Але́г Анато́льевіч Тру́саў (нарадзіўся 7 жніўня 1954 году) — археоляг, гісторык беларускай архітэктуры, адзіны ў краіне выкладчык гісторыі філятэліі ў Беларусі. Кандыдат гістарычных навук (1981). Палітык і грамадзкі дзяяч, папярэдні старшыня Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны.\nСтаршыня Таварыства беларускай мовы\n17 красавіка 1999 — 29 кастрычніка 2017\nАлег Трусаў у Вікісховішчы\nАлег Трусаў нарадзіўся 7 жніўня 1954 году ў горадзе Амсьціславе Магілёўскай вобласьці. У 1976 годзе скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту. У пэрыяд з 1976 па 1992 гады працаваў у Беларускім рэстаўрацыйным праектным інстытуце загадчыкам аддзела комплексных навуковых дасьледаваньняў. У 1981 годзе абараніў кандыдацкую дысэртацыю. З 1996 да сакавіка 1998 году — дэкан факультэту бібліятэчна-інфармацыйных сыстэмаў Беларускага ўнівэрсытэту культуры. Цяпер дацэнт катэдры гісторыі Беларусі і музэязнаўства. У 1990 годзе быў адным з заснавальнікаў Беларускага гуманітарнага ліцэя імя Якуба Коласа.\nПрымаў удзел у абвяшчэньні дзяржаўнага сувэрэнітэту і поўнай незалежнасьці Рэспублікі Беларусь, адзін з распрацоўшчыкаў афіцыйнай выявы дзяржаўнага гербу Рэспублікі Беларусь «Пагоня», бел-чырвона-белага дзяржаўнага сьцяга Рэспублікі Беларусь і наверша да яго.\nУ 1995—1996 гады Трусаў тройчы балятаваўся ў дэпутаты Вярхоўнага Савету XIII скліканьня, тройчы праходзіў у другі тур, аднак ня трапіў у Вярхоўны Савет ХІІІ скліканьня.\nТаварыства беларускай мовыРэдагаваць\nУваходзіць у склад рэдкалегіяў газэты «Наша слова». Быў чальцом рэдкалегіі часапіса «Беларуская мінуўшчына». Узначальвае таварыства «Беларусь-Гішпанія», доўгі час быў сябрам Рады Згуртаваньня беларусаў сьвету «Бацькаўшчына».\nАўтар больш чым 150 навуковых публікацыяў, сярод якіх некалькі манаграфіяў. Як археоляг і гісторык архітэктуры займаецца вывучэньнем манумэнтальнага дойлідзтва XI—XVIII стагодзьдзяў.\nАлег Трусаў. Невядомая нам краіна: Беларусь у яе этнаграфічных межах. — Мінск: Кнігазбор, 2009. — 152 с. — 500 ас. — ISBN 978-985-6930-44-0\nТрусов Олег // Кто есть кто в Беларуси. — М.: Книжный дом «Университет», 1999. — ISBN 5-8013-0068-6\nАлег Багуцкі. Бяіграфія Алега Трусава на Slounik.org\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Алег_Трусаў&oldid=2287778»\nАпошняе рэдагаваньне ў 14:29 25 студзеня 2022\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 25 студзеня 2022 году ў 14:29.


Суд і распяцце Хрыста: Вялікая пятніца пачалася ў праваслаўных\n10:23 17.04.2020 (абноўлена 09:29 17.04.2020)\nСвятары кажуць, што такіх пустых храмаў не памятаюць з часоў ганенняў на царкву ў савецкія часы.\nМІНСК, 17 кра - Sputnik. Праваслаўная царква сёння адзначае самы смутны дзень літургічнага года - Страсную Пятніцу, у гэты дзень, калі адбыўся суд і крыжаваньне Ісуса Хрыста, у храмах не служацца літургіі і прадпісаны найстражэйшы пост.\n"Напярэдадні ў Вялікі чацвер у храмах падчас ютрані чыталі 12 Евангелляў Страсцей Хрыстовых. Сёння ў другой палове дня на сярэдзіну храмаў будзе вынесена Плашчаніца - сімвал той, у якую было загорнута знятае з крыжа акрываўленае цела Збавіцеля", - распавялі Sputnik у Беларускім экзархаце.\nТам паведамілі, што прадстаяцель БПЦ мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі Павал адслужыць сёння вячэрню з чынам вынясення плашчаніцы ў Свята-Духавым кафедральным саборы ў Мінску, служба пачнецца ў 14:00.\nПраваслаўная царква з-за пандэміі каронавіруса заклікала вернікаў маліцца дома, устрымацца ад наведвання храмаў. Святары адзначылі, што вернікі прыслухаліся да закліку архіпастыраў.\n"Такіх пустых храмаў не было апошнія 30 гадоў", - сказаў суразмоўца агенцтва. Пры гэтым ён дадаў, што гэта "вымушаная мера".\nЗаўтра ў праваслаўных - Вялікая субота, падчас якой будуць свяціць кулічы і пасхі. З-за каронавіруса асвячэнне велікодных страваў будзе адбывацца толькі на вуліцы, перад храмамі.\nСустракаем Вялікдзень (60)\n11:23 28.05.2020 (абноўлена 09:09 28.05.2020)\nАдзін з 12 важных царкоўных святаў - Ушэсце Гасподняе адзначаюць праз 40 дзён пасля Вялікадня. У 2020 годзе свята выпадае на 28 мая.\nУ гэты дзень праваслаўны свет ушаноўвае евангельскія падзеі, звязаныя з апошнімі днямі знаходжання Хрыста Збавіцеля на людской зямлі. Лічыцца, што ў гэты час Ісус завяршаў свае зямныя справы і рыхтаваўся ўзнесціся да свайго Айца.\nЕвангелле абвяшчае: на 40-ы дзень пасля Уваскрэсення Хрыстос сабраў апосталаў у Ерусаліме і правёў іх да Аліўнай гары. Там Ісус загадаў ім не разыходзіцца і абяцаў, што праз пару дзён апосталы будуць ахрышчаны Духам Святым, пасля чаго ўзнёсся на неба.\nЯк толькі Хрыстос схаваўся з вачэй апосталаў, з'явіліся два анёлы. Яны прадраклі вучням, што Гасподзь вернецца на зямлю ў тым жа выглядзе, у якім пакінуў яе. Пакланіўшыся Хрысту, апосталы вярнуліся на святую зямлю Іерусаліма.\nТам вучні Ісуса расказалі простым жыхарам пра ўбачанае, і людзі зразумелі, што смерць - толькі пачатак, пераход душы ў іншы свет, дзе кожнага сустрэне Гасподзь і вызваліць ад зямных грахоў і пакут чалавечых. На небе кожная душа здабудзе супакой і сапраўдны дом.\nВялікае свята заключае ў сабе думка пра тое, што праз Ушэсце чалавечая душа ўзводзіцца да бясконцага жыцця. Менавіта таму, па вучэнні праваслаўнай царквы, служэнне Сына Госпада на зямлі завяршылася яго ўнебаўшэсцем.\nУ гэты дзень праваслаўныя пякуць пірагі з зялёным лукам і даўгаваты хлеб "лесвічкай". Сваю назву выпечка атрымала дзякуючы форме: хлеб робяць з сямю палосамі-прыступкамі. Святочную выпечку прынята асвячаць у храмах. Таксама ў гэты дзень на стол ставяць смажаную яечню, вараныя яйкі і бліны.\nУ гэтае свята прынята ўспамінаць нябожчыкаў. Праваслаўныя вераць, што ў перыяд з Вялікадня да Ушэсця браму раю і пекла адкрываюцца, а межы сціраюцца. Мукі грэшнікаў спыняюцца і яны весяляцца разам з праведнымі душамі.\nПатрыярх Кірыл асвяціў першы праваслаўны храм у Страсбургу - відэа\nУ гэты час людзі імкнуцца ставіцца да жабракоў з вялікім спачуваннем і разуменнем. Паводле легенды, падчас свята мы можам убачыць Ісуса ў адным з беднякоў.\nТаксама гэты час лічаць "росквітам прыроды": нага Ісуса ступае на зямлю, прырода ажывае, трава зелянее, а расліны расцвітаюць.\nЗдаўна лічылася, што ўсе просьбы і малітвы Усявышняму, вымаўленыя ў гэты час, маюць больш шанцаў спраўдзіцца. Але нельга прасіць пра багацце або матэрыяльныя выгоды.\nУ гэты час надвор'е становіцца больш пастаяннае - будуць сонечныя і ясныя дні.\nКалі на Ушэсце ідзе дождж - ураджай будзе сціплым. У той жа час працяглы дождж даваў надзею на тое, што непагадзь і беды сыдуць. Калі ж дзень пагодлівы, людзі купаюцца ў вадаёмах: лічыцца, што гэта абараняе ад любых хвароб.\nАсаблівай у гэты дзень лічыцца песня салаўя: яго пошчакі гучаць званчэй і абвяшчаюць аб Унебаўшэсці Гасподнім. Дзень перад святам называюць Салаўіным.\nНа Ушэсце жанчыны і дзяўчаты збіралі ранішнюю расу, мыліся і пілі яе: лічылася, што гэта падоўжыць прыгажосць і ўмацуе здароўе.\nТаксама існуе павер'е, што ў гэтае свята трэба забыць пра ўборку, гатаванне і ўсякую працу. Свята варта адзначаць у коле самых родных і блізкіх.\nУзнясенне Гасподняе (Ушэсце, Унебаўшэсце Пана)\nХрам Раства Хрыстова ў Віфліеме адкрылі для вернікаў\n09:22 27.05.2020 (абноўлена 08:48 27.05.2020)\nУ аўторак вернікаў пачалі пускаць і ў Храм Гроба Гасподняга ў Ерусаліме, аднак з некаторымі абмежаваннямі.\nМІНСК, 27 мая - Sputnik. Храм Нараджэння Хрыстова, які знаходзіцца ў Віфліеме, адкрыўся для вернікаў, паведаміла РІА "Новости" са спасылкай на старшыню мусульмана-хрысціянскага фонду падтрымкі Іерусаліма Ханна Іса.\n"Храм Нараджэння Хрыстова ўпершыню з 5 сакавіка адкрыў свае дзверы, некалькі хрысціянскіх святароў кантралявалі адкрыццё царквы", - сказаў Іса.\nЁн таксама адзначыў, што на цырымоніі раніцай у аўторак прысутнічалі кіраўнікі трох цэркваў, адказных за храм.\nУ аўторак вернікаў пачалі пускаць і ў Храм Гроба Гасподняга ў Іерусаліме, аднак з абмежаваннямі - унутр Кувукліі пакуль ўваходзіць нельга.\nХрам Раства Хрыстова пабудаваны паўтары тысячы гадоў таму над пячорай, дзе, паводле падання, нарадзіўся Ісус Хрыстос, і лічыцца адной з найстарэйшых дзеючых цэркваў у свеце. З IV стагоддзя набажэнствы ў ім практычна не перарываліся. Храм зачынілі для наведвальнікаў 5 сакавіка на фоне распаўсюджвання каронавіруса.\n15:52 04.06.2020 (абноўлена 15:25 04.06.2020)\nУ ходзе пасяджэння ЦВК кіраўнік камісіі выказала асабістае меркаванне з нагоды цяперашняй перадвыбарчай кампаніі, скаргаў, пагрозаў з боку пэўных кандыдатаў і звароту ў СК.\nМІНСК, 4 чэр - Sputnik. Бягучая выбарчая кампанія ў Беларусі мэтанакіравана праходзіць з парушэннем закона з першых дзён, пра гэта заявіла ў чацвер на пасяджэнні кіраўнік ЦВК Лідзія Ярмошына.\nБабарыка ўжо выдаткаваў на выбары 42 тысячы рублёў, Лукашэнка - ні капейкі\n"Адразу ж магу сказаць: гэта самыя цяжкія прэзідэнцкія выбары нават у самым пачатку. Прычым мэтанакіравана ідзе кампанія з парушэннямі закона з самых першых дзён", - падкрэсліла яна.\nКіраўнік Цэнтрвыбаркама выказала меркаванне, што ўсё, што адбываецца ў краіне зараз - гэта спланаваная кампанія па дыскрэдытацыі, і праціўнікі кіраўніка дзяржавы яе і не хаваюць.\n"Я кажу пра пэўныя палітычныя сілы, якія дзейнічаюць у нас у краіне, якія і фэйкі змяшчаюць. Гэта і ёсць тая самая класавая барацьба, пра якую казалі бальшавікі. Яна адбываецца. І інтэрнэт-рэсурсы, на жаль, не захоўваючы аб'ектыўнасць, з задавальненнем ўключыліся", - канстатавала Ярмошына.\nПаводле яе слоў, існуе пэўная чароўнасць заганы.\n"Менавіта зло з'яўляецца абаяльным, таму што яно ўзбуджае цікавасць. Дабрадзейнасць заўсёды сумная. І вось на горшым, на зле, на менавіта дрэнных навінах, дрэнных рысах, якасцях сканцэнтравана ўся гэтая антыагітацыя, якую мы бачым і заўважаем. Вельмі шкада, што дастаткова невысокі, відавочна, культурны ўзровень шэрагу апанентаў улады, у тым ліку і сярод насельніцтва, прымушае іх верыць у гэта. Яны з задавальненнем у гэта вераць, праглынаюць і, на жаль, не жадаюць нічога чуць наўзамен. Вось ад гэтага, напэўна, і адбываюцца тыя напружаныя нейкія моманты, якія ніколі не назіраліся ў рамках выбарчых кампаній, якія праходзілі ў нас у краіне да гэтага", - выказала меркаванне старшыня ЦВК.\nНеабгрунтаваныя скаргі і звароты\nЛідзія Ярмошына распавяла, што ў ЦВК у апошні час паступае досыць шмат пратэстаў.\n"У нас ёсць калектыўныя заявы, дарэчы, ад спадара Рымашэўскага, які піша ў цэнтральную камісію, з просьбай звяртаецца, каб мы падрыхтавалі хадайніцтва аб вызваленні спадара Ціханоўскага, кіраўніка ініцыятыўнай групы спадарыні Ціханоўскай, з-пад варты. Мы далі адказ Рымашэўскаму і іншым, дзе паказалі, і гэта цалкам справядліва і ў адпаведнасці з законам, што гэтыя пытанні не знаходзяцца ў кампетэнцыі ЦВК", - падкрэсліла яна.\nЯна адзначыла, што людзі не зусім разумеюць, што адбываецца.\n"Я б проста хацела дадаць ад сябе, бо нашы грамадзяне, і іх ўводзяць у зман падобныя палітыкі і змагары, яны ўпэўненыя, што гэта тая атмасфера, такі перыяд, калі на законных падставах можна выходзіць на мітынгі ў любое месца, дзе пажадае наваяўлены змагар, і выказваць свае пратэсты. Гэта абсалютная няпраўда", - папярэдзіла кіраўнік Цэнтрвыбаркама.\nЯна ўзгадала інтэрв'ю Мікалая Статкевіча аднаму са СМІ, дзе ён заклікае людзей удзельнічаць у мітынгах, а не пра пікеты.\n"Ні хвіліны не гаворыцца пра збор подпісаў. Гэта грамадска-масавыя мерапрыемствы, якія арганізуюцца ў парушэнне закона "Аб масавых мерапрыемствах". Таму што пікет па зборы подпісаў можа займацца толькі зборам подпісаў, і нічым іншым. Вядома, ён не можа быць нямым, таму што людзі падыходзяць, яны цікавяцца патэнцыйным кандыдатам. Зразумела, яны маюць права выказаць зборшчыку подпісаў і сваё меркаванне, яны могуць задаць пытанні, яны могуць азнаёміцца з матэрыяламі, якія характарызуюць патэнцыйнага кандыдата. што мы бачым? Мы бачым пікеты, дзе пра кандыдата патэнцыяльнага амаль нічога няма, усё астатняе - гэта агітацыя супраць канкрэтнай пэўнай асобы. Прычым злосная, паклёпніцкая і абразлівая", - заявіла Ярмошына.\nМетады "браткоў" з 90-х і зварот у СК\nСтаршыня ЦВК нагадала таксама, што на пікетах ёсць прамыя пагрозы нават у яе адрас.\nЦВК адказаў нязгодным з выказваннямі Лукашэнкі пра жанчын\n"Што азначае надпіс на пікеце спадарыні Ціханоўскай са словамі "прыстукнуць", ну і далей гэтую мянушку мяне? "Прыстукнуць"- гэта слова-сінонім "забіць, знішчыць". Гэта пагроза, прамая пагроза, якая ўжо напісаная на пікеце па зборы подпісаў. Гэта мірны пікет", - канстатавала Ярмошына.\nЯна таксама ўзгадала пікет Ціханоўскага ў Магілёве, дзе ён распавёў, што збіраецца праводзіць пікеты ў Шклове, Александрыі і каля яе дома ў сталіцы.\n"Цытую з інтэрнэт-рэсурсаў: "Мы хутка збіраемся ў Шклоў, у Александрыю пікеты праводзіць. І каля дома Лідзіі Ярмошынай у Мінску будзе выдатны пікет таксама. Зойдзем усе у госці. Гэта мы можам". Зойдзем у госці да чалавека, які не чакае і не запрашаў. А калі зойдзем, як, прымусова? Гэта ўжо ўварванне ў жыллё. Гэта пагроза дзеяннем у сувязі з выкананнем мною прафесійных абавязкаў", - лічыць кіраўнік Цэнтрвыбаркама.\nЯна адзначыла, што гэта нясе пагрозу не толькі ёй, але і патрывожыць яе суседзяў.\n"Грамадзяне, адумайцеся, падпісанты, якія падтрымліваюць азначаную асобу. Ці для таго, каб пікет быў прызнаны не мірным мяне сапраўды трэба "прыстукнуць", наведаўшы мяне ў гасцях? Я, як канкрэтнае фізічная асоба, як грамадзянін і як службовая асоба, бачу пагрозу у сувязі з выкананнем прафесійных абавязкаў. Прычым, пагроза гэтая не проста, яна рэальная, да яе рыхтуюцца. Таму я папрасіла Следчы камітэт праверыць, даць сваю прававую ацэнку і, пры неабходнасці, натуральна прыцягнуць дадзенае твар да крымінальнай адказнасці", - падкрэсліла Лідзія Ярмошына.\nСтаршыня ЦВК нагадала пра тое, што многіх абурыла выказванне Аляксандра Лукашэнкі з нагоды магчымасці жанчыны стаць прэзідэнтам.\nЦВК Беларусі сфарміраваў 153 тэрытарыяльныя выбарчыя камісіі\n"Вы што, забыліся, што да гэтага, літаральна на пачатку сваёй пікетнай дзейнасці спадар Ціханоўскі таксама паведаміў, што наша краіна не гатовая абраць жанчыну-прэзідэнта. Дык дзе лісты ў СІЗА, дзе акцыі? Дзе наогул ваша абарона, спадарыні феміністкі, мяне, пажылой жанчыны, ад замахаў?", - звярнулася Ярмошына да абураных.\nКіраўнік Цэнтрвыбаркама назвала гэта "метадамі браткоў з 90-х".\n"У нас ніколі не чапалі прыватнае жыццё асоб, якія працуюць і ў дзяржапараце, і займаюцца палітыкай. Гэта чыста з арсенала бандытаў 90-х гадоў, якія вырашалі пытанні бізнесу, пагражаючы прыватнага жыцця грамадзян. Вось, што гэта такое. І дадзеная асоба рэкламуецца, у тым ліку і нашымі інтэрнэт-рэсурсамі. Рабяты, апамятайцеся! Бо рэвалюцыянеры не церпяць іншадумства. Пасля мяне да вас прыйдуць, калі вы напішаце не тое, што трэба. Таму падумайце аб аб'ектыўнасці, аб справядлівасці і пра бяспеку нашага грамадства", - заклікала яна СМІ.\nТаксама Лідзія Ярмошына заклікала сваіх калегаў з усіх выбарчых камісій паведамляць пра падобныя факты.\n"У выпадку паступлення ў ваш адрас пагрозаў з боку каго б ні было, калі ласка, паведамляйце пра гэтыя факты ў вышэйстаячыя выбарчыя камісіі, камісіі абласныя і Мінская гарадская даводзьце гэтую інфармацыю да нас. Натуральна, мы абавязкова будзем прымаць меры, перадаваць гэтую інфармацыю і ў праваахоўныя ораны, і інфармаваць міністэрства замежных спраў для наступнага інфармавання нашых замежных партнёраў", - сказала на заканчэнне кіраўнік ЦВК.\nМасавыя пікеты па зборы подпісаў прайшлі ў Беларусі ў мінулыя выхадныя. Сабраць не менш за 100 тысяч подпісаў прэтэндэнты павінны да 19 чэрвеня ўключна.\nБеларусь, Выбары, ЦВК Рэспублікі Беларусь, Лідзія Ярмошына


