Hollywood'un 150 milyon dolarlar harcayarak dünya çapında vizyona soktuğu fakat kimsenin istemediği bir devam filmiyle yeniden karşı karşıyayız. Bu konuda Independence Day: Resurgence ile Transformers: The Last Knight gibi filmlerden sonra sıra Pacific Rim: Uprising'e geldi. Şahsen, ilk Pacific Rim filmi zayıf karakterleri ve bilindik hikayesine rağmen epik aksiyon sahneleriyle oldukça eğlenceli bir seyirlik sunuyordu. İlk filmin bu kadar akılda kalıcı ve keyifli olmasının asıl sebebi, yönetmen Guillermo del Toro'nun görsel efektlere ve prodüksiyona verdiği emekten kaynaklanıyordu. Filmdeki dev robotların büyüklüğünü hissedebiliyor ve filmin aksiyon sahnelerine hemen giriş yapabiliyordunuz. Çünkü dev robotların uzaylılara yumruk atarak dövüştüğü bir filmde yönetmenin yapması gereken sadece tek bir iş var; bunu havalı göstermek. Bu yüzden ilk Pacific Rim filmi bu açıdan son derecede tatmin ediciydi. Eğer bu bakımdan Pacific Rim: Uprising de ilk filmdeki boyutu ve eğlenceyi yakalasaydı hiçbir sorun olmazdı. Fakat Universal, yönetmenlik koltuğundan Guillermo del Toro'yu çıkarıp yerine daha önceden hiç uzun metrajlı bir film yönetmemiş olan Steven S. DeKnight'ı getirince, ne yalan söyleyeyim, film hakkındaki beklentiler ister istemez düşüyor. Üstelik filmin sıradan fragmanları da bu konuda hiç yardımcı olmuyordu. Fakat hiçbir zaman bir kitabı kapağına göre yargılamayı doğru bulmadığımdan, filme gidip ortaya çıkan sonucu kendi gözlerimle görmek istedim. Sonuç olarak film hakkındaki bütün endişelerim doğruymuş. Pacific Rim: Uprising, beyninizin off tuşuna basarak eğlenebileceğiniz bir film olmaya çalışırken, işin içerisine eğlenceyi eklemeyi unutuyor. Ki bu da, böyle absürt bir filmde olması gereken en önemli element. Ve bunun yerine, oldukça sıradan karakterler, stilden yoksun aksiyon sahneleri ve son zamanların en kötü görsel efektleri bu filmin ana merkezi oluyor. Her ne kadar ilk Pacific Rim filmi bir başyapıt olmasa da, yapması gereken yegane şeyi yapmayı başarıyordu. Bu filmse bırakın bir şeyi başarmayı, herhangi bir şey yapmayı denemiyor bile. İlk filme verilen emeğin %10'u dahi bu filmde görülmüyor. Bu yüzden, film bittikten sonra 150 milyon dolarlık bütçenin nereye harcandığını insan ister istemez merak ediyor. Yalnız filme derinlemesine giriş yapmadan önce evet, filmin bir konusu var: Ana karakterimiz Jake, ilk filmde kahramanca ölmüş olan Stacker Pentecost'un oğludur. Ve dünyamız yeniden Kaiju'ların tehditi altında kaldığında Jake, 15 yaşındaki Amara ile birlikte yeni nesil Jaeger pilotlarına öncülük eder ve böylece büyük savaş başlar.& Konunun epey bilindik olduğunun farkındayım ama eğer Pacific Rim: Uprising, dediğim gibi bunu havalı ve hiç olmazsa gerçekçi göstermeyi başarsaydı benim için hiç sıkıntı olmazdı. Fakat bu film kolay yoldan ilerlemeyi tercih etmiş; başlı başına düzgün bir film yapmak yerine bir sinematik evren yaratıp devam filmlerinde kendisini geliştirmeye çalışmak. Dürüst olmam gerekirse, Pacific Rim: Uprising'i izlerken bir film yerine 2 saatlik bir reklam izliyor gibiydim. Fakat bir reklam ile bu film arasındaki tek farksa; bir reklama bu filmden daha fazla emek harcandığı olurdu. Görsel efektlerden başlayalım. Jaeger'ların görünüşünden yeşil ekrandan çıkmış olan arka planlara kadar Pacific Rim: Uprising, uzun zamandır dev bütçeli bir filmde gördüğüm en kötü efektlere sahipti. Üstelik sadece efektlerin kendisi kötü değildi, filmin görünüşü de bir hayli zayıftı. Mesela ilk filmde Jaeger'lar hareket ettiği zaman dev metal yığınını bütün detaylarına kadar görebilirken, bu filmdeyse her şey bir animasyondan çıkmış gibi hissettiriyor. Bu filmde Jaeger'lar bir robottan ziyade bir insanın büyümüş versiyonu gibi, daha hızlı ve daha çevik hareket ediyor, aynı zamanda ilk filmden daha fazla enkaz yaratıyor. Üstelik bütün bunlara karşı ana karakterler hiçbir sonuçla karşılaşmıyor. Bütün bu enkazın altında kimin ölüp kimin yaşadığını bilemiyoruz. Bir sinema filmi ile düşük bütçeli bir animasyon arasında büyük bir fark var. O da şu; sinema, size ekrana bön bön baktırıp efektler fena değilmiş& dedirtmek yerine sizi bu filmin içerisine sokmak için var. Özellikle bu tarz filmlerde bütçe ne kadar büyükse ve yönetmen ne kadar tecrübeliyse, sonuç daha da iyi olur. Ama Pacific Rim: Uprising esnasında ortadaki hikaye, karakterler, aksiyon ve yönetmenlik öyle sıradandı ki, bir süreden sonra fenalık gelmedi değil. Hollywood'un para düşkünü olduğunu ve sürekli güvenilir, yeni riskler denemeyen filmler yapmaya çalıştığını biliyoruz. Bu esnada da nadiren ortaya çıkan Blade Runner 2049 ile Star Wars: The Last Jedi gibi filmler ise seyirciye daha önceden yapılmamış şeyleri ortaya koymaya çalışıyor. Bu yüzden bu tarz filmlerin yapılmasını destekliyorum. Pacific Rim: Uprising ise uzak durulması gereken, ortaya hiç yeni veya iyi bir şey koymayan, tembel, tam da Hollywood'un sevdiği türden bir film. Mesela MCU'nun 18 filme sahip olmasına rağmen başarısını sürdürebilmesinin nedeni, Disney'in sürekli ne yaptığını iyi bilen farklı yönetmenleri seçerek ortaya yeni stiller koyabilmesinden kaynaklanıyor. Eğer bu filme birazcık emek verilmiş olsaydı, ortaya bilindik içeriğine rağmen kendini izlettirebilen, kafa dağıtmak için uygun bir seyirlik çıkabilirdi. İşte bu yüzden Pacific Rim: Uprising, her haliyle sınıfta kalıyor. Bunun dışında, oyunculuklar eh işte&den halliceydi. John Boyega, karakteriyle filme biraz karizma getirmiş ve Cailee Spaeny'nin performansı gayet samimiydi. Fakat bu ikili filmi kurtarmak için yeterli değildi. Scott Eastwood ile ilk filmden Rinko Kikuchi'nin bu filmde olması için ortada hiçbir neden yoktu, bu iki oyuncunun bulunduğu sahnelerin hızlıca bitmesini istedim. İlk filmde gayet iyi olan Charlie Day'in karakteri ise bu filmde resmen yok edilmiş, sırf başka bir devam filmi çekilmesi adına. Ne diyeyim, yazık olmuş. Genel anlamda Pacific Rim: Uprising, var olmak için hiçbir nedeni olmayan, ilk filmin epik atmosferini yok eden bir filmdi. Ana karakterleri bir anlığına bile umursamadım, senaryo ise gereğinden fazla yüzeyseldi ve aksiyon sahneleri insanın uykusunu getirecek seviyedeydi. İlk filmde Guillermo del Toro'nun yönetmenliği ile Pacific Rim'e bir devam filmi gelmesini dört gözle bekler olmuş olsam da, Uprising'den sonra artık bu serinin bitmesini ister oldum. Her ne kadar bu filmin içeriği zararsız olsa da, aynı zamanda ortaya hiç yeni veya ilgi çekici bir şey atılmadığı için ortadaki sonucu iyi olarak değerlendiremiyorum. Eğlence, adrenalin ve epik bir havadan yoksun olan ve bu seriyi en başta neyin iyi kıldığını unutan bir aksiyon filmi olmuş. Dev bir vakit kaybı. FİLMİN İYİ YANLARI: + İçeriğinin zararsız olması. + İdare eder performanslar? FİLMİN KÖTÜ YANLARI: - Sıkıcı aksiyon sahneleri, görsel efektler. - Stilden yoksun olan yönetmenlik ve sıradan senaryo. - Umursamayacağınız durumlar ve karakterler. TOPLAM PUAN: 3/10


Gerçekten çok güzel bir film. Konusu; bir muharın sadece para kazanmak için başka birinin evinin önünü Hacali adındaki kişiye satması ve onun da ev yapmak isteği üzerine diğer yaşlı ev sahibinin kaymakama şikayet etmesinin üzerine durumun düzelmesi anlatılıyor... Film de kadına şiddete de değinilmiş. Genel olarak güzel bir film.


shah rukh khan'ın izlediğim en kötü filmiydi. İzleyip vaktinizi boşa harcamaın değmez.


The Greatest Showman, La La Land'in ardından yine müzikalleri ne kadar çok sevdiğimi bir kez daha hatırlattı. 'Baz Luhrmann meets Freaks' olmuş bir nevi. Her şarkısı/koreografisi defalarca dinlenesi/izlenesi, mesajı klasik ama önemli, duygusu kalıcı. Hugh Jackman yine harika. Rebecca Ferguson'a ise aşık olmamak elde değil.


serinin diğer filmlerini izlememiş biri olarak bunu lee pace için izlediğimi itiraf etmekte bir sıkıntı görmüyorum. atlaya atlaya ancak dayanabildim o da lee pace'in hatrına. ayrıca o kafa koparma sahneleri neydi Allah aşkına


Filmin 1 milyon barajını geçme ihtimali olan tek Türk korku filmi olacağı öne sürülüyor. Toplamda 103 bi kişi izlemiş :)) Bunu öne süren arkadaşı çok merak ettim


Fare şehrinden daha başarılı olduğunu söyleyebilirim.


Kafa bir yerlere takıksa izlenebilecek iyi hissettiren, kafa dağıtmalık, romantik ve eğlenceli bi filmmiş ben bugün bunu gördüm. Zengin oyuncu kadrosuna sahip olduğundan izlemeden kadroya bakılması tavsiye olunur zira filmi izlerken Natalie Portman'ı fark edemeyen ben, film bitiminde ismini görünce fazlaca şaşırıp onun sahnelerini tekrar izlemek zorunda kaldım:)


Filmi 1.5 sene kadar bir dünya blog, forum, web sitesinden takip ederekbekledikten sonra IMAX olarak izledim ancak büyük bir hayal kırıklığı yaşadım. Cameron'un yarattığı dünyaya aşikar olduğumdan olsa gerek. WOW gibi ince ayrıntıları çok iyi işlenmiş oyunlarla içli dışlı insanlar için, filmde yansıtılan dünya çok da etkileyici olmamıştır sanıyorum. En azından bende öyle göz alıcı, kendine hayran bırakıcı bir etkisi olmadı. Ancak sinemada bu şekilde detaylı gösterilen başka da dünya yoktur sanırım. Çiçeğinden, böceğine, köpeğinden, atına gösterilmiş herşeyi ile. Hikayesi ise içler acısı. Girmeye gerek görmüyorum. Filmdeki Na'vi'ler ise güzel karakterler. Doğa insanları oldukları daha da iyi anlatılamazdı herhalde. Görsel olarak herşey muhteşem. Tam bir Cameron filmi yani. Tavsiyedir. İzlenmelidir.


aldığı puaanı kesinlikle hak etmiyor 6.4 bu film için çok düşük puan verenleri anlamak imkansız en az 8 puan almalıydı senaryo güzel oyunculuklar güzel sürükleyi ve devamı umarım gelir hikaye devam etmeli bence bu filmi izleyin kesinlikle pişman olmayacaksınız aldığı puana bakmayın 10/8


matrix'te bi allahın kulu çıkıp giriş portlarını dillemedi. o nedenle bu filme çok değer veriyorum..


imdb puanını oldukça yüksek buldum.. yoksa izlenebilir. hatta melankolik izlenimi verse de öyle içim daralmadı. ingiliz yapımlarının sadeliği mesafesi bu film de var.. zaman kurgusu biraz kafa karıştırıcı söylemeden geçmeyeyim..


Resmen büyülendim... en son bu kadar harika gözüken izlediğim film & The green knight dı Ridley Scott bana kalırsa sinema tarihinin en iyi filmi gladyatörü çektiğinden beri hayranım bu filmdede mükemmel iş çıkarmış bu hafta sonu bir filme gitmek istiyorsanız venom hayal kırıklığı yerine buna gidin.


İzlemeye değmez zaman kaybı boş para gerilim %20 konu %80 ama boş boş bir konu anlamsız. Size şöyle söyleyeyim ücretsiz izleme hakkım olsa bile izlemem imkanı yok


SON YILLARDA ÇEKİLEN EN KUSURSUZ EN İYİ HAPİSHANE FİLMİ 10 ÜZERİNDEN 10 Hallam Foe, Young Adam, ve Perfect Sense gibi filmlerinin yönetmeni David Mankenzie, yine oldukça sarsıcı bir filme imza atmış. Eski bir cezaevi (HM Prison Wandsworth) terapisti olan Jonathan Asser’in yazdığı senaryo filme uyarlanmış. “Hunger” filmi gibi etkisi uzun sürecek bir hapishane filminde bu sefer farklı bir konu ile karşı karşıyayız. Türkçeye Yüksek Risk olarak çevrilen Starred Up filmi son dönemlerin en iyi hapishane filmi diyebiliriz. Starred Up bir hapishane terimidir. Genç bir suçlulunun, yetişkinler bölümüne transferini ifade etmek için kullanılır. Hapishane filmlerinin sadece aksiyona dayalı olması gerekmediğini “The Shawshank Redemption” filminde görmüştük. Konu açısından hem şiddeti ele alıp hem de mekan olarak hapishane olunca elbette dövüş ve kan ikilisini görmemek mümkün değil. Filmde hapishane hayatı ne kadar abartılmış bilemiyorum ama 1960 ve 70’lerde hapishanelerin durumu ortadaydı. O dönemi göz önüne alırsak şiddet olaylarının bu denli açık bir şekilde yaşanması kaçınılmaz. Daha 19 yaşında bir gencin bu kadar şiddete meyilli olmasının arkasında ne yatıyor? Bir babanın oğluna bu kadar sert davranmasının sebebi nedir? Hapishaneler insanı cezalandırmak için mi vardır yoksa islah etme görevlerini de üstlenirler mi? Klasik bir hapishane filminin her ögesini taşıyan Starred Up aynı zaman da mesaj vermeye çalışmadan bir çok konuyu tartışmaya açmaktadır. Kuzey İrlanda'da geçen hikaye, gerçekliği yansıtması için iki eski hapishanede filme alınmış. “Bir insan şiddet eğilimini bırakıp, “normal” yaşamaya devam edebilir mi?” sorusunun irdelendiği filmde aile yapısındaki çocukluk yıllarının toplum üzerindeki etkisi de açıkça görülüyor. “Ben 5 yaşındayken seninle annemin küfürlü konuşmalarınızı dinliyordum” diyen Eric (Jack O'Connell) aslında bize çok şey anlatıyor. Şiddet eğiliminin ortaya çıkışını biyolojik arka planını bir kenara bırakırsak, yapılanması ve sıradanlaşması açısından aile hayatının ne kadar önemli olduğunu bir kez daha görüyoruz. Bir baba-oğul ilişkisi farklı bir açıdan ele alınması da oldukça ilginç. Muhteşem oyunculuğu ile Dublin Film Festivali'nde En İyi Aktör ödülünü alan Jack O'Connell ödülünü sonuna kadar hak ediyor. Burada iki oyuncuya da ayrıca değinmek lazım. Bir çoğumuzun Homeland dizisinden tandığı Rupert Friend (Oliver) ve Killing Them Softly&, Animal Kingdom filmlerinden hatırladığımız Ben Mendelsohn’in (Neville) performansları oldukça iyi. Çok fazla film izlediğimden midir bilmiyorum ama son dönemlerde kaliteli film bulmak benim açımdan oldukça zor. Bu yüzden Starred Up gibi filmleri görmek hoş oluyor. Özellikle hapishane temalı filmleri sevenlerin kesinlikle izlemesi gereken bir film


oyununu oynadığım günden beri filmini cekeceklermi nye cekmiyolar dye düsünürdüm kısmet bugünlereymis Max Payne'in de bundan esinlendiğini düsünüyorum ayrıca


Bu film için fazla söz söylenmez , 90 ların bilimkurgu-aksiyonlarına hasretiz ve bunlarla idare etmek istemiyoruz. Senaryoda öyle saçmalıklar var ki bunları görememizin nedeni şaşalı bir film gibi gösterilmesi ayrıca yine amerikan sempatizanlığı had safhada. Kadrodaki oyuncular arasında iyi isimler belki onlar için gidilir ne bileyim..


