Маніхейства — Вікіпедыя\nПішучыя маніхейскія жрацы з надпісам на сагдыйскай мове. Скрутак з Тарымскага басейна\nМанiхейства (кіт. Маніцзяа 摩尼教) — рэлігія, якая паўстала ў Сярэднявеччы, мэтай якой было аб'яднанне ўсіх сусветных рэлігій. Ідэалагічны падмурак закладзены ў 3 ст. старажытнаперсідскім мысляром Мані. Манiхейства вучыць, што матэрыя створаная злым богам (дэміургам), і толькі дух створаны добрым і вечным Богам. Маніхеі дзеляцца на дзве групы — свецкія людзі і манахі ("абраныя"), прычым манахі займаюцца толькі духоўнай дзейнасцю і не звязаныя ані з чым матэрыяльным.\nМаніхейскі святар (манах, "абраны") не ўжывае ў ежу мяса, віна, малака (гл. таксама Вегетарыянства), чытае на працягу дня вялікую колькасць малітваў. Яму варта ўхіляцца ад любой працы, акрамя звязанай з напісаннем або перакладам тэкстаў, бо ў гэтым свеце толькі словы нематэрыяльныя. Свецкія людзі не маюць асаблівых абавязкаў і ў сутнасці не ўваходзяць у царкву, але ім рэкамендуецца падтрымліваць святароў і чытаць рэлігійныя кнігі.\nГісторыя маніхейства[правіць | правіць зыходнік]\nПершапачаткова маніхейства падтрымлівалася шахамі Персіі, але зараастрыйскія святары дамагліся рэпрэсій супраць гэтай рэлігіі і нават забойства самога Мані. Пры жыцці Мані прапаведаваў не толькі ў Персіі, але і ў Індыі, а пасля яго смерці маніхейства распаўсюдзілася таксама ў Рымскай імперыі, дзе прыхільнікам маніхейства быў некаторы час Аўгусцін. Вядомы прапаведнік гэтай рэлігіі ў Рымскай імперыі — манах-біскуп Фаўст Нумідыйскі.\nПасля замацавання пазіцый каталіцызму ў Рымскай імперыі маніхейства было забароненае, але маніхейскія і падобныя групы — паўлікане, багамілы, альбігойцы — захоўваліся ў Еўропе амаль да пачатку эпохі Адраджэння.\nМанiхейства было дзяржаўнай рэлігіяй Уйгурскага і Хакаскага каганатаў да часоў мангольскіх заваёваў, а ў пэўных частках Сібіры захоўвалася і да часоў расійскіх заваёваў. На Енісеі манiхеi мелі вялікія храмы і багатыя бібліятэкі. Усё гэта было разбурана качэўнікамі ў 12—13 ст.\nНеаманіхейства - спробы адрадзіць маніхейства ў канцы 20 стагоддзя. Найболей развітая неаманіхейская група - Маніхейская Праваслаўная Царква ЗША (архібіскуп Абба Ешу Насрай). МПЦ ЗША спрабуе адаптаваць да маніхейства шэраг будыйскіх, суфійскіх і іншых дактрын, развіваючы сінкрэтычны патэнцыял вучэння Мані. Колькасць МПЦ ЗША каля 2500 чалавек, з іх 13 святароў. На тэрыторыі былога СССР маецца адзін святар МПЦ ЗША.\nПаўлікіянства, Багамілы, Наўгародскі кодэкс, Катары, Гнастыцызм, Гісторыя Балгарыі, Гісторыя Босніі, Гісторыя Сібіры, Дуалізм, Альбігойцы, Вальдэнсы.\nМаніхейская літаратура Архівавана 20 ліпеня 2016.\nМаніхейства (англ. мова).\nМані і Маніхейства (англ. мова).\nНеаманіхейская царква ЗША (англ. мова).\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Маніхейства&oldid=4018548"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 14:39, 17 студзеня 2022.


Будзьма беларусамі! » Што паглядзець на Шчучыншчыне. Частка другая\n11.06.2021 | Краіна\nШто паглядзець на Шчучыншчыне. Частка другая\nПрацягваем спазнаваць прыгажосць Шчучыншчыны. Далей прапануем рушыць па маршруце Лядск — Дэмбрава — Астрына — Новы Двор — Шастакоўцы — Васілішкі — Старыя Васілішкі — Касцянёва — Галавічполе.\nКіруемся да вёскі Лядск, якая згадваецца ў пісьмовых крыніцах значна раней за сённяшні цэнтр раёна — у 1385 годзе.\nТут трэба пабачыць неагатычны касцёл св. Станіслава 1905 года. Парафія ў Лядску ўзнікла ўжо ў 1424-м. Сучасны касцёл пабудаваны з чырвонай цэглы, неатынкаваны.\nАрган у касцёле не захаваўся, толькі праспект.\nПобач з касцёлам — плябанія з чырвонай цэглы і гаспадарчыя пабудовы, якім больш за 100 гадоў.\nДалей прапануем рушыць у вёску Дэмбрава, вядомую з ХVІ стагоддзя, якая ўжо ў ХVІІ стагоддзі займела статус мястэчка. Існаванне тагачаснага мястэчка было шчыльна звязанае з айцамі езуітамі, духоўная і дабрачынная дзейнасць якіх усяляк падтрымлівалася мясцовымі землеўласнікамі. Вядома, што ўжо ў 1654 годзе тут дзейнічаў парафіяльны касцёл.\nКасцёл з’яўляецца архітэктурнай дамінантай Дэмбрава і сёння. Мяркуецца, што ён мае сучасны выгляд з ХVІІІ стагоддзя. Пабудаваны ў стылі барока, асвечаны ў гонар Святой Тройцы. Вакол касцёла ў добрым стане захавалася каменная агароджа з брамай.\nДэмбрава — радзіма двух выбітных мастакоў — Казіміра і Гіяцынта Альхімовічаў. Абодва браты былі ўдзельнікамі паўстання 1863 года і сасланыя ў Сібір. Але ім пашчасціла вярнуцца і працягваць сваю дзейнасць у Еўропе, часта звяртаючыся ў творчасці да родных мясцінаў.\nКазімір Альхімовіч — майстар гістарычнага жывапісу. Натхненне знаходзіў у гісторыі Вялікага Княства Літоўскага, у якой быў вельмі абазнаны.\n«Пахаванне Гедыміна» (1888), Казімір Альхімовіч\nПрацаваў у побытавым жанры, ілюстраваў сюжэты з жыцця роднага Дэмбрава і ваколіцаў. Таксама Казімір Альхімовіч вядомы як графік, у тэхніцы літаграфіі выканаў шматлікія ілюстрацыі да твораў Адама Міцкевіча («Пана Тадэвуша»), Юліюша Славацкага, Юзафа Крашэўскага, іншых пісьменнікаў.\nПахаваны мастак на Паванзкоўскіх могілках у Варшаве.\nФота: Матэуш Апасінскі\nДалей рушым у колішняе магдэбургскае мястэчка, якое згадваецца ў пісьмовых крыніцах упершыню ў 1386 годзе, у сённяшні пасёлак гарадскога тыпу Астрына. Вядома, што людзі тут жылі і ў Х стагоддзі, за паўтара кіламетра ад паселішча ля вёскі Кульбачына на беразе ракі Астрынка археолагі знайшлі гарадзішча і курганны могільнік.\nАд былой велічы мястэчка мала што захавалася. З архітэктурных помнікаў варта пабачыць так званыя «халодную» і «цёплую» сінагогі 1916 года. Абодва будынкі былі ўзведзеныя на месцы сваіх згарэлых папярэднікаў. Цёплая сінагога функцыянавала ў цёплы перыяд, узімку яўрэі збіраліся на малітву ў суседнім, меншым, будынку — халоднай сінагозе.\nПадчас Другой сусветнай вайны мясцовая яўрэйская супольнасць была цалкам знішчаная. У астрынскім гета 5 лютага 1943 года забілі 1969 чалавек. З таго часу будынкі сінагогаў больш не выкарыстоўваліся ў рэлігійных мэтах.\nЯшчэ ў Астрыне варта наведаць адзіны ў Беларусі музей, прысвечаны жыццю і творчасці народжанай на Шчучыншчыне, у фальварку Пешчын, знакамітай пісьменніцы і грамадскай дзяячкі пачатку ХХ стагоддзя Алаізы Пашкевіч (Цёткі). Музей месціцца ў будынку мясцовай школы.\nНаступны пункт нашага маршрута — колішняе магдэбургскае мястэчка, а сёння аграгарадок Новы Двор. Першая пісьмовая згадка пра Новы Двор датуецца 1480 годам, калі тут збудавалі касцёл. Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі, які мы бачым тут сёння, датуецца 1749 годам і з’яўляецца адным з нешматлікіх помнікаў драўлянага дойлідства Беларусі, якія захаваліся ў першасным выглядзе ажно з ХVIII стагоддзя. Званіца дабудаваная ўжо ў 1852 годзе.\nУ храме 3 алтары, выкананыя ў стылі ракако і ўнесеныя ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў Беларусі. Аздобленыя яны, адпаведна стылю, вялікай колькасцю разьбяных драўляных скульптураў ХVIII стагоддзя, дробных дэталяў, пазалотай. У алтарах размешчаныя іконы сярэдзіны ХVIII стагоддзя «Каранацыя Багародзіцы», «Узнясенне».\nТрэба звярнуць увагу і на арган, таксама выкананы ў стылі ракако. Арган унікальны: у ім ёсць рухомыя часткі барочных фігур анёлкаў, якія стаяць абапал фасада і трымаюць у руцэ звон. На ўзроўні локця адпаведнай рукі анёлка ўстаўлены шарнір, а ззаду прымацаваны рычаг з падпругай. На канцы рычага зробленая пятля, куды прымацоўвалася вяроўка, якая праз адпаведную адтуліну ў корпусе аргана злучалася з незахаваным механізмам. У 1910 годзе арган быў грунтоўна перабудаваны Пятром Вайцэховічам.