас Каліноўскага быў невядомы, спатрэбілася дзве роты салдат, каб акружыць квартал і пачаць вобыск. Калі пастукалі ў кватэру рэвалюцыянера, дзверы адчыніў малады чалавек і спакойна назваў свае імя і прозвішча “Ігнат Вітажэнец”. У той жа момант ен быў арыштаваны.\nЗ турмы Каліноўскі перадаў на волю «Лісты з-пад шыбеніцы»: «...Браты мае, мужыкі родныя. З-пад шыбеніцы маскоўскай прыходзіць мне да вас пісаці, і, можа, раз астатні. Горка пакінуць зямельку родную і цябе, дарагі мой народзе. Грудзі застогнуць, забаліць сэрца,- но не жаль згінуць за тваю праўду... Няма ш, браткі, большага шчасця на гэтым свеце, як калі чалавек у галаве мае розум і науку... . Но як дзень з ноччу не ходзіць разам, так не ідзе разам наука праўдзіва з няволяй маскоўскай. Дапокуль яна ў нас будзе, у нас нічога не будзе, не будзе праўды, багацтва і ніякай наукі,- адно намі, як скацінай, варочаць будуць не для дабра, но на пагібель нашу... Бо я табе з-пад шыбеніцы кажу, Народзе, што тагды толькі зажывеш шчасліва, калі над табою Маскаля ўжэ не будзе. Твой слуга Яська - гаспадар з-пад Вільні»\nУ момант катавання Кастусю Каліноўскаму толькі споўнілася 26 гадоў. Ен пайшоў з жыцця ў самым яго росквіце, поўны планаў і ідэй. Такім ен і застаўся назаўседы ў памяці народа - маладым, мужным і прыгожым [11. с. 87].\nКастусь Каліноўскі - магчыма самая значная фігура ў беларускай гісторыі. І не толькі таму, што ён узначаліў паўстанне 1863-64 гг. на Беларусі; не толькі таму, што прыняў пакутніцкую смерць за Бацькаўшчыну. Самае галоўнае у ягонай постаці - ён стаў гістарычным мастом паміж старажытнай ідэяй дзяржаўнасці Вялікага Княства Літоўскага і ідэямі беларускага нацыяналізму 20-га стагоддзя, якія увасобіліся ў стварэньні БНР у 1918 г., а іх лягічным завяршэньнем стала стварэнне незалежнай беларускай дзяржавы ў 1991 г.\nПаўстанне 1863-1864 гг. па сваіх мэтах было спробай нацыянальна-дэмакратычнай рэвалюцыі, накіраванай на звяржэнне самадзяржаўя і ўсталяванне нацыянальнай і сацыяльнай роўнасці. Аднак, абмежаваная праграма паўстання выключыла з удзелу ў ім шырокія масы сялянства. Расійская грамадскаць таксама не падтрымала выступленні - спачуваў паўстанцам, бадай, адзін толькі герцэнаўскі "Колокол". Адсутнасць адзінага плана, узаемадзеянняў паміж атрадамі, сакавіцкі пераварот і чатырохмесячнае кіраванне "белых" - усё гэта разам і прывяло інсургентаў да паражэння. Калі на чале паўстання зноў сталі "чырвоныя", выратаваць яго было ўжо немагчыма.\nУвогуле за ўдзел у паўстанні 128 чалавек былі пакараны смерцю, 853 сасланы на катаргу, каля 12,5 тыс. выселены, у тым ліку 504 - у Сібір. Асабліва трагічныя наступствы мела паўстанне для яго актывістаў, асабліва тых, хто адмовіўся пасля затрымання супрацоўнічаць з уладамі. Сярод самых вядомых былі:\nБанольдзі Джузэпэ Ахіла Эльміра - (1821-1871). псеўданім - Стэля. У 1862 г. Банольдзі разам з Каліноўскім увайшоў у склад ЛПК. У віленскай фотамайстэрні італьянца рыхтаваліся падпольныя выданні патрыётаў. Неўзабаве пасля выбуху паўстання ўлады выслалі Банольдзі з краіны. Зрэшты, ёсць і другая версія, паводле якой Ахіла ў лютым 1863-га быў зняволены ў сутарэннях старажытнага замка ў Троках, але сябры дапамаглі яму, наладзіўшы дзёрзкія ўцёкі... Гэтак ці іначай, але ён стаў прадстаўніком віленскага паўстанцкага цэнтра за мяжой, яму былі давераны так званыя "літоўскія сумы" - замежныя фінансавыя сродкі паўстанцаў, на якія мелася закупляцца зброя й амуніцыя.