Ben herkesden farklı bi film izledim sanırım. Kesinlikle top 250! yi zorlaması gerekirken 5 küsür puan almasına dehşetle ve hayretle baktığım bi film. İzleyenler özgünlüğün, kalitenin ve fikirlerin ne kadar iyi bir biçimde kurgulandığını görecektir elbet. Düşük puanların sebebi senartistin ve yönetmenin seyircinin algısını sürekli acımasızca yanılgıya düşürmesi olamaz! Olmamalı. Dipnot: Her yapım gibi bunun da eleştirilecek yanları var elbet. Ben genel kanımdan bahsettim.


Spawn mükemmel ötesidir..bu filme iki üç yetmez...hele ilk filmdeki o şişman zebani karakteri yok mu........


Çok beğendim filmi. Senaryo oyunculuklar harika bir yönetmenlik işi, çok başarılı bence. Hele finalde eskiyle yeniyi kombine etmesi bence çok başarılıydı..


Bana Şans Dile Öncelikle bu filmin puanı çok çok fazla Babam ve Oğlum'a dayanarak filmi gösterime sokan İrfan Tözüm kötü bir karar vermiş. Babam ve Oğlum kredisini sonuna dek tüketen ve günümüzün mini-popüler isimlerinin genç hallerini izleyip ah canım demek gariptir. Rıza Kocaoğlu'nun zaman zaman 'fazla' bağırsada oyunculuğu başarılı. Volkan Severcan ve Nilgün Belgin oldukça itici 10/4


Hayatımda bu kadar boktan film görmedim paranıza yazık kötü olur dedim fakat bu kadar kötüsünü tahmin etmedim


2 yıl önce sinemada izlemiştim ve çok etkileyici bir film meleğin sırları.. nehir erdoğan harika bir oyunculuk çıkarmış ve şaşırtıcı finaliyle akıllarda kalacak bir film... muhakkak izlenmeli


Film tam bir hayalkırıklığı, çok kötü bir film 3 puan


saw akımına kapılan filmlerden biri.. bilmeceyi hemen çözememeniz filmi merakla izlenir kılıyor.


Filme verilen puanlar 0 veya 5. Yani ya çok beğenmişler. Ya da hiç beğenmemişler. Toplam ortalama 2.3 olduğuna göre genel olarak istenen verilmemiş demek. Güzel film güzeldir. Ne boykot dinler ne fasa fiso güzel film ezer geçer. Güzel değil. Nerdee arif v 216 nerde bu. Nerde hokkabaz nerde bu. Güldürmedi değil derdimiz. Olmamış ya. Olmamış.


Boks sahneleri kusursuzdu. Bu sahneler için filme gidilir. Filmin kurgusu da iyiydi ancak boks sahneleri dışındaki kısımlarda biraz sıkılabilirsiniz. Konu çok da akıcı değil. Tavsiye ederim ancak biraz sikilabileceginizi de not ediyorum.


[spoiler][/spoiler]Filmin Siccin 3 Devamı olması beni şaşırttı beklentilerimi yükseltmesede film efso


Filmin yönetmen koltuğunda Singin' in the Rain filmden tanıdığımız Gene Kelly oturuyor ve ona eşlik eden isim ise usta oyuncu Walter Matthau'dur. Film hikayesinde ise 60 yıllarda karısını aldatmaya çalışan ve bu konuda da yakın bir arkadaşından yardım alan bir adamın başından geçen komik olayları görüyoruz. Klasik komedi türünde enler arasında yer almasada hoş zaman geçirebilebilecek bir film olduğunu düşünüyorum.


Öncelikle eski seriyi izlemiş biri olarak yeni bir film çekileceğini duyduğumda çok sevinmiştim. Çünkü önceki seri oyunla uzaktan yakından alakalı değildi. Fakat bu filmi izledikten sonra çekmeselerdi daha iyiydi dedim. Oyuncu tercihleri Kaya , Neal ve Robbie dışında berbat. Hele leon için seçilen arkadaş hiç olmamış. Ayrıca senaryoda leon'u bu kadar pasif ,bu kadar alay edilen biri olarak işlemek nasıl bir akıl tutulmasıdır anlamak mümkün değil. Adamın karizması falan kalmamış. Tamam ilk oyuna göre filme yön veriyorsun ama 2. oyunun geçtiği karakol sahnelerini bu kadar kısa ve ucuz nasıl geçebildiniz diye sinirlenmeden edemiyor insan. Oysa Ada , Mr. x gibi karakterler ,ile 2,5 saatlik kaliteli bir çekim yapılabilirdi. Resmen hayal kırıklığı olmuş. Söylenecek çok şey varda işte neyse... [spoiler][/spoiler]


tek kelimeyle vakit kaybı...


hayatımda seyrettıgım en absurt fılmlerden bırı ıdı, ne anlattı neyı anlatmak ıstedı anlamadım belkı fılm ustatları bılırler ama sanat fılmı yapacagım dıye boyle bır fılm cevırmekte fransızlara yakısırdı. ustelık ıkıde bırde bahsedılen vurgulanmak ıstenen malum bır kesısme de olmadı. asla seyretmenızı tavsıye etmem.


gercekten carpici bir fiLm... keske erotizmi biraz abartmasaLardi... buna ragmen super fiLm... tiLda swinton u eskiden de begenirdim... obi van kenobi de roLunun tadini cikarmis :)))


Dönüş.. 2 kardeşin önceden yaşanacakları bilme şansı olsaydı, hayatları boyunca hiç tatile çıkmayacak olsalar bile bu tatile çıkmazlardı sanırım.. çok etkili bir film.. görsellik harika.. oyuncular, senaryo ve çekim açıları çok iyi.. film müzikleri hem sahnelerle uyumlu hem de başlı başına dinlenebilecek güzellikte.. andrei zvyagintsev aldığı ödülleri fazlasıyla hak ediyor.. 10/10


Romen sinemasından yine harika bir film. Son zamanda toplumsal yozlaşma, çürüme gibi olguları işleyen bir Romen filmi daha. Adalet, hukuk gibi kavramları sorgulamaktan çok film bizi ikilemde bırakıyor. Bir tarafta düzene adapte olmuş bir baba ve onun gerçekçi bakışı onun karşısında el bebek gül bebek büyüyen kızı. Film bizleri hangisi haklı ikilemine çekmekten çok bakış açıları ve çözümsüzlük ile bırakıyor. Gerçekçi biri ve karşısında ilkelerinden vazgeçmek istemeyen ailesi. Bozuk bir düzende yaşamaya, varolmaya çalışan insanların hikayesi. İhtişamlı hayatlardan ziyade basit yaşamlar, derin konular barındırıyor film. Mutlaka izlenmeli 82/100 puanım.


Film uzasın bir hikaye olsun diye, ölüm haberini duymaması gibi sacma bir kurgusu var. Bu devirde, kim öldü? nerde? nasıl? Hepsi avucumuzun içinde akıllı telefonlardan öğrenebiliyoruz, yani film inandırıcılığını kaybediyor böylelikle.


Klasik Amerikan propagandası. Başka da bir halt yok.


diyalogları çok iyi yazılmış bir film - bu devirde yeter de artar :)


Ben bu filmi seyrettikten bir karara vardım bundan sonra asla bu ikilinin (Neveldine ve Taylor) filmlerine gitmeyeceğim adamlar nasıl rezalet film yapılır onun tezine seyirciye sunuyorlar sanki.


En komik Pembe Panter filmlerinden biri. Dreyfus'u çileden çıkarmasını konu alan bu filmde Sellers'ın sakarlıkları, insanın sabrını taşıracak düzeyde.


Sermiyan Midyat'ın beynimizde oluşturduğu algıyı yerle bir eden, berbat ötesi bir film. Film bittiginde bile bişey anlamadığım sanki araya girmişiz devam edecekmiş hissi veren, ne duygusal ne komedi, ne aşk icinde hic birşey bulamayacağınız, tamamen birbirinden kopuk sahnelerle bezeli bir yapım olmuş.


Çocuklarımla oturup çok eğlenceli 1,5 saat geçirdik.Ben 8 puan verdim.Çocuklu aileler için iyi bir seçim.


Amerikan yapımı havası vermeye çalışmışlar ve bu çok göze batıyor. Dialoglar hiç bir adetimize uygun düşmeyen türden. Bir kadına bunu mu giysem verirdin dediği anda ne gibi bir duruma uğrayacağını aklım bile almıyor. Saçmalık diz boyu. Aşk desen sıfır.


Izmir de cekiliyor. Haluk bilginer oynuyor. Dramin drami var. Sonu yok. Bize izlemekten baska birsey kalmiyor. Sanirim Cem Yilmaz in Hersey Cok Guzel Olacak filminden sonra kesinlikle 2. favori turk filmim budur. Filmin en guzel ve komik sahneside kavga ederken birbirlerine o.. sun o.. yum yeriydi :D


Vakit geçsin diye hiçbirşey beklemeden öylesine oturup izleyeyim bari dediğim, o vakiti bile geçirtmeyen bir filmdir. Efekt ve tasarım konularında çalışanların hakkını yemek istemiyorum ama geri kalan tüm konularda aman eksik kalsın. Adamlar aleni izleyiciyle dalga geçiyor böyle filmlerin yönetmenlerine tekme tokat girişmek istiyorum yemin ederim. Nerden bulaştım gece gece yahu görmez olaydım.


Türk sinemasına olan ilgi arttığından beri iyi oyuncu kadrolarıyla içi boş komedi filmleri çekilmeye başlanınca iyi kadrolu komedi filmlerine korkuyla bakmaya başladık;’Ya kötüyse?’ Ancak bu sene önce Kaçma Birader bu önyargıyı kırdı şimdi de Şeytan Tüyü.Muhteşem oyuncu kadrosu,fragmanı ve film müziğinin yanında lezzetli bir komedi.Alışılmadık espriler ön planda olsada Güven Kıraç’ın olduğu yerde küfür yok desek yalan olur.Tüm bunların dışında aynı zamanda doyurucu bir polisiye.Kadro iyi dedik ama Haldun Dormen üstadı ayrıca anmakta boynumuzun borcu.Sosyal mesaj konusunda ise bastırılmış cinselliğin ortaya çıkardığı problemler,bir adet Cumhuriyet gazetesi ve toplumumuzdaki kadın cinayetlerine olan duyarsızlık naif bir şekilde geçiyor.Şeytan Tüyü’nü mutlaka seyretmelisiniz.İyi seyirler. -Spoiler- - Buraya kadarmış Metin.Buraya kadarmış oğlum.Ama merak etme,3 tane kadın öldürüldü diye kimseyi asmazlar bu memlekette. -Spoiler-


içinizdeki katili çıkartmak istiyorsanız izleyin:)


Bir rahibe ve müezzin, acaba gerçek hayatta olsa böyle bir ilişki nasıl olurdu, herhalde filmlere konu olurdu :)) Biraz ağır akıyor ama seyrettirdi kendini.


Bencil, duyarsız toplumun, takıntılar, rutinler üzerine kurulu yaşama sahip bir adam üzerinden kara komedi tarzında sorgulandığı filmde bu adamın yaşadığı strese ortak olup düştüğü durumlara gülümserken artan mizahi doz sonunda gülümsemenizi kahkahaya dönüştürüveriyor... 80/100


Aslında Laurence Fishburne gerilim-bilim kurgu gitmez mantığı ile izlemeyi ertelediğim bir film oldu. Velakin filmin sonunda atomun yargıyı parçaladığı fikri gelişti. Film baya iyi. Hele öteki taraf dair mesajlar bırrr :D Arşivimdeki sağlam yerini aldı...


Bi işe yaramaz kaldır çöpe at çok ciddiyim bu konuda puanına bakıpta izleme pişman olursun!!!!!


Uzun zamandır eski filmlerin yeni çekimlerini ya da sırf tutan bir film var diye ekmeğini yemek amaçlı yapılan kötü devam filmlerini izledikten sonra ilaç gibi gelen, gayet başarılı bir bilimkurgu - fantezi filmi. Özellikle star trek severlerin hoşuna gidebileceğini düşünüyorum


Bu 168 dakikalık siyah beyaz sinema hadisesini hayatımın farklı zaman dilimlerinde birkaç defa izleyebilirim. Her izleyişimde de farklı bir noktasına takılıp kalacağıma veya aynı sahneleri farklı yorumlayacağıma eminim. İtalyan yeni gerçekçiliğinden mi bilmem ama özellikle Visconti'nin filmlerinde böyle hissediyorum. Rocco ve Kardeşleri de bazen melodrama doğru kaymasına rağmen bana göre fazlalık tek bir karenin dahi bulunmadığı, epey doğal oyunculuklarla şekillenen, büyük şehirde mücadele, dağılma, nefret ve sevgi hikayesi. Atmosfere dahil olmak veya aile üyelerinden, kardeşlerden biri haline gelmek güç değil. Durum böyle olunca da olan bitende tuttuğunuz taraf neyse, kiminle özdeşlik kurduysanız değişiyor. Açılış sahnesi ile müziği de gayet iyi. İzlerseniz memnun kalmanız yüksek ihtimal.


Şimdi birakin şu yalandan filmi övenleri.Gercek ve objrktif yorumumu dinleyin.Buradaki yorumlara kandim bugun gittim filme.İlk yarida hic gülmedim.2. Yarida 2 yerde güldüm.Sadece bu kadar.Konu desen dizi tadinda.Avrupa yakasi gibi bise beklemeyin.Gülsecim bu sefer olmamis ayni kaliteyi yakalayamamışsın.Herseye gülen tiplerdenseniz gidin izleyin ama benim gibi cem yilmaz kalitesinde espri anlayisiniz varsa dedigim gibi 2 saatlik filmde sadece 2 yerde gülersiniz.


sıkılarak izledim. :(


sabırla çekilmiş, kamera çok yavaş geçiyor ve hızlandırılmış bir film değil bu! yaşam ile aynı saniyeleri paylaşan bir film... sahnelerde durmuş, portreleri uzun uzun bekletmiş; bize bence düşünmemiz için zaman bırakmış. böyle bir yönetmen ile her zaman tanışamazsınız, vesile olan birisi var ise onu da sabırla özümseyin


arkadaşımın tavsiyesi üzerine izlediğim ve çok eğlendiğim bi filmdi. İsmi duyulmamış güzel filmler listeme ekledim:))


Son 20 dakikaya kadar güzel ve izlemeye değer bir film diyebilirdim, kurgusu, hikayesi, vince vaughn'un sakin ve ilginç karakteri ortaya farklı bir aksiyon filmi çıkarıyormuş fakat final bölümü rahatsız edici düzeyde aşırı şiddet sahneleriyle dolu. Parçalanan kafataslarını, ezilmiş yüzleri, kopan kafalarını izleyiciye göstermenin nedenini ve filme ne kattığını merak ediyorum doğrusu. Kendinize eziyet etmek istemiyorsanız izlemenizi tavsiye etmem.


karanın da karası bir komediden çok, absürd bir film herşeyiyle.. !--SPOILER--!!--SPOILER--!!--SPOILER--! - ama bu yalan, yalan söyleyemem. - yalan filan değil, bu yeni gerçek. !--SPOILER--!!--SPOILER--!!--SPOILER--!


yani film ortalama. zaten öylesine çerezlik izliyordum. Ama sonlarda bir şey fark ettim. Bir sürü romantik dram filminin yapamadığını yapmış ve duyguyu seyirciye geçirmiştir diye düşünüyorum.