\nВядома, што ў 1863–1864 гг. месцічы бралі актыўны ўдзел у паўстанні супраць Расійскай імперыі. У ваколіцах Новага Двара пэўны час дзейнічаў атрад знакамітага Людвіка Нарбута. За падтрымку паўстання на смяротнае пакаранне, якое пасля было замененае на 12 гадоў высылкі ў Тульскую губерню, быў асуджаны навадворскі ксёндз Ян Каржанеўскі.\n«Смерць Нарбута», Міхал Эльвіра Андрыёлі\nАпроч касцёла ў Новым Двары трэба не абмінуць будынак сінагогі пачатку ХХ стагоддзя. Пасля знішчэння мясцовых яўрэяў падчас Другой сусветнай вайны тут працавала харчовая крама.\nПобач з вёскай Стары Двор пахаваная Алаіза Пашкевіч (Цётка).\nДалей можна заехаць у былое мястэчка, сёння вёску, Васілішкі, вядомае ажно з першай паловы XV стагоддзя. Гістарычнай забудовы тут засталося няшмат, толькі некалькі жылых дамоў канца ХІХ — пачатку ХХ стагоддзя. Асноўную турыстычную цікавасць у Васілішках мае касцёл св. Яна Хрысціцеля 1769 года пабудовы. Касцёл быў узведзены пры кляштары дамініканаў. У 1868 годзе храм быў аддадзены праваслаўным, вернуты каталікам у міжваенны час. З 1922 па 1928 год быў рэканструяваны і з таго часу мае сучасны выгляд.\nКасцёл св. Яна лічыцца адным з самых яскравых узораў «віленскага барока» ў Беларусі. У першую чаргу за кошт вежаў, што ўпрыгожваюць фасад разам з паўкруглым франтонам. Унутранае аздабленне храма выкананае ў стылі ракако, алтары ўпрыгожаныя пазалочанай ляпнінай і элементамі, што імітуюць ружовы і блакітны мармур.\nТурысты звычайна едуць у Старыя Васілішкі як на радзіму «польскага бітла» Чэслава Немена, каб наведаць дом-музей знакамітага музыкі. Але немагчыма тут абмінуць і велічны неагатычны Петрапаўлаўскі касцёл пабудаваны з чырвонай цэглы ў 1903 годзе па праекце Канстанціна Вайцяхоўскага.\nКасцёл быў узведзены на ахвяраванні неабыякавых парафіянаў, чые імёны выбітыя на вапнавых блоках, з якіх складзены падмурак. Але імёны былі нядбайна зафарбаваныя праз халуйства, і, кажуць, нават не за савецкім часам. Рэч у тым, што імя імператара Мікалая ІІ не было згаданае сярод фундатараў (хаця грошай на храм ён не ахвяраваў), менавіта таму па загадзе тагачаснай адміністрацыі ўсе надпісы былі знішчаныя. А замест іх прымацаваная адна шыльда з іменем самі ведаеце каго.\nУнутры варта звярнуць увагу на велічныя спічстыя вокны, драўляныя алтары, амбон, лавы для вернікаў, выкананыя ў вытанчанай неагатычнай форме. Вітражы, фрэскі, скульптура, разьба па дрэве, кераміка ствараюць высокамастацкае асяроддзе храма. Тут нават ёсць пячоры, што імітуюць тыя, дзе нарадзіўся і дзе спачыў Хрыстос.\nБадай, самы каштоўны тут арган, створаны сям’ёй знакамітых майстроў Янтцон, бацькам і сынам, на мяжы ХVІІІ—ХІХ стагоддзяў. Гэтыя ж майстры зрабілі і будслаўскі арган. Васілішкаўскі арган вылучаецца тым, што ён класічны барочны, у адрозненне ад большасці арганаў Беларусі, старэйшых за яго амаль на стагоддзе.\nАдметна, што бацька Чэслава Немена, Антон Выджыцкі (сапраўднае імя Немена — Чэслаў Юліюш Выджыцкі) быў арганістам. Тут жа быў хрышчаны і сам Чэслаў Немен.\nУ Старых Васілішках у 2011 годзе ў хаце, дзе жыла сям’я Выджыцкіх, быў створаны дом-музей, якім апякуецца дырэктар Уладзімір Сянюта. Пан дырэктар апантаны сваёй справай і з радасцю правядзе цікавую экскурсію.\nУ вёсцы Касцянёва апроч гарадзішча варты ўвагі сядзібны ансамбль шляхецкага роду Кастравіцкіх канца ХІХ стагоддзя.\nЗахаваўся сядзібны дом, старажытны парк, сажалкі, якія раней выкарыстоўваліся для вывядзення экзатычных відаў рыб. За савецкім часам тут месцілася школа. Апошнія гады тэрыторыя сядзібы знаходзілася ў прыватнай уласнасці.\nУ вёсцы Галавічполе трэба наведаць адметны маёнтак роду Іваноўскіх Лябёдка. Сёння тут месціцца Васілішкаўскі дом-інтэрнат, таму на тэрыторыю палаца турыстам трапіць складана.\nСядзіба ў Лябёдцы пабудаваная ў стылі мадэрн з элементамі неаготыкі больш за сто дзесяць гадоў таму. Тут захаваліся і рэшткі старога парку.\nСям’я Іваноўскіх адметная тым, што дала выбітных дзеячаў адразу чатыром народам. Гаспадаром Лябёдкі ў пачатку ХХ стагоддзя быў Леанард Іваноўскі — інжынер, выбітны гаспадарчы і грамадскі дзеяч у Расійскай імперыі. З пяці дзяцей Леанарда тры сыны — Вацлаў, Ежы і Тадэвуш — сталі знакавымі асобамі для трох іншых краінаў. Вацлаў Іваноўскі быў беларускім палітычным і грамадскім дзеячам, Тадэвуш Іваноўскі стаў Тадасам Іванаўскасам — літоўскім навукоўцам-біёлагам, а Ежы Іваноўскі — польскім палітыкам і грамадскім дзеячам.\nСтаніслаў, Тадэвуш Алена, Вацлаў і Ежы Іваноўскія\nУ Галавічполі апроч Лябёдкі цікавы яшчэ адзін будынак, які належаў Ежы Іваноўскаму і быў спраектаваны ў міжваенны час выбітным беларускім архітэктарам Лявонам Вітан-Дубейкаўскім у закапанскім стылі. Побач захавалася афіцына.\nЦяпер будынак належыць парафіі касцёла ў Старых Васілішках, фундатарамі будаўніцтва якога, сярод іншых, былі і Іваноўскія.\nДалей прапануем ці вяртацца дадому, ці прыпыніцца ў Шчучыне. Тут усё ў парадку з тым, дзе заначаваць, дзе паесці і што паглядзець.


Васіль Зуёнак - адзін з самых таленавітых сучасных беларускіх паэтаў. Пра яго творчасць пісалі Р. Барадулін, У. Караткевіч, У. Калеснік, П. Панчанка, А. Лойка, А. Вярцінскі і многія іншыя, адзначаючы яго фенаменальны мастацкі дар, дзякуючы якому паэт аказаўся здольны спалучыць у натхнёных радках сучаснасць і гісторыю, лірыку і эпас, міф і рэальнасць, імкненне да вечнага і фельетонную стракатасць звычайнай паўсядзённасці. Więcej »\nКрапіва Кандрат (сапр. Атраховіч Кандрат Кандратавіч; інш. псеўд. Астапчук, М. Доўгі; 22.02(05.03).1896, в. Нізок Ігуменскага пав. Мінскай губ., цяпер Уздзенскі р-н Мінскай вобл. – 07.01.1991, Мінск; пахаваны на Усходніх могілках), драматург, паэт, празаік, вучоны, грамадскі дзеяч. Народны пісьменнік Беларусі (1956). Акадэмік АН Беларусі (1950, член-карэспандэнт, 1940), доктар філалагічных навук (1953). Герой Сацыялістычнай Працы (1975)... Więcej »\nНа зямлі высакароднага, зычлівага і працавітага народа - беларусаў жыве зьменька татараў. Іх так мала, што ў звычайных даведніках колькасць не пазначаецца, бо складае каля 0,12% ад насельніцтва Беларусі. Калі ж палічыць, колькі засталося нашчадкаў татараў, што пасяліліся на тэрыторыі Вялікага княства Літоўскага ў канцы ХІV стагодздзя, то іх яшчэ менш (Прадмова, фрагмент) Więcej »


ВЫЗНАЧАНЫ КВОТЫ ЎПАЎНАВАЖАНЫХ\nГлавная/ВЫЗНАЧАНЫ КВОТЫ ЎПАЎНАВАЖАНЫХ\nАдбылося пасяджэнне раённага арганізацыйнага камітэта па падрыхтоўцы і правядзенню IV Усебеларускага народнага сходу, які мае адбыцца ў Мінску 6-7 снежня.\nЧлены аргкамітэта пад кіраўніцтвам Віктара Рафаловіча абмеркавалі квоты ўпаўнаважаных ад працоўных калектываў на раённы сход. Вырашана, што ўдзел у ім прымуць па аднаму ўпаўнаважанаму: ад прамысловых калектываў – з колькасцю працуючых не менш як 100 чалавек; ад сельгаспрадпрыемстваў – з колькасцю працуючых не менш як 50 чалавек; ад грамадзян – з колькасцю не менш як 300 чалавек.\nУСЕБЕЛАРУСКІ НАРОДНЫ СХОД – ВОПЫТ ДЭМАКРАТЫІ\nТакой была тэма чаргова дня інфармавання насельніцтва. Члены інфармацыйна-прапаганадысцкіх груп пабывалі ў калектывах РМЗ, райаграсервіса, хлебазавода, ПМК-19, Палескай станцыі, дзе расказалі, што на абмеркаванне народнага форуму будуць вынесены вынікі рэалізацыі Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны на 2006-2010 гг. і асноўныя палажэнні Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця Беларусі на 2011-2015 гг.\nВыступаючыя прыгадалі знакавыя падзеі трох папярэдніх форумаў, спыніўшыся на ІІІ Усебеларускім сходзе, дзе прагучаў прэзідэнцкі тэзіс “Дзяржава для народа!”. Яскравымі сведчаннямі паступальнага развіцця сацыяльнай дзяржавы, якая дзейнічае на дабрабыт народа, стала мэтанакіраванае павышэнне пенсій; дзяржаўная падтрымка сямей, дзе выхоўваюцца дзеці, і дзяцей-сірат; клопат пра ветэранаў вайны і інвалідаў; сацыяльная абарона моладзі; кардынальнае павышэнню ўзроўня жыцця людзей. Такая палітыка не магла не адбіцца на велічыні даверу грамадзян Прэзідэнту Рэспублікі Беларусь. Больш як 80 працэнтаў жыхароў Беларусі давяраюць свайму Прэзідэнту. Далей па ступені даверу ідуць урад (74 працэнты), парламент (73 працэнты), мясцовыя органы ўлады (70 працэнтаў).\nКожны з выступаючых расказаў таксама, якія паступальныя крокі ў сацыяльна-эканамічным развіцці зроблены ў нашым раёне.\nНаталля АКСЁНАВА, намеснік начальніка аддзела ідэалагічнай работы райвыканкама.\n“СТАРАЯ КАЛЕКЦЫЯ” І НОВЫЯ ПРЫХІЛЬНІКІ