Бескантактныя Аўтамыйка шампунь Формула | вялікая Эканамічнасць\nГалоўная / прадукты / Аўтамыйка шампунь Формула\nШампунь для аўтамыйкі\nМыла для аўтамыйкі\nШампунь для мыцця аўтамабіляў, безумоўна, з'яўляецца незаменным мыйным сродкам для любога ўладальніка аўтамабіля, аўтасэрвісаў.\nАле вы павінны ведаць пра шкоду, якую вадкія мыйныя сродкі нароўні з іншымі радавымі прыбіральшчыкі могуць нанесці на сваіх аўтамабілях. Мы можам выкарыстоўваць з'едлівыя хімічныя рэчывы, якія з'яўляюцца небяспечнымі для аўтамабіля, нашага здароўя, а таксама навакольнага асяроддзя. У гэтым выпадку, як абраць RIGH аўтамыйка шампунь або аўтамыйка сродак для мыцця важныя рэчы.\nШто мы можам зрабіць? Заўсёды забяспечыць экалагічна аўтамыйкі шампунь ingredigents з нашым кліентам.\n♣ Супер канцэнтраваны бескантактавы парашок для мыцця аўтамабіляў.\n♣ Экалагічна чыстыя інгрэдыенты, формула мыйкі шампуня.\n♣ Гэта праціраць свабодную чыстку аўтамабіля прадукт.\n♣ Захаваць транспартныя выдаткі і кошт мыйкі.\nЭканоміць кошт Вашага аўтамабіля мыцця шампунем?\nOPS Высокая пена Аўтамыйка шампунь распрацаваны для ачысткі Vechicle толькі адзін крок. Ён абсталяваны перадавой\nформула, якая мякка пеніцца прэч жорсткая бруд, дарожная бруд і забруджвальныя рэчывы без зняцця абароны воску.\nЁн забяспечвае цудоўную ачышчальную здольнасць, а змазваюць паверхню, каб дапамагчы бруду і бруду слізгаюць ад фарбы\nзамест таго, каб здрабніць у фарбу. Растварае неадкладна ў гарачай або халоднай вадзе. Гэта экалагічна чысты прадукт аўтамыек.\nМы звычайна не напрамую прадаваць аўтамыйка шампунь вадкасць для нашых кліентаў, а не шампунь ці сродак для мыцця\nФормула і інгрэдыенты. Для таго, каб захаваць транспартныя выдаткі і павялічыць продажу даход і прыбытак.\nКалі вы шукаеце для прафесійная аўтамабільная дэталізацыя прадукты, Гэта добры выбар там!\nЯк зрабіць біяраскладальнага аўтамыйка шампунь?\n5.5 кг парашок для мыцця аўтамабіляў + 14.5 кг вада = 20 кг машына для мыцця аўтамабіляў! (Абноўлена 1: 3 - 1: 3.5 развядзенне зараз ratio\n♦ 1 кг парашка растварыць 3.0 - 3.5 літра вады.\n♦ Змешванне маткавага і вады ў пэўнай прапорцыі (1: 80).\n♦ Гэта можа быць пераўтворана ў цудоўны канцэнтраваны обтирочном бясплатна аўтамыйка шампунь пасля 16 гадзін.\nГэта выдатна ачышчальны эфект, зроблены з 20kgs чыстай мыйкі вадкасці можа ачысціць транспартныя сродкі 1000!\nГатовы шампунь для мыйкі, мыйны сродак з канцэнтраванай маткавай тканіны OPS.\nНадзейная аўтамыек Мыйныя сродкі Вытворцы\nКалі вы хочаце зрабіць DIY шампунь для мыцця аўтамабіляў або мыйны сродак. Мы ваш добры выбар.\nГледзячы наперад, каб усталяваць добрыя дзелавыя адносіны і стаць вашым пастаўшчыкі прадукцыі аўтамабіль падрабязна!\nАўтамабіль Якія чысцяць сродкі спецыфікацыі ліст\nКанцэнтраваны маткавай Для чысткі аўтамабіля\nSpec прадукту. 1MT


21 сентября — Международный день мира. Председатель Кореличской РО «Белорусский фонд мира» Ирина Осташевич рассказывает о работе организации — Кореличи. Новости Кореличского района. Газета Полымя\n21 сентября — Международный день мира. Председатель Кореличской РО «Белорусский фонд мира» Ирина Осташевич рассказывает о работе организации\n21.09.2020 239 Админ\nКожны год 21 верасня міжнародная супольнасць адзначае Міжнародны дзень міру. Гэты Дзень Генеральная Асамблея абвясціла днём умацавання ідэалаў міру сярод усіх краін і народаў — як на нацыянальным, так і на міжнародным узроўні. Аб дзейнасці грамадскага аб’яднання “Беларусі фонд міру” — наша гутарка са старшынёй Карэліцкай раённай арганізацыі Ірынай Асташэвіч.\n— Ірына Валер’еўна, калі ўзнікла грамадская арганізацыя “Беларускі фонд міру”?\n— Савецкі фонд міру, адной са складаючых частак якога было беларускае аддзяленне, быў заснаваны 27 красавіка 1961 года. З 24 жніўня 1991 года пачынаецца новая старонка ў гісторыі арганізацыі. У гэты дзень быў заснаваны Беларускі фонд міру, вызначаны задачы і галоўныя накірункі дзейнасці, прыняты Статут, выбраны кіруючыя органы.\n— Якія асноўныя мэты дзейнасці арганізацыі?\n— Галоўнае — гэта садзейнічанне ўмацаванню міру, сяброўства і згоды паміж людзьмі і народамі, прапаганда і ўвасабленне ў жыццё ідэй міласэрнасці і гуманізму. За кошт сродкаў, якія паступаюць ад добраахвотных узносаў і ахвяраванняў, мы прымаем удзел у фінансаванні антываенных акцый, падтрымцы міратворчага руху.\nПагадзіцеся, для жыхароў Беларусі слова «вайна» напоўнена горкім зместам. Страты нашай краіны ў Вялікай Айчыннай вайне вельмі вялікія, загінуў кожны трэці беларус. Тады, фактычна, адбылася гуманітарная катастрофа. І тое, што наш народ адрадзіў сваю краіну і аднавіў разбураную эканоміку, пабудаваў незалежную дзяржаву, можа служыць прыкладам для іншых краін.\n— Ірына Валер’еўна, па якіх праграмах працуе ГА “Беларускі фонд міру”?\n— Такіх праграм некалькі, і яны даволі шырокія. Напрыклад, праграма “Памяць” накіравана на ўвекавечванне памяці абаронцаў Айчыны. Тут праводзіцца сумесная работа з ветэранскім рухам. У рамках праграмы “Клопат і міласэрнасць” адбываецца дапамога ўразлівым катэгорыям насельніцтва: інвалідам, ветэранам вайны і працы, дзецям-сіротам, шматдзетным сем’ям. Праграма “Мір праз культуру” прапагандуе нашу нацыянальную гісторыю і культуру, падтрымлівае таленавітую моладзь. Асабліва актыўна ў раёне рэалізуецца праграма “Юны міратворца”. Ва ўстановах адукацыі праводзяцца мерапрыемствы, прысвечаныя патрыятычнаму і маральнаму выхаванню моладзі, конкурсы, фестывалі і выставы. Напрыклад, на бягучым тыдні ў школах Карэліцкага раёна адбыліся інфармацыйныя гадзіны, сустрэчы-роздумы, конкурсы аратараў, малюнкаў і плакатаў, галоўнай тэмай якіх стаў мір ва ўсіх яго ўвасабленнях.\n— Як арганізацыя працуе з моладдзю?\n— З 2003 года наша арганізацыя рэалізуе праграму “Адораныя і таленавітыя — будучае міру”. Двойчы на год мы ўзнагароджваем і матэрыяльна заахвочваем адораных і актыўных дзяцей. За ўвесь перыяд дзеяння праграмы ў Гродзенскай вобласці такія своеасаблівыя гранты ад фонду атрымалі 110 юных дараванняў. Сярод юных карэліччан таксама ёсць уладальнікі гэтых стыпендый: Даніла Бычко, Аліна Нячай, Яна Бабанская, Ірына Краскоўская, Яўгеній Чэрнік, Анастасія Кавалевіч, Аляксандр Худніцкі і многія другія. Нагадаю, што ў маі 2018 года на базе Мірскага замка адбылося мерапрыемства рэгіянальнага маштабу, дзе стыпендыі абласной арганізацыі ГА “Беларускі фонд міру” ўручылі дзецям з усёй Гродзеншчыны. Пасля ўсіх урачыстасцяў каля школы ў Міры пасадзілі алею бэзу гатунку “Перамога”, які быў прывезены з Батанічнага сада.\nКаля школы ў Міры дзеці пасадзілі алею бэзу гатунку “Перамога”\nТрэці год сумесна з арганізацыямі “Белая Русь” і “Беларускі дзіцячы фонд” рэалізуем дабрачынны конкурс спевакоў “Галасы міру”, які ў гэтым годзе адбудзецца 24 верасня ў Гродне.\nСярод знакамітых праектаў нашай арганізацыі асаблівае месца займае штогадовы конкурс сачыненняў, вершаў і малюнкаў “Дзеці за мір”, вынікам якога стала выданне трох кніг з аднайменнай назвай. Прыемна, што на старонках выдання ёсць творчыя работы карэліцкіх дзетак: Рамана Сачука, Дар’і Булаш, Мікіты Долмата, Паліны Лагуты, Лізаветы Русан, Анжалікі Нарбутовіч і іншых.\nАсаблівай можна лічыць акцыю “Дзіця міру”, у ходзе якой дзецям, народжаным 21 верасня, у Міжнародны Дзень міру, прысвоены сімвалічны ганаровы статус «Дзіця міру». У такім выпадку Фондам міру сем’ям нованароджаных выдаюцца пасведчанні, а іх маці атрымліваюць матэрыяльную дапамогу ў памеры трох базавых велічынь. У Карэліцкім раёне жывуць некалькі “дзетак міру”, у якіх захоўваюцца такія памятныя дакументы.\n— Ірына Валер’еўна, як Фонд міру праявіў сябе ў барацьбе з пандэміяй?\n— У гэтым годзе больш выразна, чым калі-небудзь стала ясна, што людзі не ворагі адзін аднаму. Хутчэй, наш агульны вораг — гэта страшны вірус, які пагражае нашаму здароўю, бяспецы і ладу жыцця. Пандэмія COVID-19 прывяла наш свет у замяшанне і нагадала нам, што тое, што адбываецца ў адной частцы планеты, можа адбіцца на жыцці людзей паўсюль. Таму Гродзенская абласная арганізацыя Беларускага фонду міру перавяла на рахункі ўстаноў аховы здароўя вобласці больш за 12 тысяч рублёў.\n— Ірына Валер’еўна, якая колькасць Карэліцкай раённай арганізацыі “Беларускі фонд міру”?\n— У радах абласной арганізацыі налічваецца каля 2 тысяч чалавек, у раённай — больш за 50. Радуе ўстойлівая тэндэнцыя па павелічэнні складу. У нашых радах няма выпадковых людзей, тут толькі тыя, хто здольны суперажываць, адчуваць чужы боль сваім сэрцам.\nФота аўтара і Аксаны ЯНУШ\n← Великая Победа объединяет народы Беларуси и России — первый вице-президент НОК