Klasik ve şık bir filmdi bence.Dönemi hoş yansıtışı ve detaylarındaki incelik ve tabii ki John Keats şiirlerine uyum sağlayan o atmosfer.7.5/10


dönemi anlamak, Lincoln'ü tanımak adına faydalı bir iş, derli toplu, temiz çekim ve anlatımla, Spielberg'in yönetmen olarak kendini geri çektiği, sadece yönetmenlik yaptığı bir film. epey uzun, biraz da kasvetli.. meraklısına.


van sant iyi bir efektçiydi ama çok iyi bir yönetmen değil iyi yönetmen olduğunu ispat etmek istiyorsa orjinal fikirler bulmalı


Jaws hakkında çok fazla detaya girmeden sadece çocukluk dönemimizin kült filmlerinden biri olduğunu söyleyebilirim. Hatta yıllardır seyretmemiş olmamdan dolayı bir çok sahnesini hatırlamıyorum bile. Ama akıllarımızda bir şekilde yer etmiş güzel bir film.


İlk filmi alakası sınırlıdır. İlk filmin hatrına izlenebilir.


Dabbe, Siccin serilerine ulaşamasa da kaliteli bir film olduğunu söylemem gerek. Korku unsuru ilk başlarda hafif tempoyla başlıyor ve karakter tanıtımı ve gerilimli bir atmosfer verilmeye başlıyor. Başrol karakterimiz burada rolü hissettirme konusunda sıkıntı yaşatıyor. Korku filmlerinde korku öğelerinden daha önemli bir şey varsa oda senaryodur. Salt korku isteyen arkadaşlar gidip başka filmler izleyebilir. Bir filmin amacı olmalı, bir konuda fikir vermeli. Korku olsa bile!! Siccin ve dabbe serileri bu tip konuları iyi yaptığından mükemmel hale geldi. Hatta Siccin bu konuda ayrı bir noktada. Siccin 2'nin atmosferi ve sondaki vurucu kısmı harikaydi. Ana karakterimiz orda da bilinen bir oyuncu değildi ama mükemmel oynamıştı açıkcası. Hüddam 2, genel piyasaya bakıldığında diğerlerinden kolayca sıyrılan bir yapım. Bence güzel bir emek verilmiş. &Çöp&, 20 liram boşa gitmiş&, Nerede korku diyen arkadaşlar mars dağıtım korku filmlerine bakabilir.


Daha önce de söylendiği gibi muhteşem görüntülere, konuşmalara, müziklere, kıyafetlere sahip bir film. Ama bu söylediklerim daha çok ilk 1.5 saatlik kısım için geçerli. Filmin genelinde bir karamsarlık var, evet ama ilk 1.5 saatlik kısımda bununla bir alay var ve filmin o zarafeti karamsarlığın da önüne geçiyor. Daha sonra gidenlerin ve ölenlerin etkisiyle yüzler daha az gülüyor. Hele Azize'nin de gelmesiyle film sinir bozucu ve iç karartıcı bir hal alıyor. Ben filmin sonlarına doğru gerçekten çok sıkıldım, bir türlü bitmiyormuş gibi geldi. Bunun dışında rahatsız olduğum şey Jep'in karizmasına yakışmayan iğrenç kemik gözlükleri. Bir de ara ara ağzında bir şeyler geveliyormuş hissi veren İtalyanca. Yine de çok güzeldi, çok 'klas'tı. 7.9/10


Her ne kadar film fantastik olsa da bir o kadar da gerçekti. Kore filmlerini çok tercih etmem ama bu film kesinlikle bakış açımı değiştirdi. SPOILER Filmin başındaki kızın kendimi 30 yaşına gelmeden öldüreceğim demesi ile filme aşık olduğum doğrudur. Sonra o yaşlı bayan genç haline dönünce hala bir ahjumma olarak davranması daha da güzeldi işte bu yüzden ne kadar fantastik olsa da gerçek gibiydi çünkü eğer bu bir hollywood filmi olsaydı kız genç gibi davranırdı. En sonunda cidden ağladım içim paramparça oldu ama birleşmeleri de pek iyi olmazdı ama olsun içimdeki kız duygularına engel olamıyorum işte. Ve en sonunda o yaşlı adamında genç olması en iyisiydi. SPOILER


Reis'imizin yaşam öyküsünü anlatan bu filmimside üniversite hayatı, diploma töreni, attan düşmesi gibi eksikler bulunduğunu belirtmek isterim. Benim gibi devlet memuruysanız eninde sonunda izleyeceğinizden emin olabilirsiniz. Neyse, göklerden gelen bir film vardır. Herkese iyi seyirler ve sabır dilerim.


pek inandırıcı gelmese de bu kadar ses getirdiğine göre beğenenler mevcut ben vasati buldum 2,5/5


Sözlerim bitiyor, muazzam. - Bu çok kötü - Ne kötü? - İnsanları ele vermek. - Hayır bu normal. İhbarcılar ihbar eder, soyguncular soyar, katiller öldürür, sevgililer sever.


Bu film Hitler'e düzenlenen tam "42" suikast girişiminden birini içeriyor ve başarısızlıkla sonuçlanıyor tabi ki. Görüyoruz ki Hitler inanılmaz bir istihbarat teşkilatı oluşturmuş ve kuş uçurtmuyor etrafında. Keşke başarılı olsaydı bu girişimlerden birisi dünyanın en kanlı trajedisine maruz kalmazdık kesinlikle.. Arşivlenebilir..


tüm italya görüntülerine, italyan halkının sıcaklığına, içtenliğine, alfredonun bilgeliğine, küçük toto'nun haylazlığına ve akıllılığına, henüz içi boşaltılmamış her şeye hayran oldum. bir de sinemanın tek eğlence olduğu zamanlarda, seyirci olarak türk halkı ile italyanların benzerliği gözümden kaçmadı değil. yine de şunu anlamadımki toto'nun artık ünlü bir yönetmen olduğunu nasıl anladık?


Karakterlerin psikolojilerindeki değişim etkileyici bir şekilde anlatılmış. Zorluklar esnasında insan öylesine kararsızdır ki bu kararsızlık istedikleriyle yaptıklarının büyük bir tezat oluşturmasıyla dışa vurulur. Ancak filme dair söyleyebileceğim tek olumlu cümleler bunlar... Hikayedeki çabuk geçişler ve kapıcılık aksiyonunun bir anda ortadan kaybolması, yalnızca ikili ilişkilere yönelen öyküye tekdüzelik katmış... İzlediğim en yavan nordik filmi oldu ne yazık ki...


Adı üstünde Stigmata..Size hitap ediyor,zevkinize uygunsa izleyin..


Hayatı tanımayan iki çocuğun yakınlaşması çok klişeleşmiş gibi görünse de bu yakınlaşmanın diğerlerinden farklı olduğunu görebiliriz.Filippo'nun hiçbir şeyden habersiz kendini ölü sanması ve Michele'in en sevdiklerinin tutumu karşısında hayal kırıklığına uğraması çok sade ve samimi bir dille anlatılıyor.


başarılı aktör edward norton'ın,dövüş kulübü ve american history x'den sonraki en iyi performansı.25.saat'de norton'ın dışında philip seymour hoffman,brian cox ve barry pepper'da muhteşem oyunculuklarıyla dikkat çekiyorlar.usta yönetmen spike lee yine tarzını korumuş. ahlak ve yoğun sistem eleştirisiyle dolu bir filme imza atmış.çok iyi yazılmış diyalogları ve vurucu sahneleriyle övgüye layık 25.saat,başarılı kurgusu ve iyi yönetmenliğiyle lee'nin unutulmaz filmlerinden biri.


Dinle şapkanın ne alakası var? Birisi vicdan işi, öteki medeniyet. -Reis bey, ne vicdan medeniyetten, ne medeniyet vicdandan ayrılır. Din sadece Allahla kul arasındaki bir düşünce değildir. Hayatın her safhasını Rızai Bari'ye göre tanzim etmiştir. Kuran ve sünnette, icma ve kıyasta bu alenen çerçevelenmiştir. Bir insan dinin hükümlerini ya toptan reddetmek, ya da kabul etmek mevkiindedir. İslam dairesine ancak bu takdirde girebilir. Kısmen kabulü mümkün değildir. Ne demek bu şimdi? Şapka giyen kafir mi olur? - Biz şapkaya karşı değiliz reis bey. Şapka medeniyet demek değildir. Medeniyet ilimdir, tekniktir, tecrübedir. Dinimizse buna büyük değer vermiştir. Mesele bir inancın bütünlüğünü koruma meselesidir. Hoca başındaki sarık da bez, şu şapka da. Onu çıkarıp bunu giysen ne olur? - Reis bey, arkanızdaki bayrak da bez, ingiliz bayrağı da bez. Bunu çıkarıp onu assanız ne olur?


usta yönetmen usta oyuncular sonuç olarak kaliteli bir film


sıradan bir polisiye filmi, kevin costner için izlenebilir


Peter Sellers harika oynamış bu filmde. Sırf onun için bile izleyebilecekken, filmin bu kadar harika bir konuya sahip olması, onu en iyiler listesine koyuyor. Dünya öylesine yozlaşmış ki, saflık ve dürüstlük, olması gerektiğinin tam tersine bir tepkiyle karşılanıyor. Filmde çok güzel eleştiriler mevcut. Kesinlikle izlemenizi tavsiye ederim.


İspanya iç savaşının olduğu dönemde, faşistlere karşı mücadele etmek için bir araya gelen anti-faşistlerin zamanla fikir ayrılığına düşerek birbirlerine düşme sürecini anlatan bir film. Devrim yapma kararı almak ve o yolda savaşacak kadar cesur olmanın yeterli olmadığı, fikir birliği yada başarılı yönetim gerektiğini iyi anlatan bir film. Özellikle kasaba içi çatışmalar başarılıyken, açık arazi çatışmaları ise bir o kadar başarısızdır. Filmin biraz fazla şişirilmiş bir puana sahip olduğunu bile düşünmekteyim. En çok beğendiğim kısım, köyleri aldıktan sonra toprakların kolektifleştirilmesi üzerine yapılan tartışma oldu.


anlam bazen kendi sessizliğinde hüküm kazanır.. insanın içinde derin ağıtlar bırakır.. sessizdir ama içine girdiğinizde tüm çığlıkları ve tüm hayatı çırılçıplak görebilirsiniz.. bu film için sabaha kadar bir sürü şey anlatabilirim size... Sayın Feza Çaldıran bravo... muhteşem bir iş çıkarmışsınız... oyuncuların iç sıkıntılarını, geçmişe dönük özlemlerini, yaşanamamışlıklarını ve pişmanlıklarını harikulade anlamlı ve hisli aktarmışsınız... yöreye özgü kullanılan lehçe de çok doğal ve samimi bir tat katmış.. ortam, duygular, kişiler o kadar doğal ki... kullanılan müzikler, karlı çam ormanları, sahilin her rengi, iskeledeki dalga sahneleri muhteşemdi... kemençe sesiyle, puslu dağlarıyla, bitmek bilmeyen yağmuruyla dumanlı karadeniz... son sahnede annenin insanın içini burkan feryadı, ah dettiren ağlamak istediğiniz ama içinizde kaldığı de derin bir yutkunma sesizlik nöbeti yaşatıyor... mükemmel bir final..


Arkadaşlar hayatımdan daha kötü ne olabilir derken bu filmi izledim 30 dakika kadar izledikten sonra filmden daha kötü bişey bulamadım teşekkürler.


Kara filmlere devam... Ernest Hemingway'in kısa bir öyküsünden uyarlanan oldukça sürükleyici kara film örneği. Burt Lancester'ın karizması, Ava Gardner'ın büyüleyici ve zehirli güzelliği. Temposu yüksek, olay örgüsü iyi kurulmuş, merak dürtüsünü harekete geçiren film. Geri dönüş eşliğinde anlatılan öykü anbean seyirciyi etkisi altına alıyor. Bir kara filmden ne beklenirse fazlasıyla yerine getiriyor. İzlenmeli...


Arjantin ile Türkiye yi kıyaslamak ? futbol alanında bir çok ülke gibi bizden ilerideler ama sinema olarak da mı ? ekonomisi genişleyen bir ülkeyiz ve halen dizilere takıldık, yaptığımız filmlerde de ne oyunculuk var, ne güzel kameralar, ne gizem, ne şu ne bu! Devrin en büyük propagandası olan sinemayı kullanamıyoruz! Adam nasıl bir film çekmiş!!! senaryo o kadar net ve basit ki, filmin sonunun nasıl biteceğini tahmin ediyorsun ama yönetmenlik işte bu demek ve aklımı karıştırdı; hayal mi gerçek mi, o gözler ne demek istedi, kim daha aşık, film şöyle de bitebilirdi, böyle de bitebilirdi, acaba... ? şöyle mi bitti ? ... Filmin değil ama yönetmenin kurgusuna şapkamı çıkarıp, zekasına eğiliyorum


Kesinlikle zaman kaybı değil, eğlenmek için izlenecek bir film. İzlerken filmden zevk alabiliyorsunuz en azından. Sürükleyici, komik ve aksiyonu bol bir film. Ben çok sevdim, zamanın nasıl geçtiğini anlamadım. Kesinlikle zaman kaybı değil Film de ki şu söz çok hoşuma gitti değinmek istedim izleyecek olanlara şimdiden iyi seyirler dilerim :)


Bulunan durumu iyi anlatmasına rağmen filmin sanki anlatacağı başka bir şeyi, mesajı yokmuş gibi olması ve olay örgüsündeki büyük kopukluklar bağlayıcılığını oldukça zayıf kılmış..


İlk filmin gerisinde kalmakla beraber yinede eğlenceli ve keyifli. Aksiyonu, macerası yeterli. Zaman geçirmek adına ideal diyebilirim.


Karakterlerin sığlığı, klişeliği, olayların kısmen tahmin edilebilirliği vs. bir kenara, sürükleyici ve son saniyeye kadar ayakta tutan bir film. Önemli olan da bu. Diğer tüm klişeler göze batmıyor böylece. Türün meraklılarının rahatlıkla tercih edebileceği bir yapım.


izlerken eglenip keyif aldıgım gzl bir romantik komedi


Keşke tiyatro oyunu olarak kalsaydın...


Vasat ve klişelerle dolu bir film. Ama görüntüler müthiş.