Ня зайка і ня мілачка\n16 верасень 2016, 14:36\nГэта я. Гэта я тая хамка на вуліцы, што ня радуецца вашым сьлізкім камплімэнтам і не расплываецца ў шчасьлівай усьмешцы ад таго, што вы гучна паведамілі пра свае сэксуальныя жаданьні. Я адказваю злосным позіркам і, у залежнасьці ад сытуацыі, выразамі рознай ступені эмацыйнасьці. Я ня зайка, ня сонейка і не малышка, не дзяўчынка, не маленькая і ня коцік. Я не ўсьміхаюся вам у адказ і адмаўляюся прымаць няпрошаныя заляцаньні і недарэчнае панібрацтва за ветлівасьць і мілы флірт.\nЧаста кажуць, што няўважлівасьць да чужых асабістых межаў — тэма агульначалавечая, і што гендэрны акцэнт тут — штучнае перацягваньне коўдры. Але па нейкім неверагодным супадзеньні зайкай аказваюся заўжды я, а не незнаёмец у кароткіх шортах, якія так падкрэсьліваюць форму сьцёгнаў. Па іншым неверагодным супадзеньні, як толькі я пачынаю абараняць уласныя межы, я перастаю быць зайкай і станаўлюся няўдзячнай, фанабэрыстай і ўвогуле неадэкватнай. Ад любові да нянавісьці адзін крок? Толькі вось любові не было першапачаткова, а было толькі выбудоўваньне герархіі, у якой мяне паставілі на ніжэйшую ступень.\nПа нейкім неверагодным супадзеньні зайкай аказваюся заўжды я, а не незнаёмец у кароткіх шортах.\nНяпрошаныя парады і камэнтары з нагоды зьнешнасьці і паводзінаў — у большасьці выпадкаў прыхаванае альбо непрыхаванае жаданьне ўлады і кантролю. «Ну ты цяпер проста супэр! Але больш не худней, мужчыны любяць, каб было за што патрымацца. Трэба каб былі формы.» — кажа мне айчым пасьля таго, як я перамагла непрыемны дыягназ і схуднела на 17 кіляграмаў. «Эй, цёлачка, паехалі катацца» — крычаць мне на пустой цёмнай вуліцы з машыны на перакрыжаваньні. На мае шчырыя адказы пакрыўдзіліся ў абодвух выпадках.\nНі рост, ні вага, ні стыль вопраткі, ні манэра паводзінаў нічога не вырашаюць для тых, хто лічыць прымальным нахабна парушаць асабістыя межы. Спробы патлумачыць усё кароткімі спадніцамі, яркім макіяжам, цёмным завулкам, доўгімі валасамі — чарговае абвінавачваньне ахвяры. Безумоўна, вопратка грае камунікатыўную функцыю і зьяўляецца пэўным паведамленьнем навакольлю, але (сюрпрыз!!!) кароткая спадніца — гэта не запрашэньне ў госьці і нават не заклік да размовы.\nУ доме, дзе я жыву, няма гарачай вады з сярэдзіны лютага. Безьліч прадстаўнікоў розных арганізацый фактычна пасяліліся ў нашым двары. Сярэднестатыстычны працоўны любой іх брыгады — саракагадовы мужчына з трохдзённай няголенасьцю, двухдзённай нямытасьцю, так званым піўным жыватом, нізкім узроўнем агульнай эрудыцыі і сьвятой упэўненасьцю, што я сплю і бачу, як ён са мной фліртуе.\nЁн думае, што «гаспадынька, а ты з якой кватэры? Мы да цябе на гарбатку прыйдзем!» — гэта міла і радасна.\nЁн думае, што «гаспадынька, а ты з якой кватэры? Мы да цябе на гарбатку прыйдзем!» — гэта міла і радасна. І праўда, як жа гэта магчыма, каб жанчыне не падабалася яго хамаватая ўвага. Па чарговым неверагодным супадзеньні аб’ём увагі прапарцыйны нямытасьці.\nУ паліклініцы я не «мая дзяўчынка», у аўтобусе ня «мілачка», і ў пашпартным стале не «душанька». Я разумею, што ў сучаснай беларускай маўленчай культуры ёсьць праблема са зваротамі, асабліва да незнаёмых людзей. Тым ня менш, існуе нямала ветлівых і паважлівых, збольшага безасабовых, формаў. «Будзьце ласкавы», «калі ласка», «прашу» — гэтымі выразамі дарэчы пачынаць абсалютную большасьць рэплік у дачыненьні на незнаёмак і незнаёмцаў. Ня «мілачка, перадай за праезд», а «будзьце ласкавы, перадайце за праезд».\nНас вучаць быць зручнымі для навакольных і абясцэньваць уласныя эмоцыі і жаданьні.\nЗь дзяцінства большасьць беларускіх дзяўчат вучаць быць ветлівымі, падатлівымі і ўдзячнымі, што на самой справе найчасьцей значыць быць зручнымі. Нас вучаць быць зручнымі для навакольных і абясцэньваць уласныя эмоцыі і жаданьні. «Ну што табе, цяжка ўсьміхнуцца ў адказ?». Цяжка. Мне цяжка. І я ня буду ўсьміхацца ў адказ на няпрошаныя парады і псэўдакамплімэнты. Мяжа маёй ветлівасьці — гэта сказаць «я ведаю» ў адказ на пачутае на вуліцы «оў, якія ножкі!». І я не буду выбачацца за тое, што патрабую да сябе павагі.\nНас тысячы, нас мільёны па ўсім сьвеце. Мы стаміліся ад бясконцых памяншальна-ласкальных зваротаў у свой адрас, ад нежаданых псэўдакамплімэнтаў і няпрошаных парадаў. Мілыя, будзьце душанькамі! Не трэба так.


18 красавік 2017, 21:57\nАкцыя «недармаедаў» 19 лютага ў Гомлі\n18 красавіка ў грамадзка-палітычным цэнтры Гомеля на вуліцы Палескай адбылося адкрытае абмеркаваньне фармату правядзеньня першатравеньскай акцыі салідарнасьці і падрыхтоўкі да кампаніі «Мясцовыя выбары». У ім удзельнічалі прадстаўнікі розных палітычных партыяў, рухаў, грамадзкіх арганізацыяў, а таксама гомельскія блогеры.\nВа ўдзельнікаў абмеркаваньня недназначны погляд на першатравеньскі мітынг, на які прадстаўнікі левых арганізацыяў падалі заяўку ў Гомлі. Адказу на заяўку пакуль няма, але гомельскія гарадзкія ўлады не дазвалялі масавыя мерапрыемствы, ініцыяваныя дэмакратычна настроенымі гараджанамі, з 2004 году.\nНекаторыя ўдзельнікі сустрэчы прапаноўвалі 1траўня выйсьці на плошчу Паўстаньня зь бел-чырвона-белымі сьцягамі і зразумелымі гараджанам лёзунгамі, кшталту: «Праца. Салідарнасьць. Рэформы. Сумленныя выбары».\nПрадстаўнік БХК Аляксандар Шарыпаў лічыць, што «трэба навучыць людзей быць разам». Грамадзкі актывіст Аляксандар Процка перакананы, што мітынгоўцы павінны мець чырвоныя карткі, як у футболе, з надпісам: «Сыходзь!».\nНамесьнік старшыні АГП Васіль Палякоў лічыць, што грамадзтва пакуль выйграе ва ўлады: «людзі сваімі пратэстамі ў лютым і сакавіку дамагліся прыпыненьня дэкрэту № 3 і адчулі, што разам яны могуць прымусіць улады лічыцца зь іх меркаваньнем. Са свайго боку, улады масавымі рэпрэсіямі крыху прытушылі пратэставыя настроі часткі грамадзтва. Аднак ня варта людзей заклікаць кожны тыдзень ці нават месяц выходзіць на плошчы. Людзі проста стомяцца. „Дзявяты“ вал пратэсту ніякія заклікі ня ўзьнімуць. Нежаданьне ўладаў праводзіць сацыяльна-эканамічныя рэформы выведзе на вуліцы больш грамадзянаў», — мяркуе Васіль Палякоў.\nПалітык і грамадзкі актывіст Уладзімер Кацора паведаміў, што ён і рэгіянальны прадстаўнік прафсаюзу РЭП Віктар Казлоў накіравалі ў аблвыканкам заяву-прапанову ўсё-ткі сабрацца разам у вялікай залі і абмеркаваць «сацыяльна значныя пытаньні», якія ўзьнімаліся на акцыях пратэсту «недармаедаў» 19 лютага і 25 сакавіка. Ранейшая прапанова апазыцыйных актывістаў наконт сумеснага дыялёгу адносна эканамічных рэформаў і захаваньня сувэрэнітэту й незалежнасьці Беларусі не была рэалізаваная з прычыны прэвэнтыўных арыштаў актывістаў.\n«Калі нас мясцовыя ўлады і на гэты раз не пачуюць, то я прапаную аб’явіць для іх 1 траўня працоўным днём, прыйсьці да аблвыканкаму, каб там распачаць дыялёг пра набалелыя праблемы», — падсумаваў Уладзімер Кацора.\nВырашана дачакацца адказу ад Гомельскага аблвыканкаму на заяву-прапанову і потым канчаткова вызначыць фармат першатравеньскай акцыі салідарнасьці.