\nДлускі Баляслаў (1826-1905) псеўданім - Ябланаўскі. Удзельнік нацыянальна-вызваленчага руху. Паводле палітычных перакананняў - прыхільнік "чырвонага" крыла, адзін з найбліжэйшых сяброў і паплечнікаў Каліноўскага. Член ЛПК з 1862 г. Адстойваў інтарэсы віленскага цэнтра ў перамовах з ЦНК. Будучы начальнікам Ковенскага ваяводства, Длускі на чале атрада паўстанцаў разбіў 10 чэрвеня 1863 г. буйныя сілы карнікаў каля мястэчка Папаляны на Шавельшчыне. З кастрычніка - ваенны камісар Літвы і Беларусі за мяжой. Да самага канца паўстання трымаў сувязь з Каліноўскім, клапаціўся пра зброю для паўстанцаў. "Літоўскія сумы", перайшоўшыя яму згодна з загадам віленскага цэнтра ад А. Банольдзі, ён здаў у 1865 г. спецыяльнаай камісіі з паўстанцаў-эмігрантаў. З 1873 г. - у Галіцыі.\nКозел Ян Іванавич (1837-1896). псеўданім - Скала. Шляхціц, удзельнік нацыянальна-вызваленчага паўстання. Стаў стваральнікам мінскай арганізацыі "чырвоных". З 1862 г. - член ЛПК. Блізкі паплечнік Каліноўскага. Пасля "белага" перавароту дзейнічаў у Польшчы, займаў розныя пасады. Пэўны час быў камендантам Варшавы. Пасля падаўлення паўстання жыў на эміграцыі ў Францыі.\nМалахоўскі Уладзіслаў Юл'янавіч - (1827-1900) Удзельнік паўстання 1863-1864 гг., адзін з яго кіраўнікоў, блізкі памочік Каліноўскага. З лета 1863 г. ў складзе віленскага рэвалюцыйнага цэнтра. Пэўны час (з перапынкам) з'яўляўся паўстанцкім начальнікам Вільні. Наладжваў кантакты з рускімі рэвалюцыянерамі. У жніўні 1863 г. змушаны на нелегальным становішчы выехаць у Пецярбург, затым у Кёнігсберг (цеперашні Калініград), дзе, будучы прадстаўніком Каліноўскага, клапаціўся пра зброю для інсургентаў, займаўся выданнем газеты "Glos z Litwy".\nРагінскі Раман - (1840-1915) Удзельнік паўстання 1863-1864 гг., адзін з яго кіраўнікоў. Напачатку выступленняў - камісар ЦНК ў Падляшскім ваяводстве. У канцы студзеня-лютым здзейсніў глыбокі рэйд па землях заходняй Беларусі, заняў горад Пружаны, але неўзабаве быў разбіты і з дапамогай адданых цару сялян захоплены ў палон. Смяротны вырак Рагінскаму быў заменены на 20 год катаргі. Пакаранне адбываў у Пермскай губерні, у хуткім часе пераведзены на пасяленне.\nБеларускі народ не прызнаваўся, як і раней, самастойным этнасам, наша мова і культура лічыліся састаўнымі часткамі рускай мовы і культуры. Да канца 60-х гадоў край заставаўся на ваенным становішчы, а гэта значыць працягвалі дзейнічаць выключныя законы ваеннага часу. Была зачынена адзіная вышэйшая школа на Беларусі - Горы-Горацкі земляробчы інстытут, і далейшыя хадайніцтвы аб адкрыцці на нашых землях ВНУ адхіляліся расійскім урадам. Больш за тое, нават колькасць гімназіяў у краі здавалася Мураўёву завялікай. Замест "лішніх" гімназіяў планавалася адчыніць народныя вучэльні, выкладанне дзе павінна было весціся цалкам у духу адданасці рускаму самадзяржаўю. Рэзка актывізавалася "водворение русского элемента": “Забудьте наивные мечтания, занимавшие вас доселе, господа, и помните, что если вы не станете здесь по своим мыслям и чувствам русскими, то вы будете здесь иностранцами и должны тогда покинуть этот край".\nПаўстанне 1863--1864 гг. выклікала вялікі грамадскі рэзананс у тагачаснай Расіі і, між іншым, прыцягнула ўвагу грамадства да Беларусі як да з'явы з гістарычнымі каранямі, адкрыла "беларускае пытанне" і зрабіла яго адной з найважнейшых тэм даследаванняў і публікацый у 1860--1870-я гг., стала вызначальным фактарам развіцця беларускай гістарыяграфіі гэтага перыяду.