Ya bu adam dehşet başımı döndürüyor. Yine efsane bir film müziklerde cuk oturmuş


Bu akşam filimden çıktım. Hayatımda ilk defa bir sinema filmi hakkında bir yere bir eleştiri yazmaktayım. Genelde filmler hakkında konuşmayı çok severim ama bir yazı yazmaya her zaman üşenmişimdir. Bazı arkadaşlar film eleştirmenini de eleştirmiş filmi bırakıp ama bence eleştirmenin yazdıklarının bile az olduğu kanısındayım. Bunun sebebinin; filmi izlemeyenlere, kendi fikirlerini empoze edip filmin konusunu yorumlama şeklinize direk etki etmek istememesi olduğunu düşünmekteyim. Yapılan olumsuz yorumları görüp eleştirmenin yapmaktan kaçındığı şekilde; hem izlemeyenlere, hem de olumsuz yorumlara biraz bakış açısı katmak adına bir kaç kelam etmek isterim. Öncelikle son yıllarda elle tutulur bilim kurgu filmlerinin veya bayıla bayıla izlediğimiz Cosmos, Mars gibi belgesellerin altında bir felsefe yattığına inanmaktayım. Bilmiyorum bu konulara çok kafa yorduğum için midir bilinmez ama artık film olsun belgesel olsun yapıtlar; insanlara, onları bekleyen teknolojik yeniliklerle alakalı veya gelecekteki yaşamı göstermek yerine, evrimin biz insanların müdahalesiyle ne noktalara gidebileceğini göstermeye çabalamaktadırlar. Diğer gezegenlerde yaşamak mümkün olabilir mi, biz oralara uyum sağlayabilir miyiz, oralarda yaşamaya uygun ortamlar geliştirebilir miyiz? Ya da dünya da kalıp doğayı tahrip ederek, diğer canlıları yok ederek küresel ısınmaya katkıda bulunarak ve eninde sonunda doğal kaynakların kullanımı çıkarlarına dayanan savaşlar nedeniyle, ırkımızın sonunu izlemeye devam mı edeceğiz? Geçenlerde başladığım ancak henüz bitiremediğim, Yuval Nooah Harari adlı yazarın “Hayvanlardan Tanrılara - Sapiens” adlı kitabının bir ölümünde, insanoğlunun devam eden evrim sürecinde nasıl bu kadar ileriye gittiğini irdelemektedir. Doğanın genel kanunu güçlü olan hayatta kalır olgusu insan için o kadar ileri boyutlardadır ki, besin incirinin en tepesindedir. Bu çok kısa bir zaman diliminde gerçekleşmiştir ve artık tepesinde bulunduğu besin zincirini yine çok hızlı bir şekilde yok etmeye başlamıştır insanoğlu. Bu zincirin tepesine oturmamızın ve bu düzeni bu kadar hızlı bir şekilde tahrip etmemizin nedeni çok hızlı bir evrim sürecine dahil olmamızdır. Evrimin çok hızlı bir şekilde ilerlemesinin ana nedeni ise 'Dil'dir. Kitabın ilk 60/65 sayfasını okuyup biraz daha bilgiyi detaylandırmanızı tavsiye ederek yukarıda bahsettiğim şeyleri filmle ilişkilendirmeye başlamak isterim: [spoiler]Film benim için: Amerika ordusundan askerler, uzaylılarla iletişim için yardımı dokunur diye dil bilimci ablamızı evinden alıp helikoptere bindirdikleri sahnede başladı aslında. Burada ilk defa karşılaştığı ve sonunda evleneceği fizikçi abimizle tanışır ablamız. Adam orada: 'pozitif bilimler her şeyi açıklar, dil bilimciye ne hacet' tarzı bir şeyler söyler. Temel olarak filmin bütün yukarıdaki gözlemlerim ışığında bahsettiğini düşündüğüm şey; dünya dışı varlıklar gelip insanlara: 'Kelimeler yeter. İletişim kurun birbirinizle. Biz uzaylıları da siz kurtaracaksınız 3000 yıl sonra ve bu sayede. Dürüst olun, şeffaf olun ve evrenin dilini anlamaya çalışın. Zira şuan kullandığınız 'Dil' sizi bu kadar geliştirdi. Sonunuzu hazırlamasından ziyade, onu yaşamın mucizesine katkıda bulunması adına, bir şeyleri pozitif yönde geliştirmek için kullanın. Bakın dünya ne hale geldi, şuana kadar ki sağlıksız, samimiyetsiz, dedikodu üstüne kurulu iletişiminiz yüzünden. Siyasetin yalan dolanları... 'Dil'in negatif yönde gelişmesi yüzünden; kağıt üstünde kurulan ülkelerin, kendi yarattıkları çıkarları ve bu çıkarlar yüzünden silahlanmaları, savaşmaları, daha fazla zenginleşme çabaları... Belki evrenin bize anlattıklarını sırf 'Dil'in gelişimine yanlış yön verdiğimiz için kaçırmaktayız. Birde kendinizi sorgulatan tarafı da var filmin. Filmin sonunda ablamızın, uzaylıların onu zaman kavramının algılanması konusunda aydınlatmasından mütevellit midir bilmem (burası da yoruma açık güzel bir nokta); geleceği görme yetisi kazanmasını işliyor. Bu yetisi sayesinde uzaylıların dünyaya aktarmak istediği mesajı gelecekte doğacak kızından (fizikçi abimizle evleniyor gelecekte ve kızları oluyor) destek alarak çözümlemesi ve dünyanın mesajı alıp refaha bürünmesini sağlaması… Bencilliği sorgulama kısmı şurada devreye giriyor: Ablamızın gelecekte doğacak kızının amansız bir hastalıktan öleceğini de görmesi ve fizikçi abimizin küçük kızı ve dil bilimci ablamızı terk etmesi... Ablamızın yerinde olsaydınız, geleceği görüp bu acıları yaşayacağınızı ama aynı zamanda dünyanın da kurtuluşunun o gelecekte saklı olduğunu bilseniz, onu değiştirmek için bir şey yapar mıydınız? Filmin bilim kurgu kısmına ise ne açıyla baktığınız önemli tabii. Interstellar'daki gibi kara delikler, evrenin ve zamanın bükülmesi, uzay mekiği, solucan delikleri gibi olguları göreceğim beklentileriyle giderseniz beğenmezsiniz. Yine bu ön yargı sebebiyle, karakterlerimizin 450 metrelik UFO'nun altından açılan o küçük kapıdan içeriye ilk girdikleri sahnedeki muhteşem görüntü yönetmenliğini de ve ‘uzaylı istilası oluyor lan şimdi ne olacak’ düşüncesindeki insanların nasıl bir hale bürünebileceğini bize sindire sindire anlatan fevkalade oyunculuğu de kaçırabilirsiniz. Bilim kurguysa aradığınız bu muhteşem sahne bile doyurmalı bence sizi. Çok detaya girmeyeceğim bilim kurgu kısmıyla ilgili, ama birçok sahne var buna benzer beni benden alan ve pozitif bilimlerin ışığında ilerleyen. [/spoiler] Çok kısa bir paragraf yapıyorum diğerlerine oranla, çok uzadı çünkü. Şimdi ben; bana yukarıda bahsettiğim hisleri uyandıran ve yine yukarıdaki bahsettiğim fikirleri canlandıran, düşünmeme ve beynimi bu yazıyı yazmak için zorlamama katkıda bulunan bir film için nasıl kötü diye bilirim ya da kötü denmesine nasıl kulak tıkayabilirim siz söyleyin a dostlar?


Vasatın altında bir film. Politik meseleleri ''sadece sanatla'' daha doğrusu apolitik yöntemlerle dolu sanat anlayışıyla çözebilirsiniz mesajı veren bir klişe. Politikacılar ve partiler değil sanatçılar yön verecekmiş topluma, katılıyorum bu söyleme ama hangi yöntemle? Herkesin benzer şeyler ifade edip, ifade ettiği şeyin bağlamını dahi bilmediği bir neoliberal tüketici zihniyetiyle mi? Politik bir eserleriniz yayınlandığı sergide bu eserlerin ifade ettiği anlamı paylaşmazsanız üzerine giz yaratırsanız bu sizin zavallılığınız, korkaklığınız ve anlamdan uzak bir hayatı resmettiğinizin özetidir. Gazetecinin eleştirdiği gibi sahibi olmayan bir eserden öteye gidilemez. Modern sanat ve beraberinde içi boşalan sanat furyasını iyi özetleyen bir film. Filmin savunduğu ve desteklediği fikir, günümüzde akademide bulunan kum havuzunda oynayan çocuk olgunluğunda düşünce bütünlüğüne sahip akademik kadroları iyi özetliyor. Fakat film bunun farkında bile değil.


güzel yorumlarınız için çok teşekkür ederiz yorucu bir çekimden sonra güzel bir projeye oraya koyduk diye umuyorum iyi seyirler


Filmi uzun zaman önce izledim, yazılanlardan dolayı şüpheye düştüm şimdi. fakat hafızam benle dalga geçmiyorsa;  Eli Oscar'a aşık değildi. Bakımının sağlanması için genç bir uşağa ihtiyacı vardı. sadece bu yüzden Oscar'ı ayarttı. Ayrıca o Elinin babası denen adam babası falan değildi. Elinin aşığı ve uşağıydı. İş görememeye başlayınca tekmeyi yedi. Oscarında sonu muhtmelen aynı olacaktır. zalım Eli, gitti kaç yiğidin gençliği... Ayrıca, isveççe bilmiyorum ama Filmin İngilizce adına bakarsak, türkçe çevirisi biraz, nasıl desem, tam oturmuyor.


Aşırı abartılacak bir film değil.. Western filmleri havası var.. Ağır tempo, karizmatik duruşlar, etkili mimikler... Oyunculuklar iyiydi.. Genç pederi çok beğendim.. Daniel D.Lewiste çok iyi iş çıkarmış..10/7,5..


adile naşit telaşla sultanı istemeye geleceklerini söyler. sonra koşturarak giderken elindeki soba borusunu fark eder "aa bu ne ayol" diyerek boruyu atar. kahkahayı patlatır. o sahneyi unutamıyorum arkadaş. bu kadar sevimli olunmaz.


Hayat Ağacı filmi kolay bir film değil .Öyle bir filmki aynı anda iki kişi izlediği zaman film sonrası yorumları birbirine zıt olacak şekilde potansiyelede sahip ama ben beğendim.Özellikle o harika müzik eşiliğinde Big bang sahnesi ve dünyamızın geçirdiği merhaleler belgesel tadındaydı.


Çok samimi ve sıcak bir film, oyunculukları çok beğendim, özellikle Amélie yi:) Duygu yoğunluğunun yanında heyecanı da bol..Alttan alttan verdiği mesajlar çok hoştu, psikolojik yoğunluğu tam bir Fransız edasıyla anlatılmıştı.Filmin beğendiğim diğer yanı ise dil çaşitliliğiydi.


Çok sevdim. Gerçek yaşam öykülerini izlemeyi hep çok sevmişimdir zaten. İnsanın içini ısıtan bir hikaye.


çok güzel bir film bütün annee-kızlar izlemeli çünkü herkesin ortak dilini anlatıyor anne ve kız yer değiştirince olaylar çığrından çıkıyor chad michael murray de bu filmde oynuyor ilk başta chad için almıştım ama filmi izleyince çoookk beğendim.


Ewan ve ajanlık ehehe çok hoş. Sanırsam daha çok kızın kendisini göreceğiz ama olsun, konuda ajan vari filmleri sevenler için güzel :)


Beklediğimden çok daha iyi çıktı kesinlikle. Konunun sürpriz yapamayacak olması ve açıklıkları bir handikap olsa da türün sevenleri için önerilir.


Oyunculara ön yargıyla bakıp izlemeyip kaçırılıcak filmlere örnek olan bir film bence. Çoğu kişi J.Lopez’in oyunculuğuna inanmayıp izlememeyi tercih edip bu güzel senaryoyu bu harika filmi kaçırmış oluyorlar. Bence mutlaka izleyin.


cok orjinal konu ama çok karışık.. Sonunu tutturamamışlar.. Bir sürü şey havada kalmış… konuya yazık etmişler gibi


Infinity war üst noktasıydı, bu film yaratılan evreni aldı ve çöpe attı. Çok güzel başlayıp yavaş yavaş kötüleşmeye başladı, bir noktasında aldı ve ben bu filmi seyrettim zaten dedirtti. Bence devam filmi değildi, infinity war ın yarattığından ne kadar ekmek yeriz filmiydi.


Bu filme yorum yazmaya, Alfred Hitchcock'un diğer filmleriyle kıyaslama yapmadan başlanmıyormuş. O zaman bana göre bir Vertigo değil demeden başlamalıyım. Puan olarak da sanki biraz daha aşağılarda olmalıydı, yine de -tabii ki- oldukça başarılı buldum. Bundan sonrası spoiler; Filmi başarılı kılan -bana göre- en iyi nokta, film içerisinde kendimizle çelişiyor oluşumuz. Filmi izleyen hemen hemen herkes, kendini bu paranoyanın içinde bulmuştur. Dedektifin her mantıklı açıklamasından sonra, biz de hayal kırıklığına uğradık. O adam, o kadını öldürmüş olmalıydı ve biz haklı çıkmalıydık. Önemli olan kadının sağ olması değil, önemli olan bizim haklı çıkmamızdı. Önemli olan, alt katta bulunan kadının intihar edip, etmemesi değil, üst katta adamın cinayet işleyip işlemediğine dair kanıt bulmaktı. Yani asıl sorun, sadece haklı çıkmamızdı.


Evet phobos85..hatta bende filmde 2 sinekle 1 karıncanın fizik kurallarını ihlal ettiğini gördüm.:)Emin ol söylediğin detaylar kimsenin dikkatini çekmemiştir.. Film efekt olarak neredeyse kusursuz.. Oscar kazandığı halde birçok kişi tarafından beğenilmeme nedeni ise taraflı oluşuydu.. Filme göre Amerikalılar hiç birşey yapmadıkları halde Japonlar gelip durduk yere bombalıyorlar.. Sahnelere dikkat ederseniz 'bakın biz ne kayıplar vermişiz, o yüzden atom bombasını atmakta haklıyız' diye bağıran bir film.. Ama kimse bu fikre katılmıyor.. Ne olursa olsun atom bombaları masum insanları yok etti.. Ve yıllarca da sürdü zararları.. İşte bu yüzden taraflı Pearl Harbor filmini ırkçı Amerikalılar dışında kimse beğenmedi.. Oysa efektler, sahneler, oyunculuklar mükemmeldi.. Eğer tarih konusuna takılmam diyorsanız filmi çok beğenirsiniz, izleyin..


Shutter Island'ı anımsattı. Güzel bir kurgu olmuş doğrusu; ama film stranded havası vermekte zorlanmış biraz.


Filmi beğenmeyenlere çok da kafayı takmayın. Eli yüzü düzgün, seyredilebilir nitelikte, iyi kurgulanmış bir film bu. Genelin aksine ben oyunculukları beğendim. Öyle göze batan, abartılı, aşırı dramatize edilmiş bir oyunculuk yok, bence bu iyi. Film hikayede olası boşlukları geri dönüşlerle doldurmaya çalışmış. Bana kalırsa yeterince başarılı da olmuş. Ancak hayatın olağan akışına pek de uymayan mantıki tutarlılık pek yok ne yazık ki. Örneğin başkalarına evlatlık verilmiş ve yeni aileleri tarafından hiç de kötü yetiştirilmemiş iki kardeş nasıl olur da bu denli köklü ve derin bir nefretin ve yıllarca planlanan bir intikam duygusunun kölesi olurlar ve bu aşırı duygularda kusursuz bir şekilde ortaklaşırlar anlayabilmek güç. Yine de intikam hikayeleri için sıradışı bir patolojiye ihtiyaç duyulduğunu ve bu patolojinin gündelik hayatın mantığıyla bağdaşmayacağını kabul etmek gerek. Hikaye kendi olay örgüsünü ilmek ilmek dokuyor ve tatmin edici bir sona ulaştırıyor. Son tahlilde yanlış bir hayatın xdoğru bir şekilde yaşanamayacağı, düzenin koruyucularının da gerçek bir adeletin ve temiz bir vicdanın temsilcileri olmayacaklarını anlıyoruz. Hikayenin başarısı elbette iyi bir kore suç ve gerilim filminden uyarlanmış olmasının payı var. Gönül isterdi ki bu intikam hikayesi iyi bir toplumsal arka plan ve güncel siyasal mesajlarla harmanlansın. Ancak ne günümüzün baskıcı siyasal ortamı, ne de netflix'in temelde ticari bir platform olması buna izin vermiyor ne yazık ki. Şayet netflix muhalif siyasal göndermeleri desteklese bence bu ülkede barınması mümkün olmaz. Yine de bu platformda kaliteli filmlerin yer alması ve dünya pazarına açılacak elverişli bir ortama sahip olması sevindirici. Sonuç olarak filmi kötüleyen yorumların fazla etkisinde kalmadan oturup izlemenizi tavsiye ediyorum.


yorumlara bakıyorum da, ben filmden hiç anlamıyorum sanırım. Bunu izlerken, "film" izlediğimi hissettim bir kere çekimler çok iyi, yaratılan atmosfer çok iyi, giriş sahnesi çok iyi. tamam hikaye anlatımında eksikleri var, duygu geçişi biraz zayıf. ama kesinlikle 7. sanatı yaşatan bir film. La haine çakması diyenler, tamam en çok siz biliyorsunuz, en sinefil sizsiniz. nasıl da birbiriyle hemen bağlantı kurdunuz öyle çok şaşırdık. sinemada bir hikaye bir kere anlatılmalı değil mi? , birbirine yakın konular çekilince ilk filmin çakması oluyor hepsi. iki film arasında çok büyük farklar var. kesinlikle izlenilebilecek filmlerden. kaçırmayın derim.