Грошы замежных турыстаў палічаць па-еўрапейску - Новости - Туризм и Отдых\nБеларусь плануе выкарыстоўваць дадатковыя сатэлітныя рахункі ў сферы турызму. Метад дапаможа больш эфектыўна весці статыстыку не толькі перамяшчэння турыстычных плыняў, але і пралічыць выдаткі замежных турыстаў на тэрыторыі краіны\nБеларусь плануе выкарыстоўваць дадатковыя сатэлітныя рахункі ў сферы турызму. Метад дапаможа больш эфектыўна весці статыстыку не толькі перамяшчэння турыстычных плыняў, але і пралічыць выдаткі замежных турыстаў на тэрыторыі краіны. У міжнароднай практыцы выкарыстоўваецца 46 крытэрыяў для складання гэтак званага сярэдняга квітка. Міністэрства спорту і турызму спадзяецца атрымаць фінансавую і тэхнічную дапамогу ад Цэнтральнаеўрапейскай ініцыятывы для праекту. Падаць заяўку маюць да 30 чэрвеня.Як патлумачылі ў Нацыянальным агенцтве па турызму, статыстыка сярэдняга квітка дапаможа фармаваць эканамічную палітыку для развіцця турыстычнай індустрыі. Даследаванне ставіць за мэту высветліць, якія турыстычныя кірункі трэба развіваць, каб прыцягнуць замежных турыстаў, а якія не прынясуць прыбытку.Менеджэр турызму Валерыя Крывава адзначыла, што замежнікі гатовыя пакідаць у Беларусі больш грошай, калі стварыць для іх адпаведныя ўмовы на абраных маршрутах. «У краіне слаба развітая турыстычная інфраструктура, але папулярныя кірункі кшталту Мірскага і Нясві;скага замкаў, Белавежскай пушчы, Браслаўскіх азёр, Гродна ды Магілёва карыстаюцца ў замежных гасцей попытам. Яны нават гатовыя плаціць за іх грошы, на якія б маглі з’ездзіць адпачыць у Турцыю. Калі наша кампанія арганізоўвала тур для групы расійскіх школьнікаў, то кожны выклаў з кішэні амаль 600 долараў. За дзесяць дзён яны аб’ехалі ўсе славутасці Беларусі ды нават сплаўляліся на байдарках. Па водгуках, усе засталіся задаволеныя», – адзначыла эксперт.


Вясновая рапсодыя - Утульная ХаткаУтульная Хатка\nУ сёлетнім красавіку ідзе мокры снег, дзьме зусім не цёплы вецер, але ўсё ж такі жыццё набірае сілу. Успомніце, з якой любоўю вы саджалі восенню першацветы, нарцысы, цыбульныя кветкі — крокусы, мускары, сцылы, хіёнадоксы. І адбыўся веснавы цуд — усё гэта зацвіло або рыхтуецца да цвіцення. Цудоўна перазімавала гейхера — яе барвовае лісце так і ззяе рознымі пералівамі, выпусціла свае тычкі хоста, паказаліся апетытныя парасткі півоняў і садовых традэсканцый. Амаль паўметра ўжо даўжыня ў майго ўпадабанага кляматыса. Вось-вось зацвітуць ажурны каменяломнік і флёкс ігольчасты.\nКлапатлівыя кветкаводы вырошчваюць расаду, але не вельмі сумуйце тыя, у каго няма такой магчымасці. Купіце насенне кларкіі, гадэцыі, аднагадовай валошкі, аксамітак, цыніі (у добрым грунце яна паспяхова дагоніць расадную), настуркі, алісум і інш. Усё гэта пры добрым доглядзе ператворыць вашу клумбу ў сярэдзіне ліпеня ў казачнае царства.\nЗямля яшчэ халодная, але, што цікава, не мерзлая, так што можаце падзяліць касачы, хосту, гейхеру, хрызантэмы, першацвет. Хаця па маіх шматлікіх назіраннях аптымальны тэрмін для дзялення першацвету — раз у тры гады. Адна мая знаёмая робіць гэта кожную вясну, прычым ранавата, і ўсё прыжываецца — ну што ж, гэта яе стыль. Святлана Аксёнава садзіць прымулы радком. Таксама арыгінальна. І для сябе я зрабіла адкрыццё: не вельмі любяць галандскія нарцысы нашу глебу, хілаватыя атрымліваюцца. Пара штук увогуле цвіце ў мяне праз год. Мая прыяцелька Кацярына Пінчук садзіць нашы, беларускія: яны добра зімуюць, вырастаюць з моцнымі сцёбламі. У Надзеі Краснік прыгожа цвітуць галандскія батанічныя цюльпаны. Тут, праўда, ёсць адзін нюанс — цыбуліны ёй прывозілі непасрэдна з Галандыі. Яшчэ адна знаёмая кветкавод Святлана Хацкевіч ужо месяц прарошчвае каны. Яна не робіць гэта вельмі рана, у лютым, бо лепш пасадзіць пазней, калі пагроза замаразкаў канчаткова міне.\nУчора я ўзяла фотаапарат і прайшлася па мікрараёне, у якім жыву. Убачыла нават такі цуд, як гіяцынты. Ведаю, што гэтыя кветкі вельмі капрызныя і могуць перазімаваць дрэнна. Але, відаць, гаспадыня іх старанна ўкрыла на зіму.\nУжо зараз кветкавы рынак ажывае. Абавязкова спытайцеся ў прадаўца, якая глеба патрэбна для кветкі, што лепш для яе — цень або сонца, ці вельмі пераборлівая ў доглядзе. Гадоў пяць назад я купіла гарычку ледзь ці не за пяць долараў. Ёй падыходзіць цень, а ў мяне — сонца. З бузульнікам адбылася цікавая гісторыя: у спякоту ён патрабаваў вельмі шмат вільгаці, і я яго падарыла. У маёй сяброўкі ён так разросся, што яна з задавальненнем аддала мне палову куста. І я не адмовілася: вельмі добра памятаю кветкі, з якіх пачынала, і таму яны мне дарагія. Гэта півоні, птушкамлечнік, скочкі.\nА яшчэ ў мяне ёсць маленькае веснавое свята — цвіценне фарзіцыі. Я нават спецыяльна езджу ў тыя месцы, дзе яе шмат. Не менш люблю керыю, вейгелу, язмін. Але фарзіцыя для мяне, як для японцаў сакура.\nкветка клумба красавік сад\nЗ тегами: кветка клумба красавік сад\nПапярэдняя: Качыныя гісторыі\nНаступная: Кветка колеру месяца


14 жнівень 2018, 16:20\nНекаторыя беларусы наракаюць, што іх не пусьцілі ў Ізраіль, зь якім у Беларусі ўжо амаль тры гады дзейнічае бязьвізавы рэжым. Свабода спрабавала разабрацца ў сытуацыі.\nБязьвізаваму рэжыму паміж Беларусьсю і Ізраілем амаль тры гады\n26 лістапада 2015 году паміж Беларусьсю і Ізраілем пачаў дзейнічаць бязьвізавы рэжым. Адпаведнае міжурадавае пагадненьне было падпісана ў Менску ў верасьні 2014 году.\nБеларусы могуць знаходзіцца на тэрыторыі Ізраілю бязь візы 90 дзён цягам 6 месяцаў з даты першага ўезду. Столькі ж грамадзяне Ізраілю могуць гасьцяваць у Беларусі.\nЦяпер міграцыйныя службы Ізраілю самі вырашаюць, пускаць пэўнага грамадзяніна Беларусі ў сваю краіну ці не. Дзеля гэтага пры перасячэньні ізраільскай мяжы праводзіцца асабістая гутарка. Беларускім грамадзянам рэкамэндуецца дакладна называць мэты і тэрміны сваёй паездкі.\nМіністэрства замежных спраў Беларусі рэкамэндавала грамадзянам, якія зьбіраюцца наведаць Ізраіль бязь візаў, мець пры сабе зваротны білет з дакладнай датай выезду назад у Беларусь, мэдычны поліс і дастаткова грошай. Калі паездка турыстычная, то трэба назваць гатэль, дзе будзе спыняцца грамадзянін Беларусі, а калі мэты паездкі бізнэсовыя ці асабістыя, то пажадана мець пры сабе ксэракопію запрашэньня з ізраільскага боку. Гэта дазволіць пазьбегнуць усялякіх непаразуменьняў на мяжы.\n«Нашы турысты едуць туды ўсьляпую»\nУ рэдакцыю Свабоды зьвярнулася Натальля з Гомельскай вобласьці, якую ізраільскія памежныя службы вярнулі назад у Беларусь. Натальля накіроўвалася на міжземнаморскае ўзьбярэжжа ў Натанію па турыстычнай пуцёўцы, набытай у менскай фірме «Экатур-6». Аднак у аэрапорце Тэль-Авіву «Бен-Гурыён» у яе пачаліся праблемы.\nАэрапорт Бен Гурыён\n«Зрабілі гэты бязьвізавы рэжым, і атрымліваецца, што нашы турысты едуць туды ўсьляпую. Бо прычыны для пропуску насамрэч незразумелыя. У мяне была аплачаная на сем дзён турыстычная пуцёўка, квіткі туды і назад, страхоўка. Аднак на мяжы ў Ізраілі палічылі, што гэтага недастаткова, каб наведаць іх краіну», — сказала Натальля.\nПуцёўка каштавала 1416 рублёў, квіткі — 420 эўра. У выніку турфірма вярнула жанчыне толькі 50% кошту гэтай няўдалай паездкі. Натальля кажа, што перад паездкай у турфірме яе супакойвалі, што ўсё будзе добра.