\nУ часы "беларусізацыі" 1920-х гг. беларуская гістарыяграфія сфарміравала дзве асноўныя канцэпцыі разгляду і ацэнкі паўстання. Адна з іх, "вульгарна-сацыялагічная" (прадстаўнікі: У. Ігнатоўскі і інш.) разглядала паўстанне як польскае, якое значна закранула Беларусь, і набыло асаблівы характар, з'яўляючыся тут, з аднаго боку, сялянскім супраць паноў, з другога -- палітычным нацыянальна-вызваленчым супраць царызму. У гэтай канцэпцыі дзеянні "чырвоных" трактаваліся як народныя і антышляхецкія, і амаль як беларускія ў палітычнай скіраванасці, а дзеянні "белых" -- як фактычна згодныя з дзеяннямі царскіх уладаў. Паўстанне ў гэтай канцэпцыі дэкларатыўна разглядалася як прадвеснік будучай сацыялістычнай рэвалюцыі.\nПасля хвалі рэпрэсій 1929--1930 супраць "нацдэмаў" другая ацэнка ўзяла верх, аж да хвалі рэпрэсій 1937--1938, і знішчэння прадстаўнікоў другой ацэнкі. Пасля гэтага частковая "рэабілітацыя" паўстання адбылася ў працах І. Лочмеля (з удзелам Н. Нікольскага, Д. Дудкова), але, напрыклад, у працы У. Пічэты аб антыфеадальных рухах (1940) паўстанне нават не ўзгадвалася. Відавочна, на асцярожнасць у закрананні гэтай тэмы ўплываў палітычны клімат часоў савецка-нямецкага раздзелу Польшчы (1939). У гэтай сітуацыі ўзнік шэраг супярэчлівых міфаў адносна паўстання, якія не мелі нічога агульнага з гістарычнай рэчаіснасцю падзей 1863--1864 гг. -- напрыклад, пра скіраванасць паўстання, якое ў Беларусі было сялянскім пад кіраўніцтвам Каліноўскага, супраць польскай шляхты.\nУ далейшым (1940--1950-я гг.) колькасць міфаў пабольшала, і да "сялянскага характару паўстання ў Літве і Беларусі" дадаўся міф (У. Перцаў, 1945; І. Лушчыцкі ў 1950-я гг.; С. Самбук у 1960-я--1970-я гг.) аб "сялянскім рэвалюцыянеры" Каліноўскім і аб яго намеры ўтварэння "літоўска-беларускай рэспублікі, самастойнай і ад Польшчы і ад Расіі".\nПэўны паварот да навуковасці ў разглядзе пытання адбыўся на працягу канца 1950-х -- пач. 1970-х гг., калі выйшаў шэраг прац з шырокім выкарыстаннем архіўных матэрыялаў (манаграфіі А. Смірнова, 1959--1964, кнігі Г. Кісялёва, 1963, 1966). Тут назіралася барацьба старых схем і новага (і супярэчлівага схемам) дакументальнага матэрыялу. Напрыклад, у працах Смірнова адносіны сялянства Літвы і Беларусі да паўстання так і не былі раскрыты.\nЗа 1980-я -- 2000-я гг., нягледзячы на ўсведамленне праблемы (М. Біч), так і не быў зроблены навуковы, непалітызаваны аналіз біяграфіі Каліноўскага і гісторыі паўстання 1863--1864 гг. Аўтары або вярталіся да палітызаваных міфаў 1920--1950-х гг. (М. Біч, Г. Сагановіч, У. Арлоў, І. Саверчанка) або да версій блізкіх заходнерусізму (У. Чарапіца, Е. Новік і У. Марцуль). Па-ранейшаму ў беларускай гістарыяграфіі няма манаграфічнай працы, якая б спалучала аналіз падзей паўстання з аналізам крыніц рэканструкцыі гэтых падзей. Агульным для беларускай гістарыяграфіі з'яўляецца слабая ўвага або толькі дэкларацыйнае прызнанне ролі агульнаеўрапейскага (замежнапалітычнага) і польскага кантэксту ў падзеях паўстання.\nУлетку 1862 года Каліноўскі разам з паплечнікамі з Гарадзенскай рэвалюцыйнай арганізацыі Феліксам Ражанскім, Станіславам Сангінам і Валерам Урублеўскім распачаў выпуск «Мужыцкай праўды» -- першай у гісторыі газеты на беларускай мове.