Müjde Ar'ın Kupa Kızı filmini de izlemenizi öneririm.


Sinemada izlediğim halde hiç etkilenmediğim, basında çıkan övgülerden sonra, hayal kırıklığına uğradığım bir filmdi..


asla kötü bir film değil fakat bu türü sevmeyenlerin uzak durması gereken bir yapım 3/10


Bazıları tarafından overrated iyiki 10 yıl ertelemişim çokta bir şey yokmuş bazı arkadaşlarımın dedikleri kadar, Gizemi iyidi diyebilirim sadece kadro iyi ama çoğu karakter rolüne yakışmamış sanki.


Dağ 2 filmi bana göre çığır açan bir film olmuştu, 10+. Börü bu ölçüye varmasa da türünün başarılı bir örneği, 8+. Anlatım dinamik ve sürükleyici. Abartılı ve/veta ucuza kaçmış sahne yok. Politik mesaj kaygısı yok. O gecenin atmosferi ve bugünün konjektürü başarıyla aktarılmış. Bir kaç eleştiride belirtildiği üzere, acaba kişisel hikayeler (sondaki dövüş sahnesi gibi) daha az olsaydı daha iyi olabilir miydi diye düşündüm ama o zaman da belgesel olmuş mu derdik onu da bilemiyorum. Eleştirilerde belirtildiği üzere gözlerimiz kitleleri aradı, hiç değilse montaj yapılamaz mıydı diye düşündük. Sonuç olarak Börü başarılı, sinemada seyredilmesini tavsiye ederim. Özellikle 15 Temmuz'u hatırlamak veya içeriden görmek isteyenlere.


Açıkçası bu kadar iyi bir film beklemiyordum..3-4 sene önce üniversite yollarında, otobüs seyahatinde izledim ve çok etkilendim.. Bu konu üzerine yapılabilecek en iyi film bu olurdu sanırım..


Film seyre gelenlere enfes bir lezzet sunuyor... Sonunda hissettiklerinizi yoğun bir şekilde yaşamanızı sağlayacak çok fazla oyunsal ahenk, yönetmenin bıyıkaltı gülüşüyle önünüze seriliyor... Keyifli ve her daim heyecanlı, merakınız doruklarda dopdolu iki buçuk saatlik muhteşem gösteri... Mutlaka izlenmeli, izlettirilmeli canımıniçi... Bir de filmde hiç öpüşme olmadı. Hem de aşk filminde!


Hem gece hem gündüz çekimlerinde gerçekten başarılı çekimler yapılmış, mağaralar, sisli havalar, tabiat sizi alıp o dağlara götürüyor, üfürükten değil gerçekten dağın taşın tozunu toprağını yutarak çekilmiş film, takdir ettim, film doğrudan bir şey anlatmıyor size, ki bu yüzden diyaloglar son derece az, film size dağdaki yaşamı, yokluğu, yok oluşu, kaçışı, el mahkumluğunu ve çaresizliği resmediyor. Film savaşın gölgesindeki hayvanların çırpınışlarını kareliyor, Film savaşın her iki tarafta da yokluğa sebep olduğunu anlatıyor, Film kaplumbağa hızında da olsa barışa bir zeytin dalı uzatıyor, Film dağdakilerin kendi kabına pisleyenler değil, düşmanının yaralarını saran, hayvanların yarasını saran bir insan olduğunu gösteriyor, Film savaşma, barış diyor...


Başından sonuna her sahnesinde kahkahaya boğulduğu güzel bir film olmuş. Emeği geçen tüm herkesi tebrik ediyorum 👏🏻


dönem tasfirine bayıldım doğrusu buram buramguy ritchie kokuyor.


Müzikler... sadece müzikler için bile izlenilebilir. ama tabi ki oyunculuklar, kamera da çok iyiydi. bir sürü konu işlenmiş. çok etkileyici bir film kesinlikle. --spoiler-- Veerle Beatens'ın ölüm sahnelerindeki mimikleri, o durağanlığı adeta beni ölümün içine çekti. Johan Heldenbergh'in ise değindiği noktalar aynı şekilde. Hikayenin anlatımı baştan sona değil de aralara serpiştirme şeklinde olması çok güzeldi. aralarında geçişler, renkler çok uyumluydu. --- öylesine bi izliyim denilecek bir film değildir. şimdiden uyarıyım.


Hareketli, tuhaf bir film. Normalde psikolojik filmleri severek izlerim. Filth'i izlerken rahatsız hissettiğim oldu. Son bölümlerde ne olacağını kestiremediğim için sonu tatmin etti diyebilirim. Çok güzel şarkılar kullanılmış, 99 Luftballons'u duyduğum 5 ya da 6. film olabilir. Ama genel olarak çok gürültülü. Sürekli bangır bangır bir müzik olayı var.


Görünmez adamın dramını anlatan,gerim gerim geren bir film.


çok gereksiz bir film pek çok boşluk ve açıklanmayan şeyler wardı çok da sıkıcıydı ayrıca ...


bu filmi 13, 14 yaşlarındayken televizyonda izlemiştim. ağlamaya hazır bir insan olduğum için bu filmde de gözyaşlarımı tutamamıştım. senaryosu, yönetmeni, etkili oyuncuları tek kelimeyle insanı filme adapte edip o hapishanede hissettiriyor insanı. asla izlemekten bıkmayacağım filmlerden biri... izlemeyenler lütfen en kısada sürede izlesin.


Gelmiş geçmiş en rezil film olduğuna emin olabilirsiniz. Sinirden filmin yarısını izlemeye bile takatiniz kalmıyo.Hem aklınıza,hem paranıza,hem de zamanınıza ziyan. Resmen seyirciye hakaret. Kesinlikle gitmeyin kardeşim.


Arkadaşlara katılıyorum zaman geçirmek için izlenebilecek izlenmesede bir sinemasever için eksikliği hissedilmeyecek sıradan bir film.


Karakterler çok güzel. Konu da farklı olunca 8 diyelim.


Film savaşın sahteliğini, kardeşin kardeşe nasıl düştüğünü bir tokat gibi vuruyor. Her ne kadar Çingeneler Zamanı kadar dramatik, Kara Kedi Ak Kedi kadar komedi içermese de ikisinden de bir şeyler almış. Kustrica bence vazgeçilmez bir yönetmen ama en iyi filmi Çingeneler Zamanı. Düğünler, gelinler, duvaklar, kazlar, üflemeliler, akordeonlar, içkiler, cümbüşler...


Senaryo çoğu insana klişe gelebilir fakat aslında klişe ve basit türden bir film değil. Kullanılan müzikler bile özenle seçilmiş filmin atmosferine uygun olarak. Hayata bakış ve kararlarımızla ilgili bir film ergenlikle çok bağı yok aslında. Çağdaş sanat ile ilgili olan tartışma aslında günümüzde benimde çok sık şahit olduğum ve filmdekiyle benzer şekilde ilerleyen türde oluyor. 90'lardan günümüze pek birşey değişmemiş çağdaş sanat ve sanatın küreselleşmesi ile ilgili. Yönetmen ileride postpunkla ilgili bir film çekse çok daha güzel olur. Ülkemizden çıkan ve ülkemizde bilinmeyen deha müzik grubu She Past Away'i anlatan.


'Bir Ayrılık' ve 'Satıcı' filmlerinde olduğu gibi yine aynı başrol oyuncularının harika performanslarına tanık olacaksınız.


!---spoiler---! !---spoiler---! !---spoiler---! kolundaki siniri keserken içim gitti lan!---spoiler---! !---spoiler---! !---spoiler---!


filmin adını, ecnebi bir dilde rambo'nun karşılığı olageliyor lan herhalde, diye hiç sorgulamadan kabul etmiştim. güzel bir the cure sonrası bayağı güldüm. film genel olarak çok tatlıydı, keyifle izlendi, gülündü, gözler nemlendi, ... ayrıca: "büyük sınıfların etüt saati"


Youtuberlar oyunculuk eğitimi almadan, eğitimi bir kenara bıraktım bu yolda tecrübe edinmeden film ve filmografi ye yıllarını vermiş olanların bile eleştirildiği bu film sektöründe sadece internette fenomen oldukları ve izlendikleri için film yapmamalılar. Oyunculuk ciddi bir iştir. Üzüldüm açıkcası ve fazla yorum yapmak istemiyorum


Oyun Gecesi,Sıklıkla oyun geceleri düzenleyen bir grup arkadaşın farklı bir fikir üzerine gruptan birinin kaçırıldığı ve diğerlerinin kaçırılan kişiyi bulup ganimeti alması mantığıyla işleyen bir oyun düzenlemeye karar veriyorlar. Çok geçmeden yaşanan kaçırılma olayınının bir oyun değil , gerçek bir olay olduğu anlaşılınca işlerin sarpa sarması konu alınıyor. Başrollerinde Rachel Mcadams,Jason Bateman,Billy Magnussen,gibi bir çok ünlüye ev sahipliği yapan film vadettiği eğlenceyi ve komediyi sonuna kadar taşıyor. Özellikle Hollywooda komedi türünde son yıllarda hatrı sayılır çok az iyi film çıkarken Game Night bu azınlığa hakkıyla girmeyi başarıyor. Özellikle Rachel Mcadams kendine yazılan durum komedilerini, espirileri çok iyi tonlamalarla çok iyi mimiklerle ve sempatikliğiyle içten bir şekilde seyirciye aktarıyor. Film içeriği gereği basit bir senaryodan ziyade ters köşeler dolu , durum komedileri içeren , popüler kültere bir sürü referans içeren bir yapıya sahip. Ve yaratılan karakterlerin kimyaları , oyuncuların sempatikliği bu bağlamda harmanlanınca ortaya izlemesi çok keyifli bir yapım çıkıyor. Film her ne kadar mantık hataları barındırsa da özellikle göndermeleriyle bile seyirciyi film sonuna kadar koltuğunda tutmayı başarıyor. Özellikle Denzel Washington üzerine yazılmış espri başta olmak üzere birçok akıllıca espri ve komik durum komedileriyle karşımıza çıkıyor. Filmin yan karakter konumunda olsa da özellikle oyunculuğuyla ön planda olan Jesse Plemons kendine yazılmış zor bir karakteri bile en olabilecek şekilde perdeye aktarmayı başarıyor. Game Night kesinlikle Hollywodda son yıllarda çıkmış Masterminds Keeping Up With Joneses &&Baywatch&gibi örneklerin yanından sıyrılıp hatrı sayılır bir filme imza atıyor.


Güzelim Silent Hill hikayesinin içine etmiş bu film. Uzakdoğu usulü korku deyince akla gelen ilk yapımlardan biri olan Silent Hill'i ucuz bir gençlik dramasına çevirmişler. Üstüne berbat oyunculuk, habire oradan buradan fırlayan jumpscare'ler de eklenince rezalet bir film çıkmış ortaya. Oyunlardaki duygusal yoğunluğu, psikolojik alt metinleri falan zaten aramıyordum, ortalama bir film çıksa öpüp alnıma koyacaktım yani. Düşük beklentiyle izlememe rağmen nefret ettim filmden.


10/10 Kesinlikle muhteşem bir film.2009 Yılının en iyi filmi.Ama tabiki herkezin algılayabileceği bir film değil.Özellikle Türkiyede yaşıyan insanların sex hayatı yok denecek kadar az ve hissiz olduğunu düşününce filmden verilen mesajlar yerine ulaşmıyor doğal olarak.Filmin finalinde tüylerim diken diken oldu.Böyle bir final hiç mi hiç beklemiyordum. Kimseye tavsiye etmiyorum;) Bırakın azınlık izlesin,bırakın azınlık anlasın.Film hayatımda büyük bir değişiklik getirdi.Hayat görüşünüzü değiştirebiliyor.Bırakın beğenmeyenler aynı hayatı yaşamaya devam etsinler.Bizse, yeniden doğalım... Aytac Akcin Inanç perdesi ne kadar kalınsa,akıl güneşi o kadar geç doğar.


Keşke filmi gördüğüm an da görmezden gelseydim. Hem de Armie Hammer'e rağmen.


Renk tonları çok soluktu, görüntü kalitesi HD değildi,ses kalitesi de oldukça düşüktü.Bir sinema filmine göre çok daha iyi olması gerekirdi TRT çocuk HD kanalındaki Kaptan pengu'nun çizgi filmleri bile daha güzel, sinemaya gidip izlemeye değmezdi.


brad pitt nasıl truva da tom cruise nasıl the last samurai da değişik bir performans gösterdilerse van damme de bu film de aksiyon sahnelerinden ziyade daha çok bir savaş ortamında kendini ülkesini savunmak için çabalayan bir kişinin cesaretini göstermekte ve de oldukça başarılı bir performans göstermiş film de kesinlikle bir mantık hatası yok eskiden yaşanmış bir olayın gerçekçilik payının da olması filme ayrı bir hava vermiş


Konu aynı, gidişat aynı, karakterler aynı.. Sadece görsellik var o kadar.. Bilimkurgudur tamam ama o kadar saçma sahneler varki, şaşırıyor insan.. Adamlar para harcamışlar orası ayrı, gidelim ki filme adamlar para kazansın, devamını çekebilsinler.. Sİnemaya can verelim..


Bu filmi çok sevdim ve beğenerek izledim.


Haa ilzedim ha izliyeceğim derken. Niahayet tüm seriyi 1 haftaya yayıp izledim. Nihayetinde yapacak işimiz yok şuanlık. Velasılı kelam konuya geleyim hemen. Dans filmlerini severim, aslında dans eden insnaları severim ve kıskanırım bile. Çünki, tanrının bana bahşetmediği çok uzak bir yetenek. Genel olarak tüm seviye iyi ve hepsi geçerli not alır kanımca. Faakt son serinin son dansı. Beni bendne aldı resmen, yok böyle kaografi yok böyle uyum yok böyle müzik seçımı. Son seri son sahnede patlamayı yapmışlar bence. Kesinlikle izleyin diyorum. Keisnlikle eğleenceğinizi düşünüyorum. Hatta kesinlikle izledikten sonra youtube'den tekrar açıp bazı sahnelerini izliyeceğiniz iddaasından bulunuyorum. çünki ben son sahneyi sürekli izliyorum. Son bir iki kelimede oyuncular için söylmem gerekirse briana Evigan aşığım. Hatun ateş gibi resmen.2. seride de gayet güzeldi, burda çok daha güzel. Hep güzel tam güzel güzel oğlu güzel. Burdan sevgilerimi yolluyorum Briana Evigan'a. İzleyin kesinlikle diyorum..