\n«Са мной дэпартавалі яшчэ адну дзяўчыну зь Менску, якая таксама ляцела ў гэтым жа самалёце. Яна ехала на лячэньне і мела выклік з ізраільскай клінікі, а таксама накіраваньне нашых лекараў, купіла квіткі і ўзяла грошы на гатэль. Але ёй і мне сказалі, што мы, маўляў, кандыдаты на нелегальную працу», — сказала Натальля.\nМуж Натальлі, які стаў беспрацоўным у Беларусі, у сакавіку легальна паехаў на працу ў Ізраіль. І каб у Натальлі не было праблемаў зь перасячэньнем мяжы, ён мусіў узяць дазвол на яе візыт у ізраільскім Міністэрстве ўнутраных спраў. Як высьветлілася, такога дазволу не было.\n«Не, мы пра гэта нават і ня думалі. Я ехала абсалютна аўтаномна, набыла білеты — і ўсё. Паліцыя мне сказала: вы, маўляў, нашкодзілі свайму мужу. Паколькі вас дэпартавалі, то мы наўрад ці прадоўжым яму дазвол на працу».\nПаводле Натальлі, у адной сямейнай пары на мяжы папрасілі заклад у 8 тысяч эўра. Пасьля таго як грамадзяне Ізраілю, да якіх яны ехалі ў госьці, унесьлі гэты заклад, сям’ю прапусьцілі ў краіну.\n«Мой муж мог знайсьці знаёмых, за мяне патрабаваўся заклад у 2 тысячы эўра. Але я баялася, ці вернуць яны гэтыя грошы. Пасьля гэтага стрэсу я ўжо хацела толькі дахаты», — сказала Свабодзе жанчына.\n«Лётнішча аэрапорту Бен-Гурыён»\nКалі трэба мець дазвол МУС\nУ ізраільскай амбасадзе ў Менску карэспандэнту Свабоды сказалі, што не вядуць улік колькасьці грамадзян Беларусі, якіх не прапусьцілі на мяжы ў Ізраіль.\nНе існуе і адмысловага дакумэнту, у якім бы па пунктах пералічваліся прычыны, дзеля якіх беларуса могуць завярнуць назад. У амбасадзе, аднак, назвалі тыповыя сытуацыі, калі грамадзянін Беларусі можа ня трапіць у Ізраіль.\nКалі, напрыклад, грамадзянін Ізраілю ажаніўся зь беларускай грамадзянкай, якая ня мае права на рэпатрыяцыю, то яна ўяжджае да яго толькі па дазволе МУС Ізраілю. Калі яна паедзе без такога дазволу, то яе завернуць.\nКалі ў чалавека ў Ізраілі блізкі сваяк (напрыклад, працуе па кантракце) і ён едзе да яго, але гэта не аформлена адмысловым чынам, то яго завернуць.\nАдмыслова аформіць — гэта пайсьці ў Міністэрства ўнутраных спраў Ізраілю, якое якраз займаецца ўездам у краіну. Памежная паліцыя Ізраілю падпарадкоўваецца менавіта МУС. Калі людзі ў Ізраілі хочуць бачыць сваіх сваякоў ці сяброў і чамусьці сумняваюцца, што іх упусьцяць, яны павінны пайсьці ў МУС і аформіць дазвол на іх уезд.\nПячатка ізраільскіх памежнікаў у пашпарце\n«Фокус заключаецца ў тым, што яны заплацяць за гэта заклад. Але гэта заклад, а ня плата. То бок калі госьці паедуць з Ізраілю назад, то заклад ім вернуць. Заклад вялікі, у залежнасьці ад таго, хто едзе. Калі чалавек нешта парушыць у Ізраілі, то заклад ня вернуць», — сказалі карэспандэнту Свабоды ў амбасадзе Ізраілю ў Менску.\nБеларуса могуць не ўпусьціць у Ізраіль, калі памежная паліцыя падазрае, што чалавек насамрэч едзе ў Ізраіль нелегальна працаваць.\n«Канечне, памежнікі таксама памыляюцца, але яны не абавязаныя тлумачыць. Яны проста не дазваляюць уехаць. Таму мы рэкамэндуем загадзя пракансультавацца з МУС», — сказалі ў амбасадзе.\nТам дадалі, што калі чалавек ужо быў у Ізраілі і парушыў законы, знаходзіцца ў базе парушальнікаў — то яго таксама ня пусьцяць праз мяжу.


КРИПТОЖМЫХ / Спіраль смерці Биткоина, Эфириум па 13 долараў, разгадка шыфра Сатоши і хардфорк Zcoin\nЭксперт: Биткоин патрапіў у «спіраль смерці» і неўзабаве апусціцца да нуля\nETCDev закрылася з-за праблем з фінансаваннем. Чакаем абвал ETC?\nУсё на ферму: майнинг Биткоина стаў больш выгадным пасля падзення складанасці\nЗагадка года: як звязаны Сатоши Накамото з імігрантамі? Разгадываем шыфр «nour»\nПадрыхтоўка да буллрану: кіты назапасілі амаль 20 мільёнаў ETH за 2018 год\nБиткоин абавязкова вырасце да 20 тысяч долараў да канца года. Але не гэтага\nАналітык Bloomberg: Биткоин ўпадзе да 1500 даляраў у бліжэйшы час\nШто такое Zcoin? Ключавыя перавагі, адрозненні ад іншых манет і перспектывы праекта\nРынкавая капіталізацыя хлусіць. Як тады ацэньваць криптовалюты?\nSEC зноў адклала ETF на Биткоин. Наступны перагляд - толькі ў лютым\nДа хардфорка Zcoin застаецца зусім няшмат. Што зменіцца, і як падрыхтавацца да апдэйта сеткі?\nЭфириум ўпаў да 13 даляраў на галоўнай амерыканскай криптобирже. Што здарылася?\nІ ты, Брут: кітайскія Майнер шорт Биткоин дзеля падстрахоўкі з-за падальнага курсу\nБагач нехаця: криптобиржа выпадкова адправіла карыстачу 35 мільёнаў даляраў\nТыдзень пачалася з палохалых заяў. Прафесар атуліў Сарин спрагназаваў адчувальнае падзенне курсу Биткоина і канстатаваў трапленне криптовалюты ў «спіраль смерці». Уся справа ў невялікі прыбытку Майнер і зацягнуўся мядзведжым трэндзе. Як сцвярджае эксперт, у канчатковым выніку гэта прывядзе да абясцэньвання манеты.\nКаманда ETCDev засмуціла - з-за недахопу сродкаў і падзенні курсаў криптовалют арганізацыя вымушаная зачыніцца. Інвестары не выратавалі сітуацыю. На кароткатэрміновыя патрэбы трэба было больш грошай, чым было ў наяўнасці.\nСкладанасць здабычы Биткоина дачакалася карэкцыі. Праз два тыдні пасля падзення хешрейта сетку адрэагавала на сітуацыю і знізіла адпаведныя параметры. Цяпер атрымліваць прыбытак з майнинга BTC будзе лягчэй.\nЧытай яшчэ: Сярэдні памер блокаў Биткоина стабільна вышэй аднаго мегабайта\nУ канцы лістапада на старонцы Сатоши Накамото ў P2P Foundation з'явілася паведамленне. Яно ўтрымлівала ўсяго адно слова - «nour». Падзея стала прычынай ўзнікнення многіх тэорый і версій. Выбралі галоўныя.\nПакуль адны сумуюць з-за падзення курсаў, іншыя скупляюць манеты па выгаднай цане. За гэты год кіты папоўнілі свае кашалькі на 80 адсоткаў і акумулявалі больш за 20 мільёнаў ETH. Падобна на тое, яны ў будучым буллране ўжо сапраўды не сумняюцца.\nПрагнозаў на тыдні хапала. Генеральны дырэктар Quoine Майк Каямори прадказаў рост Биткоина вышэй за 20 тысяч даляраў. Паводле яго слоў, гэта здарыцца ў канцы наступнага года. Дарэчы, да новага дна першай криптовалюте засталося зусім няшмат.\nА вось супрацоўнікі Bloomberg лічаць, што да дна яшчэ далёка. Биткоин павінен зваліцца як мінімум у 2 разы - да 1500 долараў. Як адзначае аналітык Майк Макглоўн, у сітуацыі, якая склалася ўсё ж вінаваты хардфорк Bitcoin Cash.\nZcoin - адна з самых папулярных ананімных криптовалют. Манета працуе на пратаколе Zerocoin, прычым перад кожным выкарыстаннем XZC знішчаецца і сцірае гісторыю аперацый. Ўнутры артыкула апісанне асаблівасцяў праекта, спасылкі на кашалькі і спіс гандлююць біржаў.\nЭнтузіясты стварылі пляцоўку CoinMarketBook і супрацьпастаўляюць яе гіганту CoinMarketCap. Як тлумачаць распрацоўшчыкі, іх прадукт ўлічвае падтрымку криптовалют з боку пакупнікоў і не глядзіць на паказчыкі рынкавай капіталізацыі. Так атрымліваецца "аддзяліць інвестыцыі ад азартных гульняў».\nЧытай яшчэ: Як забіць криптовалютную біржу - прыклад Фінляндыі\nНажаль, Камісія па каштоўных паперах і біржам ЗША зноў адклала рашэнне па ETF на Биткоин. Новым дэдлайн стаў канец лютага. Прадстаўнікі органа хочуць надаць пытанню больш часу.\n10 снежня ў сетцы Zcoin адбудзецца хардфорк. Разбіраемся, што трэба паспець звычайным карыстальнікам, уладальнікам мастернод, Майнер і біржам, каб не застацца без каханых манет.\nНа тыдні ETH знізіўся да 83 даляраў, што як мінімум на 90 адсоткаў менш пікавай цэны манеты. Аднак некаторым трэйдарам пашанцавала яшчэ больш - яны купілі манету па 13 баксаў. Гэта здарылася на GDAX, якая знаходзіцца ва ўпраўленні Coinbase. Рэдкая ўдача!\nМайнер з Кітая вымушаныя адкрываць кароткія пазіцыі на Биткоин з-за падзення рынку. Такім чынам яны абараняюць сябе ад наступстваў цяперашніх трэндаў. У адваротным выпадку прыйшлося б закрывацца.\nЖыхар Бразіліі стаў мільянерам па памылцы. Ён замовіў выснову 128 даляраў на мясцовай біржы Bitcambio, але ў выніку атрымаў больш за 35 мільёнаў. Супрацоўнікі пляцоўкі адмянілі транзакцыю, аднак папрасілі карыстальніка падпісаць адпаведны дакумент для органаў улады.\nПадпісвайцеся на наш канал у Телеграме. З намі Віталік, з намі Сатоши.\nТэставанне хардфорка Constantinople правалілася. Ходзяць чуткі аб сабатажы Майнер\nКолькі расейцаў ўдзельнічае ў криптоиндустрии - версія РАКИБ