Урад Турцыі аднавіў кантроль над краінай | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУрад Турцыі аднавіў кантроль над краінай\nУрад Турцыі аднавіў кантроль над краінай (абноўлена)\nУрад Турцыі аднавіў кантроль над усёй тэрыторыяй краіны, на свабодзе засталіся некалькі груп мяцежнікаў, паведамляе агенцтва Reuters са спасылкай на крыніцу ў сілавых ведамствах краіны.\nЯк растлумачыў суразмоўца агенцтва, удзельнікі спробы перавароту, якія не здаліся ўладам, знаходзяцца ў Стамбуле, іх усяго некалькі груп. У іншых гарадах, па словах крыніцы, улады цалкам кантралююць сітуацыю. Некалькі высокапастаўленых вайскоўцаў таксама пакуль не затрыманыя, аднак улады лічаць, што іх хутка зловяць.\nБольш за 50 высокапастаўленых афіцэраў ужо арыштаваныя, у тым ліку генерал, камандзір палка спецназу Каміль Азхан Азбакыр.\nУсяго за ўдзел у перавароце ўлады затрымалі каля 6 тысяч чалавек. У сутыкненнях, па неканчатковы дадзеных, 104 мяцежнікі загінулі і 161 прадстаўнік праўладных сіл і мірных грамадзян. 2,7 тысяч турэцкіх суддзяў былі звольненыя па ўсёй тэрыторыі краіны, улады запатрабавалі затрымаць 2745 суддзяў і супрацоўнікаў пракуратуры.\nТурэцкае выданне «Daily Sabah» спасылкай на МУС краіны паведамляе, што турэцкая паліцыя арыштавала 29 палкоўнікаў і 5 генералаў, у тым ліку былога галоўнакамандуючага ВПС Акына Азцюрка. Генерал, які камандаваў ВПС з 2013 па 2015 гады, быў узяты пад варту ў Анкары.\nНагадаем, у Турцыі праходзяць судовыя працэсы па справах затрыманых раней ваенных, якіх падазраюць ва ўдзеле ў спробе ваеннага перавароту 15 ліпеня.\nНацыянальная выведвальная арганізацыя заявіла, што вайсковы пераварот у Турцыі падаўлены. Пра гэта паведамляе выданне Daily Sabah.\nПа дадзеных выдання, з палону быў вызвалены начальнік генштаба турэцкага войска Хулусі Акар, раней захоплены мяцежнікамі. Афіцыйны прадстаўнік разведкі Нух Йылмаз паабяцаў, што ўсе падзеі будуць завершаны да раніцы.\nВыведка паведамляе, што на дадзены момант большасць мяцежнікаў затрымана. Прэм’ер-міністр Турцыі Біналі Йылдырым таксама заявіў пра затрыманне некалькіх лідараў вайсковага перавароту.\nПа словах крыніц, да тых, хто вярнуўся ў вайсковыя часткі і здаў зброю, не будзе ўжыта ніякіх санкцый.\nУ Турцыі ў ноч на 16 ліпеня адбылася спроба вайсковага перавароту. Паведамлялася, што ўлада ў краіне захапіла турэцкае войска, якая хацела абараніць дэмакратыю і правы грамадзян. Прэзідэнт Турцыі Рэджэп Эрдаган паабяцаў знайсці і знішчыць вінаватых „акупацыі”.\nЦі заробіць Беларусь на расейскіх санкцыях супраць Турцыі?\nАляксандр Камароўскі: Расея надарвала сабе пуп\nЛукашэнка падтрымаў Эрдагана


Як у Заслаўі вырашаюць транспартныя праблемы?\nАднак не ўсё так сумна. Напрыклад, восенню мінулага года вырашылася даўно турбуючая шматлікіх жыхароў мікрараёна Хмелеўка ў Заслаўі транспартная праблема. Сюды, нарэшце, пачаў хадзіць аўтобус. Да гэтага канцавым прыпынкам грамадскага транспарту былі "Аптэчныя склады", ад якіх потым добры кіламетр даводзілася ісці на сваіх дваіх.\nДобра ўлетку, калі доўгія дні, кароткія ночы, выдатнае надвор’е, прыгожае возера. А восенню і зімой усё наадварот. Пейзаж ля возера ператвараецца ў ідэальную здымачную пляцоўку для фільма "Сабака Баскервіляў" (тую яго частку, дзе пра "Грымпенскую багну"). Невялікую асфальтавую дарожку для пешаходаў замятае снегам па калена, і адзінай альтэрнатывай з’яўляецца рух па праезнай частцы. А там як пашанцуе. Ліхтароў няма.\nУ гэтай сітуацыі аўтобус, пушчаны прама да Хмелеўкі, стаў сапраўдным выратавальным кругам для многіх жыхароў мікрараёна. Дарэчы, прыпынак там быў зроблены даўно. Усталявалі і неабходныя знакі. Праўда, пасля палову з іх "згарнулі" вандалы.\nДоўгі час для таго, каб пусціць аўтобус да катэджнага пасёлка, не хапала нейкіх узгадненняў то ад ДАІ, то ад іншых дзяржорганаў. Варта сказаць, што для таго, каб зрушыць справу з мёртвай кропкі, трэба было "падганяць" гарадскія ўлады. Рабілася гэта праз лісты і звароты. Радуе, што рэакцыя чыноўнікаў на дадзеную карэспандэнцыю была адэкватнай і дзелавой. Пустых адпісак не было, і неўзабаве пытанне было вырашана.\nУ Заслаўі ходзяць аўтобусы трох маршрутаў. У Хмелеўку ідзе "двойка". Дарэчы, па мясцовым грамадскім транспарце можна звяраць гадзіннік. Рух ажыццяўляецца строга па раскладзе. Мне шмат разоў даводзілася ехаць раніцай, каб патрапіць на ранішні цягнік, які ідзе за мяжу. Роўна ў 5-45 да прыпынку пад’язджаў аўтобус і вёз мяне на мясцовую чыгуначную станцыю. Усё хвілінка ў хвілінку!\nБезумоўна, здараліся і непрыемныя сітуацыі. Напрыклад, аднойчы электрацягнік гарадскіх ліній прыйшоў у Заслаўе з невялікім спазненнем. Ад вакзала да прыпынку адлегласць не вялікая, але ўсё ж за адну хвіліну да прыпынку не дабяжыш. Кіроўца аўтобуса хоць і бачыў, што толькі што прыйшла электрычка, чакаць не стаў і ад’ехаў ад прыпынку амаль з "пустым" салонам. А людзям давялося ісці пешшу. А гэта некалькі кіламетраў. Але гэты выпадак, хутчэй, — выключэнне з правілаў. Звычайна кіроўцы імкнуцца чакаць людзей і падбіраць іх пры любым магчымым выпадку. Урэшце, яны для гэтага і працуюць. І працуюць цалкам годна.\nАле, на жаль, не ўмеюць нашы грамадзяне заўважаць добрае, і пры гэтым вельмі любяць рабіць акцэнт на адмоўным. Так, падчас сустрэчы старшыні Мінскага абласнога выканаўчага камітэта Барыса Батуры з жыхарамі Заслаўя ў снежні 2012 года знайшлася нейкая пажылая дама, якая расказала пра кіроўцу, які нібыта яе выкінуў з аўтобуса. Дурная і не ясная гісторыя. Вядома, хамаў хапае, але гэта як трэба давесці чалавека, каб ён павёў сябе такім чынам. А нашым уладам толькі скажы, яны адразу пачнуць гайкі "закручваць".\nНядаўна адбыўся яшчэ адзін непрыемны эпізод. Нейкаму асабліва заўзятаму жыхару Заслаўя не спадабалася, што ў мясцовых аўтобусах не абвяшчаюць прыпынкі. Не важна, што ехаць яму "паўтара" прыпынкі. Галоўнае, даказаць сваю правату. А яшчэ жаданне праславіцца. Чаму? Так, таму што гэты грамадзянін не адправіў скаргу ў аўтобусны парк або гарадскім уладам, а адразу патэлефанаваў тэлевізіёншчыкам. А тым, як вядома, толькі дай нагоду. Асабліва такім "праграмам для народа", як "Белорусское времечко". У выніку, быў створаны нікому не патрэбны шум. Пустую праблему ўзвялі ў ранг ледзь не "службовага злачынства".\nХочацца спытаць грамадзяніна, які "выклікаў" тэлебачанне, а навошта было ствараць гэтую шуміху? Кожны аўтобус суправаджае кандуктар, якая заўсёды гатова ўдакладніць, дзе трэба выйсці пасажыру. Мясцовыя жыхары і так на памяць ведаюць усе гарадскія прыпыначныя пункты, ды і прыезджыя (якіх, напрыклад, сёлета было вельмі шмат падчас пляжнага сезона) не адчувалі праблем з перамяшчэннем у аўтобусах у Заслаўі.\nОбильный снегопад вызвал транспортный коллапс в столице\nТемы: Транспорт, белорусское кино, ГАИ


Час заявіць пра сябе\nУ Беларусі пачынаецца адбор на дзіцячае «Еўрабачанне-2014»\nПачынаецца адбор на дзіцячае «Еўрабачанне-2014»\nБелтэлерадыёкампанія абвясціла аб пачатку рэспубліканскага дзіцячага конкурсу «Песня для Еўрабачання» — нацыянальнага адборачнага тура Міжнароднага дзіцячага конкурсу песні «Еўрабачанне-2014», які пройдзе ў горадзе Валета (Мальта).\nДа ўдзелу запрашаюцца юныя выканаўцы, якім на дзень правя¬дзення міжнароднага конкурсу павінна быць не менш за 10 і не больш за 15 гадоў, якія з’яўляюцца грамадзянамі Рэспублікі Беларусь альбо замежнымі грамадзянамі і асобамі без грамадзянства, якія пастаянна пражываюць на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь не менш за два з паловай гады.\nНа рэспубліканскі конкурс можа быць прадстаўлена раней не апублікаваная песня на беларускай або рускай мове працягласцю не менш за дзве хвіліны сорак пяць секунд і не больш за тры хвіліны. Канкурсант павінен быць аўтарам слоў ці музыкі або аранжыроўкі песні. Дапамога прафесіяналаў і іншых асоб пры стварэнні кампазіцыі дапускаецца.\nДля ўдзелу ў конкурсе заяўку трэба накіраваць цэннай бандэроллю па адрасе: 220807, г. Мінск, вул. Макаёнка, 9, з паметкай «На рэспубліканскі конкурс «Песня для Еўрабачання». Апошні дзень адпраўкі бандэроляў з заяўкамі — 9 чэрвеня.\nБольш падрабязна аб правядзенні нацыянальнага адбору можна даведацца на сайце Белтэлерадыёкампаніі www.tvr.by у раздзеле «Праекты».\nВынікі адборачнага тура будуць падведзены не пазней за 17 чэрвеня, прафесійнае журы вызначыць ад сямі да дзесяці канкурсантаў для ўдзелу ў фінале.\nФінальны гала-канцэрт рэспубліканскага конкурсу запланаваны на 29 жніўня. Пераможца рэспубліканскага конкурсу, які прадставіць краіну на дзіцячым «Еўрабачанні-2014», вызначыцца па выніках галасавання прафесійнага журы і тэлегледачоў.\nНаша краіна ўдзельнічае ў міжнародным дзіцячым конкурсе «Еўрабачанне» з моманту яго заснавання — з 2003 года. Першай беларускай удзельніцай музычнага форуму была Вольга Сацюк. На рахунку нашай краіны — дзве перамогі: у 2005-м конкурс выйграла Ксенія Сітнік з песняй «Мы разам», у 2007-м — Аляксей Жыгалковіч з кампазіцыяй «З сябрамі». Акрамя таго, у 2006-м сярэбраным прызёрам стаў Андрэй Кунец з песняй «Новы дзень». У 2011-м Лідзія Заблоцкая з песняй «Ангелы дабра» заняла трэцяе месца. Пачэсную «бронзу» атрымаў летась і Ілья Волкаў з песняй «Спявай са мной».


04 травень 2006, 15:27\nПадставай для пазову Мін’юсту сталі папярэджаньні, якія арганізацыя атрымала за апошнія гады — за часовую адсутнасьць арыгіналу статуту, неадпаведную форму пячаткі, герб “Пагоня” на шыльдзе, а таксама правядзеньне ў будынку Дому літаратара зьезду Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі “Грамада”. Кіраўніцтва Саюзу гэтыя вінавачаньні адкідае. Як людзі ставяцца да ліквідацыі Саюзу беларускіх пісьменьнікаў праз суд?\n(Спадарыня: ) “Як я стаўлюся да гэтага? Гэта вельмі кепска. Бо гэта найстарэйшая пісьменьніцкая арганізацыя, гэта нашыя пісьменьнікі, гэта нашыя паэты — Янка Купала, Якуб Колас… І вельмі кепска, што закрываецца гэткая арганізацыя”.\n(Спадар: ) “Канечне, адмоўна да гэтага стаўлюся. Мой бацька быў байкапісцам. Напісаў байку, прыйшоў Якуб Колас і сказаў, што гэта малады таленавіты байкапісец, але ён пасьля ня стаў гэтым займацца. Канечне, гэта кепска й няправільна. Я лічу, што нельга закрываць такую арганізацыю, бо мова й пісьменьнікі — гэта сэрца нацыі, трэба захоўваць гэта ўсё”.\n(Спадарыня: ) “Нельга яго ліквідаваць. Як гэта — Беларусь без Саюзу пісьменьнікаў?”\n(Спадар: ) “Навошта тады гэты будынак? Значыць, трэба будынак зруйнаваць, кнігі прыбраць — няхай з гэтага пачынаюць”.\n(Юначка: ) “Адмоўна да гэтага стаўлюся. Калі Саюз пісьменьнікаў існуе ўжо шмат гадоў, то гэта вялікае значэньне мае для культуры Беларусі. Ведаеце, гэта падзея, якая адлюстроўвае агульную тэндэнцыю ў краіне”.\n(Спадар: ) “Крыўдна пра гэта чуць. Некалі быў вялікі Саюз пісьменьнікаў, я сам ня раз прыхолзіў на ягоныя паседжаньні. Я лічу, што гэтага не павінна быць. Гэткія імёны, як Іван Мележ, і Шамякін, і Быкаў любімыя ўсім народам. І шкада, што гэта ўсё аддаецца забыцьцю”.\n(Юначка: ) “Я лічу, што гэта няправільна, такая арганізацыя павінна існаваць. Трэба падтрымліваць нашую літаратуру, прапагандаваць яе. А сёньня — тым больш, бо моладзь мала літаратуру ведае. Але калі ня будзе такой арганізацыі, то гэта цяжэй будзе рабіць”.\n(Спадарыня: ) “Я, канечне, адмоўна стаўлюся, што ліквідуюць. Нельга нічога ліквідаваць. Гэта было гадамі, пакаленьнямі стваралася. Я тут недалёка жыву й прыходжу і ў Дом літаратара, і ў музэй. Я на гэтым выхоўвалася, і ўсё гэта вельмі люблю. Гэта вельмі нядобра, што ліквідуюць. Перадайце Лукашэнку, што ён робіць вельмі кепска, калі ён закрывае такія масавыя й вельмі патрэбныя для людзей арганізацыі”.\nГл.таксама  Ці будзе ліквідаваны Саюз беларускіх пісьменьнікаў?


Метка: Педагагічны кейс як адукацыйны рэсурс\nАрхів тега: Педагагічны кейс як адукацыйны рэсурс\nЭфектыўныя і беражлівыя рашэнні — у педагагічным кейсе...\nЯк дапамагчы вучню ўключыцца ў работу на ўроку? Як яго разбуральную энергію ператварыць у стваральную? Як творчую натуру не зламаць сістэмай штодзённага вучэбнага працэсу? І такіх “як?” у кожнага нас...