İsveç'te komünist olmak... Fakir, yalnız, mutsuz ama umutlu insanların öyküsü anlatılır komünal yaşamın sürdüğü bir evde. Evin yeni misafirleri olur zorunlu olarak ve hiç bir şey eskisi gibi olmaz artık. Ne komünizm katı kurallar bütünüdür ne aşkta sınır vardır. İsveç'te de yaşıyor olsanız, paylaşımın yarin yanağından gayrısı mübahtır. Çocukların masumca isteğine sığınılarak tv nin gelişi ve eve giren et ile başlayan yozlaşma gittikçe "normalleşen" insanlara dönüşmenin önünü de açar. Bir de tutucu yaşamlarına karşın engelleyemedikleri merak duygusuyla hanemizi gözetleyen komşularımız vardır yapamadıklarının burukluğunu yaşayan. Farklılıklara tahammül ediş ve paylaşımı öne çıkarmasıyla olumlu, ilişkileri "normalleştirmesiyle" olumsuz söylemi olan bir film. Yaşama seyirci kalmayın siz de bir tekme atın topa... 70/100


güzel ve eğlenceli:)walt disney yine paraya kıymış ve harcadığı paranın hakkını veren seyirlik bir popcorn sineması ortaya çıkarmış. arkadaşlarla zaman geçirmek için çok ideal olabilir. hazine avcılarını anlatan filmlerdeki tüm klişeleri barındırmasına rağmen kendini izletiyor7/10


Eşini öldüren bir adamın o noktaya varma sürecini sorgulayan bir kısa film. Kayda değer birşey göremedim, çerezlik olmuş.


Beğendim etkileyici ve güzeldi...


Son zamanlarda izlediğim en güzel savaş eleştirisiydi. Ülkece zor zamanlar geçirdiğimiz şu günlerde bence herkesce izlenmesi ve anlaşılması gereken bir film olduğunu düşünüyorum. Savaşın gereksizliği ve düşmanlık kavramları üzerinde müthiş bir yapıt. Gürcü sineması beni şaşırtmaya devam ediyor.


Yalnızlık temasını yazılarında çok iyi işleyen Yusuf Atılganın Anayurt Oteli kitabından uyarlanan bu film izledikten sonra ruhunuzda bi daralma hissederseniz film amacına ulaşmış demektir. Türk sinemasının yapı taşlarından biri olan bu filmi ele alan Ömer Kavur her bir ayrıntıyı özenle işlemiştir. Ayrıca Anayurt Oteli kitabını da herkese tavsiye ederim


Başrolde seyrettiğimiz Theodore karakteri mekanlara uyumlu gömlek seçimleriyle gönlümü kazandı, her biri ayrı yakışmış filme, görsel detaylara bayıldım. Filmin bu güzel görselliği ve sakinliği sizi içine çekiyor evet, senaryoya saçma ya da değil demiyorum ama film boyunca Theodore'a salak gözüyle bakmaktan da kendimi alamadım açıkçası, biraz "Lars and the Real Girl" havası var onu izlerken de bu şekilde hissetmiştim.


Tüm filmlerini merakla beklediğim ve izlemekten çok keyif aldığım Tim Burton yine beni hayal kırıklığına uğratmadı. Fantastik yapımlarda bence en başarılı yönetmen. Dark Shadows çok keyifli, fantastik öğelerle farklılık katan harika bir film olmuş. Tabiki Johnny Deep ve Helena Bonham Carter'ı tebrik etmeden geçmek mümkün değil..


Eheheh.. Varolan kalıpları yıkmayı esprili bir şekilde yansıtan izlenesi bir animasyon olmuş. Beklenmedik anda yapılan esprilerle okkalı bir kahkaha attırdı bazı bazı. Ben çok sevdim, izlemeye değer!


Böyle saçma sapan bir film görmedim. Konu itibari ile çok güzel olabilecek bir konuyu saçma bir şekilde sonlandırmak sadece Türk sinemasına özgü değilmiş, içim ferahladı.


Çağan Irmak'ın en iyi filmi olmamakla birlikte güzel bir film olduğu bir gerçek. Ben filmi beğendim ve hatta itiraf ediyorum ikinci yarı ağladım. Ama doğruya doğru; nostaljik açıdan değerlendirsem filme 10 üzerinden en fazla 4 puan verirdim. Kıyafet, saç, makyaj tamam ama nostaljik bir hava yok ortada. Neyse ki filmde nostaljiden çok müziğe, aşka ve kardeşliğe odaklanan seyirci durumu gözardı edebiliyor. Kerem Bürsin'i ise Güneşi Beklerken'de izlemiş biri olarak şunu söylemeliyim ki ben Kerem Sayer'i izledim. Çağan Irmak'ın Kerem'i popülaritesi için kadroya aldığını düşünenler kervanına üzülerek eklendim anlayacağınız. Amma uzun yazdım ha, benden bu kadar.


bence izlenmeye deyen cok daha iyi uzay filimleri war onlari izleyin


Türüne komedide eklenmesi lazım diye düşünüyorum... Polis abimizin film sonuna kadar uğraşından sonra bunun içinmiydi diyerek beni baya bi güldürmüştür... Oyunculukların baya göze batarak kötü olduğunu söylemeliyim, senaryo ise tam bir rezaletti saçmalıklar diz boyu ve zorlama gerilimli sahnelerle sizi hiç germiyor... Bunlardan ötürü zaten filme odaklanamayıp sizi sesli güldürecek şekilde film son buluyor. Çerezlik bile demeye dilim varmıyor izlemeyin derim.


kesinlikle güzel işlenmiş keyifli bir romantik komedi. arkadaş ortamında izlenebilecek ideal filmlerden bir tanesi.


Son donemde izledigim en iyi film. Bir basyapit ve ileride klasiklesecek bir eser. Yaraticiligin giderek kisirlastigi bir donemde cok etkili ve ic tutarliligi olan bir senaryo. Filmin gidisati kismen tahmin edilebilir de olsa oldukca ozgun bir hikayeden soz edilebilir. Oyunculuklar ve yonetim cok basarili. Ozellikle JGL on planda, filmi tek basina surukluyor. Looper kismen ters bir Terminator hikayesi ve iste onu klasiklestirecek olan da mukemmel sonu...


Efasane komedinin baslangıcı ayrı bir efsane :))


Hayatımda izlediğim Türk filmleri içerisinde en uç seviyelerden sabrımı zorlayan, acayip bir yeraltı kült filmi. Bilmiyorum bu kadar çarpıcı konuların, çarpıcı sahnelerin işlendiği başka bir türk filmi var mı ama izlerken aklıma quilis ve sadom'un 120 gün filmleri geldi. Çok çok uç bir film olmuş. Açıklayıcı olmaması için yazılarımı yazarken zorlanıyorum ama izlerken izlediğinizin bir Türk filmi olmasından şüpheye düşebilirsiniz.


yorumlardan sonra filme karsi sikintili basladim ama cok iyi cikti sonu biraz oldu bittiye getirilmis ama zamanin nasil gectigini anlamiyorsunuz el kamera teknigiyle cekilmesi daha gercekcilik katmis gonul rahatligiyla tavsiye ederim 10/8


Bu tarz filmler çekilirken çok iyi tarihi araştırma yapılması gerekir. Büyük hevesle gittiğim filmden hayal kırıklığıyla çıktım. Bu güzel projeyi hayata geçiren kişi Ermeni asıllı Türk genci Kirkor Divarcı olmasına rağmen filmde ismi bir kere bile geçmiyor. Evi yanan kişi de Kirkor Divarcı’dır. Bu detayı yönetmenlerin ve yapımcıların gözden kaçırması gibi bir durum mümkün değil.


Johnny evrakta sahtecilik suçundan hapse düşmüş ve hapishanedeyken ahçı olmuş bir şahıstır. Frankie ise Manhattan'da garsonluk yapmaktadır. Yalnızlığı tercih eden Frankie'nin iş yerine Johnny'in hapisten çıktıktan sonra ahçı olarak başvurup kabul edilmesinden sonra, biraz zorla da olsa bir ilişki başlar ve ilerler. Film pekte kayda değer bir numarası olmayan, hatta gayet normal bir ilişki gelişim sürecini işliyor diyebilirim. İki geçmişinden hasarlı orta yaşlı çiftin, biraz istemez davranışlarla eninde sonunda birlikte oluşlarını izliyoruz. Sıradan bir romantik-komedi diyebilirim.


geçmişe eleştirel bakış devam ama bu filmin de tam olduğu söylenemez. yine çok suya sabuna dokunmak istemeden, bazı kesimleri çok kırmadan bişeyler yapmaya çalışmışlar. gerçeklerin bunlardan daha ağır olduğu artık herkesçe biliniyor. ismail hacıoğlu oyunculuğuyla kurtarıyor sadece. yinede izlenmeli elbette


Bu filme 1puan bile fazla. Yönetmen ve oyuncular hepinize yazıklar olsun! Ben hayatımda böyle saçma bir filme gitmemiştim. Saçmalıklarınıza gülmekten korkamadık bile ki korkulacak birşey de yok. Oyuncular kendilerine dublaj yapmışlar ya var mı böyle bir saçmalık. Sakın izlemeyin paramı da vermediler geri zaten. Ulan yayın yönetmeninden ışıkççısına kadar hepinize yazıklar olsun!!


Filmi tek solukta izliyorsun. Oraya atlıyo buraya atlıyo hep bi ekşın ama Polat Alemdar'ı geçti Lara Croft'umuz. Ne yapsalar da bir türlü öldüremiyorlar. Sinemia kartım olmasaydı verdiğim paraya üzülürdüm diyebilirim. Ama Sinemia kartınız varsa gidin ama tabi Kızıl Serçe filmine gitmediyseniz ona gidin. Bu arada filmin devamı gelecek bunu sonunda anlaştırıyolar.


Sonu daha güzel olabilirmiş. Ama çok kaliteli bir çalışma.. Çok beğendim.


Muhteşem bir film! Keyes ve Walter karakterlerine bayılacaksınız. Billy Wilder'ın Sunset Bulvarından sonra izlediğim ikinci filmiydi. Bu filmi daha iyi buldum. Olaylar o kadar beklenilmeyecek şekilde gelişiyor ki, son saniyelerde bile bir ters köşe, bir numara bekliyorsunuz.


Senaryosunu da, Laura Hasn't Slept (2020) isimli kendi kısa hikayesinden uyarlayarak kaleme almasının yanı sıra ilk uzun metrajlı (debut) sinema filmini de çeken Parker Finn'in (@ParkerJFinn) yönetmen koltuğunda oturduğu Smile&; gizemini son anına kadar koruyan, basit bir gülümsemenin ardındaki dehşetin ne olduğunun anlatıldığı psikolojik bir korku gerilim olarak geliyor karşımıza... Gelin isterseniz, 17 milyon dolarlık bir bütçeyle; korku - gerilim sinemasında deneyimli görüntü yönetmeni Charlie Sarroff, editör Elliot Greenberg, casting direktörü Monika Mikkelsen, özel efektler makyajcısı Lisa Forst ve görsel efektler supervizörü Vico Sharabani'nin de içinde yer aldıkları teknik bir ekibin çabalarıyla kotarılarak, brüt 102.3 milyon dolarlık bir hasılat rakamına da ulaşılmış olan sıra dışı nitelikteki bu filme biraz daha yakından bakalım... *** Dr. Rose Cotter (Sosie Bacon); ofisindeki masanın başında daldığı ve annesinin intihar ederek hayatını kaybettiği on yaşındaki çocukluk (Meghan Brown Pratt) günlerine ait bir rüyayı görmekte olduğu uykusundan, çalan telefonun sesiyle uyanır... Zira kendisinden; O ölecek, ben öleceğim, herkes ölecek şeklindeki sözcükleri mütemadiyen tekrarlamakta olan Carl Renken (Jack Sochet) isimli bir hastayla ilgilenmesi istenilmektedir... Rose'a göre hastadaki bu depresif savrulma, her ne kadar hastasını bir türlü ikna edemese de; birkaç günlüğüne müşahede altına alacağı Carl'ın, geçirdiği manik ataklarından bir başkası da değildir... *** Tam mesaisini tamamlayıp hastaneden ayrılmaktayken, çalan telefonun sesini duyarak odasına gerisin geriye dönen Rose'a; acil servise getirilmiş olan, yirmi altı yaşındaki yüksek lisans öğrencesi Laura Weaver'ın (Caitlin Stasey) bilgisi verilir... Ki aynı zamanda, mevcut polis kayıtlarında bu Laura; çekiçle intihar ederek kendini öldüren Profesör Muñoz vakasının, tek tanığı olarak da yer almaktadır... *** Kendisine emanet edilen hastayla ilgilenmek üzere muayene odasına girdiğinde Rose; içerideki koltuklardan birine oturmak yerine Laura'nın, duvarın bir köşesine dikilmeyi tercih etmekte olduğunu görür... Neyse... Rose ikna eder de, duvarın kenarından ayrılan doktora adayı Laura; kendisine, klasik psikolojik terapi protokolüne uygun soruları yönelten Rose'un karşısındaki koltuğa oturarak derdini anlatmaya başlar... Şöyle ki Laura; kimsenin göremediği, insana benzeyen ama insan olmayan bir şeyi gördüğünü iddia etmektedir... Öyle ki bu yaratık; bazıları Laura'nın yakından tanıdığı, şu an hayatta olmayan dedesi gibi çok farklı karakterlere de bürünebilmektedir... *** Derken... Rose, Görününce, sana ne yapıyor?& biçimindeki can alıcı soruyu sorar Laura'ya... Yanıt: Dostça olmayan bir 'gülümseme'dir...& Ve... Bu gülümsemenin ardından Laura, kötü bir şeyler olacağına dair bir duyguya kapılarak son derece korktuğunu da belirtir... Bunun üzerine Rose, bunun kalıtsal bir halüsinasyon sorunu olup olmadığını anlamak amacıyla, Laura'nın aile geçmişini irdelemeye başladığında; zaten ağlamakta olan Laura'nın verdiği tepkiler, daha da agresifleşir... Çünkü Laura, gördüklerinin gerçek olduğu hususunda ısrarcıdır ve aynen Rose'un diğer hastası Carl gibi öleceğini söylemektedir... *** Çok geçmez... O, şimdi burada diye bağıran Laura, kendini yere atarak resmen tepinerek yuvarlanır... Çaresiz kalması sebebiyle, duvardaki kırmızı telefona yönelerek yardım ekibi isteyen Rose, telefonu kapatıp gerisin geriye döndüğünde; ayağa kalkmış olan Laura, gülümseyerek hatta pis pis sırıtarak kendisine bakmakta ve kırılan porselen çiçek vazosunun bir parçasıyla da gırtlağını keserek intihar etmektedir... *** Dedektif Buckley (Perry Strong) ile memur Wilkes (Shevy Gutierrez), bu olayın soruşturmasını yürüten polis görevlileri olup; Rose'dan, Laura'nın akıl sağlığına ilişkin bilgiler almaya çalışmaktadırlar... Rose; kötü bir ruhun kendisine musallat olduğuna inanan Laura'nın, paranoyak sanrıları olduğu düşüncesindedir... Böylelikle dedektifler de, Laura'nın delirmiş olduğuna kanaat getirmiş olurlar... *** Nihayet hastaneden ayrılabilen Rose, artık evindedir... Duşunu alıp kadehine doldurduğu şarabı, gün içinde yaşadığı üzüntünün neden olduğu dalgınlık içinde ağır ağır yudumlarken Rose; aniden kapı açılıp da nişanlısı Trevor (Jessie T. Usher) içeriye girdiğinde, irkilerek yere düşürdüğü şarap kadehi kırılıverir... Ardından da birlikte... Rose'un evli kız kardeşi Holly (Gillian Zinser) ve kocası Greg (Nick Arapoglou) ile önceden ayarlanmış restorandaki yemek randevularına giderler... *** Ertesi gün hastanede... Memur Wilkes, hastası Laura'nın ölümüyle sarsılmış olan Rose'un durumunu kontrol etmek için öylesine bir yanına uğrar... Wilkes'ı başından kısa sürede savmayı becerebilen Rose, resepsiyon hemşiresi Wanda'nın (Ura Yoana Sánchez) gönderdiği; Laura'nın Profesör Muñoz'un ölümüne dair polisteki ifadesinin bulunduğu dosyasını, bilgisayarında incelerken oldukça ilginç bir söyleme rastlar... Nasıl mı? Aynen Laura'nın kendini öldürürken Rose'a gülümsediği gibi Victoria Muñoz'un (Judy Reyes) yastaki şaşkın eşi Profesör Muñoz'da Laura'ya gülümsemiştir... Mümkünse, hadi gel de çık işin içinden... *** Tam bunları okurken kardeşi Holly'den gelen telefon sonrasında dikkati dağılarak hastane içinde vizite çıkan Rose; kendisine &öleceksin diye bağırarak seslenen hastalarından Carl Renken'ın, aniden saldırganlaştığına ve ancak erkek hemşirelerce kontrol altına alınabildiğine tanıklık eder... Peş peşe gelen bu iki vahim olay neticesinde hastanenin başhekimi Dr. Morgan Desai (Kal Penn); uzun vardiya sürelerinden bunalarak yorgun düşen Rose'un, bir haftalık ücretli izin kullanmasını uygun bulur... Böylelikle kafasını boşaltacak olan Rose, daha sağlıklı ve dingin olarak dönerek işine dört elle sarılabilecektir... *** İstemeye istemeye de olsa izne ayrılan Rose, yolda uğradığı bir oyuncakçı dükkanından; Holly'nin de verdiği bir tüyo ile, yedi yaşına girecek olan yeğeni Jackson'ın (Matthew Lamb) Cumartesi kutlanacak doğum günü için hediye olarak bir tren lokomotifi satın alarak evine gider... Bir iki yudum bir şeyler içerek rahatlamaya uğraşırken ötmeye başlayan kapı alarmının yarattığı şaşkınlıkla Rose, yine içki kadehini elinden düşürecektir... Evet... Gerçekten de Rose'un evinin arka kapısı, davetsiz bir misafirce açılmıştır... Üstelik de bu durum, alarmın kurucusu güvenlik şirketinden gelen oldukça garip bir telefon araması ile de teyit edilmiştir... *** Elbette Rose, polis ile Trevor'ı haberdar etmekte çok da gecikmez... Fakat Laura ile Carl'ın davranışlarının nedenlerini araştırmayı takıntı haline getirmiş olan Rose'un, ruh halinde de ciddi değişiklikler olması ve o yüzden Dr. Madeline Northcott'a (Robin Weigert) başvurması da kaçınılmaz bir hal almıştır artık... Dakika 40... Korku sinemasına, oldukça sağlam bir giriş yapmış olan Parker Finn'in filminin geride kalanında kategorinin meraklısı sinemaseverleri; beklenmedik ters köşe sürprizleri de bünyesinde barındıran, ilgiyle izleyeceklerinden kesinlikle emin olduğumuz 75 dakikalık muhteşem bir bölüm daha bekliyor olacak... Keyifli seyirler,