14:49 27 лютага 2020\n14:53 24.12.2019 Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 24 сне - Sputnik. Расія прэсуе Беларусь, заявіў Аляксандр Лукашэнка ў інтэрв'ю галоўнаму рэдактару "Эхо Москвы" Аляксею Венедыктаву.\nПаводле яго слоў, усе саюзы, інтэграцыйныя праекты на постсавецкай прасторы - гэта Расія. Яна была ў гэтым зацікаўлена, і Барыс Ельцын падтрымліваў саюз з Беларуссю.\n"Потым Пуцін ЕўрАзЭС прапанаваў на кухні. У яго на кухні дома мы сядзелі. Ды ён сядзеў на кухні пісаў. Яшчэ малады прэзідэнт. Я, Пуцін і Кучма, і Назарбаеў потым падключыўся", - распавёў беларускі прэзідэнт.\n"Не трэба табе (Аляксей Венедыктаў - Sputnik) тлумачыць, чаму Расія зацікаўлена ў цесным саюзе. Дык вось, калі мы, альбо нехта ў гэты саюз уступае, - ён што, уступае дзеля таго, каб горш было? Не", - сказаў ён.\nПасля чаго дадаў, што ў саюзным будаўніцтве і ЕўрАзЭС з нейкага моманту ўсё пайшло ўніз.\n"З часоў, калі вакол Уладзіміра Уладзіміравіча (Пуціна - Sputnik) утварыліся прагматыкі, рыначнікі, яны лічылі - мы пражывем без усіх, Беларусь нам не трэба. Будзем яе паволі прэсаваць. Эканоміка ў іх добрая, давайце цэны на энерганосьбіты павышаць".\nАляксандр Лукашэнка прывёў прыклад, што падобныя дзеянні прывялі да дэфіцыту ў двухбаковым тавараабароце Беларусі і Расіі ў 9 мільярдаў долараў.\n"Гэта значыць, мы купляем у вас на 9 мільярдаў доляраў больш, чым прадаем", - растлумачыў ён.\nПры гэтым ён упэўнены, што з эканамічнага пункту гледжання гандлёвая вайна паміж ЗША і Кітаем абсалютная ідэнтычная сітуацыі ў гандлі паміж Беларуссю і Расіяй.\n"Што мы атрымалі ад таго, што вы кожны год пачынаеце нас прэсаваць, закручваць гайкі, падвышаючы кошты?" - задаў беларускі прэзідэнт рытарычнае пытанне.\nУ адказ на ўдакладняючае пытанне пра дамоўленасці з Расіяй Аляксандр Лукашэнка сказаў, што "ўжо казаў, што канкрэтных лічбаў няма, кантрактаў няма".\n"Яны павінны быць, я спадзяюся, будуць. Хоць зноў ва ўрад нейкія сігналы ідуць. Каб звязаць гэта, пра што мы сёння размаўляем з будучай адзінай дзяржавай. Маецца на ўвазе: парламент, прэзідэнты, як мы ўладу будзем дзяліць", - адзначыў кіраўнік дзяржавы.\nАляксандр Лукашэнка, звяртаючыся да Аляксея Венедыктава адзначыў: "Вы сказалі, што жыццё мудрэй, чым мы. Бо столькі зрабілі, рэалізуючы саюзны дагавор, галоўных, значных для вас рэчаў. Мы абмяркоўвалі гэтае пытанне год таму, калі з Пуціным у Сочы сустрэліся".\n"Вы абсалютна маеце рацыю, нас жыццё павінна прымусіць ісці на пэўныя крокі. Як гэта было да гэтага часу, чаму мы кажам, што шмат зроблена. Мы ніколі не фарсіравалі, не тарпедавалі нічога. Фэйкаў, гвалту не было вакол гэтага. Вось да гэтага моманту", - звярнуў увагу ён.\nАляксандр Лукашэнка лічыць, што дамоўленасці павінны будавацца ў спакойным рэжыме, а галоўнае - гэта "паказваць народам Расіі і народу Беларусі, які так трапятліва ставіцца да суверэнітэту, таму што гэта ўпершыню ў гісторыі. Ці можаце зразумець? Вы, напэўна, адчуваеце гэта добра. Таму вельмі важна нікога не адпудзіць".\nНа яго думку, нельга дапусціць стварэння "глебы для правакацый і вулічных баёў за незалежнасць і суверэнітэт. Трэба спакойна над гэтым (саюзнай інтэграцыяй - Sputnik) працаваць, а не ўкідваць ў СМІ рознага роду правакацыйныя заявы. Я не ведаю навошта, але пачынаю здагадвацца".


Бульбяная запяканка з фаршам ў духоўцы і мультиварке: пакрокавыя рэцэпты з фота - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Бульбяная запяканка з фаршам ў духоўцы і мультиварке: пакрокавыя рэцэпты з фота\nЛюбая гаспадыня часта задаецца такіх актуальных пытаннях: чым бы смачным папесціць сваіх хатніх на вячэру? Часам гэта становіцца невырашальнай задачай, паколькі традыцыйныя сямейныя стравы ўжо прыеліся, а рыхтаваць што нешта незвычайнае, няма ні часу, ні настрою. У такім выпадку цалкам падыдзе бульбяная запяканка з фаршам. Гэта сытна страва вельмі проста і хутка рыхтуецца, а густ атрымліваецца дзіўным. Прыгатуйце такі пірог на вячэру, каб з’есці ў сямейным коле або накарміць гасцей, нечакана які наведаў вас. Што для гэтага спатрэбіцца і як рыхтаваць, глядзіце ніжэй.\nЛепшыя пакрокавыя рэцэпты прыгатавання запяканкі з бульбы і фаршу\nІснуе вялікая колькасць спосабаў прыгатаваць смачную бульбяную запяканку з фаршам. Дадайце туды дадатковыя кампаненты, напрыклад, памідоры або баклажаны, запраўце ўсё духмяным перцам, а зверху пасыпце цёртым сырам для атрымання запечанай скарыначкі. Дзякуючы такому стравы, вы хутка і смачна накарміць сям’ю, будзе атрымліваць асалоду ад пышным густам. Ніжэй вы знойдзеце лепшыя рэцэпты прыгатавання запяканкі з рознымі інгрэдыентамі і пакрокавым апісаннем.\nКласічная бульбяная запяканка з мясным фаршам як у дзіцячым садзе\nШмат хто памятае густ выдатнай бульбяной запяканкі з далёкага дзяцінства, якую рыхтавалі ў садзе. Яе выдатны водар з неверагодным густам яшчэ свежы ў памяці ўжо даўно выраслі дзяцей. Прыгатуйце гэта страва свайму дзіцяці, каб падарыць часцінку вашага шчаслівага дзяцінства - хай ён таксама атрымае гэтыя выдатныя ўражанні ад смачнага і простага стравы. Вам дапамогуць падрабязныя рэкамендацыі з падрабязным апісаннем, прадстаўлены ніжэй.\n05 кг фаршу (свініна з ялавічынай)\n8 штук бульбы;\n02 л малака\nВычышчаны і вымытая бульба нарэжце соломкой. Абсмажце на распаленай патэльні разам з сланечнікавым алеем. Прыбярыце з печы.\nПарэжце дробна лук, часнык. Абсмажце на патэльні з раслінным алеем.\nКіньце фарш, працягвайце рыхтаваць, памешваючы, на працягу 8 хвілін. Пасля соліце, Перчем.\nВыкладзеце мяса-над бульбы ў патэльні.\nПрыгатуйце падліўку: яйкі ўзбіце венцам асобна, дадайце малако, пасоліце, дбайна змяшайце.\nУліце ў патэльню з прыгатаванымі інгрэдыентамі.\nПасыпце зверху насечанай зелянінай. Сметанковае масла разрэжце на невялікія кавалачкі і выкладзеце па-над будучай запяканкі.\nНакрыйце вечкам, агонь зрабіце слабым, рыхтуйце да 25 хвілін.\nСмачная запяканка з фаршу і бульбы з таматамі черрі ў духоўцы\nПрыгатуйце смачную бульбяную запяканку з фаршам ў духоўцы. Дапоўніце рэцэпт памідораў черрі, каб не толькі палепшыць смакавыя якасці страў, але і эстэтычна упрыгожыць яго. Дадайце да запеканке цёрты сыр, яйкі і вы атрымаеце унікальнае спалучэнне, якое будзе нагадваць вам італьянскую кухню. Гатовы вынік мае падабенства з піцай. Такім чынам, запішыце ў сваю калекцыю пакрокавы рэцэпт гэтай запяканкі-піцы.\n03 кг мясной фаршу;\nсталовая лыжка мукі;\n01 кг цвёрдага сыру;\n6 памідораў черрі;\nВычышчаны і парэзаны кавалачкамі бульба адварыце.