Супрацьпажарная ахова абліцоўкі: калідоры - Paroc.by\nУласцівасці матэрыялаў, якія выкарыстоўваюцца для абліцоўкі сцен і столяў, могуць аказваць значны ўплыў на характар распаўсюджвання пажару, уключаючы хуткасць распаўсюджвання агню. Гэта асабліва важна ў камунікацыйных памяшканнях, у якіх наяўнасць абліцоўкі спрыяе паскарэнню распаўсюджвання пажару, што можа зрабіць немагчымай экстранную эвакуацыю людзей.\nШэраг уласцівасцяў абліцовачных матэрыялаў аказвае ўплыў на распаўсюджванне агню. Да іх ліку адносяцца лёгкасць узгарання і хуткасць выдзялення цяпла пры гарэнні абліцовачнага матэрыялу. Метадычныя ўказанні, звязаныя з прымяненнем еўрапейскіх стандартаў на правядзенне выпрабаванняў на вогнеўстойлівасць і адпаведных правіл класіфікацыі матэрыялаў, дазваляюць кіраваць гэтымі ўласцівасцямі і палягчаюць кантроль за распаўсюджваннем пажару ўнутры будынка.\nДля забеспячэння бяспекі людзей пры пакіданні будынка ў выпадку пажару неабходна абсталяванне калідораў сістэмамі супрацьпажарнай аховы. Характарыстыкі вогнеўстойлівасці сценавых панэляў і абліцовачных пакрыццяў сцен, уключаючы знешнія паверхні перагародак, належаць рэгуляванню ў адпаведнасці з мясцовымі будаўнічымі нормамі і правіламі.\nГукапаглынаючыя пліты маркі PAROC на аснове базальтавай ваты пажарабяспечныя і прыдатныя для апрацоўкі калідораў усіх тыпаў.\nРашенні па гукаізаляцыі памяшканняў, eng >>


Жаночыя чаравікі Рыкер - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Жаночыя чаравікі Рыкер\nВыбіраючы абутак, асабліва для халоднага часу года, асаблівую ўвагу трэба звяртаць на якасць тавару. Бо гэта непасрэдна звязана са здароўем ног і хрыбетніка. Калі вы шануеце зручнасць, практычнасць і якасць, то жаночыя чаравікі брэнда Рыкер - гэта менавіта тое, што вам трэба.\nНямецкая кампанія была заснавана ў 1874 годзе ў Швейцарыі. На сённяшні дзень гэта адзін з найбуйнейшых брэндаў па вытворчасці якаснай абутку. Яна вядомая не толькі па ўсёй Еўропе, але і ў такіх краінах, як Канада, ЗША, Румынія, Марока, Туніс, Славакія і ў краінах Далёкага Усходу.\nВізітная картка брэнда Рыкер (Rieker)\nГалоўным перавагай кампаніі з’яўляецца спецыяльная канцэпцыя, якая ўжываецца для стварэння зручнай абутку. Жаночыя чаравікі Рыкер Антыстрэс валодаюць лёгкасцю, гнуткасцю і функцыянальнасцю. У такой абутку нават самыя моцныя маразы не стануць перашкодай для выхаду на вуліцу. Дзякуючы лёгкаму вазе абутак, ногі не будуць адчуваць пачуццё стомленасці і цяжару. Гнуткая падэшва амартызуе ўдары, раўнамерна размяркоўваючы нагрузку на ўсю ступню.\nКалі ў цёплы сезон дзяўчына можа дазволіць сабе насіць абутак на высокіх абцасах, то зімой гэта павінна быць зручная мадэль. Гэта могуць быць боты на плоскай падэшве або жаночыя зімовыя чаравікі Рыкер, якія да ўсяго іншага вельмі актуальныя.\nДля салідных і дзелавых жанчын дызайнеры распрацавалі мадэлі ў класічным стылі. Хупавыя туфлі на шнуровке з завостраным наском і з маленькім трапецападобным, але устойлівым абцасам ідэальна ўпішуцца ў строгі дрэс-код. Іх можна надзець як з касцюм са штанамі, так і з спадніцай-аловак.\nДля стварэння штодзённага ладу варта звярнуць увагу на мадэль з завышанымі халявай, упрыгожаным у верхняй частцы вырабы ваўнянай вязкай. А кантрасная шнуровка і швы нададуць абутку нейкую арыгінальнасць.\nДзяўчатам, якім па душы нестандартныя рашэнні, будуць да густу грубыя чаравікі, аздобленыя клецістай тканінай і маланкай ці устаўкай са скандынаўскім узорам. Такая абутак дазволіць вам вылучыцца з натоўпу і падкрэсліць свой вытанчаны і вытанчаны густ.\nНу а аматаркам шыку і раскошы варта звярнуць увагу на мадэлі, дэкараваныя футравымі ўстаўкамі.\nПапярэдні Тэкст Адзенне праз інтэрнэт-крама: плюсы і мінусы


Рыбін тлушч можа дапамагчы прадухіліць праблемы з псіхічным здароўем у найбольш схільных рызыцы - Навіны Правіла\nРыбін тлушч можа дапамагчы прадухіліць праблемы з псіхічным здароўем у найбольш схільных рызыцы\nГэты артыкул пад назвай “Рыбін тлушч можа дапамагчы прадухіліць праблемы з псіхічным здароўем у найбольш схільных рызыцы” была напісана Янам навуковы рэдактар Узор, для theguardian.com на 11 жніўня аўторак 2015 15.13 Універсальны Глабальныя ЧАС\nЁсць больш рыбы або прымаць рэгулярныя дабаўкі рыбінага тлушчу можа дапамагчы прадухіліць псіхоз ў найбольш схільных рызыцы, Даследнікі сцвярджаюць,.\nТры месяцы курс нафты капсул у дзень рыбы з'явіліся значна знізіць хуткасць псіхічных расстройстваў у маладых людзей, паляпшэнне, што, здавалася, захоўваюцца, калі лекары ацэньвалі іх псіхічнае здароўе сем гадоў праз.\nАле ў той час як вынікі інтрыгуюць, яны прыходзяць з вельмі невялікага даследавання падлеткаў і маладых дарослых. Перавагі зараз павінны быць паказаны ў значна большай групы, перш чым лекары могуць рабіць якія-небудзь рэкамендацыі з нагоды выкарыстання рыбных алеяў, каб пазбегнуць праблем з псіхічным здароўем.\nПол Amminger ва ўніверсітэце Мельбурна паведамілі ў 2010 што тры месяцы курс нафты капсул у дзень рыбы з'явіліся, каб прадухіліць псіхатычных засмучэнні ў падлеткаў і маладых людзей ва ўзросце ад 13 для 24 лічыцца высокім рызыкай развіцця расстройстваў. Сем гадоў на, яго група ў цяперашні час зноў 71 арыгінала 81 Удзельнікі і паказалі, што ахоўныя эфекты, здаецца, захоўваюцца.\nЗапіс у часопісе Прырода сувязі, навукоўцы паведамляюць, што 4 з 41 з тых, хто ўзяў рыбін тлушч на працягу трох месяцаў была распрацавана псіхоз у сем гадоў з моманту, у параўнанні з 16 з 40 хто атрымаў капсулу плацебо ў ходзе судовага разбору.\nТыя, на плацебо крыла суда з'явіліся развіваць псіхоз хутчэй, чым тых, хто прымае рыбін тлушч, і меў агульную вялікую верагоднасць наяўнасці іншых псіхічных расстройстваў, Даследаванне паказала,.\nШызафрэнія з'яўляецца адным з найбольш распаўсюджаных сур'ёзных псіхічных захворванняў. Адзін у 100 людзі ў Вялікабрытаніі сімптомаў вопыт, такія як трызненне, візуальныя або слыхавыя галюцынацыі, у сваім жыцці, і многія працягваюць весці нармальнае жыццё. Гэта найбольш часта дыягнастуецца ва ўзросце ад 15 і 35. Гэта называецца псіхозам, і тых, хто пацярпеў часам не можа адрозніць свае думкі і рэальнасці.\n"Шызафрэнія з'яўляецца асноўнай прычынай інваліднасці, але ў пачатку лячэння быў звязаны з лепшымі вынікамі. Наша даследаванне дае надзею, што там можа быць альтэрнатывы антипсихотических лекаў,"Amminger сказаў Guardian,.\nЁн лічыць, што амега-3 поліненасычаныя тоўстыя кіслоты (ПНЖК) можа быць стыгмы бясплатна і доўгатэрміновыя спосаб прадухіліць псіхоз ў маладых людзей, якія падвяргаюцца найбольшай рызыцы, з мінімальнымі пабочнымі эфектамі.\nАмега-3 тлустыя кіслоты неабходныя для здаровага развіцця мозгу і функцыі, і іх адсутнасць у рацыёне было звязана з рознымі псіхічнымі захворваннямі. "Ёсць больш рыбы не толькі, верагодна, будзе добра для вашага фізічнага здароўя, але і для псіхічнага здароўя,"Сказаў Amminger.\nУ 2006, Навукоўцы, якія працуюць у Cochrane Collaboration агляд навуковых публікацый пра патэнцыял для рыбныя алею, каб прадухіліць шызафрэніі і заявіў, вынікі непераканаўчымі. Яны пайшлі на заклікаць да больш буйных даследаваннях з больш пацыентаў. Amminger пагадзіўся, што яго апошнія вынікі павінны быць прайграныя ў больш буйных груп ОПФ людзей, перш чым любая фірма кіраўніцтва можа быць дадзена.\nКлайв Адамс, Каардынацыйная рэдактар Cochrane шызафрэніі Група з Універсітэта Нотынгема сказаў даследаванне неабходна разглядаць разам з іншымі, апублікаваных даследаваннях пра ўплыў амега-3 масла, але дадаў, што гэта было трамплінам для новых выпрабаванняў на лячэнне. "Дарога лячэння людзей, якія пакутуюць шызафрэнію, выбрукаваная добрымі намерамі многіх і ілжывых світанкаў. Гэта даследаванне з'яўляецца важным, распачатыя лідэраў у вобласці, але ён не забяспечвае дастаткова моцнае доказ, каб сапраўды змяніць практыку,"Сказаў ён.\n27061\t0 Артыкул, Ian Sample, медыцынскія даследаванні, ахова псіхічнага здароўя, неўралогія, шызафрэнія, Навука, таварыства\n← Motorola Moto G (3й Gen) агляд Bowers & Агляд Wilkins P5 Бесправадныя навушнікі →


У першы дзень наступнага тыдня чакаюцца дажджы па паўночна-ўсходняй палове краіны, не выключаны навальніцы. 08.07.2018, Sputnik Беларусь\n© Sputnik / Мария АмелинаХлопчык у пырсках фантана, архіўнае фота\nУ першы дзень наступнага тыдня чакаюцца дажджы па паўночна-ўсходняй палове краіны, не выключаны навальніцы.\nМІНСК, 8 ліп — Sputnik. Цёплае надвор'е прагназуецца ў Беларусі 9 ліпеня, паведамілі ў Рэспубліканскім цэнтры па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Мінпрыроды.\nЧакаецца пераменная воблачнасць. Па паўночна-ўсходняй палове краіны пройдуць кароткачасовыя дажджы. Не выключаны навальніцы. У начны і ранішні час можа быць слабы туман.\nПа прагнозах сіноптыкаў, у панядзелак тэмпература паветра ўначы будзе ад 10 да 16 градусаў цяпла, у дзённы час да +26°C чакаецца ў Брэсцкай і Гомельскай абласцях.\nВецер уначы будзе слабым, удзень умераным з хуткасцю 5-10 м/с.\nУ Мінску паветра прагрэецца ад +22 да + 24°C. Уначы будзе без істотных ападкаў, удзень — кароткачасовы дождж. Верагоднасць ападкаў, па дадзеных сіноптыкаў, 60-70%. Магчыма навальніца.


У чым розніца паміж іерархічнай групоўкай і класіфікацыяй выпадковых лясоў?\nПершая кластэрызацыя - гэта безадмоўны алгарытм ML, які працуе з без пазначэння дадзеных. Random Forest - гэта кіраваны алгарытмам навучання, які працуе з пазначанымі дадзенымі (як рэгрэсія, так і класіфікацыя).\nПа-другое, менавіта так яны працуюць\nІерархічная групоўка звестак групуецца ў іерархіі двума спосабамі: зверху ўніз і знізу ўверх.\nЗверху ўніз - мы пачынаем з кластара (які змяшчае ўсе дадзеныя) і ідзем уніз. Ітэратыўна створаны новы кластар, які адпавядае найменш па-рознаму з кожным крокам на кожным этапе, пакуль у нас няма кластара для кожнай кропкі дадзеных.\nЗнізу ўверх - мы пачынаем з n кластараў для n кропак дадзеных, а потым ітэратыўна аб'ядноўваем 2 кластара з максімальным падабенствам у адзін крок на кожным этапе, пакуль у нас няма адзінага кластара.\nЯк працуе выпадковы лес\nАдказ Сінга на пытанне Як працуе выпадковы лес для рэгрэсу?\nУ чым розніца паміж самалётамі Airbus A320 і A320neo?У чым галоўнае адрозненне джаза ад bossa nova?У чым розніца паміж ўвагнута-выпуклай і выпукла-ўвагнутай лінзай?У чым розніца паміж рабаваннем і крадзяжом? Як у азначэнні, так і ў магчымым сказе.У чым розніца паміж ETF і ўзаемнымі фондамі?У чым розніца паміж феміністкай і радыкальнай феміністкай?У чым розніца паміж асабістым і дзелавым PayPal?


Магілёўскі журналіст падаў у суд на аднаго з начальнікаў абласнога УУС - Магілёўскі Рэгіён\nУладзімір Лапцэвіч папракнуў намесніка начальніка міліцыі грамадскай бяспекі Сяргея Волкава у ігнараванні рашэння суда.\n– Адказ на мой зварот я так і не атрымаў. Затое мне даслалі пастанову па справе аб адміністратыўным правапарушэньні ад 11 жніўня 2017 года, падпісаную намеснікам начальніка міліцыі грамадскай бяспекі Сяргеем Волкавым. У ім, таксама як і ў пастанове Шмаянкова, утрымліваюцца ранейшыя хлуслівыя сцвярджэнні адносна таго, што мяне апытвалі. Ні Шмаянкоў, ні Волкаў мяне не апытвалі. Таксама, як і Шмаянкоў, Волкаў ня правёў апытанне сведак, – распавёў журналіст пра адказ з УУС.\nКаб дамагчыся праўды, журналіст БелаПАН звярнуўся ў суд. У сваёй скарзе ён просіць адмяніць пастанову Сяргея Волкава аб спыненні справы ў дачыненні да Кісцянёва, а таксама хоча пачуць прававую ацэнку дзеянняў намеснік начальніка МГБ УУС.\n– Адпаведна, я хачу, каб Волкава прыцягнулі да адказнасці за ігнараванне пастановы суда, – пракаментаваў свой зварот Уладзімір Лапцэвіч.\nВладимир Лапцевич милиция могилев общество суд\nВ Могилеве обвиняемые в хищении денег с иностранных банковских карт обжаловали приговор\nВечар памяці паэта Генадзя Бураўкіна адбудзецца 24 жніўня ў Магілеве\nВ Кричеве сдадут в...\n«Омск Карбон Могилев» отмывается...\nШкольнікі Магілёва і Магілёўскай...\nУ Магілёве зноў апаганілі...\nУ жителя Костюковичского района изъяли 100 литров дизтоплива