Bir arkadaşım Andrew Garfiel'in Oscar alabileceğini söylemişti ama ona hak vermemiştim. Filmi izledim sözümü geri alıyorum. Neden olmasın...


Büyük bir vakit kaybı. Televizyonu açıp rastgele bir film seçip izleseniz daha iyi.


BU FİLME 5 YILDIZ VERMEMİN SEBEBİ JAMES MCAVOY OYNAMIYOR ADETA OYUNCULUK ADINA ŞOV YAPIYOR 10 ÜZERİNDEN 10 Muhteşem bir Psikolojik Gerilim filmi. Shayamalan yine başarmış ! Olağanüstü bir sürükleyicilik var. 1 dk. bile dikkatiniz dağılmıyor. 2 saat nasıl geçti anlamadım. Özellikle oyunculuklar çok başarılı. James McAvoy çok büyük bir iş başarmış. 23 (hatta 24) karakteri bu kadar ayrık oynamak büyük hüner ister. Karakter geçişleri büyüleyici ! Doktoru ile arasındaki diyaloglar yüksek zeka ve takip istiyor, çok güzel. Diğer oyunculardan da Anya çok başarılı. Filmi hissederek oynamış. Birkaç yerde mantık hatası vardı ama göz ardı edilebilir. Finalde ki sürprizler çok etkileyici. Son karakterin ortaya çıkışı mucizevi nitelikte. Beyin İrade gücü bu tip bir fizyolojik değişim yapabilir mi ? Bilimsel ve tıbbi yönden bu mümkün mü ? Merak ettim açıkcası. Ucu açık final devam filmi olacağını gösteriyor. Ama bence yapılmamalı. Devam filminin senaryosunun başarılı olacağına inanmıyorum. Zirvede bırakılmalı ... Gerçekten ana konu hangi senaristin zihninden çıktıysa efsane, James'in oyunculuğu hakkında tek kelime yazma gereği bile duymuyorum 'dehşet ötesi'.Her zaman psikolojik problemi olan karakterlerin canlandırılmasının zor olduğunu savunmuşumdur ve her çeşit oyuncu bunun altından kalkamaz.Her ne kadar oyunculuğun zamanla deneyim sonucu pekişen bir yapı oldugu düşünülsede, bu tip karakterler zaman veya deneyimle aşılamaz çünkü düşünce yapıları çok değişkendir ve düşünce değiştikçe tavır değişir ve standart mimikleri bulunmaz.Bu adamın ne zamanı nede deneyimi olduguna inanıyorum oyunculuk üstüne.yani oyunculuk 'bu zamana kadar kaç filmde oynadın? ' işi değil.Ne kadar yetenekli oldugunla alakalı bir olgu ve bence bu filmde bunu herkese kanıtlıyor.Bu adam tek bir karakterin ötesinde 23 farklı karakteri canlandırıyor, aslında fiziksel bir bölünmenin ötesinde, kendini bilinçli şekilde zihinsel olarak 23 farklı karaktere bölmüş durumda.Bu yüzden cinsiyetler farklı olmasına rağmen, bu kadar inandırıcı oynayabiliyor.Her bir karakteri gerçekten izlerken ayrı bir nefes kesiyor.Sadece 23 asıl karakteri keşke biraz daha natural olsaydı diyorum çünkü bütün film boyunca 23. karakter için heyecanlanıyorsunuz arkadan gelen 22'si adım adım 23'e götürürken bir anda bir evrimle karşılaşmak bana bir tık itici geldi açıkcası.Daha insani ama uçuk bir karakter yaratılabilirdi diye düşünüyorum çünkü olay gerçek bir tabandan fictiona kayıyor finalde ama bu adam için izlenir, bu adamın oyunculuğu için bu film kesinlikle arşive alınır Sonuç olarak N.Shayamalan filmlerini seviyorsanız, Psikoloji Gerilim filmlerini seviyorsanız kesinlikle izlemenizi öneririm. Özellikle James McAvoy’a eşlik eden Anya Taylor-Joy, Jessica Sula ve Haley Lu Richardson’ın teen slasher’ları andıran oyunculuk performanslarının da bunda etkili olduğunu söyleyebilirim. Bu açılış, benim gibi Shyamalan’dan çok şey bekleyen sinemaseverleri korkutsa da, ilk yirmi dakikalık bölümün ardından hem McAvoy performansıyla öne çıkmaya başlıyor hem de filmin senaryosu giderek kuvvetleniyor. Bu dakikadan itibaren gerilimin her geçen dakika arttığı filmde, James McAvoy’un hayat verdiği karakterin sahip olduğu farklı karakterlerin önemi artıyor. “Canavar”ı da sayacak olduğumuzda toplamda 24 farklı kişiliğe sahip olan Kevin’ın bedeninde yaşattığı bu karakterleri tek tek analiz etmek mümkün değil, nitekim film de bu karakterlerin tamamını seyirciye aktarmıyor. Özellikle, yaşça diğer kişiliklerden daha küçük olan ve Kevin’ın masumiyetini simgelediğini düşündüğüm Hedwig karakteri, senaryonun devamlılığı açısından son derece önemli bir konumda bulunuyor. Bu karakterin, hem diğer karakterler tarafından kolaylıkla yönlendirilebiliyor olması hem de kaçırılan kızların bu karakter sayesinde olayların derinine inebiliyor olması iyi düşünülmüş ve iyi yazılmış. Dennis ile birlikte hakimiyeti ele alan bir diğer kişilik Patricia ise, muhtemelen çocukken tacize uğrayan Kevin’ın o dönemde ortaya çıkardığı bir kişilik. Sanatçı kimliği ile öne çıkan gey kişilik Barry ise, Kevin’ın hayatta konumlanmak istediği karakter olarak okunabilir. Fakat, uzun süre hakimiyeti elinde bulunduran bu karakterin fazlasıyla naif olması, Kevin’ın yaşadığı travmalara karşı bir başkaldırı amacıyla ortaya çıkan Dennis’in güçlenmesi ve diğer kişilikler üzerinde hakimiyeti ele geçirmesine yol açıyor. Diğer 20 kişilikten farklı olarak, Dennis ve Patricia, Kevin’ın hayatında önemli rol oynayan kötü olaylardan sonra ortaya çıkmış, şeytani yönleri simgelerken diğer tüm kişilikler Kevin’ın gerçek kişiliğini ortaya koyan masum ve zarar görmüş kişilikler olarak arka planda kalıyor.


Yine Bergman yine tiyatral bir şölen. Senaryo ve oyunculuklar da bambaşka.


müthiş orijinal konu.. çok guzel degisik başlıyor film.. Sonra durağanlaşıyor..birşeyler eksik kalmış..sonu vasat.. Küçülen insanların hikayesi kadro çok iyi sürükleyicilik iyi


Geçtiğimiz yılın ve Oscar, Altın Küre, BAFTA gibi ödül yarışlarının da en iddialı filmlerinden birisi olan Birdman'i sonunda izledim. Lafı kısa kesiyorum ve bu filmi mutlaka izlemenizi tavsiye ediyorum. Evet, filmin konusu oldukça basit ama bu konuyu sanatsal biçimde anlatış şekli muazzam ve kesinlikle ilgiye değer. Filmin konusu, Riggan adında ünlü bir ismin Broadway oyunu sergilemesi ve geçmişte oynadığı süper kahraman Birdman'i canlandırması arasındaki gidip gelmeler ve sergilenen oyunun geleceğini konu alıyor. İşte konunun temeli bu kadar basit. Ama sonradan gelen elementler filmi daha izlenebilir kılıyor. Peki nedir bu elementler? Öncelikle Alejandro González Iñárritu'nun yönetmenliği. Şimdi, ben Iñárritu'nun hiçbir filmini izlemedim ama bu film ile dikkatimi çekti. Iñárritu, bütün filmi tek çekimmiş gibi göstermiş. Bu da filmin içindeymişiz hissi veriyor. Oscar'da En İyi Yönetmen ödülünü kesinlikle alacağını düşünüyorum. Üstelik iyi elementler bununla sınırlı değil. Michael Keaton, müthiş bir performans sergilemiş. Bu film bir nevi Keaton'ın beyazperdeye geri dönüşünü müjdeliyor. Edward Norton ise canlandırdığı dramatik karakterlerin aksine bu filmde karakterine oldukça hakim olduğu, Keaton gibi akıllarda kalacak bir performans sergilemiş. Aslında Emma Stone, Zach Galifianakis, Naomi Watts, Andrea Riseborough... Filmdeki bütün oyuncular yeteneğini konuşturmuş ve en iyi oyunculuklarını sergilemiş. Bu yüzden bütün oyuncuları ve filmi masalsı bir işe dönüştürdüğü için de bütün teknik ekibi ayakta alkışlamak lazım. Yani herkes o derece iyiydi. Aslında film daha iyi olabilir miydi? Bence evet. Çünkü dediğim gibi, filmin en temeli yani ele alınan konu biraz basit olduğu için daha iyisi olabilirmiş hissine kapıldım ben. Ama o basit temelin üstüne eklenen etkenler, ortaya başarılı bir sonuç çıkarıyor. Yazdıklarımın en ana özeti buydu bence. Sonuca gelelim: Birdman bir o kadar basit ama bir o kadar da etkileyici bir film. Ortaya çıkan sonuç başarılı ve mutlaka sinemada veya evde izlenmesi gereken bir film. Son zamanlarda izlediğim en başarılı filmlerden birisi. İzlemenizi tavsiye ederim. İyi seyirler.


Fazlasıyla gerçek dışı ve zorlama olmuş


Film çok iyi bir uçak kazası ile başlıyor ama sonrası bir alkoliğin sıkıcı hayatı. Bazı sahneler gereksiz uzunlukta, bazı sahneler tamamen gereksiz. Boş zamanınız varsa izleyin.


Sinemamız açısından farklı bir senaryo iyi bir film.Mert Fırat tan harika bir performans -hem senaryo hem oyunculuk olarak-Kendinize ve sinemamıza bir iyilik yapın ve bu filmi izleyin.Yalnız dikkat edin her kapı çalışında -Ceketimi sende unutmuş olabilir miyim? sorusuyla karşı karşıya kalmanın hayaliyle kalp çarpıntısı oluşturmak gibi bir yan etkisi olabiliyor filmin ,seven bünyelerde.


Ben genel kanaatin aksine filmin da vinci şifresi kadar iyi olmadığını çünkü daha sıradan ve korkak bir yapıya sahip olduğunu düşünüyorum.İki filmi de izlemiş olanlar ne demek istediğimi daha iyi anlayacaklardır.Beklentilerin uzağında kalan bir film olmuş.


Dylan O'Brien, kendisini iyi bulduğum bir oyuncu. Her ne kadar bulunduğu filmler o kadar dört dörtlük olmasa da her performansına kendisini iyice adamayı başaran bir oyuncu, Maze Runner filmleri ve Teen Wolf dizisi gibi. Bu yüzden bu film hakkında ilgimi çeken şey, Dylan O'Brien'ın Michael Keaton gibi bir oyuncuyla birlikte başrolde olacak oluşuydu. Üstelik fragmanları hiç de fena değildi. Bu yüzden American Assassin filmini izlemeden önce içimde ufak da olsa bir beklenti vardı. Kız arkadaşına sahilde evlenme teklifi ettiği gün teröristler tarafından saldırıya uğrayan Mitch'in (Dylan O'Brien) sevgilisi öldürülür. Büyük bir depresyona giren Mitch, bunu yapan adamı öldürmek için intikam yemini eder ve büyük bir hırsla çalışmaya başlar. Bu sırada da CIA'nin radarına giren Mitch, gizli bir operasyona dahil olmak için Stan'in (Michael Keaton) başında olduğu bir ekibe katılır. Duygusal yükü ile yüzleşmeye çalışan Mitch, aynı zamanda da bu gizli görevleri tamamlamaya çalışır.& Dürüst olmam gerekirse, American Assassin'in ilk 45 dakikası oldukça ilgi çekiciydi. Bir intikam öyküsüne ilgi çekici bir giriş yapılmıştı ve genel anlamda yaratılan sert ve gerçekçi atmosferi etkileyici buldum. Üstelik Dylan O'Brien ve Michael Keaton'ın harika performansları, benim için filmi daha sürükleyici bir hale getirdi. Ama ne olduysa ilk 45 dakikadan sonra oldu. Film bu ilgi çekici intikam öyküsünden sonra birdenbire tahmin edilebilir bir ajanlık filmine dönüştü. Ve daha sonra film her 15 dakikada daha az ilgi çekici bir hale geldi. Hikayeyi bundan önce rahatça takip edebiliyorken birdenbire ana karakterlerin bulunduğu durumları umursamadığımı ve aksiyon sahnelerini o kadar da etkileyici bulmadığımı fark ettim. Son 30 dakikada nelerin yaşandığını doğru dürüst hatırlamıyorum bile, yaşananlar o kadar sıradandı. Sadece filmin finalinde denizde yaşanan aksiyon sahnesinin ilk 45 dakikada hazırlanan tonla hiçbir alakası olmadığını hatırlıyorum, o kadar. Bu noktada filmin rezalet olduğunu düşünebilirsiniz ama aslında değil. American Assassin, gerçekten de iyi bir şekilde başlamasına rağmen bu iyi tempoyu sürdüremeyen bir yapım. Filmi bu son haliyle kesinlikle izleyebilirsiniz fakat bir süreden sonra konuya o kadar ilgi duymayabilirsiniz. Bazı aksiyon sahneleri fena değildi, üstelik film şiddet konusunda aldığı yaş sınırını gerçekten hak etmiş. O'Brien ve Keaton, benim için filmi izlenebilir yaptı. Eğer onlar olmasaydı, American Assassin'i zayıf bir aksiyon filmi olarak görecektim. Filmi izleyip izlememek tamamen size kalmış. Çıkan sonuç kötü değil fakat eğer ilgi çekici bir hikaye görmek ve takip etmesi kolay olan bir film izlemek istiyorsanız, American Assassin tam olarak size göre bir film değil. FİLMİN İYİ YANLARI: + Dylan O'Brien ve Michael Keaton. + Aksiyon sahnelerinin oldukça şiddetli oluşu. + İlk 45 dakika. FİLMİN KÖTÜ YANLARI: - Filmin ilgi çekici tonunu ve karakterlerini birdenbire kaybetmesi. - Bir süreden sonra karmaşık bir hal alan senaryo. - Taylor Kitsch'in kötü adamını herhangi bir oyuncu oynayabilirdi. TOPLAM PUAN: 5.8/10


Son yıllarda, komedi türünde, Hollywood dan gelen; 'The Hangover' ne kadar karnımı ağrıttı ise gülmekten, 'Eyvah Eyvah' da aynısını yaptı Yerli komedilerden...