\nПарэжце дробна лук. Абсмажце яго да залацістага колеру.\nБульба растаўчыце, дадаўшы туды сырое яйка, муку, лук. Старанна змяшайце. Кіньце зажарку з лука, палову нацёртага сыру, пасоліце, паперчыце.\nВазьміце фарш, забіце другое яйка, дадайце соль і перац.\nФорму, у якой будзеце запякаць, вышмаруйце алеем. Выкладзеце пюрэ, старанна разраўнуйце, сфармаваўшы борцікі па краях.\nДругім пластом кладзіце мяса.\nВыкарыстоўвайце другую частку сыру, пасыпце зверху напаўгатовым стравы.\nЧеррі разрэзаць напалову, павялічвай іх на паверхні будучай запяканкі.\nПастаўце ў духоўку на паўгадзіны, выставіўшы тэмпературны рэжым 180 градусаў.\nРэцэпт запяканкі з шынка з бульбай і фаршам ў мультиварке\nНе бойцеся ў бульбяную запяканку з фаршам пакласці астатнія інгрэдыенты, напрыклад, шынкі. Гэты гародніна нічым не сапсуе страва, а таксама надасць яму асаблівы смак, сакавітасць і водар. Вы можаце дапоўніць запяканку памідорамі, якія ніколі не будуць лішнімі і падкрэслены пікантнасць стравы. Падавайце бульбяную запяканку сваёй сям’і або гасцям на стол да свята гарачай - так яна будзе максімальна апетытнай. Азнаёмцеся ніжэй рэцэпце яе падрыхтоўкі ў мультиварке «Поларис», «Рэдманд» або «Філіпс».\n3 маладых шынка;\n01 л маянэзу;\n3 арт. л. мукі;\n01 л смятаны або негустая вяршкоў;\n02 кг сыру;\nНарэзаны лук дробна пропассируйте да міскі мультиварки, выкарыстоўваючы рэжым «Смажэнне». Дадайце фарш, пасоліце, паперчыце. Трохі абсмажце, выкладзеце з чары ў асобную ёмістасць.\nДалей рабіце соус: маянэз выціснуць часнык, змяшайце са смятанай. Дадайце муку, яйкі, пасоліце, старанна ўзбіце.\nШынкі, бульба, памідоры нарэжце кружочкамі.\nПакладзеце бульбу на дно чары мультиварки, паліце часткай падліўкі.\nЗверху раскладзеце фарш раўнамерна.\nДалей выкладзеце шынкі, зноў паліце падліўкай.\nНаступны пласт - памідоры, затым соус.\nЗверху нацерці сыр, дадайце сечаную зеляніну.\nЗачыніце рондаль, уключыце на дысплеі «Выпечка», рыхтуйце 50-55 хвілін.\nСытная запяканка з фаршу з грыбамі і бульбай на патэльні\nАматары грыбных страў ацэняць бульбяную запяканку з шампіньёнамі. Дадзены рэцэпт стане незаменным запамогай смачнага абеду ці вячэры для тых гаспадынь, якія не маюць духоўкі, таму што такая запеканка рыхтуецца на патэльні. Вынік атрымліваецца не менш апетытным, сакавітым і сытным, чым варыянт, прыгатаваны ў духоўцы. Смела корміце гэтай стравай сваіх любімых дамачадцаў, дарагіх гасцей. Каб даведацца, як рыхтуецца бульбяная запяканка з фаршам і грыбамі, вывучыце пакрокавы рэцэпт далей.\n06 кг бульбы;\n03 кг шампіньёнаў;\n2 арт. л. маянэзу;\nДробна парэзаны лук пропассируйте ў глыбокай патэльні. Пасля набыцця залацістага адцення, кіньце фарш. Пячыце яшчэ хвілін 15.\nГрыбы старанна памыйце, пачысціце, парэжце пласцінамі, дадайце да фаршу і тушыце яшчэ да 7 хвілін.\nБульба, нарэзаны саломкай, присоленный, абсмажце асобна на патэльні.\nПалову фаршу прыбярыце з патэльні, разраўнуйце частка па дне.\nЗверху пакладзеце бульбу, затым выкладзены раней фарш. Зверху шчодра вышмаруйце маянэзам, патрыце сыр.\nНакрыйце патэльню вечкам і тушыце на невялікім агні да паўгадзіны.\nБульбяная запяканка з фаршам з індычкі і гароднінай ў мікрахвалеўцы\nІснуе іншы спосаб падрыхтоўкі бульбяной запяканкі - у мікрахвалеўцы. Гэта яшчэ адзін незаменны метад пазбегнуць запякання стравы ў духоўцы на выпадак яе адсутнасці. На гэты раз паспрабуйце дадаць фарш з індычкі. Дапоўніце густ разнастайнымі гароднінай на выбар, і мясную страву з гарнірам гатова. Такі варыянт вячэры з задавальненнем будуць ёсць дзеці, муж і іншыя госці, нечакана наведалі ваш дом. Такім чынам, бульбяная запяканка ў мікрахвалеўцы:\n03 кг філе індычкі;\n2 арт. л. сметанковага масла;\n1 вялікая лыжка таматавай пасты;\nсоль з перцам;\nчвэрць шклянкі цёплай кіпячонай вады.\nПакрокавая схема падрыхтоўкі:\nВычышчаны бульба адварыце ў падсоленай вадзе.\nЗ индюшиного філе зрабіце фарш, паперчыце, пасоліце, дадайце таматавую пасту, дробна нарэзаны лук. Змяшайце, дадайце ваду.\nПрыгатуйце соус для запякання: яйкі ўзбіце з малаком, пасоліце.\nВазьміце шкляны форму з высокімі бартамі, пакладзіце на дно вараная бульба.\nНа наступны пласт выкладзеце фарш.\nЗаліце падліўкай, зверху кіньце насечаную зеляніну.\nСтаўце ў мікрахвалёўку. Страва рыхтуецца 20-25 хвілін на невысокай магутнасці (каля 800 Вт).\nЯк рыхтаваць запяканку з сырога цёртага бульбы з рыбным фаршам\nТой, хто любіць рыбу абавязкова ацэніць па вартасці смачную запяканку з цёртай бульбай і фаршам з хека або шчупака. Чаргуйце гэтую страву з іншымі відамі бульбяных запяканак, і ваша сям’я не заўважыць, што есць адно і тое ж, проста з рознымі метадамі падрыхтоўкі. Густ атрымліваецца вельмі арыгінальным, незвычайным і вельмі апетытным. Многія, хто спрабаваў такую запяканку хоць раз, потым становяцца яе заўзятымі прыхільнікамі. Як рыхтуецца такі прадмет гастранамічнага задавальнення - глядзіце далей.\n03 кг гатовага рыбнага фаршу;\n3 арт. л. смятаны\nПакрокавае апісанне падрыхтоўкі:\nДробна нарэзаны лук абсмажце. Дадайце ў фарш з прыправай, соллю, перцам.\nБульба натрыце з дапамогай вялікай таркі. Пасоліце, паперчыце, дадайце 2 арт. лыжкі сланечнікавага алею, дбайна змяшайце.\nЎзбіце яйка са смятанай.\nВазьміце форму, папярэдне змазаную маслам, на дно выкладзеце палову нацёртага бульбы.\nЗверху размяркуеце рыбны фарш.\nПаўтарыце пласт з бульбай.\nВыліце сметанно-яечны соус, пасоліце, паперчыце, пасыпце зверху нацёртым загадзя сырам.\nВыпякайце ў духавай шафе, разагрэтым да 180 градусаў на працягу 50 хвілін.\nДзіцячая запяканка з бульбянога пюрэ з курыным фаршам і соусам\nРазнастайце штодзённае меню свайго маляняці з дапамогай паветранай бульбяной запяканкі з падліўкай і курыным фаршам. Такая страва з нізкай каларыйнасцю не толькі дазволіць смачна накарміць дзіця, але і сытна паесці ўсёй сям’і, калі вы аддаеце перавагу рыхтаваць для ўсіх аднолькавую ежу. Гэты выдатны варыянт стане адным з самых любімых страў сярод іншых дамачадцаў. А як рыхтуецца такая запеканка, глядзіце далей.\n05 кг бульбы;\n03 кг філе курыцы (праверце наяўнасць Даста)\nДобранька прамыйце філе, абрэжце ўсе сухажыллі. Адварыце, нарэжце мяса кубікамі. Перакруціць на мясасечцы, дадаўшы туды яшчэ і лук.\nВычышчаны бульба адварыце, зрабіце пюрэ.\nЗ яйка і малака зрабіце соус, старанна збіўшы гэтыя кампаненты.\nФорму, у якой будзеце рыхтаваць запяканку, вышмаруйце алеем, выкладзеце палову бульбянога пюрэ.\nЗверху раскладзеце фарш, паўторыце пласт з бульбай.\nДалей пакладзеце маленькія кавалачкі алею, размеркаваўшы іх па ўсёй плошчы стравы, заліце яечна-сметанным соусам.\nАдпраўляйце ў духоўку запякаць пры тэмпературным рэжыме 200 градусаў, прыкладна 20-25 хвілін.\nВидеорецепты: як прыгатаваць смачную запяканку з фаршам і бульбай\nІснуе маса варыянтаў, як можна прыгатаваць запяканку з бульбай і фаршам. Вы можаце выкарыстоўваць уласную фантазію, дапоўніўшы страва іншымі інгрэдыентамі (напрыклад, рысам, макаронамі або грэчкай). Дык у вас будуць выходзіць аўтарскія творы, рэцэптамі якіх можна дзяліцца з сяброўкамі ці на кулінарных сайтах з фота атрыманага выніку. А каб натхніцца падрыхтоўкай запяканкі перагледзьце чатыры розных відэа ніжэй: аб простым яе рэцэпце; хуткаму варыянце з апетытнай сырнай скарыначкай; пра спосаб спячы гэты пірог са смятанай або баклажанамі.\nПросты рэцэпт прыгатавання стравы з фаршу і бульбы\nХуткі і смачны рэцэпт запяканкі пад сырнай скарыначкай\nЯк зрабіць мясную запеканку з бульбай і смятанай\nЯк прыгатаваць бульбяную запяканку з мясам і баклажанамі\nБульбяная запяканка з фаршам у мультиварке Пакрокавы рэцэпт Відэа.\nПапярэдні Тэкст Як перарабіць хрушчоўку