М'янма: ад дыктатуры да дыктатуры | Новы Час\nУлетку 1958 года ў Бірме здарыўся зацяжны палітычны крызіс, падчас якога парламенту з-за адсутнасці ў ім стабільнай большасці не ўдалося сфарміраваць урад. У гэтых умовах прэм’ер-міністр У Ну прапанаваў перадаць уладу ўплывоваму, але фармальна палітычна нейтральнаму галоўнакамандуючаму У Не Віну, каб той «аднавіў у краіне закон і парадак» і правёў новыя парламенцкія выбары.\n28 кастрычніка 1958 года пасля галасавання на пасяджэнні Палаты прадстаўнікоў старшыня Ман Ба Саінг абвясціў, што У Не Він аднагалосна абраны прэм’ер-міністрам. Генерал узначаліў часовы ўрад і ўвёў жорсткія меры супраць апазіцыі. 20 лістапада 1958 года дэпутаты парламента Бірмы прынялі надзвычайны закон, які прадугледжваў да 7 гадоў турэмнага зняволення за распаўсюд антыўрадавай інфармацыі. У Не Він таксама пазбавіў правоў і прывілеяў шанскіх князёў.\nУ лютым 1960 года часовы ўрад правёў усеагульныя выбары. У Не Він саступіў уладу У Ну. Але ўжо 2 сакавіка 1962 года бірманская армія ажыццявіла ваенны пераварот. У Не Він выступіў па радыё і заявіў пра стварэнне Рэвалюцыйнага савета пад яго кіраўніцтвам і ўрада з васьмі міністраў. 3 сакавіка дзеянне Канстытуцыі было прыпыненае, а парламент распушчаны. У Не Він сустрэўся з палітычнымі дзеячамі краіны і заявіў, што прычынай перавароту стала патрабаванне Шанскай дзяржавы аб стварэнні Бірманскай Федэрацыі і падрыхтоўка сепаратысцкага паўстання. З Бірмы былі высланыя прадстаўнікі Фонду Форда і Фонду Азіі, абвінавачаныя ў шпіянажы на карысць СЕАТ (Арганізацыя Дамовы Паўднёва-Усходняй Азіі).\nУ красавіку была апублікаваная палітычная дэкларацыя Рэвалюцыйнага савета «Бірманскі шлях да сацыялізму», у якой спалучаліся нацыяналізм, марксізм і будызм. Адначасова было вырашана, што краіна павінна пайсці па шляху будаўніцтва сацыялізму. Усе палітычныя партыі, акрамя кіруючай, распускаліся. Уся ўласнасць нацыяналізавалася.\nАднак бірманскі сацыялізм быў незвычайным у праекцыі на Кітай або СССР. Бірма адмовілася інтэгравацца ў савецкі або кітайскі блокі. Як вынік — рэжым не атрымліваў ніякай падтрымкі звонку, і інвестыцыйныя рэсурсы былі слабыя. Не дзіўна, што ўсе праблемы дасацыялістычнага перыяду захаваліся ў поўнай меры: беднасць, адсталасць сельскай гаспадаркі і крайняя неразвітасць прамысловасці.\nНе спрыялі прыходу сацыялізму і асабістыя дзівацтвы генерала У Не Віна. Як піша адна з інтэрнэт-крыніц, «генерал праславіўся мноствам незразумелых ініцыятыў: ён не раз невядома дзеля чаго загадваў разбураць масты, а потым будаваць іх нанова. А аднойчы выдаў указ, які змяніў левабаковы рух у краіне на правабаковы… Спадзеючыся здабыць неўміручасць, ён купаўся ў крыві дэльфінаў, меў мноства каханак».\nБірманскі афіцыёз тлумачыў павольнае развіццё краіны «процідзеяннем буржуазных элементаў», хоць буржуазія і памешчыкі ў Бірме былі вельмі слабыя і нешматлікія, няздольныя на супраціў ды не мелі палітычных структур. Значна больш моцны супраціў аказвалі мясцовыя камуністы, сепаратысты і бароны наркакартэляў.\nУ другой палове 1980-х гадоў У Не Він і яго атачэнне зразумелі, што бірманскі сацыялізм аганізуе, і трэба для пачатку хаця б спыніць інфляцыю. Дзеля гэтага абралі шлях, які праз тры гады паўтарыў савецкі прэм’ер Віктар Паўлаў, — вырашылі выключыць з грашовага абарачэння некаторыя банкноты, паменшыўшы грашовую масу на 80%. Уладальнікі гэтых купюр імгненна сталі жабракамі. Не дзіўна, што мільёны людзей выйшлі на вуліцы. Сістэма захісталася. Пратэстоўцаў падтрымалі некаторыя чыноўнікі і нават вайскоўцы. Але ў выніку стары парадак быў адноўлены. Хоць для гэтага, праўда, давялося расстраляць дэманстрацыю пратэсту, забіўшы некалькі тысяч чалавек.\nНеўзабаве генерал У Не Він сышоў у адстаўку, і нават папрасіў прабачэння ў народа, але па факце ён захаваў у руках рэальную ўладу. Адначасова ад сацыялізму было вырашана адмовіцца. Цяпер вайскоўцы пачалі будаваць рэжым, які абапіраецца на нацыяналізм і будызм (будысцкая царква пры гэтым была пастаўленая пад жорсткі кантроль). Для ідэалагічнага замацавання дзяржавы новага тыпу ў 1989 годзе ваенныя перайменавалі Бірму ў М’янму, а сталіцу Рангун — у Янгон. Адзін з генералаў абвясціў сябе нашчадкам бірманскіх каралёў.\nАднак і Буда не дапамог. У выніку ў 1990-х гадах давялося пагадзіцца на правядзенне свабодных выбараў. На іх перамогу атрымала апазіцыйная Нацыянальная ліга за дэмакратыю (НЛД) на чале з доктарам філасофіі Аўн Сан Су Чжы — дачкой нацыянальнага героя Бірмы генерала Аўн Сана. Зразумела, ваенныя ўладу ёй аддаваць не збіраліся: парламент быў аператыўна разагнаны, новыя тысячы людзей загінулі пад кулямі або збеглі за мяжу. Сама Аўн Сан Су Чжы аказалася пад хатнім арыштам, нягледзячы нават на тое, што праз нейкі час атрымала Нобелеўскую прэмію міра.\nПасля гэтага выбары ў краіне былі выключана «элегантнымі». На іх перамагала толькі праўладная партыя. За шырмай гэтай «дэмакратыі» ішоў неўтаймаваны крадзеж. Адзін з бірмазнаўцаў параўноўвае раскошу генералаў з шыкам блізкаўсходніх манархій. Кіраўнік хунты Тан Шве адкрыта наклаў на грамадзян «даніну» ў выглядзе падарункаў. У 2004 годзе сума «падарункаў» яму і яго сям’і склала 700 мільёнаў еўра. Зрэшты, спыніць крызісныя з’явы гэта не дапамагло.\nУ выніку давялося зноў ісці на саступкі. У 2012 годзе прайшлі давыбары ў парламент з 46 дэпутатаў. На 43 акругах мандаты атрымалі кандыдаты ад партыі Аўн Сан Су Чжы. У выніку Ліга сфарміравала ўрад, які, праўда, каардынаваў сваю дзейнасць з вайскоўцамі. Аднак такі парытэт не задаволіў генералаў. Скарыстаўшыся ростам сацыяльнага напружання, 1 лютага 2021 года вайскоўцы заявілі пра фальсіфікацыі выбараў кіраўніцтвам Лігі і абвясцілі ваеннае становішча.\nБезумоўна, на выступ іх натхніў і той факт, што Аўн Сан Су Чжы перастала быць іконай дэмакратыі ў вачах Захаду пасля таго, як яна адмовілася асудзіць рэпрэсіі ваенных супраць этнічнай мусульманскай меншасці. Не менш за 700 тысяч бірманскіх мусульман вымушаныя былі збегчы ў суседні Бангладэш.\nТакім чынам, на мінулы тыдні Бірма завяршыла цыкл — ад дыктатуры праз сацыялістычны эксперымент, клерыкальную аўтакратыю і паўдэмакратыю зноў да дыктатуры. Ці доўга пратрымаецца такі стан рэчаў, сказаць цяжка. З аднаго боку, галоўны эканамічны партнёр краіны — Кітай, — не выказаў пратэсту праз путч. Але з іншага — ваенныя неаднаразова даказвалі, што пры іх праўленні ні пра які прагрэс гаворкі быць не можа. Не кажучы ўжо пра тое, што народ, пачынаючы з 1990-х, упарта галасуе за дэмакратаў.\nУ М'янме працягваюцца пратэсты супраць вайскоўцаў, якія захапілі ўладу\nБірма: арышт журналіста за сатырычны запіс у Фэйсбуку


Як жывеш вёска? Закупленне — Новости Кличевщины\nЯк жывеш вёска? Закупленне\nНазва вёскі ў гістарычных дакументах упамінаецца з 1745 года. Асноўным заняткам сялян было сплаўленне лесу па Даўжанцы ў Друць. Коньмі тралявалі лес да ракі. Тут, у жывапісным месцы, на беразе ракі, стаяла смалярня, бандарны цэх. Майстры выраблялі бочкі, цэбры. Купцы за медныя грошы закуплялі ў сялян грыбы, ягады, мёд, дзічыну. Таму і назва вёскі Закупленне.\nЗавітаўшы першы раз я не адчула таго суму, які здавалася мне, павінен быць ў маленькай вёсачцы. На ўзгорку пасвілася дыхтоўная каза. Незнаёмага чалавека адчула адразу і аб’вясціла аб гэтым ўсёй акрузе. Крыху далей, на лузе — 8 кароў і 4 кані. У дварах кудахталі куры і гарланілі пеўні. Каты і сабакі, як правіла ў кожнага гаспадара. А ў мясцовага старасты Сяргея Іванавіча Казлова, катоў і ўвогуле, занадта шмат. Прыгожыя, адкормленыя песцяцца на сонейцы. Сабак ў вёсцы менш. Ды і навошта яны. Так, хіба толькі для парадку.\nКалісьці Закупленне была вясёлай вёскай у акрузе. У сем’ях выхоўвалася па чацьвёра, пяцёра, а то і больш дзетак. А моладзі колькі ! Але гэта было даўно. Моладзь з’ехала ў горад. Але часцяком наведваюць сваю вёсачку. Не забываюць родныя мясціны. Прыязджаюць нават у пустыя хаты. Прытуляцца да яблынькі або грушы, якія засталіся каля дому, абдымуць іх, а яны нададуць ім сілы і бадзёрасці на доўгі час. Летам як і раней Закупленне напаўняецца дзіцячым гоманам — з’язджаюцца адусюль унукі ды праўнукі, затое зіму тутэйшым перажыць сумней. Ды і сацыяльныя работнікі Марына Уладзіміраўна Вараб’ева і Алена Іванаўна Лямцава марнець не даюць. У вёсцы 40 двароў, дзе пражывае каля 60-ці жыхароў. 38 — пенсіянеры, з якіх толькі 12 чалавек карыстаюцца іх дапамогай. Даглядаюць добра, старанна.\nНа ўзгорку — магазін — галоўны вясковы цэнтр. Тут навіны абмяркуюць, купяць тое-сёе ў гаспадарку, пра хваробы свае пагавораць. Мясцовы прадавец Алена Уладзіміраўна Казлова сельсавецкія навіны раскажа. Жыве яна ў в. Доўгае, а ў Закупленні працуе ўжо 18 гадоў.\n-Яна ж нам як мамка — кажа пра яе Клаўдзія Сягееўна Ганчарова. Лекі з аптэкі на заказ прывязе, ў сельсавет, калі трэба, паперку зносіць. Вяскоўцы за гэта ёй вельмі ўдзячныя. Прадукты ў магазіне заўсёды якасныя. Запыты на неабходныя тавары стараецца выконваць хутка. А яшчэ жыхары кожны дзень з нецярпеннем чакаюць паштальёнку Зою Сямёнаўну Галяшэвіч. Каму пенсію прынясе, каму пісьмо, газеты і часопісы, без іх жа нецікава жыць.\n-Ну і без “раёнкі” не абыйсціся? У першую чаргу яе і чытаем, кажа Еўдакія Іванаўна Клепча.\nВось так і жыве маленькая вёсачка Закупленне. Зіма ды лета, і так з году ў год. А вясной да іх зноў прыляцяць птушкі і абудзяць спевамі вуліцу, зацвітуць сады, а разам з імі напоўняцца радасцю іх прамяністыя душы. Жыві і квітней, прыгажуня – вёсачка . Здароўя і доўгага веку тваім жыхарам.\nPrevious Previous post: За выпальванне сухой травы прадугледжаны штрафныя санкцыі\nNext Next post: Толькі на адно тэхнічнае знішчэнне трухлявай хаты неабходна больш чым за 500 000 руб.


Аб прывабнасці гавораць усе планеты і ўсе пазіцыі гараскопа. Сонца - гэта Дух, знешнасць, паводзіны, ваша яркасць.\nМесяц - ваш унутраны свет, эмоцыі, жаночы пачатак. Меркурый - бляск інтэлекту і здольнасць мець зносіны. Венера - жадання, пачуцці, каштоўнасці, сімпатыі, чароўнасць. Марс - вашы дзеянні. Юпітэр - гэта сацыяльныя імкнення і ўмовы жыцця. Сатурн - вашыя перакананні і прынцыпы. Разыначка складаецца ў непаўторным спалучэнні.\nПэўную цэласнасць натуры можа даваць становішча Сонца і Месяца ў адным знаку, але толькі пасля 35 гадоў. Аб цэльнасці жаданняў і дзеянняў кажа размяшчэнне Венеры і Марса ў адным знаку. Аб адпаведнасці прынцыпаў чалавека і сацыяльных умоў сведчыць знаходжанне Сатурна і Юпітэра ў адным знаку.\nПрывабнасць можа мець адценне ўплыву пэўнай планеты. Прапануем па вартасці ацаніць разнастайнасць і ні ад чаго не адмаўляцца.\nПеравага сонечных уплываў дае сваім уладальніца яркасць, прыкметнасць, аўтарытарнасць. Яны заўсёды прыцягваюць да сябе ўвагу, нават калі не заклапочаныя гэтым пытаннем. Іх складана не заўважыць. Ганарлівыя, амбіцыйныя, яны ведаюць сабе кошт і адрозніваюцца зусім неженским напорам. Схільныя весці свецкі лад жыцця, патрабуючы ацэнкі, славы і прызнання.\nПеравага месяцовых уплываў дае тып мяккай, інтуітыўнай, ўспрымальнай натуры. Усё, што можна сказаць пра выяўленых жаночых якасцях, ставіцца менавіта да іх. Прывабная падатлівасць, глыбіня эмоцый, без самадастатковае ўплыў могуць спалучацца з рэзкай пераменнасцю настрою і капрызамі. Выдатныя жонкі і маці. Спакойныя ў камфортнай абстаноўцы, але заўсёды тонка адчуваюць наспявае перамены.\nРухомыя, лёгкія, Гаварлівы, цікаўныя жанчыны. Робяць некалькі спраў адначасова. Маюць выдатны інтэлект, добра арыентуюцца ў жыццёвым прасторы, лёгка наладжваюць кантакты. З імі заўсёды можна дамовіцца.\nЦудоўны густ і пачуццё прыгажосці пераважае ў іх жыцці. Патрэба кахаць і быць каханай, пачуццёвасць, сардэчнасць прыцягваюць да іх дастатковую колькасць прыхільнікаў. Разам з тым прысутнічае практычнасць і разуменне, што ўсё патрабуе адпаведных укладанняў.\nРэзкія, актыўныя, дзейсныя жанчыны. Схільныя браць усё, што ім неабходна, не пытаючыся. Спартыўныя, напорыстыя і злёгку агрэсіўныя, яны не чакаюць дазволу, заваёўваючы гэты свет. Такія жанчыны ніколі не будуць прыстасоўвацца. Гэтую разыначку складана схаваць. Спрабуючы гуляцца ў «прыстойную» жанчыну, яны абавязкова выдадуць сябе незадаволенасцю і нязгодай.\nАўтарытэт і паблажлівае стаўленне да навакольных вылучаюць гэты тып жанчын. Яны схільныя апекаваць іншых. Да вызначанага ўзросту гэта цалкам абгрунтавана сталасцю філасофіі, сацыяльным становішчам і духоўнымі памкненнямі.\nТакія жанчыны прывабныя ў сваёй строгасці, сур'ёзнасці і прынцыповасці. Схільныя да аскетызму, замкнёнасці і самастойнасці. Кансерватыўныя, выдержанны, цярплівыя. Адрозніваюцца адхіленай манерай паводзін. Асцярожнасць і жорсткія каноны пазбаўляюць іх лёгкасці, але даюць цвярозасць.


Дыяканы з нашай парафіі\nНапісана 03 Лістапад 2015 .\n31 кастрычніка ў парафіі Божага Цела ў Нясвіжы адбылося дыяканскае пасвячэнне семінарыстаў Рамана Страшко і Аўгуста Калясінскага. Пасвячэнне ўдзяліў Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч.\nВа ўрачыстай святой Імшы прынялі ўдзел духоўныя асобы, родныя і блізкія новых дыяканаў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі.\nМітрапаліт Тадэвуш Кандрусевіч нагадаў у гаміліi, што з гэтага дня дыяканы Раман Страшко і Аўгуст Калясінскі «будуць прымаць актыўны ўдзел у збаўчай місіі Касцёла праз абвяшчэнне Евангелля, навучанне праўдам веры, паслугу алтара і выконванне дабрачыннай працы».\nПрыміцыйная Імша кс. Ігара\nНапісана 02 Лістапад 2015 .\n25 верасня да нас прыбыў кс. Ігар Мутрук, для далейшага служэння ў якасці вікарыя парафіі Божага Цела.\nНапісана 24 Кастрычнік 2015 .\nНапісана 22 Верасень 2015 .\nЗгодна з дэкрэтам ардынарыя Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі кс. Андрэй Калядка вызваляецца з пасады вікарыя парафіі Божага Цела ў г. Нясвіжы і прызначаецца вікарыем парафіі Імя Найсвяцейшай Панны Марыі ў г. Мінску і курыяльным натарыусам Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі.\n"Марыя – апякунка сем’яў і Маці нашай веры" пілігрымка да Маці Божай Лагішынскай\nНапісана 30 Жнівень 2015 .\n“Слаўце Пана ўсе народы, няхай спявае зямля, сёння радасць на Сыёне, Пан зыходзіць з неба…”\n“Марыя – апякунка сем’яў і Маці нашай веры ” – пад такімі дэвізамі з 18 па 22 жніўня адбыліся пілігрымка да Маці Божай Лагішынскай.\nДзве пілігрымкі з Баранавіч і Бярозы крочылі да Каралевы Палесся.\nМоладзь нясвіжскай парафіі таксама прыняла ўдзел у гэтых пілігрымках.