Kesinlikle underrated... Gelmiş geçmiş dili en sade ve sağlam filmlerden biridir, kesinlikle izlenmeli. Aranofsky'den çok Mickey Rourke filmidir.


Berbatttıııı. En kötü cem yılmaz filmiydi. Bolca reklam yapılmış başka bişey göremedik. Paranıza yazık gitmeyin


Üretim ilişkilerindeki değişimin sınıflar ve katmanlar üzerine etkisi mizahi bir dille ve büyük bir başarıyla anlatılmış... 9/10


Kanlı absürt komedi diye bir tür varsa, işte bu film odur. Robert De Niro ile Don Johnson'a ayıp. Vakit kaybı bile değil; çöp resmen. 3/10


İyi film ama listelerde üst sıralarda yer alacak kadar iyi değil..10/7


Güzel bir atmosferde geçen güzel bir senaryo. Oyunculuklar göz dolduruyor. Bence gayet iyiydi. Keyifle izledim.


Dönem filmlerini seviyorsanız şans verebilirsiniz.


jet li harika bir oyuncu efekte ihtiyaç duymadan başlı başına bir özel efetk olan bir aktör:) film gayet güzel de bir final sahnesi var işte o mükemmel...belki de 20 defa izledim o sahneyi ve tekrar tekrar izlerim....


tam bir fransiz filmi :)


Evet, Nazilerin azınlık halklar üzerinde gördüğümüz caniliğin dışında milli idealleri ve bunları gerçekleştime ihtiarasında kendi halkına verdiği zararı anlatan bir psikolojik-savaş filmi. Bunca zamana kadar yapılan her 2. dünya savaşı fimlerinden üstün, dramatik ve gerçekci anlatımıyla tarafsız, yargısız, tarihi vak'alardan ve sebeblerden uzak, savaşı çıkaran halkın kendi üzerinde yaratdığı psikolojik te'siri ve meşakkatlerinin oluşturduğu efkarı anlatan bir başyapıt.


Poseidon izlese sinirden kendi mızrağını kırar. 4/10


Son 20 yılın, en matrak iki Türk filminden biri... Not: Diğer film; 'Eyvah Eyvah'


Polonya'da 1943 yılı savaş zamanında küçük bir çiftlik evinde geçen film, savaşın insanlar üzerindeki etkisi ve ilişkileri üzerine oyunbaz bir bakış atıyor.. Pornografik bir hikaye degil, ismine aldanmamalı. tebessümlü melodram diyebiliriz... :) Meraklısına bol bol ödüllü bir film..


izlerken bayağı keyif aldım yer yer güldüm güzel bir belgesel


zamanı için bir sinama şaheseri ve yönetmeni de bir sinema dahisi olabilir ama listelerde sürekli adı geçtiği için merak edip izlemiş ve yeterli tatmini almamış biri olarak bu filmi izleyeceklere tavsiyem, çok şey beklemeden izlerseniz hayalkırıklığına uğramazsınız olacaktır.


2009'un en iyi Romantik-Komedilerinden biri.. Film başlarken de söylendiği gibi, bu bir Aşk filmi değil... Bu film, toz pembe tablolar çizmiyor, aşkın her evresini gerçekçi bir biçimde anlatıyor..500 gün sırayla değil, bir ileri, bir geri sarıyor ve o evreyi, o geçişlerdeki farkı, aşkın zaman içinde insan bünyesinde yarattığı değişiklikleri çok iyi aktarmayı başarıyor.. Geçişlerin bu denli fazla olduğu bir filmde, kurgunun da çok iyi olması filmin en büyük artısı... Film geçmiş dönem müziklere, efsane gruplara, efsane şarkılara ve hatta efsane dizilere göndermeler yapıyor.. Özellikle Zooey Deschanel çok tatlı ve role tam oturmuş diyebilirim..


fisher, hg'nin zihnine biz ise lvt'nin zihnine girmekle uğraşıyoruz film boyunca. kamera ve geçiş kullanımı oldukça fazla ve belki de biraz fisher'daki gibi baş ağrısına sebep olsa da suçun haritasında ilerlemek ve bu yolculuğu yönetmenin gözünden izlemek ilginç bir deneyimdi.


Usta oyuncu Rechard Gere hatrina izlemedigim filmi yok!..Ve yine alkislanacak bi oyunculuk!..Filmin basi degilde sonu cok guzel baglanmis,;&mutlu son ve Marc Marc Anthony'nin U Sang To Me sarkisi ile kalbime dokundu!..Kesinlikle izlenmeli en azindan Sevgili Rechard Gere hatrina!..


Tamamen diyaloğa dayalı bu filmde pek birşey sorgulanmasa da akıcı ve sevimli bir anlatım var... 70/100


Animeleri hep çocukluk hayallerimi canlandırdığı için seyrederdim.... Ama bu sefer hayallerim değildi canlanan;göz ardı ettiğim gerçeklerdi... Canım yandı ama büyük ihtimal hiç bir zaman anlayamayacağım.. Bilmek hissetmek değil çünkü.


Ço çok abartılmış bir film. Değil film boyunca kahkaha atmayı gülümsetmiyor bile. Efsanevi bir şekilde bahsedilmesini anlamak mümkün değil.


İngiliz komedisiden anlayan ve hoşlanan herkesin gülmekten kırılacağı bir film. 10 puan


Bugün izledim... Çok beğendim... Hissederek, anlayarak izlenilmesi gereken bir film. Nasıl anlatsam.. İzlemek için değil bir romanı okur gibi içinde o duyguları betimleyin, görün... Asmalı Konak'tan sonra çok özlenilen bir film olmuş ve umarım ikisi üçü serisi devam eder. Emeğinize sağlık...


Rahatsız edici. Şu sıralar bayağı rahatsız edici filmler izledim ama gerçekten bu film çok değişik bir işlenişe sahip. Başından sonuna kadar görülen karaler birçoğumuza anlamsız gelebilir ama film tarihi bir döngüyü anlatıyor. İncil'de geçen kutsal diriliş olan Hz. İsa hakkında bir hikaye mevcut. Yani O korkutucu kare geçişleri Doğum, yükseliş, işkence ve ölüm bağlamına göre ilerliyor. Her türlü türünün önemli yapımları arasında. Yönetmenimizin görsel alan zekası gerçekten dikkate değer boyutta. Sinemaya yeni bir boyut getirmiş resmen. 72 dakika izleyiciyi aşırı kendine çeken bir yapım. Korku, gerilim ya da hiçbir şeyin karmaşıklığını izliyoruz. İyi seyirler. P: 7


Maymunlar cehennemi oldukça uzun bir seri. Ben serinin tamamını bir film olarak ele alma kanaatindeyim. Zira, birbirine eklemlenmiş bir anlatım dizgesine sahipler. Ya hep ya hiç diyebilirim kendileri için. Tematik bakımdan, maymunlar ve onların sosyal sistemleri üzerinden konuşuyor. Bizim ilkel doğamızın ardında bıraktıklarını maymunlara mal etme çabası da bir tür maymunluk sanırım. Ancak seri süresince, aslında tüysüz maymunlardan çok da farkımız olmadığı, güce ve iktidara dönük hırsın primatlarda ortak bir güdü olduğu iddiası baskın. Serinin finali ise bu bakımdan düşündürücü. Kendinden olmayana muamele konusunda hepimiz maymunuz işte. Gorillik ve ayılık arasında gidip gelen var oluşumuza dair, güzel bir taşlama örneği.


ne desem bilemiyorum. tamam, kabul ediyorum ki korku/gerilim filmlerinde aptal ana karakterlerin hata yapma payı vardır. bir olur, iki olur kabul edilir. ama aynı aptal ana karakterler yetmiş sekizinci kez aynı hatayı yapınca benim tölerans eşiğim oldukça düştü filme karşı. [spoiler]filmin sonu ayrı bir rezalet. ölmesi gereken herkes yaşarken yaşaması gereken kişi -james- ölüyor[/spoiler]! hem de aptal ailesi için onca şey yapmışken. konu ve konsept ilgimi çekmişti ve bence doğru işlenseydi harikalar çıkarmış bu filmden.


Muhtemelen bu senenin en iyi komedi filmi ''Ted''.Bir yetişkin komedisi ama kirli mizahtan çok da fazla beslenmeyen,romantik komediye de bir yandan göz kırpan,80'lere bol bol selam çakan bir çocukluk düşü özü itibariyle.Flash Gordon sahnelerindeki naifliği,kahramanıyla tanışmanın John üzerindeki sihri yansıtış şekli asla içi boş bir komedi izlemediğimizin kanıtı.Seth MacFarlane'den ilk sinema filmi tecrübesinde çok iyi bir başlangıç bu film,daha iyilerini de çekecektir.


süper kahraman filmi bu… aksiyon çekimleri bilgisayar yapımı olduğu çok bell bence… tarz bana göre değil


Beklediğim gibi çıktı,bu tarz filmlerde birinci amaç daima eğlendirmektir ve we re the millers bunda da sonuna kadar başarılı tabi beklentiler düşük tutulduğunda,yol filmlerini oldum olası severim çünkü sürükleyici olurlar;bu da onlardan biriydi keyifli bir 100 dakika için birebir ama aile ortamında izlemeyin,bel altı espriler var çünkü sıkça 7/10


yine drama bağlamışlar :) güzel ve merakla kendini izlettiren bir filmdi. Tünelde kalışı ne kadar film olabilir ki ? diye kendi kendime yorum yapıp ertelediğim ve sonrasında başucu yaptığım bir film. Denk gelirseniz izleyin derim.


filmin puanına aldanmayın en azından 7lik bir film komedi ve gerilimi birleştirmeye çalıştırmışlar belki çok süper bir film değil ama izlenmeye değer


bir belgeselden beklenilecek herşey var içinde. çok iyi. es geçmeyin.


çok şeker bir film azim mermer hayat kader ve daha fazlası


İzlerken sizi içine çeken filmler vardır ya hani, bu filmde onların çok güzel bir örneği. Eğer birde azda olsa empati kurabilirseniz izlerken, film sizi gerçekten çok etkileyecektir. 2013 en iyi dram filmlerinden.


Rezalet. Yorumlara bakmadan gittiğim için bin pişmanım. İki mekan dört oyuncuyla filim çekmişler oyunculuk bile yok.. Filmin ne konusu ne de sonucu var berbattı zamanı bol olanın bile zamanı boşa gidsr. Bunu vizyona nasıl koymuşlar denetim şart. Sıfır masraf yok.


Gravity den sonra izlenmesi daha anlaşılır olacaktır, filmin can alıcı noktalarından bir kesitin görsele sunulmasıgüzel fikir. Stone'un uykuya dalmadan önceki sahnesi.....


Baroldeki iki kii Bergzar Korel ve Tolgahan Saymann oyunculuklar berbat tesiydi,filmde oynayan Zeki Alasya ve Altan Erkekli gibi duayen isimlere bu film yakmamz diyorum ve 3 puan bu filme layk gryorum.


çok gerçekci bir film olmuş gerçekleri anlattığı için pek ilgi de görememiş sanırım, genelde öğretmen gelir herşeyi düzeltir herkez onu sever o herkezi sever tarzında olurdu bu film farklı özellikle ilk otobüs sahnesi ne hale gelindiğini anlatıyo ki bu sadece amerika için geçerli değil. Anne babaların çocuklarını umursamadığı bir dünyada kim umursar otobüste ki kızı?!


diğer 2. dünya savaş filmlerinden farklı olarak karşımıza çıkanSophie Schollinsanların nasıl mücadele etmesini fikir bakımından işleyen başrol filmlerinden biri olabilir...


gerçektende film süperdi hele antonio banderas çok yakışıklı


fantazı fılmı nıtelıgınde degıl ızlemek ıstersenız de tavsıye etmıyorum ne amacla ızleyın bos bı fılm


Oyunculuğun konuştuğu filmlerden birisi. Rasim Öztekin ve Ferhan Şensoy gibi oyuncuları çıkartın yerine sade bir oyuncu koyun ne oluyor? Film diye birşey kalmıyor değil mi?


bu tarz belgesel kaliteli bir şekilde nasıl yapılır görmek istiyorsanız : https://www.sinefil.com/title/ye907dg


Dünyadaki tüm sorumsuz ebeveynlere bela okutan filmlerden.


nefis bi film. annemle dün izledik, o da ben de çok beğendik. izleyin!


Efektler olsun, oyuncular olsun, senaryo olsun tam bir rezalet! Yok yok öyle yumuşatma yapıp "şu yerde şu sanatı verselermiş daha iyi olurmuş, yok efendim subliminal mesajlar biraz gereksiz kalmış, yok efendim konuda birazcık daha şunları katsalarmış vs. vs." demeyeceğim. Kısa ve öz rezalet! Hiçbirşey göremedim filmde, hatta tam tersine sinir oldum o fotoğrafçının eşine, hem de öyle böyle değil! Filmi izleyenler anlamıştır neden böyle söylediğimi. Yazık böyle filmlere, dalga geçilmek için bire bir.


tam bir hayal kırıklığı :((2/10


hayır tabii ki oturupbu filmi izlemedim, akşam yemeğine misafirlerim gelecekti, yemek yaparken izledim, yani ekstra vakit harcamamam tek tesellim oldu. ya biri de biz ne yapıyoruz, bu ne saçma iş demiyor mu, ben onu merak ediyorum. zaten o başroldeki kızı da sevemedim gitti.


Rami malek iyi oynamış, filmde fena değil ama oscarlık bir durum göremedim ben.. Rami Malek'in oscara aday gösterilmesi, tamamen filmin konusuyla alakalı bir durum..


komikti ama 1. filmin yerini tutmadı


Hayatım da izlediğim en kötü filmi geçtim en kötü videodan bile kötü. Boşa para ve vakit israfı. Bir saat boyunca duvarı izleseniz bile daha çok keyif alırsınız


Acaba bu kez katil kim diye düşündürmek amacıyla yapılan, germeyen, teen slasher filmi. saçma sahnelerle dolu. 1 den sonrası baydı. 90'lardan çıkamamış bir film.


Çok keyifli, izlemesi zevkli güzel bir film. Steve Carell çok başarılı, diğer göz doldurucu oyunculuklarla da başarılı bir film olmuş