\nСярод негатыўных наступстваў паўстання можна адзначыць тое, што беларускі народ не прызнаваўся, як і раней, самастойным этнасам, наша мова і культура лічыліся састаўнымі часткамі рускай мовы і культуры. Да канца 60-х гадоў край заставаўся на ваенным становішчы. Была зачынена адзіная вышэйшая школа на Беларусі - Горы-Горацкі земляробчы інстытут, і далейшыя хадайніцтвы аб адкрыцці на нашых землях ВНУ адхіляліся расійскім урадам. Больш за тое, нават колькасць гімназіяў у краі здавалася Мураўёву завялікай.\nАле разам з тым у выніках паўстання было шмат пазітыўнага. Пад пагрозай народнай рэвалюцыі, царызм быў вымушаны пайсці на значныя ўступкі беларуска-літоўскаму сялянству і змякчыць для яго ўмовы лютаўскай рэформы 1861 года. Для паўстання 1863-1864 гг. характэрна тое, што ў ім побач з польскім нацыянальна-вызваленчым рухам узняўся беларускі нацыянальна-вызваленчы рух, выразнікам ідэй якога быў К. Каліноўскі. Паўстанне 1863--1864 гг. выклікала вялікі грамадскі рэзананс у тагачаснай Расіі і, між іншым, прыцягнула ўвагу грамадства да Беларусі як да з'явы з гістарычнымі каранямі, адкрыла "беларускае пытанне" і зрабіла яго адной з найважнейшых тэм даследаванняў і публікацый у 1860--1870-я гг., стала вызначальным фактарам развіцця беларускай гістарыяграфіі гэтага перыяду.\nкурсовая работа по предмету История и исторические личности на тему: Кастусь Каліноўскі - кіраўнік паўстанцаў - понятие и виды, структура и классификация, 2017, 2018-2019 год.\nСкачать работу: Кастусь Каліноўскі - кіраўнік паўстанцаў, 2019 г.


GSMA падтрымлівае нарматыўныя рэформы для стварэння адзінага лічбавага рынку для Еўропы - Рэпарцёр ЕС\nПасля сённяшняй сустрэчы паслоў дзяржаў-членаў у ЕС Анна Бувер, генеральны дырэктар GSMA, пракаментаваў:\n«GSMA цалкам падтрымлівае намаганні прэзідэнта Юнкера па стварэнні адзінага еўрапейскага лічбавага рынку і імкнецца дапамагчы ў дасягненні гэтай мэты ў бліжэйшы час. Хоць мы лічым, што скарачэнне аб'ёмаў прапаноў "Злучаны кантынент" да нейтралітэту сеткі і роўмінгу ўяўляе сабой страчаную магчымасць, неадкладным прыярытэтам з'яўляецца тое, каб гэтыя прапановы прыйшлі да станоўчага вываду, каб мы маглі пачаць працэс стварэння сапраўды лічбавага адзінага рынку, прынясе карысць грамадзян Еўропы і бізнесу.\n«Адзіны рынак Еўропы паскорыць інавацыі ў сферы мабільных паслуг, павялічыць інвестыцыі ў мабільныя сеткі і забяспечыць значныя эканамічныя і сацыяльныя выгады. Каб пачаць гэтую трансфармацыю і захаваць сваю дынаміку, неабходна паступовае, пастаяннае змяненне палітыкі Еўропы і нарматыўна-прававой базы.\n«GSMA вітае сённяшняе паведамленне аб прыстасаванні дзяржаў-членаў да пакета датэрміновых рэформ. Мы лічым, што за гэтым павінны хутка рушыць услед далейшыя змены, накіраваныя на выраўноўванне ўмоў для ўсіх інвестараў, заснаваныя на прынцыпе "аднолькавыя паслугі, аднолькавыя правілы". У такіх рамках прыярытэтамі рэформы павінны стаць:\nМаксімізаваць стымулы для інвестыцый у новыя сеткавыя магутнасці і тэхналогіі;\nПераканайцеся, што платформы абслугоўвання адкрыты і сумяшчальны;\nПаменшыць празмернае рэгуляванне, замест гэтага засяродзіцца на забеспячэнні эфектыўнай канкурэнцыі; і\nРэфармаваць палітыку спектру для забеспячэння большай упэўненасці ў рэгуляванні і падтрымкі гарманізацыі для разгортвання шырокапалоснага мабільнага тэлефона.\n«Што тычыцца канкрэтных элементаў прапановы Савета, то мы будзем асцярожныя супраць празмерна прапісанага падыходу да чыстага нейтралітэту. Мабільныя аператары павінны эфектыўна кіраваць хутка растучым узроўнем інтэрнэт-трафіку і забяспечыць магчымасці для распрацоўкі новых паслуг разам з базавым доступам у Інтэрнэт.