Што азначае барада у славян? | Мужчынская Берлога\nБарада не толькі ў наш час вельмі папулярны. Сваю вядомасць яна набыла яшчэ ў славян. У тыя часы гэтаму ўпрыгожванню надавалі асаблівае значэнне і амаль усе мужчыны павінны былі адрошчваць валасы на твары.\nСёння мы даведаемся значэнне бароды у славян, чаму яны не саромеліся рудага колеру валасоў і сімвалам чаго, было гэта ўпрыгожванне.\nЗначэнне бароды ў мужчын\nУ сучасным свеце лёгка зразумець, што азначае барада ў мужчын. Яна мае некаторыя падабенстве са славянскімі паняццямі. Напрыклад, моцны пол адчувае сябе больш мужны, храбрэйшы і ўпэўнена. Расліннасць на твары дапамагала чалавеку адчуваць сябе сапраўдным мужчынам.\nАднак цяпер хлопцы яе носяць таму, што яна з'яўляецца тэндэнцыяй моды. Многія кіназоркі і вядомыя людзі адрошчваць валасы і надаюць ім крэатыўную форму. Гэта з'яўляецца вялізным стымулам, каб перамяняць сваю знешнасць згодна модзе.\nЁсць і іншыя прычыны, чаму ў сучасным свеце адрошчваць расліннасць на твары:\nЯны хочуць паказаць сваю перавагу над жанчынай. Каб было відаць відавочнае адрозненне ад процілеглага полу, моцны пол не голіць валасы на твары.Так як мяжа паміж мужчынам і жанчынай сціраецца, гэта добры спосаб расставіць усе кропкі.\nТыя, хто працуюць хіпстэры, проста абавязаны насіць такі аксэсуар. Гэта сведчыць пра тое, наколькі яны любяць сваю працу і ці змогуць яны даць слушную параду, па догляду за барадой.\nВеравызнанне таксама ўплывае на адрошчванне валасоў. Для іх - гэта пытанне адданасці Богу, таму ні пры якіх абставінах вернікі людзі не згольваюць расліннасць на твары.\nПаходжанне і нацыянальнасць вельмі моцна ўплывае на знешні выгляд чалавека.\nВыходзячы з гэтага, у кожнай асобы ёсць свае прычыны, чаму ён не голіць шчацінне. Дзякуючы новых тэхналогіях і модзе, кожны прадстаўнік моцнага полу можа выбраць тую бараду, якая яму падабацца і самастойна за ёй даглядаць. Спецыялісты дапамагаюць падабраць патрэбную форму і колер валасоў.\nВажна! Калі ў вас не густыя валасы, з гэтым дапамогуць справіцца спецыяльныя сродкі, якія стымулююць рост валасоў.\nЧаму славяне гадуе бараду?\nСлавяне ўкладвалі велізарны сэнс у значэнне мужчынскі бароды. Такое ўпрыгожванне было сімвалам мужнасці, сталасці, годнасці і гонару.\nМожна вылучыць некалькі прычын вырошчвання валасоў на твары.\nПропуск у рай. Патрыярхі падахвочвалі хрысціян ва ўсім пераймаць Хрысту, нават у яго знешнасці. Бо Езус насіў бараду, яе павінны насіць і ўсе вернікі мужчыны, якія хочуць трапіць у нябеснае царства.\nпрыкмета сілы. Гушчыня, даўжыня і форма расліннасці на твары казала пра сілу і мужнасці мужчыны. Калі расліннасць на твары была густой і аб'ёмнай, тады гэта сведчыла аб тым, што прадстаўнік моцнага полу мог даць добрае патомства і абараніць сваю радзіму. Калі славяніну згольвалі валасы - гэта прыраўноўвалася да пазбаўлення гонару.\nўпрыгожванне. Мужчыны маглі прыцягнуць увагу грамадства, дзякуючы расліннасці на твары. Яна дапамагала хаваць сваё хваляванне.\nСімвал вольнага чалавека. Сьвятары, купцы, багатыя сяляне і акадэмікі насілі гэта ўпрыгожванне, каб падкрэсліць сваю незалежнасць і свабоду.\nЯк бачым, славянская барада - гэта не проста ўпрыгожванне, яе наяўнасць многае казала пра стан мужчыны, яго поглядах, характары, веры і жыццёвай пазіцыі.\nДля даведкі! Калі хто-то пашкодзіў мужчыну бараду, ён павінен быў за гэта адказаць.На яго накладаўся штраф, і абавязацельства пакрыць шкоду.\nНягледзячы на даўнія традыцыі, Пётр I унёс некаторыя змены. Ён абклаў падаткам кожнага мужчыны, які хацеў насіць расліннасць на твары. Такія грашовыя ўтрымання дзяліліся на чатыры разраду. З-за гэтага, з часам, значэнне гэтай сімволікі для мужчыны страціла сваю сілу.\nБарада без вусоў у славян\nНекаторыя гісторыкі кажуць, што ў нашых продкаў была барада без вусоў. Такая асаблівасць звязаная з тым, што мужнасці і адвагі надае менавіта барада. Вусы лічыліся проста упрыгожаннем, яны не мелі ніякага сэнсу.\nВусы сведчылі аб прыналежнасці да ганаровага або вядомаму роду. Такі аксэсуар дазвалялі сабе насіць толькі вельмі вядомыя і заможныя мужчыны. Яны падкрэслівалі адметнасць і стан моцнага полу.\nКалі ў чалавека была рыжая барада, то яны вельмі ганарыліся такім колерам валасоў. Гэта ні ў якім разе не высмейваюцца. Такая афарбоўка валасоў была сімвалам:\nЗдольнасці мужчыны забяспечваць сям'ю,\nМоцнага характару гаспадара.\nДа такіх персон людзі аказвалі глыбокае павага.\nЗначэнне сімволікі нашых продкаў\nЗазірнуўшы ў гісторыю, мы даведаліся, што барада ў славян мела асаблівае значэнне. Яе наяўнасць сведчыла аб сталасці, мужнасці і свабоды моцнага полу. Зараз жа ўсё змянілася. Хлопцы носяць такі аксэсуар, каб вылучыцца з грамадства і надаць свайму вобразу арыгінальнасці. Гэта ўпрыгожванне прыцягвае ўвагу многіх жанчын.\nГлядзіце відэа: Студэнт адраджаюць Старажытнае свята «Жыцень»\n← Што такое гальштук матылёк і як яго абраць?\nШто такое таніраванне бароды, у чым яго перавагі і недахопы →\nЎскудлачаныя (неахайныя) прычоскі ў хлопцаў\nПра што казаць на спатканні з дзяўчынай, каб ёй спадабалася?


У Менску былі затрыманыя моладзевыя назіральнікі (абноўлена)\nhttp://spring96.org/be/news/57893 2012 2012-09-24T15:36:00+0300 2012-09-24T15:36:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/zatrymannie.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nПа інфармацыі праваабаронцаў на 15.30, затрыманых назіральнікаў моладзевага праекту “Назіранне за выбарамі: тэорыя і практыка” пачалі адпускаць з РУУСу Цэнтральнага раёна Менска. Ва ўсіх узялі адбіткі пальцаў, знялі на відэа. Супрацоўнікі міліцыі не далі ніякіх тлусачэнняў наконт прычыны затрымання і пратаколаў на затрыманых не складалі.\n24 верасня ў Менску затрыманыя некалькі дзесяткаў актывістаў моладзевага праекту “Назіранне за выбарамі: тэорыя і практыка”, якія учора ажыццяўлялі назіранне на сталічных выбарчых участках.\nПра гэта праваабаронцам па тэлефоне паспела паведаміць адна з затрыманых – Марыя Сляпцова. Са слоў дзяўчыны, затрымлівалі назіральнікаў амапаўцы ля гатэля “Хостэл Джаз” па вуліцы Шчадрына ў Менску.\nВядомы таксама прозвішчы некаторых іншых затрыманых - Алесь Заяц, Наста Матчанка, Алесь Герасіменка.\nЗатрыманых дастаўляюць у Цэнтральны РУУС Менску.\nПраект "Назіранне за выбарамі: тэорыя і практыка" ("Election Observation: Theory and Practice", EOTP) ажыццяўляюць моладзевы цэнтр "Belarus Watch", Еўрапейскі гуманітарны універсітэт і Беларускі дом правоў чалавека ў выгнанні (Вільнюс). На працягу апошніх пяці гадоў праект рыхтуе маладых людзей да назірання за выбарамі.\n24.09.2012 Тэгі: затрыманьні, выбары-2012