Расійскі чыноўнік расказаў, што субсідаванне Расіяй Беларусі стане замест схаванага адкрытым\nРасійскі чыноўнік расказаў, што субсідаванне Расіяй Беларусі стане замест схаванага адкрытым 38\nСхаванага субсідавання больш не будзе, а аб'ёмы паставак могуць быць перагледжаны, заявіў у інтэрв'ю агенцтву Ройтэрз кіраўнік падатковага дэпартамента Мінфіна Расіі Аляксей Сазанаў.\nРасія губляла на пастаўках у Беларусь нафты па зніжаных цэнах «велізарныя сумы. Значна больш за трыльён рублёў з 2005 года» [больш за 20 млрд даляраў па сярэднім курсе тых гадоў], заявіў расійскі чыноўнік.\n«Цяпер, калі праводзіцца [падатковы] манеўр, усё гэта ўсплывае на паверхню, — адзначыў ён. — Больш такога схаванага субсідавання ўжо не будзе. Раней гэта было шэрае поле, калі грошы губляў федэральны бюджэт Расіі, а атрымлівалі нафтаперапрацоўчыя заводы Беларусі. Цяпер адбываецца значнае абяленне ўзаемаадносін у гэтай частцы», — мяркуе ён.\n«Змена падатковага заканадаўства не рэгулюецца ў рамках пагаднення аб Еўразійскім саюзе. Гэта наша суверэннае права вызначаць падатковы рэжым унутры краіны, і ў рамках гэтага права мы яго крыху падкарэктавалі, не парушаючы ніякіх міжнародных пагадненняў», — так ён адказаў на крытыку падатковага манеўру беларускім бокам.\nСа словаў Сазанава вынікае, што фінансавая падтрымка Масквой адміністрацыі Аляксандра Лукашэнкі захаваецца, але зменіцца механізм разліку дапамогі. «Гэта складанае пытанне, мы ў працэсе абмеркавання,\n— сказаў Сазанаў. — Ці будзе кампенсацыя, у якім аб'ёме і якія інструменты пры гэтым выкарыстоўваць. Але ў кожным разе гэта мае быць «вылічальны механізм», калі ўсе будуць бачыць, якую суму за год мы накіроўваем з бюджэту Расіі на падтрымку Рэспублікі Беларусь. Калі мы надавалі падтрымку ў выглядзе дыферэнцыяла ў пошлінах, ніхто гэтага нават не бачыў, гэта было нейкае схаванае субсідаванне эканомікі Беларусі».\nСпыніўся Сазанаў і на пытанні паставак у Беларусь з Расеі ўжо не нафты, а нафтапрадуктаў.\n«Беларусь мае прафіцыт па ўсіх нафтапрадуктах за кошт сваёй нафтаперапрацоўкі. Таму ім выгадна закупляць расійскія нафтапрадукты — таннейшыя, — а свае нафтапрадукты вывозіць на экспарт і залічаць экспартныя пошліны ў свой бюджэт. Адпаведна, пастаўляючы нафтапрадукты ў Беларусь, расійскі бюджэт недаатрымлівае экспартныя мыты, бо гэтыя нафтапрадукты ідуць на задавальненне ўнутраных патрэбаў рынку Рэспублікі Беларусь. Па сутнасці, гэта зноў прыхаваная форма субсідавання цяпер ужо ўнутранага рынку Беларусі», — адзначае ўрадавы чыноўнік.\n«Калі скончыцца манеўр у нафтавай галіне, такога ўжо не будзе, але пакуль мы ставім пытанне аб абмежаванні паставак. Баланс гэты вызначае Мінэнерга. Трэба разумець, што ў Беларусі ёсць прыгранічныя вобласці, дзе заводы размешчаны бліжэй да еўрапейскай часткі [Расіі], і ім аб'ектыўна выгадна везці туды нафтапрадукты, напрыклад, са Смаленскай вобласці. Размова можа ісці аб аб'ёмах паставак ад 100 да 300 тысяч тон у год, але не пра 2 мільёны тон, як цяпер. Летась мы страцілі на гэта 10 мільярдаў рублёў, сёлета толькі за першае паўгоддзе — яшчэ 10 мільярдаў [каля 300 мільёнаў беларускіх рублёў]», — сцвярджае Сазанаў.\nПавел Николаевич / Адказаць\nгубернатар Саша / Адказаць


180 гадоў з дня нараджэння Казіміра Альхімовіча | Гарадзенская вясна\n180 гадоў з дня нараджэння Казіміра Альхімовіча\nМастак, прадстаўнік позняга рамантызму і рэалізму, удзельнік паўстання 1863-64 гадоў Казімір Альхімовіч нарадзіўся 20 снежня 1840 году ў мясцовасці Дэмбрава (Шчучынскі р-н). Паходзіў з небагатага шляхецкага роду Дамініка Альхімовіча. Скончыў Віленскую гімназію, дзе атрымаў пачатковую мастацкую адукацыю. На фармаванне творчай індывідуальнасці будучага мастака значны ўплыў зрабіў Канут Русецкі, творчая дзейнасць якога была ў цэнтры мастацкай грамадскасці Вільні. Пасля гімназіі некаторы час працаваў аканомам у адным з маёнткаў пад Кіевам.\nКасцёл у Дэмбраве, фота 2015 году\nУ 1863 годзе разам з малодшым братам Гіяцынтам удзельнічаў у вызвольным паўстанні. Быў арыштаваны і высланы ў Сібір – за Урал у Верхатур’е. Асаблівага кампрамату на яго не знайшлі, таму пераслед быў дастаткова мяккім паводле маштабаў рэпрэсій. У 1869-ым вызвалены з ссылкі па амністыі. У 1871-73 гадах жыў у Варшаве, вучыўся ў мастацкай школе, якой кіраваў выхаванец Пецярбургскай акадэміі мастацтваў Войцэх Герсан. Удзельнічаў у варшаўскіх мастацкіх выставах. Неаднаразова наведваў родныя мясціны на Шчучыншчыне.\nПершыя мастацкія працы мастака былі створаны пад уплывам сібірскай ссылкі: “Смерць у выгнанні”, “Пахаванне на Урале” (каля 1873). Пасля Варшавы працягваў вучобу ў Мюнхенскай акадэміі мастацтваў, якую скончыў у 1875 годзе. Займаўся там пад кіраўніцтвам прафесара Вагнера. За свае працы атрымаў некалькі сярэбраных і залатых медалёў. У 1876-78 гадах вучыўся ў Парыжы. Некаторы час жыў у французскіх гарадах Авон і Фантанбло. З 1878-га (паводле іншых звестак з 1880-га) жыў у Варшаве, паспяхова ўдзельнічаў у выставах Варшаўскага таварыства заахвочвання мастацтваў і Салона ў Парыжы.\nСюжэты для сваіх палотнаў “Хрысціянскія пакутнікі”, “Пасля бітвы”, “Пахаванне Гедыміна” і іншых браў з гістарычнага мінулага. Карціна “Пахаванне Гедыміна” атрымала сусветную ведамасць, яна экспанавалася на выставах у Варшаве, Пецярбургу, Львове, Сан-Францыска. Карціны “Паганскія жрацы”, “Малітвы пакутнікаў”, “Багіня кахання Мільда”, “Смерць Маргера”, “Ліздзейка з дачкой на руінах царквы Пяруна”, “Апошні жрэц Літвы з дачкой Плёнтай” сведчаць пра выдатнае веданне мастаком гістарычнага мінулага.\n"Вяртанне героеў", 1901 год\nУ 1880-ыя гады Альхімовіч стварыў гістарычныя палотны “Смерць Глінскага ў турме”, “Падрыхтоўка да смерці Самуіла Збароўскага”. У многіх карцінах творца ствараў вобразы манархаў і вайсковых начальнікаў: “Абарона Ольштына”, “Вясельныя ўрачыстасці Жыгімонта Аўгуста”, іншыя.\nМастак плённа працаваў і ў бытавым жанры. Паводле замалёвак і эскізаў, зробленых ў родным Дэмбраве, напісаны творы “Жніво”, “Дажынкі”, “Хата селяніна”, “Дзеці пад лесам”, “Найманне работнікаў”. Альхімовіч вядомы таксама як графік, у тэхніцы літаграфіі выканаў шматлікія ілюстрацыі да твораў Адама Міцкевіча (“Пана Тадэвуша”), Юліяша Славацкага, Юзафа Крашэўскага, іншых пісьменнікаў.\nКазімір Альхімовіч у сталым веку\nУ гісторыю выяўленчага мастацтва Казімір Альхімовіч увайшоў як майстар глыбока эмацыйнай псіхалагічнай кампазіцыі. Пра асабістае жыццё мастака ведама вельмі мала. Дажыў ён да глыбокай старасці. Памёр у апошні дзень 1916 году, пахаваны ў Варшаве на могілках Павонзкі. У пачатку 90-ых у Дэмбраве прайшла канферэнцыя, прысвечаная Казіміру Альхімовічу. Планавалася ўсталяванне мемарыяльнай дошкі на будынку мясцовай школы, якое не было здзейснена. У 2016 годзе ў Менску выйшла кніжка Сяргея Гваздзёва “Казімір Альхімовіч. Жывапісец беларускай мінуўшчыны”. У Гародні ў яго гонар названа адна з вуліц.\n20.12.2020 Тэгі: каляндар