\n«З пункту гледжання роўмінгу мы рэкамендуем удакладніць прапановы ў такіх галінах, як« асноўная дапамога для роўмінгу », каб пазбегнуць непатрэбных выдаткаў на рэалізацыю і працяглы тэрмін наладкі. Адзначым, што ўсё большая колькасць аператараў мабільнай сувязі ўжо прадастаўляе такія магчымасці, як роўмінг па ўнутраным кошце, як частка іх спажывецкіх прапаноў ».\nПадобныя тэмы:Connected кантынентЛічбавай адзінага рынкуЕўрапейская камісіяЕўрапейскі рынак лічбавага рынкуЕўрапейскі Саюзпрыкметахпоўны вобразсеткавая нейтральнасць\nВы можаце прагледзець, прачытаць, вывучыць: 100 кнігі па Еўропе


Будзьма беларусамі! » Першая выстава Яўгена Куліка ў Нацыянальным мастацкім. 7 эпізодаў пра мастака з «Паддашка»\n31.10.2018 | Мастацтва\nВучыўся ў выдатных пэдагогаў — Льва Лейтмана, Сяргея Малішэўскага, Віталя Цьвіркі, Аляксандра Мазалёва. Ад 1963-га ўдзельнічае ў афіцыйных мастацкіх выставах, яшчэ праз два гады ўступіў у Саюз мастакоў Беларусі. Маючы жывапісную адукацыю, пасьля заканчэньня інстытуту пераарыентаваўся на графіку. Аўтар станковых аркушоў і эксьлібрысаў. Аздабляў кнігі для дзяцей і дарослых, клясыку і сучаснасьць — у асноўным беларускіх аўтараў. Працаваў мастаком у дзіцячым часопісе «Вясёлка».\n«На Паддашку» пачыналіся самвыдавецкія публікацыі і капіяваньне забароненых ранейшых тэкстаў, рыхтаваліся выставы, арганізоўваліся пошукавыя экспэдыцыі. У сутнасьці, гэта была адна зь нешматлікіх нефармальных груповак у БССР, якая тры дзясяткі гадоў функцыянавала, нягледзячы на ўціск з боку ўладаў. У канцы 1980-х мастакі гэтага асяродку склалі ядро творчай суполкі «Пагоня». Сам Кулік прыклаў руку да шэрагу праграмных дакумэнтаў аб’яднаньня — статуту, адозваў, заяваў.


Мы - нацыя! - Каля беларускай амбасады ў Кіеве адбылася акцыя салідарнасці са Змітром Дашкевічам\nКаля беларускай амбасады ў Кіеве адбылася акцыя салідарнасці са Змітром Дашкевічам\n21.07.2012 | 22:18 |\nБЕЛАРУСКІ ЦЭНТР ВА УКРАІНЕ ⇒ Ігар Коктыш\n20 ліпеня а 19.00 каля беларускай амбасады ў Кіеве адбылася акцыя салідарнасці з нацыянальным героем, лідарам Маладога Фронту Змітром Дашкевічам. Менавіта ў гэты дзень, 20 ліпеня, Змітру споўнілася 31 год, які ён чарговы раз сустрэў за кратамі.\nУ падтрымку Змітра Дашкевіча было праведзена пікетаванне беларускай амбасады. Удзел у акцыі прынялі беларускія і ўкраінскія актывісты.\nВядучай імпрэзы была прадстаўніца Руха Салідарнасці "Разам" і Беларускага Цэнтру ва Украіне Юлія Шаўлоўская. Асаблівае абурэнне ў прысутных выклікала навіна аб ўзбуджэнні новай крымінальнай справы супраць Змітра Дашкевіча ўжо ў Глыбоцкай турме.Акрамя прамоў гучалі цудоўныя беларускія песні ў выкананні барда Андрэя Касмовіча.\nУдзельнікі акцыі, якія трымалі партрэты з надпісамі: "Свабоду Дашкевічу!", патрабавалі ад сённяшняй улады Беларусі неадкладнага вызвалення лідара Маладога Фронту.\nУся праезжая частка каля амбасады была застаўлена машынамі. За акцыяй, акрамя ўкраінскіх міліцыянтаў, назірала група людзе ў цывільным, якія па сваіх службовых абавязках запісвалі акцыю пратэста, Каля амбасады гучала - "Свабоду Дашкевічу", "Жыве Беларусь!", "Верам, можам, пераможам!","Свабоду палітвязням!", "Свабоду не спыніць!",. На прыканцы акцыі ўсе ўдзельнікі пікетавання разам выканалі ў гонар Змітра Дашкевіча гімн "Магутны Божа".\nПрэс-група Беларускага Цэнтру ва Украіне