Канвертаваць Афганскія афгані (AFN) і Ripples (XRP) : Калькулятар абменнага курсу\nАфганскія афгані (AFN) і Ripple (XRP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Афганскія афгані і Ripple пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 28 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Афганскія афгані. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Ripple валюты па змаўчанні. Націсніце на Ripples або Афганскія афгані канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАфганскія афгані гэта валюта, у Афганістан (AF, АФГ). The Ripple гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал AFN можа быць запісаная Af. Сімвал XRP можа быць запісаная XRP. Афганскія афгані дзеліцца на 100 puls. Абменнага курсу Афганскія афгані Апошняе абнаўленне 28 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Ripple Апошняе абнаўленне 28 сакавік 2020 ад coinmarketcap.com. AFN каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. XRP каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Касцюшка — герой двух кантынентаў, але не шчаслівы чалавек\nБіяграфіі Касцюшка — герой двух кантынентаў, але не шчаслівы чалавек\n04.02.2021 / 09:01\nТадэвушу Касцюшку — 275 гадоў (ён нарадзіўся 4 лютага 1746 года). Апошні герой Рэчы Паспалітай толькі чатыры гады дарослага жыцця пражыў у сваім доме, хоць усё жыццё ваяваў за тое, каб мець Радзіму. Пра аднаго з самых вядомых выхадцаў з Беларусі піша Андрэй Скурко.\nКазімір Вайнякоўскі. Прыжыццёвы партрэт, дата невядомая.\nПадзеі мінулага падаюцца нам прадвызначанымі. Напрыклад, падзелы Рэчы Паспалітай. Раз быў першы, значыць, лагічна мусілі быць і наступныя — аж пакуль краіна не знікне. Але мы вельмі здзівілі б нават караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага, прадказаўшы такі лёс ягонай дзяржаве пасля першага падзелу.\nМала хто думаў тады, што за гады застою давядзецца заплаціць незалежнасцю. Тым больш што пасля падзей XVII стагоддзя шляхта паверыла ў несмяротнасць Рэчы Паспалітай. Маскоўскі цар тады дайшоў да Вільні, шведы — да Брэста, Хмяльніцкі адарваў Украіну, — але краіна ўваскрэсла з попелу.\nСпробы рэфармаваць дзяржаўны лад рабіліся ад сярэдзіны XVIII стагоддзя. Сойм 1764-га, абраўшы каралём Панятоўскага, пастанавіў абмежаваць шляхецкае самаўпраўства, умацаваць цэнтральную ўладу, наладзіць збор падаткаў і стварыць сучаснае войска. Каб навучаць афіцэраў, Панятоўскі заснаваў Варшаўскі кадэцкі корпус — «рыцарскую школу». Яна рыхтавала вайсковых інжынераў.\nКароль шэфстваваў, а кіраваў «рыцарскай школай» князь Адам Чартарыйскі, яго стрыечны брат. Нібыта да яго і звярнуўся сенатар Юзаф Сасноўскі з просьбай узяць у элітную вучэльню свайго небагатага суседа, 19-гадовага шляхціца Тадэвуша Касцюшку, сына Тэклі, уласніцы маёнтка Сяхновічы пад Брэстам.\nЗ Сяхновічамі (цяпер ваколіцы Жабінкі) Касцюшкі былі звязаныя ад пачатку. Патрыярх роду, баярын Канстанцін Хведаравіч, згадваецца ў дакументах пад 1509-м, калі вялікі князь падараваў яму Сяхновічы і трох людзей: Кісяля, Перку і Ляховіча. «Касцюшка» — гэта і ёсць памяншальнае ад Канстанціна.\nВядома, што Касцюшка меў брата Гурку (Рыгора) і сястру Ждану, што ён парадніўся з Ягелонамі, узяўшы за жонку ўдаву Ганну Гальшанскую. Яны нажылі дванаццаць дачок і двух сыноў — Івана і Хведара.\nКасцюшка меў у наваколлі такі аўтарытэт, што нашчадкі, якія са з’яўленнем прозвішчаў пісаліся Сяхновіцкімі, ужывалі і яго імя. Прозвішчы Радзівілаў, Кішкаў, Гаштольдаў таксама ўтварыліся ад балцкіх імёнаў пачынальнікаў дынастый.\nКасцюшкі былі праваслаўнымі і, відаць, мелі славянскае паходжанне. Яны паланізаваліся, разам з усёй шляхтай, у пачатку XVII стагоддзя. У дакументах 1622 года Рыгор Касцюшка ўжо падпісваецца па-польску. А сын Рыгора Ян пакідае праваслаўе.\nСярод продкаў Тадэвуша не было выбітных ваяроў. Віхуры XVII стагоддзя яго прадзед Аляксандр Ян перажыў за мірнымі заняткамі. Тым больш што ні маскоўцы, ні шведы, ні казакі не дапялі да яго маёнтка.\nВаявалі Касцюшкі між сабой. «Року 1656 ліпеня 11 дня маёмасць маю Сяхновічы ад пана Мікалая Тэлятыцкага, брата цётчынага, адабраў… і гаспадаранне пачаў, дай Божа шчасліва!» — занатоўваў Аляксандр Ян.\nДа канца жыцця ён нагаспадарыў, апроч Сяхновіч, вёскі Канатопы, Сцяпанкі і Астраўкі ды пляц з домам у Берасці. Яго сын Амбражэй быў падчашым, кобрынскім войтам, брэсцкім земскім пісарам, адзначыўся ў шляхецкіх баталіях: на сойміку ўдарыў у галаву будучага ваяводу віленскага. І гаспадарку занядбаў, ажно яго сыну, Людвіку Касцюшку, давялося прадаць фамільныя Сяхновічы, а потым, пры канцы жыцця, выкупляць іх: валодаць радавым гняздом было справай гонару.\nБацькі Тадэвуша валодалі 31 сям’ёй прыгонных — гэта няшмат — у вёсках Сяхновічы, Навасёлкі, Сцяпанкі і Канатопы. У інвентарах захаваліся іх прозвішчы: Цыпурык, Лось, Несцярук, Гень, Яўхімук, Ярошык, Каробка, Кабяха, Кот, Прывіцень, Мазюк, Літвін. А таксама Салей, Максімюк, Белазорык, Саляюк, Амельянюк, Матвяюк, Салівянюк, Гарасімюк, Нічыпарук.\nУ Рэчы Паспалітай дзейнічалі сярэднявечныя законы ў дачыненні да прыгонных. Але сведчанняў негуманнасці да мужыкоў з боку Людвіка Касцюшкі не захавалася. Наадварот, здаючы ў арэнду маёнтак, ён упісваў усе павіннасці прыгонных, каб арандатар іх не павялічыў. Сяхновіцкія сяляне мелі адносна лёгкую паншчыну, але ўсё ж селянін Андрэй Салей уцёк з Сяхновічаў з пяццю сынамі.\nУ кадэцкім корпусе да Касцюшкі прыклеілася мянушка Швед — за гарачы, як у Карла ХІІ, нораў.\nТадэвуш ледзь не выклікаў на дуэль ваяводу, які падчас танцаў штурхнуў аднаго з кадэтаў і не выбачыўся. Справа дайшла да караля. Той, выслухаўшы Касцюшку, змусіў ваяводу прасіць прабачэння.\nТадэвушу тут 15 гадоў. Пра гэты перыяд яго жыцця звестак амаль няма. Аўтар партрэта невядомы.\nПанятоўскі любіў прыгожыя жэсты. Тым часам рэформы абараніць не змог. У 1768-м новы сойм пад ціскам Расіі аднавіў «залатую вольнасць». Гэта пазбаўляла Рэч Паспалітую кіраванасці, рабіла яе крызіс бясконцым. Імператрыцы Кацярыне ІІ заставалася толькі чакаць, калі еўрапейская дзяржава сама скоціцца ёй пад ногі. Кароль жа тым часам ездзіў у стан расійскага войска і раздаваў генералам Кацярыны ўзнагароды. Спадзяваўся абхітрыць…\nПершы падзел Рэчы Паспалітай заспеў Касцюшку ў Францыі. Ён па стыпендыі вывучаў у Парыжы мастацтва ды нудзіўся, што не ўдалося працягнуць вайсковую адукацыю. Тадэвуш не падазраваў, што з малявання будзе есці хлеб, калі не будзе карміць служба.\nВойска Рэчы Паспалітай тады налічвала ўсяго 11 тысяч — Расіі і Прусіі важна было, каб суседняя краіна заставалася безабароннай, таму ўладкавацца на службу Касцюшка, які вярнуўся дадому ў 1774-м, не змог. Тут і прыдалося маляванне: Тадэвуш стаў хатнім настаўнікам у дачок свайго дабрадзея, сенатара Юзафа Сасноўскага.\nНебагаты юнак Тадэвуш быў пратэжэ сенатара Юзафа Сасноўскага. Сасноўскі зрабіў кар'еру, дзякуючы таму што стаў платным агентам пасла Расіі Рапніна.\nТой Сасноўскі быў расійскі агент, але Касцюшка гэтага не ведаў. Яго думкі займала вучаніца, Людвіка Сасноўская. У яе 28-гадовы настаўнік закахаўся. Але Сасноўскі неяк падчас гульні ў карты з князем Любамірскім, ваяводам кіеўскім, дамовіўся выдаць Людвіку за яго сына Юзафа.\nЛюдвіка Сасноўская, дачка сенатара Сасноўскага. Яны з Касцюшкам кахалі адно аднаго, але яе бацькі не далі згоды на шлюб з небагатым Тадэвушам.\nПазней тая гісторыя абрасла легендамі: тут і начное выкраданне нявесты, і збіццё Касцюшкі слугамі Сасноўскага. Паказвалі нават мост, на якім дагналі ўцекачоў. Гэтыя танныя меладрамы капіююцца і ў свежых інтэрнэт-публікацыях.\nКнягіня з дочкамі проста выехала ў іншы маёнтак. Касцюшка ж, не заспеўшы Людвікі, зразумеў намёк. Гэта магло адбыцца ўвосень 1775-га, калі Сасноўскі атрымаў, дзякуючы расійскаму спрыянню, пасаду гетмана польнага і зрабіўся персонай цалкам недасяжнай для беднага шляхціца.\nЗахаваліся пазнейшыя лісты ад Людвікі, княгіні Любамірскай, да Касцюшкі. Яна ўспамінае іх асабістую дату — 21 мая (відаць, дзень прызнання), успамінае іх альтанку. Бацькам яна не даравала да канца жыцця.\nДля Касцюшкі гэтая гісторыя стала паваротнай. Узрушаны, ён з’язджае за мяжу, не падзяліўшы нават спадчыну з братам пасля смерці маці.\nУ той самы год амерыканскія калоніі абвясцілі незалежнасць ад Брытанскай кароны. Францыя, даўняя суперніца англічан, заснавала гандлёвы дом, праз які амерыканцам агромністымі аб’ёмамі пастаўляліся зброя і амуніцыя. Кіраваў працэсам чыноўнік і паэт П’ер Бамаршэ, аўтар камедыі «Вяселле Фігара».\nЁн дастаўляў у Новы Свет гарматы, вайсковыя караблі, рэкрутаваў афіцэраў. Мусіць, праз яго трапіў на службу ў ЗША і Касцюшка.\nТут прыдаліся інжынерныя веды, атрыманыя ў кадэцкім корпусе. Зброяй Касцюшкі была не шабля, а аловак, нівелір і рыдлёўка.\nГерой з алоўкам\nКасцюшка амаль не хадзіў у атаку (за сем год вайны быў паранены толькі раз — штыком у ягадзіцу падчас няўдалага штурму форта), ён праектаваў умацаванні.\nЦяпер земляныя рэдуты і траншэі падаюцца дробяззю, але паваленыя дрэвы і разбураныя яго камандай плаціны дапамаглі затрымаць наступ брытанцаў на Філадэльфію, а ўдалае размяшчэнне рэдутаў — выйграць бітву пад Саратогай, якая пераламала ход вайны.\nПрыехаўшы ў 1796-м у Філадэльфію, змучаны Касцюшка загадаў сакратару Юльяну Нямцэвічу знайсці малыя, танныя і зацішныя апартаменты. Спыніў выбар на гэтым пакойчыку ў пансіёне Эн Рэльф. Выходзіў адтуль вельмі рэдка, але ў яго часта былі госці: віцэ-прэзідэнт Томас Джэферсан, правадыр народа маямі Вялікая Чарапаха, правадыр магаўкаў Джозэф Брант. Музей адкрыты па выхадных, наведванне бясплатнае. Фота: NATIONAL PARK SERVICE.\nСам Джордж Вашынгтон шанаваў экспертнае меркаванне Касцюшкі, падараваў яму два пісталеты, але ніяк не мог запомніць прозвішча. (У адным з лістоў назваў яго нават «Cosiecki».) Такую праблему меў не ён адзін. Французскі інжынер у Вест-Пойнце зваў яго «месье Касці», а правадыр Малая Чарапаха расказваў сваім індзейцам, што стаў сябрам бледнатварага, якога завуць «Касчо». І Касцюшка падараваў правадыру два пісталеты з наказам прымяняць іх супраць кожнага, хто захоча паняволіць яго народ.\nЗа сем гадоў амерыканскай службы Касцюшка атрымаў званне брыгаднага генерала, 12 тысяч даляраў і 500 акраў зямлі (больш за 200 гектараў; нагадаем вам, што тыповая беларуская дача — гэта 0,05 гектара).\nНад асабістым па-ранейшаму вісеў фатум. Касцюшка западаў на дзяўчат з занадта высокім статусам. У Вест-Пойнце ён заляцаўся да дачкі генерала, аднак яна выйшла за Аляксандра Гамільтана, без пяці хвілін прэзідэнта ЗША. Зрэшты, Касцюшка не быў абдзелены жаночай увагай. У лісце да сяброў успамінаў, як вясёлыя паненкі з Поўдня, якіх ён забаўляў музыкай і дэкламацыяй, змусілі маляваць іх партрэты. Калі праца была скончаная, папрасілі намаляваць іх яшчэ раз — аголенымі.\nЧаму ж ён вярнуўся з Амерыкі, дзе мог, асабліва атрымаўшы ўзнагароду за службу, уладкаваць свой лёс? «У душы яго азвалася цяга да Айчыны», — піша біёграф.\nА ў Айчыне па-ранейшаму не было працы для «генерала замежных войскаў». Касцюшка чатыры гады жыў у Сяхновічах.\nЗахавалася апісанне яго маёнтка: «Дом стары і крыты саломай. Справа ад увахода ў сені вялікі пакой, за ім другі, падзелены на спальню і гардэроб. У першым пакоі — стол і некалькі драўляных крэслаў, пры дзвярах — старасвецкая адзежная шафа; у спальні — ложак пасярэдзіне і пры ім столік, на якім кніжкі, чарніліца і папера; паднос для падавання кавы, точаны рукой пана Касцюшкі з яблыні, некалькі паўміскаў і талерак яго ўласнай работы складалі ўсю мэблю».\nЗа гаспадыню ў Сяхновічах была старая цётка Касцюшкі Зузана, прыслуга складалася з лёкая і фурмана. «За домам быў садок, у ім пара фруктовых дрэваў і горка, парослая ляшчэўнікам… была і сажалка, зарослая аерам, у ёй пладзіліся дзікія качкі, якіх гаспадар не дазваляў палохаць». У садзе быў уладкаваны, паводле моды тых часоў, раслінны лабірынт. У маёнтку вырабляліся галандскія сыры.\nГэткі быў адзіны ўласны дом, які Касцюшка меў у дарослым жыцці. Астатні час жыў у вайсковых лагерах ды па чужых кутах — ці былі гэта палацы дабрадзеяў, ці месцы зняволення, ці пакоі, прызначаныя для хатняга настаўніка.\n«Хіба я не літвін?»\n«Пейзанскае» жыццё скончылася ў 1788-м, калі ў Варшаве сабраўся сойм, які пасля назавуць Чатырохгадовым ці Вялікім.\nПершай пастановай дэпутаты павялічылі рэгулярнае войска да 100 тысяч чалавек. Касцюшка паступіў на службу ў званні генерал-маёра з жалаваннем 12 000 злотых у год.\nЁн быў залічаны ў кароннае войска. У лісце да генерала Несялоўскага Касцюшка напрамілы бог прасіў вярнуць яго ў ВКЛ: «Хіба я не літвін, не зямляк ваш?» Касцюшка наракаў на ганарыстасць тых, з кім даводзіцца сутыкацца на службе ў Польшчы: «Словам няма да каго сказаць… што за гасконцы!» Ён нават пагражаў «штосьці кепскае сабе зрабіць».\nАле наступныя падзеі адсунулі праблемы камунікацыі «літвіна» з палякамі на другі план.\nРасія ідзе з козыраў\n3 мая 1791 года сойм прыняў Канстытуцыю Рэчы Паспалітай. Быў ліквідаваны федэратыўны лад — Карона і ВКЛ станавіліся адзінай дзяржавай. Адмянялася «ліберум вета», уводзіўся падзел уладаў — выканаўчая аддавалася каралю.\nУ адказ пры ўдзеле графа Грыгорыя Пацёмкіна ды спрыянні Кацярыны ІІ была ўтвораная Таргавіцкая канфедэрацыя (у рэальнасці яна была ўтвораная не ў гэтым прыгранічным мястэчку, а ў Пецярбургу). Мэты яе ўдзельнікаў былі розныя: «алігарх» Шчасны Патоцкі хацеў яшчэ больш узбагаціцца, патрыёт Севярын Ржавускі прагнуў вяртання «шляхецкіх вольнасцяў», а па факце пад прыкрыццём яе Расія ўвяла ў Рэч Паспалітую статысячнае войска.\nСтаніслаў Аўгуст мог супрацьпаставіць ім усяго толькі 37 тысяч жаўнераў. Пазіцыйныя перамогі пад Зяленцамі і Дубенкай, дзе Касцюшка спыніў корпус генерала Кахоўскага, а таксама пад Міром, Зэльвай, Войшкамі, Брэстам толькі запавольвалі наступ расейцаў, але не маглі яго спыніць.\nКароль пасля перамогі пад Зяленцамі, якая магла натхніць неабстралянае войска, адмовіўся прыехаць у лагер, бо не быў упэўнены, што яму забяспечаць належныя камфорт і харчаванне…\nКалі ж войска адышло за Буг і рыхтавалася да абароны, кароль і сам далучыўся да Таргавіцкай канфедэрацыі. Такая была тактыка Станіслава Аўгуста: узначаліць тое, чаму не можаш супраціўляцца, каб не страціць усё. Але ўрэшце ён усё ж страціў усё і памёр у Пецярбургу… Тая ж вайна скончылася другім падзелам Рэчы Паспалітай.\nКасцюшка ў знак пратэсту выйшаў у адстаўку. Пасля Дубенкі за ім ляцела слава найлепшага палкаводца краіны. У маёнтку Чартарыйскіх дамы сімвалічна ўсклалі яму на галаву вянок з лісця дуба, пасаджанага каралём Янам Сабескім. У Львове кабеты натоўпамі хадзілі за ім, мастакі малявалі і прадавалі яго партрэты. Княгіня Замойская паабяцала яму руку сваёй дачкі Ганны, але ксёндз-духоўнік адгаварыў.\nКасцюшка зноў наведаў Францыю: патрыёты Рэчы Паспалітай шукалі хаўруснікаў, каб працягнуць барацьбу. З амерыканскага досведу Касцюшка вынес, што Францыя здольная дапамагаць грашыма і зброяй змагарам з «тыраніяй». Але Парыжу, ужо не каралеўскаму, а ахопленаму рэвалюцыйнай неразбярыхай, было не да яго.\nКасцюшка быў супраць таго, каб пачынаць у 1794-м непадрыхтаванае паўстанне. Але войска Рэчы Паспалітай раставала. Яго змушалі прысягаць Расіі, у тым ліку праз запалохванне: камандзіра ўланаў Дабрачынскага, што кінуўся з шабляй на прарасійскага генерала, пасля знайшлі нежывым. Ідэолагі паўстання Гуга Калантай і Ігнацый Патоцкі асцерагаліся, што хутка паўставаць не будзе з кім.\nКасцюшка прыбыў у Кракаў і 15 сакавіка 1794-га абвясціў на плошчы Рынак Акт паўстання грамадзян.\nСам ён стаў «Найвышэйшым начальнікам нацыянальных узброеных сіл»: каб пазбегнуць жахаў тэрору рэвалюцыйнай Францыі, было вырашана аддаць кіраўніцтва ў адны рукі.\nДзейнасць «Найвышэйшага начальніка» была кіраваннем дзяржавай у экстрэмальных умовах. Касцюшка выдаваў адозвы, якія рыхтаваў разам з сакратаром і земляком Юльянам Урсынам Нямцэвічам (ён таксама быў з-пад Брэста, у Скоках, на поўнач ад горада, захаваўся мілы палац і парк Нямцэвічаў). Універсаламі яны спрабавалі запоўніць прагалы Канстытуцыі 3 мая.\nТак, Паланецкім універсалам Касцюшка дэклараваў асабістую свабоду прыгонных сялян ды ўдвая скараціў паншчыну.\nУ іншай адозве ён абяцаў спрыянне праваслаўнаму духавенству: «Цяпер вы з цэлым народам маскоўскія нявольнікі, з намі будзеце шанаванымі святарамі», — пісаў ён.\nЁсць і кароткі, але праніклівы зварот да жанчын: «Аздоба роду чалавечага!» Касцюшка заклікаў іх натхняць мужчын на барацьбу, бо «такая доля людская нешчаслівая, што ніякіх правоў народу дамагчыся няможна без прыкрых і дарагіх сэрцу ахвяр…»\nВыразная палітычная лінія была ў дачыненні да Вялікага Княства Літоўскага. Касцюшка скасаваў Найвышэйшую літоўскую раду на чале з Якубам Ясінскім, утвораную ў Вільні. Тая Рада пачала сваю дзейнасць, павесіўшы на ліхтарным слупе гетмана Сымона Касакоўскага, які прадаўся Расіі. Невядома, чаго больш асцерагаўся Касцюшка: «якабінства», на якое нагледзеўся ў Парыжы, ці самакіраванасці Вялікага Княства. Стварыўшы падкантрольную сабе Цэнтральную дэпутацыю ВКЛ, Касцюшка захаваў і цудоўныя адносіны з Ясінскім, якога ў лістах называў «мой дарагі генерал».\nХто стварыў касінераў\nПаўстанне 1794-га не было «народнай вайной». Пад рукой Касцюшкі былі атрады рэгулярнага войска Рэчы Паспалітай. Ён яго рэфармаваў. Пабачыўшы ў Амерыцы атрады дапаможнай міліцыі, Касцюшка арганізаваў касінераў. Узброеныя пікамі і косамі сялянскія дружыны сталі легендай паўстанцкага руху ХІХ стагоддзя і мастацкім вобразам у беларускай і польскай культуры.\nАтака касінераў пад Рацлавіцамі вырашыла зыход бою на карысць паўстанцаў. Загінула тысяча рускіх салдат — сяляне не ведалі слова «пардон» і дабівалі тых, хто спрабаваў здацца.\nМалюнак-схема з вайсковага трактата «Навука пра пікі і косы», тэарэтычнай распрацоўкі часоў паўстання Касцюшкі, прысвечанай касінерам.\nТактыка паўстанцаў у Кароне і Літве, дарэчы, рознілася. Літвіны аддавалі перавагу партызанскім рэйдам за расійскую мяжу. Міхал Клеафас Агінскі, будучы аўтар славутага паланэза, хадзіў так да Браслава, Мінска і Паставаў, Стафан Грабоўскі — аж да Бабруйска. Яны знішчалі гарнізоны і папаўнялі атрады мясцовай шляхтай. Партызаны не мелі праблемы з правіянтам і фуражом: край карміў іх.\nЦі мог Касцюшка выйграць?\nУ іншай замежнапалітычнай абстаноўцы, магчыма, удалося б захаваць хоць штосьці ад дзяржавы. Але Расія замірылася з Турцыяй, і гэта дазволіла Кацярыне ІІ перакінуць на Беларусь з турэцкай мяжы Аляксандра Суворава…\nМы ўяўляем, што ў часе паўстання Касцюшка заставаўся маладзёнам з каштанавымі хвалістымі валасамі. Але ў 1794-м яму было ўжо 48, ён пачынаў сівець і лысець. 48 гадоў у той час адпавядае біялагічнаму ўзросту гадоў з 60 у нашы часы. Так Касцюшка выглядаў у апошнія гады жыцця.\nАпошнім горадам Беларусі, які заставаўся пад кантролем касцюшкаўцаў, было Гродна. Сюды сышліся разбітыя атрады, пераехала з захопленай Вільні Цэнтральная дэпутацыя. Тут Касцюшка ўручаў узнагароды героям паўстанцкіх баёў. Адсюль пашкуматаныя сілы адыходзілі бараніць Варшаву.\nКасцюшка здолеў адбіць ад сталіцы расійскія і прускія войскі, але пад гарадком Мацяёвіцы быў разбіты і трапіў у палон. Карнета Лысенку з Харкаўскага гусарскага палка, які, не пазнаўшы, параніў яго шабляй, пасля судзілі.\nКасцюшку ж праз Кіеў, Чарнігаў, Гомель, Магілёў, Шклоў, Оршу і Віцебск адправілі ў Пецярбург. Везлі таемна, пад фальшывымі дакументамі.\nВаршаву з другога заходу ўзяў Сувораў, выразаўшы ў прадмесці Прага 20 тысяч чалавек.\nПісталет не стрэліў\nПад Мацяёвіцамі паранены Касцюшка спрабаваў забіць сябе. Але ўсунуты ў рот пісталет не стрэліў. У Петрапаўлаўскай крэпасці ён перастаў есці — ці то збіраўся замарыць сябе голадам, ці то даймала дэпрэсія. Ажно Кацярына ІІ, якая называла Касцюшку «бестыяй», загадала перавесці яго з казематаў у палац за высокім плотам.\nСмерць паўстанцкага правадыра ў турме была б іміджавым ударам па «імператрыцы-асветніцы».\nСын Кацярыны, імпульсіўны Павел І, Касцюшку вызваліў, падараваў 12 тысяч рублёў, футра і сані. Узамен Касцюшка склаў прысягу імператару, чым «выкупіў» з палону таварышаў. Спрошчана было б думаць, што Павел І выпусціў Касцюшку толькі таму, што ва ўсім дзейнічаў насуперак маці. Імператар бачыў, што Расіі трэба разрадка.\nАпынуўшыся ў Францыі, Касцюшка напісаў цару дзёрзкі ліст, адрокся прысягі і нават спрабаваў вярнуць грошы.\nАд «правадыра» да «дурня»\nНаступныя дваццаць год Касцюшка, якому было ўжо за 50, шукаў месца ў жыцці. Пабываў у Амерыцы, жыў у Францыі. Палітыкі наступных пакаленняў спрабавалі прыстасаваць яго да сваіх камбінацый.\nЗ ім двойчы сустракаўся Напалеон, ангажуючы ў стварэнне польскіх легіёнаў. Але Касцюшка бачыў, што легіёны выкарыстоўваюцца для чаго заўгодна, толькі не для вызвалення Рэчы Паспалітай. Карсіканец, які называў Касцюшку «правадыром поўначы», змяніў эпітэт на «дурня, які пераацэньвае свой уплыў».\nКалі Напалеона выправілі на востраў Святой Алены, пытаннем былой Рэчы Паспалітай заняўся расійскі імператар Аляксандр І. Ён сустрэўся з Касцюшкам і на словах быў згодны аднавіць дзяржаву з усходнімі межамі па Дняпры і Дзвіне. Але па факце стварылі марыянетачнае Царства Польскае на частцы польскіх зямель.\nАсвета «русінаў» праз «польскі дух»\nАпошнія гады ён пражыў у Швейцарыі, у прыязнай сям’і. Вучыў юных дачок маляванню, але гэта была хутчэй сінекура для 70-гадовага ваяра, якому няма дзе прыхінуцца. Адной з навучэнак, Эміліі, згодна з тастаментам, Касцюшка літаральна аддаў сваё сэрца.\nУ пачатку кастрычніка 1817-га Касцюшка захварэў на «эпідэмічную нервовую гарачку» і сканаў. Яго цела, пахаванае спачатку ў швейцарскім Залатурне, пасля перанеслі ў Кракаў, у каралеўскую пахавальню.\nПараза Касцюшкі, гібель Рэчы Паспалітай запусціла працэсы, вынікам якіх стала з’яўленне на яе абшарах новых нацый: беларускай, украінскай, літоўскай, польскай — са сваімі палітычнымі патрабаваннямі і прагай дзяржаўнага будаўніцтва. Наўрад ці гэта было б магчыма, каб палітычны паляк Касцюшка перамог. Ён лічыў, што асвета «русінаў» магчымая толькі тады, калі «польскі дух у іх увойдзе». Але лёс распарадзіўся іначай, а ХХ стагоддзе скарэктавала яго ідэі, паказаўшы, што поруч з сацыяльным ідзе і нацыянальнае вызваленне.\nАле ўсё ж у Купалавым праграмным «Людзьмі звацца!» чуецца водгулле і Касцюшкавых універсалаў. І беларусам не варта аддаваць вялікага чалавека іншым народам. Ён герой і Амерыкі, і Францыі, і Польшчы, і наш.\nКазімір Вайнякоўскі. Прыжыццёвы партрэт, дата невядомая. Мастак Вайнякоўскі быў удзельнікам паўстання 1794 года. Гэты партрэт найбольш блізкі да рэчаіснасці: Касцюшка быў мініяцюрны, субтыльны, далікатнага выгляду. Мастакі наступных эпох усё больш гераізавалі яго, і на амерыканскім партрэце ХХ стагоддзя ён ужо сапраўдны волат. Ён паўстае прагрэсіўным чалавекам. Мы бачым яго не вусатым шляхціцам у кунтушы (хоць у тую эпоху нямала людзей так хадзіла) — ён апрануты на французскі манер. Цюрбан з лёгкай баваўнянай тканіны быў вельмі модным на хвалі захаплення Усходам, так уяўлялі сабе персідскую чалму. Наперадзе ўстаўлялася пяро і замацоўвалася аграфам — спецыяльнай спражкай. Шаўковая хустка і адсутнасць парыка дэманструюць ягоны дэмакратызм, але і ўвагу да тагачаснай моды. Чамарка на ім — паліто з шарага сукна — простая, шляхецкая, перашытая ў народным стылі. Касцюшка выглядае франтам. Але не ў напудраным парыку, як Сувораў, не зашпілены на ўсе гузікі, а такі крыху расхрыстаны, casual, — мастацтвазнавец Сяргей Харэўскі расказаў, на што звярнуць увагу на Касцюшкавых партрэтах.\nКарл Готліб Швайкарт. Каля 1802 года. Касцюшка паказаны з арлом ордэна Цынцыната — арганізацыі найлепшых прадстаўнікоў амерыканскага грамадства. Касцюшка адным з першых атрымаў гэту ўзнагароду. Тады ў модзе былі завітыя валасы. Буклі рабілі спецыяльнымі шчыпцамі, разагрэтымі на вуголлі. Гэтым трэба было займацца пастаянна — больш чым на дзень-два завіўкі не хапала. Людзі той эпохі прысвячалі знешнасці шмат часу.\nМастак невядомы. Каля 1850 года. Гэты партрэт — пераход ад рамантызму да сімвалізму. Касцюшка на фоне неба, і гэта не проста неба — набліжаецца навальніца. Ідуць перамены. Рэмень, які ёсць на ўсіх партрэтах, — гэта партупея. Яна падтрымлівае рэмень, на якім трымаецца шабля. Яе не проста было насіць на баку — кавалерыйскія шаблі цяжэйшыя, чым былі ў папярэднюю эпоху.\nАртур Шык, польска-амерыканскі мастак-ілюстратар. 1938 год. Адна з мініяцюр, напісаных для ўпрыгожвання польскага павільёна на Сусветнай выстаўцы ў Нью-Ёрку ў 1939 годзе. Гэта стылістыка ар-дэко, мадэрну. Такое дэкаратыўнае, лубочнае бачанне. Стыль быў модны ў ЗША напярэдадні Другой сусветнай вайны, а для Еўропы ў той час быў ужо састарэлым, несучасным.\nПомнік Касцюшку ў Мерачоўшчыне, грошы на які людзі сабралі праз краўдфандынг. Фота: shutterstock, by Sergey Pozhoga.\nПомнік у Філадэльфіі стварыў польскі скульптар Мар’ян Канечны ў 1977 годзе. Сюды Касцюшка прыехаў пасля вызвалення з палону. Фота: Wikimedia commons.\nКасцюшка ў Вашынгтоне, сталіцы ЗША, з планамі фартыфікацыі ў руках аглядае мясцовасць. Пад бронзавым генералам — чатыры алегарычныя фігуры. Спераду Амерыка — арол з распасцёртымі крыламі, які абараняе сцяг, шчыт і меч. Ззаду Рэч Паспалітая — арол адчайна змагаецца са змяёй. Па баках — амерыканскія салдаты і паўстанцы 1794 года, шляхціц ды селянін. Помнік усталявалі ў 1910-м за народныя грошы. Фота: Wikimedia commons.\nАрыгінальная драўляная скульптура ў горадзе Шыдлаў Свентакшыскага ваяводства Польшчы. Фота: Wikimedia commons.\nПомнік у Дэтройце — копія кракаўскага, створанага ў 1889 годзе. Копію адлілі ў 1978-м да 200-годдзя ЗША. Фота: Wikimedia commons.\nПомнік у Вільямс-парку ў горадзе Сэнт-Пітэрсберг, штат Фларыда — месца тусоўкі байкераў. У парку жывуць гарадскія бяздомныя. Праходзячы паўз Касцюшку, трэба моцна трымацца за кашалёк. Фота: pinterest.com.\nПомнік у Чыкага быў створаны ў 1904 годзе на грошы мясцовай польскай супольнасці. Помнік стварыў Казімір Хадзінскі, вучань Матэйкі. На адкрыццё сабралася 50 000 чалавек. Фота: shutterstock, by Mariusz S. Jurgielewicz.\nТакі знак вітае на ўездзе ў гарадок Касіа´скаў у штаце Місісіпі, названы ў гонар нашага героя ў 1830-я гады. Касіа´скаў трапіў у кнігу «100 найлепшых гарадкоў ЗША» падарожніка Нормана Крэмптана. Жыве тут каля 7 тысяч чалавек. Сярод знаных ураджэнцаў — Опра Уінфры, знакамітая тэлевядучая. Фота: Wikimedia commons.\nУ горадзе ёсць і помнік Касцюшку, які ніколі не бываў у Місісіпі. Фота: andspeakingofwhich.blogspot.com.\nТрафарэтнае графіці з выявай Касцюшкі ў цэнтры Мінска. Фота:jivebelarus.net.\nГрыпі, афрыканскі прынц\nАрдынарцам Касцюшкі ў амерыканскай арміі быў 18-гадовы Агрыпа Хал, або проста Грыпі. Хал паходзіў з Масачусетса, але маніў, што ён сын афрыканскага князя. Аднойчы Касцюшка выправіўся ў інспекцыю, а Грыпі запрасіў да яго на кватэру рабоў з наваколля на гулянку. Ён надзеў Касцюшкаў парадны мундзір, віно лілося ракой. Касцюшка нечакана вярнуўся. Госці выскачылі праз вокны, а Грыпі паваліўся ў ногі з лямантам «Merci! Merci!» («Злітуйцеся! Не карайце!»). Касцюшка, смеючыся, падаў яму руку: «Валяцца ў нагах — ніжэй за годнасць афрыканскага князя!» Пасля вайны Грыпі вярнуўся дамоў і на атрыманыя ад урада ЗША грошы купіў зямлю. Захаваўся яго партрэт у сталым веку.\nАмерыканская спадчына Касцюшкі\nУ 1798 годзе Касцюшка, пакідаючы ЗША, напісаў запавет, загадаўшы ўсю сваю амерыканскую маёмасць і грошы вытраціць на вызваленне і адукацыю чарнаскурых рабоў. Выканаўцам волі ён прызначыў Томаса Джэферсана. Але 77-гадовы Джэферсан перадаручыў маладзейшым. Справа цягнулася да 1852-га. Ільвіная доля грошай сышла на адвакатаў. Рэшткі выплацілі сваякам Касцюшкі ў Польшчы. Яшчэ ў 1847-м маёмасць ацэньвалася ў $43 504, але адшукаць удалося толькі $5 680. Для ХІХ стагоддзя і гэта была агромністая сума, але ж колькі з’елі юрысты!\nУ запавеце Касцюшка прызначыў выканаўцам сваёй волі амерыканскага прэзідэнта Томаса Джэферсана. Гэты ж партрэт быў напісаны рукой паўстанца.\nЧастка біёграфаў пісала, што Тадэвуш Касцюшка нарадзіўся ў Сяхновічах. Аднак на час яго нараджэння бацькі Тадэвуша Людвік і Тэкля валодалі Мерачоўшчынай, што побач з Косавам. На карысць Мерачоўшчыны кажа і тое, што хрысцілі малога Тадэвуша ў Косаве, адкуль з Сяхновіч — больш за сто кіламетраў.\nПалаца, які стаіць на гары, у часы дзяцінства Касцюшкі не было. Яго збудаваў багаты прадпрымальнік Вандалін Пуслоўскі ў XIX стагоддзі. Месца ён выбраў не выпадкова.\nАрыгінальны маёнтак у Мерачоўшчыне згарэў, але захаваўся на малюнку Напалеона Орды і быў адноўлены ў 2000-я. Цяпер там музей-сядзіба Касцюшкі. У гэтых прыгажэнных — лес на гары і поплаў у даліне — ваколіцах прайшлі яго дзіцячыя гады.\nАсабістае няшчасце Касцюшкі было няшчасцем чалавека саслоўнай эпохі, калі статус і маёмасць мелі большае значэнне за пачуцці.\nНе спрыяла спакойнаму стварэнню сямейнага гнязда і абраная прафесія вайскоўца ў гістарычны час, на які прыпала сталасць героя: войны, паўстанне. З гадамі, асабліва пасля раненняў і зняволення, падключыліся хваробы. Касцюшка прапусціў перыяд свайго жыцця, у які мог стварыць сям’ю.\nУ грашовых пытаннях Касцюшка выглядаў альтруістам, узгадаваным на ідэалах Асветніцтва: чаго вартае яго распараджэнне аддаць амерыканскую маёмасць на справу вызвалення чарнаскурых рабоў. Маёмасцю, што засталася на радзіме, ён не мог карыстацца з прынцыпу, зламаўшы прысягу расійскаму цару. Зрэшты, жыццёвыя звычкі Касцюшкі, апісаныя сучаснікамі, дазваляюць зрабіць выснову пра яго салдацкую сціпласць у побыце, нясхільнасць да назапашвання і раскошы. На жыццё ж яму хапала.\nНа якой мове гаварыў Касцюшка?\nХоць род і быў спаланізаваны, а ў жыцці і перапісцы Касцюшка карыстаўся польскай мовай, але паразумецца з сялянамі, «канечне, умеў, як умее кожны шляхціц, што жыве сярод рускага люду», адзначаў біёграф Касцюшкі Тадэвуш Корзан.\nЦела Касцюшкі пахавалі спачатку ў Швейцарыі, пасля перанеслі ў Кракаў і паклалі ў саборы Святых Станіслава і Вацлава, поруч з каралямі. Яго сэрца, якое ён запавядаў апошняй вучаніцы, Эміліі Цэльтнер, яе нашчадкі таксама перадалі ў Польшчу, урна з ім знаходзіцца ў Каралеўскім замку ў Варшаве. Унутраныя органы Касцюшкі, вынятыя з цела падчас бальзамавання, пахаваныя на могілках у Цухвілі (Швейцарыя).